အခန်း (၁၁၃) - အစွမ်းထက်လှသောအမည်းရောင်ကြာပန်း!

ပြောပြီးသည်နှင့် ဝမ်ဖုန်းက ရှောင်ဝူကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ဝူမှာ ကြောင်အနေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကြီးမားလှသော ခွန်အားကွာဟချက်ရှေ့တွင် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမှ အသုံးမဝင်ချေ။

ထိုစဉ် အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျောက်ဝူကျီ၏ မဟာဗဂျရာလက်ဝါး သည် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် ခဏမှာပင် သူသည် အမြောက်ဆန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသဖြင့် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

အမည်းရောင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်ပင်ကြီးများကို ကျိုးပျက်သွားစေသည်။ ဝမ်ဖုန်း၏ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့် ထန်ဆန်းသည် မျောက်ဝံကြီးကို တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်ဘဲ အသင့်ပြင်ထားသည့်အတိုင်း နွယ်ပင်များစွာကို မြေပြင်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာစေကာ လွင့်ထွက်လာသော ကျောက်ဝူကျီကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ သို့သော် တုံ့ပြန်မှုအားက အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် ထန်ဆန်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခန်းလုနီးပါးအထိ နွယ်ပင်အလွှာပေါင်းများစွာဖြင့် ခုခံကာကွယ်ပြီးမှ ကျောက်ဝူကျီကို ဖမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

တိုင်မုပိုင်မှာမူ မျောက်ဝံကြီးအနားသို့ပင် မကပ်နိုင်သေးဘဲ ထိုဟိန်းဟောက်သံမှ ထွက်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် လွင့်ထွက်သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ဖုန်း အချိန်မီရောက်လာပြီး တိုင်မုပိုင်၏ ကျောကို ထိန်းပေးလိုက်သဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုစဉ် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးသည် ရှောင်ဝူရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်လာတော့သည်။

သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ မြန်လှသော အရှိန်ကြောင့် ဘယ်သူမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ ပုံရိပ်ကြီးက လရောင်ကို ကွယ်ပစ်လိုက်ပြီး အားလုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ထိုဧရာမ အရိပ်ကြီးအောက်တွင် မာဟုန်ကျွန်း၊ အော်စကာ၊ ကျူးကျူးချင်း၊ နင်ရုံရုံနှင့် တိုင်မုပိုင်တို့အားလုံး သေမင်း၏ အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်နှာများ ဖြူလျော့ကုန်ကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ထန်ဆန်း တုံ့ပြန်မှု မြန်ဆန်ခဲ့သည်။ ကျောက်ဝူကျီကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် တစ္ဆေအရိပ် ခြေလှမ်းကို သုံးကာ ရှောင်ဝူကို ဘေးသို့ အမြန်ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင် သေရလျှင်ပင် ရှောင်ဝူကို အသေမခံနိုင်ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

"မလုပ်နဲ့!" အဝေးမှ ကျောက်ဝူကျီက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားဆိုသည်မှာ အဆင့် ၇၀ ရောက်မှသာ အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းမှာ အဆမတန် တိုးလာစေသည်။ နာရီဝက်အတွင်း သတ္တမမြောက် ဝိညာဉ်ကွင်းအောက်ရှိ မည်သည့်စွမ်းရည်ကိုမဆို အကန့်အသတ်မဲ့ သုံးနိုင်သည်။ ကျောက်ဝူကျီ၏ ခွန်အားကြီးသော မဟာဝဇီရဝက်ဝံမှာလည်း ခုခံနိုင်စွမ်း ၂၀၀ ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာသည်။ သူ ဘယ်နှစ်ယောက်ကို ကာကွယ်နိုင်မလဲ မသိသော်လည်း တတ်နိုင်သရွေ့ ကာကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ မိမိတပည့်တွေ အသတ်ခံရသည်ကို ကြည့်နေရအောင် သူက ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနှင့် နေရမည်နည်း။

သို့သော် အားလုံးကို ကာကွယ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်! ထိုစဉ်!

လူအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဝမ်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ အလွန်ကြီးမားရာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံနှင့် ခုနစ်ယောက်စလုံးအတွက် မလုံလောက်ချေ။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ဖိချလိုက်ရုံနှင့် အားလုံး အသားစိမ်းတိုက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

"အမည်းရောင်ကြာပန်း! " ဝမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး အော်လိုက်သည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲစိမ်းလန်းကြာပန်း ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ သွန်းလောင်းလိုက်ရာ ခဏချင်းမှာပင် တတိယမြောက် ကြာစေ့လေးက တိတ်တဆိတ် ပွင့်အာလာသည်။

အမည်းရောင်! အလွန်ပင် စင်ကြယ်လှသော အမည်းရောင်! ဝမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးပေါ်တွင် အလွန်နက်မှောင်လှသော အမည်းရောင်ကြာပန်းလေး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၃၀ ရှိသော ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲ စိမ်းလန်းကြာပန်း၏ တတိယမြောက် ပုံသဏ္ဌာန်ပင် ဖြစ်သည်။

"၁၂ လွှာ အမည်းရောင်ကြာပန်း... မင်းအလှည့်ပဲ!" ဝမ်ဖုန်းသည် သူ၏ အဆင့် ၃၀ ရှိသော ဖိသိပ်သန့်စင်ထားသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို မချန်မထားဘဲ အမည်းရောင်ကြာပန်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဒဏ္ဍာရီများအရ ၁၂ လွှာ အမည်းရောင်ကြာပန်းသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ခုခံမှုစွမ်းအားရှိပြီး မကောင်းသော စွမ်းအင်များကိုပါ စုပ်ယူနိုင်သည်။

ဝမ်ဖုန်းသည် ယခင်က ဤအမည်းရောင်ကြာပန်း၏ စွမ်းရည်ကို မစမ်းသပ်ဖူးသော်လည်း ၎င်း၏ ခုခံမှုမှာ အလွန်အစွမ်းထက်မည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သူသည် ယခင်က ကျောက်ဝူကျီကို အားဖြည့်စွမ်းရည် မပေးခဲ့သည်မှာ ဤအမည်းရောင်ကြာပန်း၏ စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ချန်ထားချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျောက်ဝူကျီကို သုံးဆ အားဖြည့်ပေးလျှင်ပင် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးကို နိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

အမည်းရောင်ကြာပန်းမှ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမည်းရောင် အလင်းတန်းကိုးခုသည် လူကိုးယောက် (ဝမ်ဖုန်းအပါအဝင်) ဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲသော အမည်းရောင် သံချပ်ကာတစ်ခုကို ဖုံးအုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် အမည်းရောင်ကြာပန်းသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ကြာပလ္လင်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အားလုံးကို အလင်းအကာအကွယ်ဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

အားလုံးက ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ အမည်းရောင်ကြာပန်းကို ကြည့်ရင်း အလွန်အေးစက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော အမှောင်အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။ ပြေးဝင်လာသော ကျောက်ဝူကျီပင် ဆွံ့အသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်! တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးက တိုက်ရိုက် ခုန်ချလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း!

တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ ဖိချမှုကြောင့် အမည်းရောင် အကာအကွယ်ကြီး တုန်ခါသွားသည်။ ၎င်းသည် မျောက်ဝံကြီး၏ ခွန်အားကို ၂ စက္ကန့်၊ ၃ စက္ကန့်ခန့် တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သည်။

"မြန်မြန်... မကြောင်နေနဲ့၊ ထွက်ပြေးကြ!" ဝမ်ဖုန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း အားလုံး သတိဝင်လာပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့ လူစုခွဲကာ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ထိုအခါမှ! ခရမ်း!

အမည်းရောင်ကြာပန်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကာအကွယ်ကြီးမှာ တိုက်ရိုက် ကွဲအက်သွားသည်။ အမည်းရောင်ကြာပန်းသည် ဝမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဖူး...

အကာအကွယ်ကြီးမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားသဖြင့် ဝမ်ဖုန်းသည် တုံ့ပြန်မှုဒဏ်ကြောင့် သွေးတစ်ချက် အန်လိုက်ရသည်။ ဤတိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။ မည်သည့်စွမ်းရည်မျှ မသုံးဘဲ ခုန်ချလိုက်ရုံနှင့်တင် ဤမျှ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေသည်။ တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးသည် အကာအကွယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ထန်ဆန်း ကန်ထုတ်လိုက်သော ရှောင်ဝူကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ဒိုင်း!

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်များ ကွဲအက်သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အားလုံးမှာ အကာအကွယ်ဧရိယာထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် နင်းခြေမခံလိုက်ရချေ။ ထို့အပြင် အမည်းရောင်ကြာပန်းမှ ထွက်လာသော အလင်းတန်းများက သူတို့ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသေးသဖြင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများဒဏ်ကို ဘာဒဏ်ရာမှ မရဘဲ ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဒါကို မြင်မှ ဝမ်ဖုန်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သူ ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခန်းသွားခြင်းနှင့် တုံ့ပြန်မှုဒဏ်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အမည်းရောင်ကြာပန်း၏ စွမ်းရည်မှာ ဝမ်ဖုန်း ခန့်မှန်းထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။ မည်သည့် ဝိညာဉ်ကွင်းမျှ မရှိသေးဘဲနှင့် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ ဖိအားကို ၂ စက္ကန့်၊ ၃ စက္ကန့်ခန့် တားထားနိုင်သည်မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။

ဝမ်ဖုန်းက ကြည့်လိုက်ရာ မျောက်ဝံကြီး၏ လက်ထဲတွင် ရှောင်ဝူ ပါသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားသည်။ ဘယ်သူမှ ဒဏ်ရာမရဘဲ ဆရာကျောက် အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရလဒ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒါကို တွေးရင်း ဝမ်ဖုန်းသည် ဘေးရှိ ကျင်းတစ်ခုထဲတွင် ပုန်းကာ ဤမျောက်ဝံကြီးနှင့် ဝေးရာသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်!

ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်က တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားရန် ပြင်နေသော ဝမ်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ဝူးးးး!

တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးက ဝမ်ဖုန်းကိုပါ ဆွဲဖမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်ဝူကျီနှင့် ကျန်သူများကို ဟိန်းဟောက်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လက်ထဲက ရှောင်ဝူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ၊ ခုနက ၎င်းကို ခဏတာ တားထားနိုင်ခဲ့သော ဤလူသားကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မျောက်ဝံကြီးသည် ကျန်သူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လှည့်ထွက်ကာ ခုန်ပျံပြေးလွှားသွားတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အားလုံး၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"???" ဝမ်ဖုန်း ကြောင်သွားသည်။ ညီလေး... မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ဖမ်းတာလဲ?

ထိုအချိန်မှာပင် အားလုံး၏ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်-

"ရှောင်ဝူ!"

"ဝမ်ဖုန်း!!!"