အခန်း (၄၇) - ဘုရင်မ၏ အသွင်ပြောင်းခြင်းနှင့် စွဲမက်ဖွယ်မြင်ကွင်း
ယွဲ့မေ၏ မျက်နှာထားသည် ယခင်ကထက် ပို၍ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ "မျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ သတင်းပို့ချက်အရဆိုရင် အဲဒီအဖွဲ့ထဲမှာ... အဆင့် (၆) ပျံသန်းနိုင်တဲ့ မှော်သားရဲတစ်ကောင် ပါလာတယ်တဲ့"
"အဆင့် (၆) မှော်သားရဲ ဟုတ်လား"
"ဘာလို့ ဒီလူတွေက အင်အားကြီးပညာရှင်တွေ ဒီလောက်အများကြီးကို ရုတ်တရက် စုစည်းပြီး ရောက်လာကြတာလဲ"
မြွေလူသား အမျိုးသား မိုဘာစီက နဖူးကြောများ စုံခုတ်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အခြေအနေမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ စိုးရိမ်စရာကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။
"အဲဒီ အဆင့် (၆) သားရဲနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ အင်အားကိုရော မင်းသိလား" မိုဘာစီက အုံ့မှိုင်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အားနည်းတဲ့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ရယ်၊ ကောင်လေး တစ်ယောက်ရယ်ပဲ... ငါ့လူတွေကတော့ အဲဒီကောင်လေးရဲ့ အစွမ်းကို အကဲမဖြတ်နိုင်ဘူးတဲ့။ သူတို့ပြောပုံအရဆိုရင် သူ့ဆီမှာ ဒိုချီစွမ်းအင် လုံးဝမရှိသလိုပဲတဲ့"
ယွဲ့မေသည် သူမ၏မျိုးနွယ်စုဝင်များဆီမှ ရရှိသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကို ကျဉ်းမြောင်းထားမိသည်။ အဆင့် (၆) သားရဲတစ်ကောင်ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော လူငယ်အပေါ် သူမ အလွန်အမင်း သတိထားမိနေသည်။
မိုဘာစီက လေးနက်သောလေသံဖြင့် "ဒါကို ဘုရင်မကို အကြောင်းကြားပြီးပြီလား၊ ဘုရင်မက ဘာမိန့်မှာလဲ" ဟု မေးသည်။
"အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဘုရင်မကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ။ သတင်းပို့ထားဖို့နဲ့ မင်းတို့ကို ခေါ်ခိုင်းဖို့ပဲ မိန့်မှာခဲ့တယ်" ယွဲ့မေက မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
မိုဘာစီက မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ယွဲ့မေ၏ မျက်နှာပေးက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကုလားထိုင်မှ အမြန်ထရပ်လိုက်သည်။
"သူတို့ ရောက်လာပြီ!"
မြို့ပြင်ဘက်တွင် အရှိန်အဝါအချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ယွဲ့မေ အာရုံခံမိလိုက်သလို မိုဘာစီလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက် ခန်းမအတွင်းမှ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် အရေးပေါ် အခြေအနေ ကြေညာထားသော မြို့တံတိုင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် မြို့တံတိုင်းအပြင်ဘက် ကောင်းကင်ယံ၌ ကြီးမားလှသော မှော်သားရဲကြီးတစ်ကောင် ဝဲပျံနေပြီး ၎င်း၏ရှေ့တွင် လူအချို့ ရှိနေသည်။ ထိုသူများမှာ ဂူဟေနှင့် သူဖိတ်ခေါ်လာသော အဖွဲ့ဖြစ်ပြီး၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဒိုချီဧကရာဇ်အဆင့် ပညာရှင် ယွင်ယွန့်လည်း ပါဝင်သည်။
"လူသားတွေ... ငါတို့နယ်မြေထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဘာလို့ ကျူးကျော်လာတာလဲ" မိုဘာစီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဟဲဟဲ... မင်းက မိုမြွေမျိုးနွယ်စုရဲ့ ခေါင်းဆောင် မိုဘာစီ ဖြစ်ရမယ်" ဂူဟေက ပြုံးလျက် ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးထွက်လာသည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ" မိုဘာစီက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် မေးသည်။
"ကျွန်တော်က ဂူဟေပါ" ထိုလူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"ကျားမာအင်ပါယာရဲ့ ဆေးလုံးဘုရင် ဂူဟေ ဟုတ်လား။ ဟက်... ဒီနာမည်ကတော့ တကယ်ကို ကျော်ကြားတာပဲ"
ဂူဟေဟူသော နာမည်ကြောင့် ယွဲ့မေနှင့် မိုဘာစီတို့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ မြွေလူသားများသည် လူသားပညာရှင်များကို အသိအမှတ်ပြုခဲသော်လည်း ဂူဟေကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းဆေးပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဩဇာအာဏာနှင့် အရှိန်အဝါကိုမူ လျှော့တွက်၍မရမှန်း သူတို့ ကောင်းကောင်းသိကြသည်။
"ခေါင်းဆောင်တို့ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်တို့က မဒူဆာဘုရင်မနဲ့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ ဆွေးနွေးချင်လို့ လာခဲ့တာပါ။ ဘုရင်မနဲ့ တွေ့ခွင့်ရအောင် ကူညီပေးလို့ ရမလား" ဂူဟေက ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဘုရင်မနဲ့ တွေ့ချင်တယ် ဟုတ်လား။ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ငါတို့ အဲဒီတောင်းဆိုချက်ကို လက်မခံနိုင်ဘူး" မိုဘာစီက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တဲ့တိုးပင် ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး "ဂူဟေ... မင်း လူတွေကို ခေါ်ပြီး အခုချက်ချင်း ပြန်တာ ပိုကောင်းမယ်"
နှစ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းကြားတွင် အခြေအနေများ တင်းမာနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ၏ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါသွားပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခမ်းနားလှပသော ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုအမျိုးသမီး၏ အလှတရားက မြင်သူတကာကို မှင်တက်သွားစေသည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကောက်ကြောင်းများ၊ ပြည့်စုံသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်တို့က မှည့်ဝင်းနေသော မက်မွန်သီးတစ်လုံးကဲ့သို့ပင်။ နက်မှောင်ရှည်လျားသော ဆံနွယ်များက ဝင်းပသော ပခုံးသားပေါ်မှတစ်ဆင့် သွယ်လျသော ခါးအထိ စီးကျနေသည်။ ဝတ်ရုံအောက်မှ ခရမ်းရောင် မြွေအမြီးလေးက တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် မြင်သူတို့၏ စိတ်ကို ရမ္မက်ဇောများ ကြွတက်လာအောင် ဖမ်းစားထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
"မဒူဆာဘုရင်မ!"
ဤစွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီး ရောက်လာသည်နှင့် ဂူဟေတို့အဖွဲ့မှာ တင်းမာသွားကြသည်။ ဒိုချီဧကရာဇ် ဖြစ်သော ယွင်ယွန့်ပင်လျှင် နာမည်ကျော် မဒူဆာဘုရင်မနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အသာစီးရရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခရမ်းရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းလာပြီးနောက် မဒူဆာ၏ မြင့်မြတ်သောမြို့တော်အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"ဆေးနတ်သမီး၊ ချင်းလင်း... မင်းတို့ ဒီမှာပဲ ခဏစောင့်နေကြ၊ ငါ အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့မယ်" ဂူဟေက တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် သားရဲကြီးကို ရပ်တန့်စေကာ မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို မှာကြားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
ဆေးနတ်သမီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၁၀၀
ချင်းလင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၇၀
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဂူဖေး၏ အစွမ်းကို သိကြသော်လည်း လူသားများကို မုန်းတီးလှသော မြွေလူသားမြို့တော်ထဲသို့ သူတစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားသည်ကို တွေးမိကာ စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂူဖေးမှာမူ သူတို့စိတ်အေးစေရန် အနည်းငယ် ချော့မြှူပြောဆိုပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
သူရောက်သွားချိန်တွင် ဂူဟေတို့အဖွဲ့နှင့် မဒူဆာဘုရင်မတို့သည် မြို့ပြင်၌ အသံတိတ် ရင်ဆိုင်နေကြချိန်နှင့် ကွက်တိပင် ဖြစ်သည်။ မြို့ပြင်မှ မြင်နေရသော ဘုရင်မမှာ ပုံရိပ်ယောင်မျှသာဖြစ်ကြောင်း ဂူဟေတို့ ရိပ်မိသွားပြီး မြို့ထဲသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြသည်ကို မြင်သောအခါ ဂူဖေးသည်လည်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ မြွေလူသားမြို့တော်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
မဒူဆာဘုရင်မသည် သူတို့ကို လမ်းမှားစေရန်အတွက် ကောင်းကင်မီးလျှံ၏ အရှိန်အဝါကို နေရာအနှံ့တွင် ဖြန့်ကြဲထားသော်လည်း ဂူဖေးအတွက်မူ ကောင်းကင်မီးလျှံ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော စိတ်အာရုံကို မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ကြဲလိုက်သည်နှင့် စစ်မှန်သော တည်နေရာကို ဂူဟေတို့ကဲ့သို့ လမ်းမှားမနေဘဲ ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ဂူဖေးသည် မြို့တော်၏ အရှေ့ဘက်ခြမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကြီးမားလှသော ဘုရားကျောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏အရှိန်အဝါကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထားပြီး ကင်းစောင့်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဘုရားကျောင်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကြည်လင်လှသော ကန်ငယ်လေးတစ်ခုမှာ ဂူဖေး၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာသည်။ ကန်၏အလယ်တွင် ကျွန်းငယ်လေးတစ်ကျွန်း ရှိနေသည်။ ကန်ရေပြင်မှာ ငြိမ်သက်အေးချမ်းနေပြီး ကျွန်းပေါ်သို့ သွားရန် တံတားလည်း မရှိပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုကျွန်းသို့ အလွယ်တကူ ကူးသွားနိုင်သယောင် ထင်ရသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ထိုကန်ရေပြင်၌ ပျံသန်းခြင်းကို တားဆီးထားသော အစီအရင်များ ရှိနေသည့်အပြင် ကန်ရေမှာလည်း အဆိပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဂူဖေးအနေဖြင့် ထိုအတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်နိုင်သော်လည်း သူတစ်ပါး သတိမပြုမိစေရန်အတွက် သူသည် ထိုသို့မလုပ်ဘဲ သည်းခံကာ ကျော်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အခြားသူသာဆိုလျှင် ဤအဆိပ်ကန်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဂူဖေးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကောင်းကင်မီးလျှံဖြင့် အုပ်မိုးကာ ရေကူး၍ ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်။ သူ ယခင်က ရရှိထားသော 'ပင်လယ်နှလုံးသားမီးလျှံ' မှာ ဤနေရာတွင် အလွန်အသုံးဝင်လှသည်။ မီးလျှံမှ ဖျော့တော့သော အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ရေထဲ၌ ရှိနေသော်လည်း မငြိမ်းသတ်ဘဲ ဂူဖေးကို မီးတောက်များ ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ဂူဖေးသည် မနားတမ်း ရှေ့ဆက်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မီးလျှံ၏ အရှိန်အဝါနောက်သို့ လိုက်သွားရာမှ ဝါးတောတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။ နီးကပ်လာလေလေ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်သောအခါ ဝါးတောနှင့် ပန်းများကို သေချာစွာ ရှင်းလင်းထားပြီး ချောမွေ့သော ကျောက်ခဲငယ်လေးများ ခင်းထားသည့် မြေကွက်လပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုကျောက်ခဲများကြားတွင် နိမ့်ဆင်းနေသော ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းထဲတွင် ကြည်လင်သော ရေများနှင့်အတူ နှင်းခဲငွေ့များ ဝေနေသည်။
ကန်၏အလယ်တွင်မူ ထူးဆန်းသော သလင်းကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ကြာပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းပေါ်၌ အပြာရောင်မီးတောက်တစ်ခုက တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေသည်။ ဂူဖေးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်လျက် သူ၏အရှိန်အဝါအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူသည် လောဘတကြီး မလှုပ်ရှားသေးပေ။
မကြာမီမှာပင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်... ကောင်းကင်မီးလျှံကို အသုံးပြုကာ သူမကိုယ်တိုင် အသွင်ပြောင်းလဲရန် ပြင်ဆင်နေသည့် မဒူဆာဘုရင်မပင် ဖြစ်တော့သည်။