အခန်း (၁၀၆) - တိုက်ရိုက်ချေမှုန်းခြင်း

သို့သော် ၎င်းမှာ အန္တရာယ်များလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က ဝမ်ဖုန်းသာ အာရုံမရခဲ့လျှင် ထိုဝိညာဉ်သားရဲနှစ်ကောင်မှာ သေဆုံးသွားနိုင်သည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုသားရဲနှစ်ကောင်ကို တိတ်တဆိတ် သယ်ထုတ်လာပြီး 'ဝိညာဉ်တော်ကျေးရွာ' တွင် ငှက်ပြာကြီး၏ အဖော်များအဖြစ် ပြန်လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ငှက်ပြာကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဤနှစ်ကောင်မှာလည်း လိုက်ပါပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဒီကောင်လေး သုံးကောင် ဘယ်ကို ရောက်ကုန်တာလဲ? ကြယ်တာရာတောအုပ်ထဲကိုပဲ ရောက်နေကြတာလား... ဝမ်ဖုန်း စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။ နှမြောဖို့ကောင်းတာက ဒီတောအုပ်ကြီးက အရမ်းကျယ်လွန်းတယ်။ တကယ်လို့ ဒီမှာရှိနေရင်တောင် ရှာတွေ့ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက သူတို့အတွက် ဝိညာဉ်အမဲလိုက်တောအုပ်ထက်စာရင် အများကြီး ပိုဘေးကင်းနိုင်ပါတယ်လေ။

အဖွဲ့သားများသည် ရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ချီတက်လာကြသည်။ လမ်းခရီးတွင် ဝိညာဉ်သားရဲ အုပ်စုအချို့နှင့် ကြုံတွေ့ရသော်လည်း သူတို့က ရှောင်ကွင်းသွားကြသည်။ ထို့ပြင် ရန်လိုသော အနှစ်ရာချီ သားရဲအချို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း ခံရသော်လည်း အားလုံးကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ဖုန်းကမူ တစ်ချက်မှ ဝင်မတိုက်ပေ။ အနှစ်ထောင်ချီ သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ကြုံလျှင်ပင် တိုင်မူဘိုင်တို့အဖွဲ့က လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော် အော်စကာအတွက် လိုအပ်သော အမျိုးအစား မဟုတ်ကြပေ။

ရှောင်ဝူ တစ်ယောက် စိတ်မပါသလို ဖြစ်နေတာပဲ။ ဝိညာဉ်သားရဲတွေ အသတ်ခံရတာများလို့ သူ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ အစ်ကိုနှစ်တို့ ထွက်လာမှာကို စိုးရိမ်နေတာလားမသိဘူး... ဝမ်ဖုန်းက ရှောင်ဝူကို ကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည်။ ဤကြယ်တာရာတောအုပ်ထဲတွင် မည်သည့်အရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ တိုက်တန် မျောက်ဝံကြီး! ဤတောအုပ်ကြီး၏ ဘုရင်တစ်ပါးပင် ဖြစ်သည်။

ငါ့ရဲ့ တတိယမြောက် အသွင်သဏ္ဌာန်က... ဝမ်ဖုန်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒါက အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်။ မနေ့ညက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တတိယမြောက် အသွင်သဏ္ဌာန်မှာလည်း ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူအလိုအပ်ဆုံးအရာပင် ဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဖုန်းသည် လားရာတစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဝိညာဉ်သားရဲ၏ အသက်ရှူသံကို ရလိုက်ပြီ! ဝိညာဉ်သားရဲများကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းတွင် ဆရာကျောက်ဝူကျီပင်လျှင် ဝမ်ဖုန်းကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲ အမျိုးမျိုးနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိလှသည်။ ယခုလာနေသော 'ဒေါင်းမြီးကြက်ဖခေါင်းမြွေ' မှာ ရှားပါးလှသော်လည်း ဝမ်ဖုန်းမှာ ယခင်က မြင်ဖူးထားသဖြင့် ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကို မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏမှာပင် ကျောက်ဝူကျီနှင့် ထန်ဆန်းတို့လည်း ထိုလားရာသို့ တစ်ပြိုင်နက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ သတိမထားမိခင်မှာပင် ဝမ်ဖုန်းက အရင်ပြောလိုက်သည်- "ကျူးကျူးချင်း... ရှေ့ကိုသွားပြီး ဝိညာဉ်သားရဲ ရှိ၊ မရှိ သွားကြည့်လိုက်စမ်း!"

ဒါကို ကြားတော့ အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။ ကျောက်ဝူကျီနှင့် ထန်ဆန်းတို့လည်း ဝမ်ဖုန်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဝမ်ဖုန်း... မင်း ဒါကို ဘယ်လို သိတာလဲ" ဟု ကျောက်ဝူကျီက မေးသည်။

"ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်သားရဲတွေရဲ့ အသက်ရှူသံကို အရမ်းအာရုံခံနိုင်လို့ပါ" ဝမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောသည်- "ဒါက ခွန်အားနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး၊ အာရုံခံစားမှုပဲ။ ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ ခဏခဏ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးလို့ပါ"

'ခဏခဏ' ဆိုသော စကားမှာ ဝမ်ဖုန်းအတွက်တော့ အပြောသက်သာသော်လည်း ကျောက်ဝူကျီအတွက်တော့ ထူးဆန်းနေသည်။ မင်းက ၁၂ နှစ်သားပဲ ရှိသေးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆရာလေးတစ်ယောက်လေ၊ ဘယ်လိုလုပ် ခဏခဏ တိုက်ဖူးမှာလဲ? သို့သော် ထန်ဆန်းကတော့ ဒါကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သည်။ အကြောင်းမှာ ယခင်က သူ၏ ဝိညာဉ်ကွင်းအတွက် အမဲလိုက်စဉ်က ဝမ်ဖုန်း၏ ပြတ်သားလှသော တိုက်ခိုက်မှုကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် သစ်ကိုင်းပေါ်ရှိ ကျူးကျူးချင်းထံမှ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်- "အမြင့် သုံးမီတာလောက်မှာ ပျံနေတဲ့ မြွေတစ်ကောင်ပဲ။ ခေါင်းပေါ်မှာ သူ့ခေါင်းထက်ကြီးတဲ့ အသားပို အမောက်တစ်ခု ပါတယ်၊ အမြီးက ကြက်ဖအမောက်နဲ့ တူတယ်!"

ကျူးကျူးချင်း ပြောပြီးသည်နှင့် ထန်ဆန်းနှင့် ကျောက်ဝူကျီတို့က တစ်ပြိုင်နက် ပြောလိုက်ကြသည်- "ဒါ ဒေါင်းမြီးကြက်ဖခေါင်းမြွေပဲ!"

ကျောက်ဝူကျီက ထန်ဆန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ "ဒီမြွေက ရှားတယ်ဟ၊ သူ့ခေါင်းပေါ်က အသားပိုအမောက်က အသုံးဝင်တာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အော်စကာ... မင်းတော့ ကံကောင်းပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမြွေက အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ မသိဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ထိုအခါ ထန်ဆန်းက မေးသည်- "ကျူးကျူးချင်း... အဲဒီမြွေက ဘယ်လောက်ရှည်လဲ၊ ပြီးတော့ သူ့အတောင်ပံက ဘာအရောင်လဲ"

ကျူးကျူးချင်းက "အတောင်ပံက ပန်းရောင်ဖျော့ဖျော့ပဲ၊ အရှည်ကတော့ ခုနစ်မီတာလောက် ရှိမယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ဒါကို ကြားတော့ ထန်ဆန်းက တွက်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောသည်- "ဒါဆိုရင်တော့ ဒါဟာ အနှစ်ထောင်ချီ ဒေါင်းမြီးကြက်ဖခေါင်းမြွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ပန်းရောင်အတောင်ပံက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုရဲ့ လက္ခဏာပဲ၊ ခုနစ်မီတာလောက် ဆိုတော့ အသက်က ၁၃၀၀ နဲ့ ၁၇၀၀ ကြားမှာ ရှိလိမ့်မယ်။ ဒီမြွေက အော်စကာနဲ့ အကိုက်ညီဆုံးပဲ"

"ဒါ့အပြင် ဒီမြွေက အဆိပ်မရှိဘူး၊ တိုက်ခိုက်ပုံကလည်း ရိုးရှင်းတယ်။ ရန်သူကို သူ့ကိုယ်လုံးနဲ့ ရစ်ပတ်တတ်တာပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှိန်ကတော့ အရမ်းမြန်တယ်။ သူ့အမောက်ထဲမှာ အာဟာရဓာတ်တွေ သိုလှောင်ထားပြီး အရေးကြုံရင် အဲဒါကိုသုံးပြီး အရှိန်မြှင့်တတ်တယ်။ အော်စကာ... မင်းသာ ဒီဝိညာဉ်ကွင်းကို ရရင် မင်းရဲ့ နောက်ထပ်စွမ်းရည်က အရှိန်မြှင့်တင်တာနဲ့ ပတ်သက်လိမ့်မယ်။ မင်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ"

အားလုံးက ထန်ဆန်း ဤမျှ အသေးစိတ် ပြောနိုင်သည်ကို အံ့ဩသွားကြသည်။ "တပည့်လေး... မင်းရဲ့ ဆရာက တကယ်ကို တော်မှာပဲနော်" ဟု အော်စကာက လေးစားစွာ ပြောသည်။ "ဝိညာဉ်လောကရဲ့ စွယ်စုံကျမ်းအတိုင်းပဲဗျာ!"

ထန်ဆန်းက ဝမ်ဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးသည်- "အစ်ကိုဖုန်း... ဖြည့်စွက်ပြောစရာ ရှိသေးလား" ထန်ဆန်းသည် ဝမ်ဖုန်းက ဝိညာဉ်သားရဲများအကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသည်ကို သိထားသဖြင့် သူ မှားယွင်းမိမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ထန်ဆန်း... မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ မေးစရာ တစ်ခုရှိတယ်။ ကျူးကျူးချင်း... မင်း အဲဒီမြွေကို ကြည့်တုန်းက ဒဏ်ရာရနေတာကို မြင်ခဲ့လား" ဟု မေးသည်။

သစ်ပင်ပေါ်က ကျူးကျူးချင်းမှာ ကြောင်သွားပြီး ခေါင်းခါပြသည်။

ဝမ်ဖုန်းက ဆက်ပြောသည်- "မင်း သေသေချာချာ မကြည့်ခဲ့ဘူးပဲ၊ နောက်တစ်ခါ သတိထားဦး။ မှတ်ထားပါ... နောက်တစ်ခါ ဝိညာဉ်သားရဲကို မြင်ရင် အဲဒီသားရဲ ဒဏ်ရာရနေသလားဆိုတာ အရင်ကြည့်ရမယ်။ ဒဏ်ရာရှိနေရင် အဲဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံနေရတာ ဖြစ်နိုင်သလို တခြားသားရဲနဲ့ တိုက်ခိုက်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကိုကြည့်ပြီး ငါတို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လို့ရတယ်။ ဒဏ်ရာမရှိရင်တော့ ဒါက ပိုင်ရှင်မဲ့ သားရဲပေါ့"

ကျူးကျူးချင်းက ဒါကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ယူဆကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းလည်း ဤကဲ့သို့သော တွေးခေါ်ပုံကို အံ့ဩသွားကြသည်။

"မင်းကတော့ တကယ့်ကို သတိကြီးတာပဲ" ဟု ကျောက်ဝူကျီက မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "မင်း ဝိညာဉ်သားရဲတွေ အများကြီးကို အမဲလိုက်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာ ငါ အခုတော့ ယုံပြီ" ထန်ဆန်း ပြောသည်မှာ စာအုပ်ကြီးအတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ဖုန်း ပြောသည်မှာ လက်တွေ့အတွေ့အကြုံများပင် ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ဖုန်း... ဒီလိုသားရဲမျိုးကို ဖမ်းဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက ဘာလဲလို့ မင်းထင်လဲ" ဟု ကျောက်ဝူကျီက မေးသည်။

"ဘယ်လိုဖမ်းမလဲ ဟုတ်လား?" ဝမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော်တို့ ခွန်အားက သူ့ထက် အများကြီး သာနေတာပဲ။ ဆရာကျောက်... ဆရာ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကွင်း ခုနစ်ကွင်းလုံးကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ပြလိုက်၊ သူရောက်လာတာနဲ့ ဆရာ့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ဆက်တိုက်သုံးပြီး ချေမှုန်းလိုက်ရုံပဲ။ တစ်နည်းပြောရရင်တော့ ခွန်အားနဲ့ ဖိနှိပ်တာပေါ့... ဒါက အန္တရာယ်အကင်းဆုံးနဲ့ အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းပဲ" ဟု အကြံပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဝူကျီသည် အဆင့် ၇၆ ဝိညာဉ်သူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်ရာ အနှစ်ထောင်ချီ မြွေတစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ရန် မည်သည့် နည်းဗျူဟာမှ မလိုဘဲ ခွန်အားချင်း ဖိနှိပ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။