အခန်း (၁၆) - ရွှေကြာပန်း၏ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော စွမ်းရည်!

မြေပြင်ပေါ်မှ ထူးခြားသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သံထည်ပစ္စည်းများနှင့် ကျောက်သားများ ထိမိသည့်အခါ မီးပွားအချို့ပင် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း လူသုံးဦးစလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။

“ဒီသံကိုယ်ထည် အကာအကွယ်တွေက အနည်းဆုံး ပေါင်တစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ရာလောက် လေးမှာပဲ” ဟု ထန်ဆန်းက အနည်းငယ် ပိန်ပါးသွားပုံရသော ဝမ်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည်။

ထန်ဆန်းသည် လွန်ခဲ့သော သုံးလပတ်လုံး သံထုခြင်း အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ဤသံထည်များ၏ အလေးချိန်ကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ဝမ်ဖုန်း ဝလာသည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤမျှလေးလံသော သံထည်များကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်နေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဝမ်ဖုန်းသည် ပေါင်နှစ်ရာနီးပါး အလေးချိန်ကို ထမ်းပိုးထားလျက်နှင့် အဆင့် ၂၆ ရှိသော ဝိညာဉ်ဆရာသခင် တစ်ဦးကို ခုခံတိုက်ခိုက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် သူသည် လဲကျမသွားခဲ့ရုံမျှမက စုယွမ်ထောင်းအား သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်သုံးလာအောင်ပင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ထန်ဟောက်ကလည်း သူ၏ ခေါင်းကို ပွတ်ရင်း တွေးနေမိသည်။ “ဒီကောင်လေး... ငါ့ဆီက သံရိုင်းတွေကို ခဏခဏ လာယူနေတာက ဒီလို ကိုယ်လေးပစ္စည်းတွေ လုပ်ဖို့ ဖြစ်နေတာကိုး။”

ဝမ်ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် မာန်တက်နေပုံရသော်လည်း မိမိထက် သုံးဆခန့် လေးသော အလေးချိန်ကို ထမ်းပိုးလေ့ကျင့်ခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို များစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်ဟု ထန်ဟောက် စိုးရိမ်မိသည်။ လေ့ကျင့်မှုတိုင်းတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိစမြဲဖြစ်ရာ ဝမ်ဖုန်း၏ အသက်နှင့်မမျှသော လေ့ကျင့်ခန်းများမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျက်စီးစေနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ သို့သော် ဝမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ဒဏ်ရာများကို အမြဲတစေ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေသော ‘မိုးကြိုးစက်မျက်ရည်’ရှိနေသည်ကိုမူ ထန်ဟောက် မသိနိုင်ပေ။

ပေါ့ပါးသွက်လက်သွားသော ဝမ်ဖုန်း

စုယွမ်ထောင်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ကြည့်မကောင်းတော့ပေ။ ပေါင် ၂၀၀ လေးသော အလေးချိန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသူနှင့် သူသည် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရသည်မှာ သူ့အတွက် အရှက်ရစရာပင်။

“သူငယ်လေး... မင်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။”

ဝမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ နေရာတွင် အသာအယာ ခုန်ဆွခုန်ဆွ လုပ်ကြည့်လိုက်သည်။ နှစ်လကျော်တိုင်တိုင် ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အလေးချိန်ကို ချွတ်လိုက်သည့်အခါ တစ်ကမ္ဘာလုံး ပေါ့ပါးသွားသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

“နောင်ကျရင် အလေးချိန်ကို တဖြည်းဖြည်း ထပ်တိုးရမယ်!” ဟု ဝမ်ဖုန်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

စုယွမ်ထောင်းသည် စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုတော့ဘဲ ဝမ်ဖုန်းဆီသို့ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ လေတိုးသံများမှာ သစ်ရွက်များကိုပင် ဆုတ်ဖြဲနိုင်မည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဝမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ခြေဖျားဖြင့် အသာအယာ ထောက်ကာ စုယွမ်ထောင်း၏ ကန်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ အရှိန်အဟုန်မှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်ရာ ဝမ်ဖုန်းသည် စုယွမ်ထောင်း၏ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို အသေအချာ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဖိုရှန်းအရိပ်မဲ့ခြေထောက်ကို မြည်းစမ်းကြည့်စမ်း!”

ဝမ်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စုယွမ်ထောင်း၏ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ အရှိန်မှာ စုယွမ်ထောင်းနှင့် မခြားအောင် မြန်ဆန်လှသည်။

သားရဲဝိညာဉ်၏ အစွမ်း

အရေးကြီးသော အချိန်တွင် စုယွမ်ထောင်း၏ ဝံပုလွေဝိညာဉ်မှ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - သံကျောကုန်း!”

စုယွမ်ထောင်းက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ကိုယ်ကို အရှေ့သို့ ကိုင်းလိုက်ရာ သူ၏ ကျောပြင်တွင် အပြာရောင် အလင်းလွှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ဖုန်း၏ ကန်ချက်သည် ထိုအလင်းလွှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသော်လည်း စုယွမ်ထောင်းမှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဝမ်ဖုန်း၏ ခြေဖျားမှာ နာကျင်သွားရသည်။

“ဒါက ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ပေါ့လေ... တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ သူရဲ့ ကျောပြင်က သံမဏိပြားကြီး ကပ်ပြီးကာထားသလိုပဲ” ဟု ဝမ်ဖုန်း တွေးတောနေမိသည်။

ဆက်လက်၍ စုယွမ်ထောင်းက ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

“ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - သားရဲအရှိန်အဟုန်!”

ဝံပုလွေ အူသံတစ်သံနှင့်အတူ စုယွမ်ထောင်း၏ ခြေထောက်များမှာ ပိုမိုဖျတ်လတ်လာပြီး အဖြူရောင် အမွေးအမှင်များကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ မြန်ဆန်သွားပြီး ဝမ်ဖုန်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဝမ်ဖုန်း၏ နောက်ကျောဆီသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

“ဝမ်ဖုန်း ရှုံးတော့မယ်” ဟု ထန်ဟောက်က ပျင်းရိစွာ ဆိုလိုက်သည်။ “ဒီကလေးက ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုသက်သက်နဲ့ စုယွမ်ထောင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်မှုကို ယှဉ်နိုင်တာက တကယ်ကို တော်လှပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ဆိုတာ ရိုးရှင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက ဝိညာဉ်ဆရာသခင်ရဲ့ အစွမ်းကို အပြည့်အဝ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ သော့ချက်ပဲ။”

ထန်ဆန်းကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။ စုယွမ်ထောင်းသာ ဝိညာဉ်ပေါင်းစပ်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များကို အသုံးမပြုပါက ဝမ်ဖုန်းက အလွယ်တကူ အနိုင်ရနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ စွမ်းရည်များကို ထုတ်သုံးလာချိန်တွင်မူ ဝမ်ဖုန်းအတွက် ခုခံရန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေကြာပန်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အစွမ်း

သို့သော် ထိုစိုးရိမ်ရသော အချိန်၌ပင် ဝမ်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးတွင် ရွှေရောင်ကြာပန်းလေး တစ်ပွင့် တိတ်တဆိတ် ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ထိုကြာပန်းကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

“စမ်းကြည့်ရအောင်...”

ဝမ်ဖုန်းသည် စုယွမ်ထောင်း၏ အစွမ်းကို ကောင်းစွာ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် ယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းရည်များ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် အရှုံးပေးရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရွှေရောင်စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို စုယွမ်ထောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လွှတ်တင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို...

စုယွမ်ထောင်း၏ ကန်ချက်သည် ဝမ်ဖုန်း၏ နောက်ကျောနှင့် လက်မအနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ စုယွမ်ထောင်းသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေရာမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ရဲရဲနီလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

“အား~~”

စုယွမ်ထောင်းသည် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ညည်းညူသံတစ်သံ ပြုလိုက်မိသည်။ ထိုအသံမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အတင်းအကျပ် အောင့်ထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထန်ဟောက်နှင့် ထန်ဆန်းမှာ နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေမိကြသည်။ စုယွမ်ထောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လက်ထောက်ကာ တုန်လှုပ်နေ၏။

“ဟေး... သူ အဆင့်တက်သွားတာလား?” ထန်ဟောက်က အံ့ဩစွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက တစ်ဆင့် မြင့်တက်သွားပုံရတယ်။ ဘာလို့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဖြစ်ရတာလဲ? နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းနေတယ်...”

ထန်ဟောက်သည် ဝမ်ဖုန်းကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ခုနက ဝမ်ဖုန်းထံမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ခဏမျှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကလေး၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားနေပုံရသည်။

ဝမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်အံ့ဩသွားရသည်။

‘ရွှေကြာပန်းရဲ့ ပထမဆုံး အသွင်သဏ္ဌာန်က ကုသပေးနိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပါ ယာယီ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာလား?’

သို့သော် ဤရွှေကြာပန်းကို အသုံးပြုခြင်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အလွန်ပင် ကုန်ခမ်းစေသည်။ ခုနက စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းမှာပင် ဝမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အားလုံးကို ပုံအော မသုံးဝံ့တော့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက လွန်ခဲ့သော သုံးလကကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။