အခန်း (၄၀) - အဓိကဝူဟန်ခန်းမ မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်လေး!
နှစ်တစ်ထောင် ဝိညာဉ်ကွင်း! နော့တင်းမြို့ ကဲ့သို့သော နေရာငယ်လေးတစ်ခုတွင် ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းကို မည်သူက မြင်ဖူးသနည်း? ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဖုန်းက သူ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းကို ပြသလိုက်ပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ပြန်လည် သိမ်းလိုက်သည်။ စုယွမ်ထောင်း နှင့် မက်သရူးနိုတို့မှာ အံ့အားသင့်ကာ ကြောင်အ သွားကြဆဲပင်။ ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ သာမန် ဝိညာဉ်ဆရာသခင်များ၏ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းမှာ နှစ်ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။
ထောင်စုနှစ်လား? မက်သရူးနိုနှင့် စုယွမ်ထောင်းတို့သည် ဝမ်ဖုန်းကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ “ဒါ အဆင်ပြေရဲ့လား?” ဝမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “ကျွန်တော့်အတွက် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသဖို့က အရမ်း… ခက်ခဲပါတယ်။ မက်သရူးနိုအဘိုး၊ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စစ်ဆေးလို့ ရပြီလား?”
ဝမ်ဖုန်းသည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကွင်းများကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ခက်ခဲသည်။ နော့တင်းမြို့သည် မကြီးသော်လည်း သေးငယ်သည်ဟု မဆိုနိုင်၊ ဝိညာဉ်နန်းဆောင်မှ လူများ အမြဲ ရှိနေတတ်သည်။ ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်ကျေးရွာ လည်း ဖြစ်သည်။ သိုင်းဝိညာဉ်ကို အသုံးပြုသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မသိရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ဝိညာဉ်ဆရာသခင် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းတွင် သိုင်းဝိညာဉ်နှင့် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ထုတ်ဖော်ရမည်ဖြစ်ရာ လွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်ဆရာသခင် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းကို မလာလျှင် ကျောင်းဆင်းရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ!
အမျိုးမျိုး စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ကွင်းကို ဖုံးကွယ်မထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုံးကွယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိသလို အဓိပ္ပာယ်လည်း မရှိသောကြောင့်တည်း။
“ကောင်းပြီ ကလေး၊ လာခဲ့ပါ။ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စစ်ဆေးပေးမယ်!” မက်သရူးနိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး “စုယွမ်ထောင်း၊ မြန်မြန်သွားပြီး ဆိုတိုမြို့ ကအဓိကဝူဟန်ခန်းမ က ဘုန်းတော်ကြီးဆီ သတင်းပို့လိုက်ပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့… ချက်ချင်းသွားလိုက်ပါ့မယ်…” စုယွမ်ထောင်းမှာ အလွန်အံ့အားသင့်နေပြီး ဝမ်ဖုန်းကိုပင် မေ့သွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အပြင်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်၊ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်းက ထောင်စုနှစ်! ဒါက ဘယ်လို ဘီလူးဆန်းမျိုးလဲ!
“မက်သရူးနိုအဘိုး၊ အဓိကဝူဟန်ခန်းမဆိုတာလဲ?” ဝမ်ဖုန်းက ဆက်မေးသည်။ ဝမ်ဖုန်းကို ဘေးဘက်ရှိ ဝိညာဉ်ဓာတ်ခွဲခန်းဆီ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း မက်သရူးနိုက စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြသည် - “ငါတို့ ဝိညာဉ်နန်းဆောင်က အဓိကဝူဟန်ခန်းမရဲ့ငှာနခွဲ။ သူ့အထက်မှာ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရုံး၊ အဓိကဝူဟန်ခန်းမရှိတယ်။ ပြီးတော့ ဧကရာဇ်နိုင်ငံကြီးနှစ်ခုရဲ့ မြို့တော်မှာ ဝိညာဉ်ကျောင်းတော် ရှိတယ်။ အမြင့်ဆုံးကတော့ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးရဲ့ နန်းတော်ပဲ!”
စကားပြောပြီးသည်နှင့် မက်သရူးနိုက ဝမ်ဖုန်းကို ဝိညာဉ်စွမ်းအား စစ်ဆေးသည့် အခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။ ဤအခန်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသည်။ ဝမ်ဖုန်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နံရံများအားလုံးကို စုယွမ်ထောင်း သိုင်းဝိညာဉ် စစ်ဆေးရန် အသုံးပြုသည့် ကျောက်တုံးများဖြင့် ထွင်းထုထားသည်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်ဖုန်း စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး နန်းတော်ရဲ့ အထက်မှာကော ဘာများ ရှိသေးလဲ?” ဝမ်ဖုန်းက ဆက်မေးသည်။
“ရှိတာပေါ့။” မက်သရူးနို၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားပြီး လေးစားသော လေသံဖြင့် “ဒိုလောဝတ်ပြုကျောင်းတော် ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာက ငါတို့ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်အားလုံး အိပ်မက်မက်တဲ့ နေရာပဲ။ ဒိုလောအဆင့်ကို ရောက်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်တွေသာ ဝင်ခွင့်ရှိတယ်။”
ဝမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤဝိညာဉ်ကုန်းမြေကြီး၏ အကြောင်းအရာများကို မေ့နေခဲ့သော်လည်း ယခု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ပြန်သတိရလာသည်။
“မင်းနာမည်က ဝမ်ဖုန်း ဟုတ်တယ်မလား? ရှောင်ဖုန်း၊ စစ်ဆေးမှု မစခင် မင်းကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်တယ်။” မက်သရူးနိုက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ဘာမေးခွန်းလဲ?”
“မင်း ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ချင်လား?” မက်သရူးနိုက ဆက်ပြောသည်၊ “မင်းက နော့တင်း အကယ်ဒမီကို အခုမှ တက်ရမှာ မဟုတ်လား? မင်းမှာ ဆရာ မရှိသေးဘူး။ မင်းသဘောတူရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ တိုက်ရိုက်ဝင်နိုင်တယ်။”
မက်သရူးနိုက ဝမ်ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤကလေးက အဆင့် မစစ်ဆေးရသေးသော်လည်း သူ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း မက်သရူးနို ခန့်မှန်းမိသည်။ ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းကို စုပ်ယူထားသည်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အဆင့် (၂၀) သို့ အသေအချာ ရောက်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
“ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းလား? ဘာကွာခြားချက် ရှိလဲ?” ဝမ်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။ “ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လိုက်ရင် ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ သီးသန့် ဝိညာဉ်ဆရာသခင် ဖြစ်သွားမှာလား? နော့တင်း အကယ်ဒမီမှာ မနေရတော့ဘူးလား?”
မက်သရူးနို အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြုံးလျက် “သားလေး၊ မင်းက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှာ သီးသန့် အကယ်ဒမီ ရှိတယ်။ မင်းဝင်လိုက်ရင် မင်းက ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာသခင် ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး စနစ်တကျ သင်ယူဖို့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကယ်ဒမီကို ဝင်ရမှာပေါ့။ မင်းအတွက် ပိုပြီး ရရှိနိုင်တာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ မင်း အဆင့်မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ရင် သိလာလိမ့်မယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့!” ဝမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် “ကျွန်တော် နော့တင်း အကယ်ဒမီမှာ မစရသေးဘူး… ဆရာစုယွမ်ထောင်းနဲ့လည်း ရင်းနှီးတယ်။ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်ရရင် ကောင်းမှာပဲ။”
“ဟားဟား၊ ကောင်းပြီ! သားလေး၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စစ်ဆေးရအောင်။” မက်သရူးနိုက ဝမ်ဖုန်းကို အလယ်သို့ ခေါ်သွားကာ ဝါရောင် သလင်းလုံးတစ်လုံးကို ပြသပြီး “လာ၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သွန်းလောင်းထည့်လိုက်…” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဝါရောင် သလင်းလုံးထဲသို့ သွန်းလောင်းလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလွန်အားကောင်းနေမှာပဲ… မင်းက မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ရှိသူဆိုတော့ အဆင့် (၂၀) ကို တိုက်ရိုက်ရောက်မယ်လို့ ထင်တယ်…” မက်သရူးနိုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောနေစဉ်မှာပင် ဝါရောင်သလင်းလုံးမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် အလွန်တောက်ပနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။
“ဟင်… အဆင့် (၁၅)? ဘာလို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အဆင့် (၁၅) ပဲ ရှိတာလဲ… မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်ပေမဲ့ ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းဆိုတာ ဒီလောက်တော့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ…” မက်သရူးနို အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ပြဿနာ ရှိလို့လား မက်သရူးနိုအဘိုး?” ဝမ်ဖုန်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ (ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖိသိပ် သန့်စင်လိုက်သဖြင့် အဆင့် (၁၅) သာ ရှိသည်ဟု သူ ထင်ထားသည်။)
“ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။” မက်သရူးနိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ထူးဆန်းနေသည်။ သို့သော် ရှောင်ဖုန်းမှာ အတော်ဆုံး ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။ “သားလေး၊ ဒီမှာ ခဏစောင့်နေ။ ဆိုတိုမြို့က ဘုန်းတော်ကြီး ရောက်လာရင် မင်းအကြောင်း ငါ ပြောပြပေးမယ်။ သူတို့ ရောက်လာဖို့ အချိန်သိပ်မကြာပါဘူး၊ ညမမှောင်ခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်!”
မက်သရူးနိုက “ဟုတ်ပြီ၊ မင်းရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က ဘာလဲ? စုယွမ်ထောင်း ပြောတာက စိမ်းလန်းတဲ့ ကြာပန်း လို့ ပြောတယ်၊ ပန်းပုံစံ အပင်သိုင်းဝိညာဉ် အသစ်လား? အဘိုးကို ပြလို့ရမလား?”
“ဟုတ်ကဲ့…” ဝမ်ဖုန်းက သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ ရွှေရောင် ကြာပန်းသေးသေးလေးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူ အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် အပုံစံအပြည့် မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် သေးငယ်နေသည်။
“ကြာပန်းလား? ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ? ပန်းသိုင်းဝိညာဉ်ဆိုတာ မြို့တည်ဆောက်ရေးနဲ့ ပန်းပင်စိုက်ပျိုးရေးလောက်ပဲ အသုံးဝင်တာ…” မက်သရူးနို ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ညနေစောင်းသည့်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် စုယွမ်ထောင်းသည် လူနှစ်ယောက်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။ တစ်ယောက်မှာ အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ထူးခြားသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ အလွန်လှပလွန်းသည်။ နောက်တစ်ယောက်မှာ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ဘုန်းတော်ကြီး ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်ပြီး မောက်မာသော အမူအရာဖြင့် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
“မာစတာ ဂျီကီ၊ ဒီဘက်ကို ကြွပါ။” စုယွမ်ထောင်းက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အလွန် လေးစားစွာ ပြောသည်။
“လူက ဘယ်မှာလဲ? ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ကွင်း ထောင်စုနှစ်ရှိတဲ့ ကလေးက ဘယ်မှာလဲ? မင်း လိမ်ညာတာဆိုရင် မင်းတို့ ဝိညာဉ်ခွဲရုံးတစ်ခုလုံး အပြစ်ပေးခံရလိမ့်မယ်!” ဘုန်းတော်ကြီး ဂျီကီက စုယွမ်ထောင်းကို စိတ်မရှည်စွာ ကြည့်သည်။ ဒီလို နေရာငယ်လေးမှာ ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုး ပေါက်ဖွားလာနိုင်မှာလဲ! မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြည့်ရှိရင်တောင် ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းဆိုတာ လိမ်ညာတာ ဖြစ်ရမယ်!
“ရှေ့က ကြွပါ။” ဘုန်းတော်ကြီး ဂျီကီက သူ၏ဘေးမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်လေးကို လေးစားစွာ ပြောသည်။
“အင်း။” ထိုကောင်လေးမှာ အသက် (၁၅) သို့မဟုတ် (၁၆) နှစ်လောက်သာ ရှိဦးမည်။ သူ၏ အသံမှာ အလွန် သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းသည်။ စုယွမ်ထောင်းမှာ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည် - ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ၊ ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်ရုံးရဲ့ ဘုန်းတော်ကြီး ဂျီကီတောင် သူ့ကို ဒီလောက် လေးစားနေရတာ! ဘုန်းတော်ကြီး ဂျီကီဆိုတာ အဆင့် (၇၀) ကျော် ဝိညာဉ်သူတော်စင် တစ်ယောက်ပဲ!
မကြာမီပင် ဘုန်းတော်ကြီး ဂျီကီနှင့် လူငယ်လေးတို့သည် မက်သရူးနိုနှင့် ဝမ်ဖုန်းတို့ ရှိသည့် ဝိညာဉ်ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ရောက်လာကြသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်! အကြည့်ချင်း ဆုံမိကြသည်။ ဝမ်ဖုန်းသည် ရောက်လာသူနှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီလူငယ်လေးက ငါ့ထက်တောင် ပိုချောသေးတယ်... ဝမ်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
“မာစတာ မက်သရူးနို၊ သူကတော့ ဘုန်းတော်ကြီး ဂျီကီပါ။” စုယွမ်ထောင်းက မိတ်ဆက်ပေးသည်။ မက်သရူးနိုသည် ဂျီကီကို လေးစားစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ဂျီကီက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ “ကိစ္စမရှိဘူး၊ အဲဒီကလေးကို သူ့ဝိညာဉ်ကွင်း ထုတ်ခိုင်းလိုက်စမ်းပါ။ ထောင်စုနှစ် ဝိညာဉ်ကွင်းဆိုတာ ဘာအဆင့် ရှိလဲ ကြည့်ရအောင်!”
မက်သရူးနိုက ဝမ်ဖုန်းဘေးသို့ အမြန်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။