အခန်း (၁၁၄၁) - မိမိကျော့ကွင်း မိမိမိပြီး ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်ရခြင်း

“ဟင်…”

နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းသည် သူ၏ အရိပ်ကို တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

“ပဉ္စမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - စွမ်းအားစုပ်ယူခြင်း!”

ဂျိုက် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုစကားအဆုံးတွင် ဂျိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမည်းရောင် ဝိညာဉ်ကွင်းသည် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ဖုန်းအနေဖြင့်မူ သူ၏ ကိုယ်ပွား ဝိညာဉ်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို အခုထက်ထိ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရသေးပေ။ သို့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရေခဲပြာရောင် လက်နက်တစ်ခုသည် ဂျိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်သွားပြီးနောက် စုန်းစုန်းမြုပ် ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆီးနှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။ ကျောပြင်ရှိ အမည်းရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အတောင်ပံများပင်လျှင် ရေခဲပြာရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ ဂျိုက်သည် အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာပြီး ရုတ်တရက် ရေခဲဆူးချွန်တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်ကာ ခြေဖဝါးဖြင့် နင်းခြေလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေခဲဆူးချွန်များ အားလုံး တစစီ ကြေမွပျက်စီးသွားတော့သည်။

အစွန်းရောက် ရေခဲစွမ်းအား ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရေခဲဆူးချွန်များသည် ထိုမျှလောက် အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်သောအရာများ မဟုတ်ပေ။ အဆင့်တူညီသော ဒြပ်စင်စွမ်းအား သို့မဟုတ် နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်း၏ လက်ရှိအဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိဘဲနှင့် ၎င်းကို ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

“ဒီသိုင်းဝိညာဉ်က စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ”

ဝမ်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် -

“ရန်သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဒြပ်စင်တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခုခံနိုင်ဖို့အတွက် ရန်သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ဗီဇကို ပုံတူကူးချနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းဆိုတာ အဲ့ဒီလောက်မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာပါပဲ”

ဂျိုက်၏ စတုတ္ထမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်သည် မှော်နက်ဒြပ်စင် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရန်သူ့အရိပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ဒြပ်စင်ပုံစံအတိုင်း အတုယူ တုပနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထိုနည်းဖြင့် လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် သိုင်းဝိညာဉ်မဲ့နေသော ဂျိုက်သည် မရှုံးနိမ့်နိုင်သော အနေအထားတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အခြားသူများအနေဖြင့် သူ့ကို အနိုင်ယူရန် အလွန်ခက်ခဲလှပြီး အလွန်ဆုံးရှိလျှင် သရေပွဲသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအချက်ကပင် အလွန်ချဲ့ကားလွန်းလှပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အခြေအနေက ထိုမျှလောက်လည်း ရိုးရှင်းမနေပေ။ လောလောဆယ်တွင် အစွန်းရောက် ရေခဲဒြပ်စင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် ဂျိုက်သည် နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းထံသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အတင်းတိုးဝင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

သို့သော်လည်း နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းကမူ ထိုနေရာ၌ပင် မတ်တတ်ရပ်မြဲ ရပ်နေဆဲဖြစ်ကာ တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်ရှားပေ။

“ဆဋ္ဌမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - အမှောင်ဝိညာဉ်ရိပ် တိုက်ခိုက်ခြင်း!”

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ဂျိုက်၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် လေထုထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားသော အမည်းရောင် မြူခိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အမည်းရောင် မြူခိုးများက နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့သွားကြသည်။

ဒေါင်… ဒေါင်… ဒေါင်…!

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတွဲများစွာသည် နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီမှ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံသည် တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလှသော အရေပြားနှင့် ထိခတ်မိရာမှ ထွက်ပေါ်လာသောအသံ ဖြစ်သည်။

“မင်း မရသေးပါဘူး”

နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းက ရုတ်တရက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ အတောင်ပံများ တုန်ခါသွားပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ အမည်းရောင်မြူခိုးများ ရှိရာနေရာတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း…!

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အမြောက်ဆန်အလား လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။ အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မာကျောလှသော ကွင်းအနားသတ်နံရံနှင့် ဆောင့်မိသွားတော့သည်။ သူသည် နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်း၏ လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့် မီတာရာပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ထူထပ်လှသော ရေခဲထုတစ်ခု စုစည်းလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း အမှန်တရား ရေခဲစွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထူထဲလှသည့် သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော အရာဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သက်တမ်း ခြောက်ထောင်ခန့်သာ ရှိသေးသော ဤဝိညာဉ်သားရဲသည် ဝိညာဉ်သူတော်စင်အဆင့် ရှိသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ဆရာသခင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကမူ သူ့အပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအနာတရ အနည်းငယ်မျှပင် မဖြစ်စေခဲ့ချေ။ သူ့တွင် မည်သည့် အားနည်းချက်မျှ မရှိသယောင်ပင်။

သို့သော်လည်း အဝေးရှိ ဂျိုက်သည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးဘဲ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“သတ္တမမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည် - အမှောင်ဝိညာဉ်၏ အရိပ်၊ အနန္တပြောင်းလဲခြင်း!”

ခဏချင်းတွင်ပင် ဂျိုက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဝေဝါးလာခဲ့သည်။ ဝေဝါးလာသည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်း သူသည် နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်း၏ ရုပ်သွင်အတိုင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“သိုင်းဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားရဲ့ စွမ်းရည်က ရန်သူအားလုံးကို ပုံတူကူးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရန်သူနဲ့ ထိတွေ့မှု ရှိရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်တော့ လိုတာပေါ့”

ဝမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း -

“ဒါက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခုပဲ။ မရှုံးနိမ့်နိုင်တဲ့ အနေအထားနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရန်သူအတွက်ဆိုရင် အနိုင်ယူဖို့ အခက်ခဲဆုံးအရာက မိမိကိုယ်ကိုယ်ပဲလေ”

သို့သော်ငြားလည်း ဂျိုက် ပြောင်းလဲထားသော နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ သူ၏ စွမ်းအားသည် မူလအဆင့်သို့ မမီသေးခြင်းပင်။

သို့သော် ဤသိုင်းဝိညာဉ်၏ အစွမ်းထက်သည့်အချက်မှာ ရန်သူသန်မာလျှင် သူလည်း သန်မာပြီး ရန်သူအားနည်းလျှင်လည်း သူက အားမနည်းခြင်း ဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာကောင်းတာက မင်း တွေ့လိုက်တာက နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်း ဖြစ်နေတာပဲ။ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်ကို ပုံတူကူးတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးတာနဲ့ အတူတူပဲ”

ဝမ်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် -

“လင်းကျွင်း… သူ့ကို အသေအလဲ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်တော့၊ အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့”

“…ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်နဲ့ ကျွန်တော် တကယ် ကစားချင်သေးတယ်”

လင်းကျွင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“…” ဝမ်ဖုန်း ဆွံ့အသွားသည်။

“ဟားဟားဟား… အဘိုးကြီး လင်းကျွင်းကလည်း ဒီလို အညံ့စားတွေကို နှိပ်စက်ရတဲ့ အရသာကို ကြိုက်ပုံရတယ်နော်။ တွေ့လား ဆရာကြီး… ကျွန်တော် ပြောသားပဲ၊ အညံ့စားတွေကို အနိုင်ကျင့်ရတာ မကြိုက်တဲ့သူ မရှိပါဘူးဆိုတာ ဟုတ်တယ်မလား”

ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲတွင် လုံရှဲက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းက အလွန် ပျင်းစရာကောင်းလှသည်။ သန်မာသော ရန်သူများကို အလွန်အကျွံ မြင်တွေ့ရသောအခါ အညံ့စားများကို နှိပ်စက်ခြင်းက ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အောင်မြင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု အတိုင်းအတာတစ်ခုကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

ဝမ်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ လင်းကျွင်းသည် ဆက်မကစားတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ဂျိုက် ပြောင်းလဲထားသော နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းထံမှ ရေတွက်၍မရနိုင်သော အမှန်တရား ရေခဲစွမ်းအားများ လျှံထွက်လာပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဂျိုက်သည် ၎င်းမှာ အစွန်းရောက် ရေခဲဒြပ်စင် မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမျှလောက်အထိ ချဲ့ကားလွန်းခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှုကသာ အလွန်အမင်း များပြားလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းက ဤစွမ်းအား၏ အရည်အသွေးသည် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

‘ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တောင် ငါက မရှုံးနိမ့်နိုင်ပါဘူး။ ဒါက သက်တမ်း ခြောက်ထောင်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင်ပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မမီနိုင်ပါဘူး’

ဂျိုက်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည် -

‘အချိန်ဆွဲထားနိုင်သရွေ့ တစ်ဖက်လူပဲ ရှုံးမှာ’

သူ၏ ဝိညာဉ်ထူးခြားချက်ကြောင့် ဝိညာဉ်ဆရာသခင် အများအပြားသည် သူ့ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ကြချေ။ သရေပွဲဖြစ်လျှင်ဖြစ်၊ သို့မဟုတ် မည်သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရင်ကုန်မလဲပေါ်မူတည်၍ ကုန်တဲ့သူက အရင်ရှုံးမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်သည် တူညီသော နယ်ပယ်အဆင့်တွင် ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဒိုလော် အချို့ ရှိနေလျှင်ပင် သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိပေ။ သူ့ကို ဝိညာဉ်ဆရာသခင် အများအပြားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အထူးဝိညာဉ်ဆရာသခင် အမျိုးအစားဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ တွေ့ဆုံခဲ့ရသူသည် နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်း ဖြစ်နေခြင်းပင်။

“ငါ့ရဲ့ အမှန်တရား ရေခဲစွမ်းအားကို ပုံတူကူးတာလား”

နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းသည် လူသားများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု တွေးမိသည်။ ပုံတူကူးလိုက်လျှင်ပင် သူ သိမထားသင့်သည်မှာ… အစွန်းရောက် ရေခဲစွမ်းအားအားလုံးကို လင်းကျွင်း ကသာ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် တစ်ဖက်လူက သူ၏ ဒြပ်စင်ဗီဇကို ပုံတူကူးကတည်းက နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းအနေဖြင့် ထိုလူသားတွင် အနိုင်ရရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိတော့ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက သူ့ထံသို့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းသည် မိမိ၏ အစွန်းရောက် ရေခဲစွမ်းအားကို တစ်ဖက်လူထံသို့ ပေးပို့ရန် အခွင့်အရေးမရှိမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ၎င်းကို အစပြု၍ ပုံတူကူးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိချေ။

“အကြွင်းမဲ့ အေးခဲစေခြင်း!”

ဆန့်ကျင်ဘက်ရှိ ဂျိုက်ကို ကြည့်ရင်း နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းသည် ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ကျယ်ထဲသို့ သူ၏ လက်ဖဝါးကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ဂျိုက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲငွေ့များ အားလုံးသည် အသိစိတ်ရှိနေသကဲ့သို့ ဂျိုက်ကို လျင်မြန်စွာ ဝါးမြိုသွားတော့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည်လည်း ၎င်း၏ စီးဆင်းမှုလမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး အမိန့်ပေးမှုကို လုံးဝ နာခံခြင်းမရှိတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အေးခဲလှသော အရှိန်အဝါကို ပိုမိုပြင်းထန်လာစေကာ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှု ပိုမိုပြင်းထန်လာခြင်းနှင့်အတူ… သူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ရမည့် ဤရေခဲငွေ့များသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသွားပြီး ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ဂျိုက်ကို ရေခဲရုပ်တုတစ်ခုအဖြစ် အေးခဲပစ်လိုက်တော့သည်။

“သိပ်ပျော့လွန်းတယ်”

နှင်းခဲခြင်္သေ့လင်းကျွင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပရိသတ်ကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

စင်မြင့်မြင့်ပေါ်ရှိ ကျောင်းအုပ်ကြီး ချန် ၏ မျက်နှာသည် အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ဂျိုက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှုံးနိမ့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းရည်ကို ပုံတူကူးပြီးနောက်တွင် ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်လူ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဤအချက်က ပြဿနာတစ်ခုကိုသာ သက်သေပြနေသည်။

ဤသက်တမ်း ခြောက်ထောင်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲသည် ပုံတူကူးရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည့် အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်ရေးကွင်း ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဒိုင်လူကြီးက ဝမ်ဖုန်း၏ အောင်ပွဲကို ကြေညာလိုက်သည်။ သို့သော် ဝမ်ဖုန်းကမူ ထွက်ခွာသွားမည့်ပုံမပေါ်ဘဲ အခုထက်ထိ စောင့်ဆိုင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီး ချန်နှင့် ဟယ်ဝမ်ထျန်း တို့၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။

“အဘိုးကြီး ချန်… ခင်ဗျားကျောင်းက ဒီတစ်ယောက်က သိပ်မစွမ်းလှဘူးပဲ”

ဟယ်ဝမ်ထျန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း -

“ဒီဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ အရည်အသွေးက ထူးခြားလွန်းတယ်၊ ဝိညာဉ်ဆရာသခင်အဆင့်ကတောင် သူ့ကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး… ခင်ဗျား အဆင့် ၈၀ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဒိုလော် တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်မှရမယ်… ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလုပ်ရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းနှစ်ကျောင်းလုံး သိက္ခာကျစရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝင်မတိုက်ရင်လည်း ရှက်စရာပဲလေ… အဓိကက တစ်ဖက်လူက သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲကိုပဲ အားကိုးနေပြီး သူကိုယ်တိုင် ဝင်မတိုက်သေးတာပဲ”

“ရှေ့တိုးမရ နောက်ဆုတ်မရ ဖြစ်နေပြီ”

ဟယ်ဝမ်ထျန်း ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

“သူကိုယ်တိုင်ကတော့ အဆင့် ၂၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးပုံရတယ်။ ဒါက အကြောင်းရင်း ဖြစ်မလား။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲကို အနိုင်ယူနိုင်သရွေ့ သူက ဝင်မတိုက်ဘဲနဲ့တင် အလိုအလျောက် ရှုံးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

ဘေးနားရှိ ကျောင်းသားအချို့က သုံးသပ်လိုက်ကြသည်။

“အဲ့ဒီလိုလည်း အသေအချာကြီး မဟုတ်နိုင်ဘူး”

ကျောင်းအုပ်ကြီး ချန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အသက် ၃၀ ခန့်ရှိကာ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် မျက်နှာထားရှိသော လူတစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း -

“ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားတော့ အနည်းငယ် ရှိတယ်။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ ဆရာ ရွှမ်ဟော်၊ ခင်ဗျားပဲ သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ပါဦး”

“ကျွန်တော်လား”

ထိုလူက သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း -

“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်ပဲ စမ်းကြည့်ပါ့မယ်…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အောက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ စင်မြင့်မြင့်၏ လှေကားထစ်များအတိုင်း အောက်သို့ ဆင်းလာစဉ် ခြေချော်ပြီး လဲကျလုနီးပါးပင် ဖြစ်ခဲ့ရသေးသည်။

“ဇီရှင်းအကယ်ဒမီ မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာလား”

ဟော်ယွီယောက် နှင့် အခြားသူများက မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ -

“အဲ့ဒီလို ခြေလှမ်းမမှန်တဲ့ မာနကြီးတဲ့ သက်လတ်ပိုင်း ဆရာတစ်ယောက်က စင်ပေါ်တက်လာဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”