အခန်း (၄၁) - ကျောက်သဲကန္တာရမြို့တော်သို့ ဆိုက်ရောက်ခြင်း

"ဒီလောက်အထိ ပါရမီထူးချွန်တဲ့သူမျိုးက... အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကများ ဖြစ်နေမလား။"

ယခင်က တိုက်ပွဲဧကရာဇ်အဆင့် စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ရရှိထားပြီဖြစ်သော ဟိုင်ပေါတုံသည် မြို့ပြင်အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဝဲပျံနေရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျောပေါ်မှ ဒိုချီအတောင်ပံများကို ခတ်ခတ်ရင်းဖြင့် ဧရာမသားရဲကြီးဖြစ်သော ခရမ်းရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်ကို စီးနင်းကာ ထွက်ခွာသွားကြသည့် ဂူဖေးနှင့် ဆေးနတ်သမီးလေးတို့ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။

ဟိုင်ပေါတုံအနေဖြင့် ထိုသားရဲကြီးမှာ သားရဲတောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်နယ်မြေများကို စိုးမိုးအုပ်ချုပ်သည့် အဆင့် (၆) သားရဲ ‘ခရမ်းရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်’ ဖြစ်မှန်း ကောင်းကောင်းသိရှိသည်။ အဆင့် (၆) သားရဲဆိုသည်မှာ လူသားတို့၏ တိုက်ပွဲဧကရာဇ်အဆင့်နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီပေသည်။ ထို့ပြင် ဤခြင်္သေ့ဘုရင်မှာ အဆင့် (၆) အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ‘ရေခဲဧကရာဇ်’ ဟု ကျော်ကြားခဲ့သည့် ဟိုင်ပေါတုံကိုယ်တိုင်ပင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပါက သတိကြီးစွာ ထားရမည့် ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ မဒူဆာဘုရင်မ၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည့် ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းသွားပြီး စွမ်းအားများ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ဝူတန်မြို့တွင် ဆိုင်သေးသေးလေးဖွင့်ကာ သိမ်ငယ်စွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသည့် ဘဝမှာ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဂူဖေးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် တန်ဖိုးကြီးလှသည့် အဖိုးအခများဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခံခဲ့ရသည့် ကံဆိုးခြင်းလားဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မဝေခွဲနိုင်တော့ပေ။ အတိတ်က ခေါင်းမာပြီး မာန်မာနကြီးလှသည့် ရေခဲဧကရာဇ်သာဆိုလျှင် ဂူဖေးကို တိုက်ခိုက်မိမှာ သေချာသော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ရသည့် ဘဝက သူ၏မာန်မာနတို့ကို အရောင်မှိန်စေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိုလှပကျော့ရှင်းသော လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို သူ ခံစားမိနေသည်။ မိမိ၏ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ဂူဖေးကို သစ္စာဖောက်ရန်ဟူသော အတွေးမျိုး ဟိုင်ပေါတုံ၏ ခေါင်းထဲ၌ အစပင်မပေါ်ရဲပေ။ ဂူဖေး ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ဖူးသော အငွေ့အသက်မှာ သူ ရင်ဆိုင်ဖူးသမျှ အစွမ်းထက်ဆုံးသူများထက်ပင် သာလွန်နေပြီး၊ မဒူဆာဘုရင်မထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေသည်ဟု သူ ခံစားမိနေသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်မှာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသည်ဟု သူ၏ ဗီဇစိတ်က သတိပေးနေသည်။

ဂူဖေး ယူဆောင်သွားသော မြေပုံအပိုင်းအစများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ အတိအကျမသိသော်လည်း ၎င်းတို့နောက်ကွယ်၌ ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေမည်ကိုမူ သူ သိနားလည်ထားသည်။ ထိုမြေပုံအပိုင်းအစများကြောင့်ပင် သူသည် မဒူဆာဘုရင်မ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ စွမ်းအားများ တံဆိပ်ခတ်ခံရပြီး ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ ဒုက္ခပင်လယ်ဝေခဲ့ရသည်မဟုတ်ပါလား။ မြွေလူသားမျိုးနွယ်စု၏ မာနကြီးလှသော ခေါင်းဆောင် မဒူဆာဘုရင်မကိုယ်တိုင် မရရအောင် လိုက်လံရှာဖွေနေခြင်းကပင် ထိုမြေပုံ၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြနေပေသည်။

"ငါ ထွက်ခွာလာခဲ့တာ တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ... အခုတော့ မြို့တော်ကိုပြန်ပြီး သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ ဘယ်လိုနေကြလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။"

ဟိုင်ပေါတုံသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာချလိုက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်များကို ဖြေလျော့လိုက်သည်။ ဂူဖေးနှင့် မြေပုံကိစ္စများကို ခေါင်းထဲမှ ထုတ်ပစ်လိုက်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအရာများက သူ၏ အချိန်နှင့် လုပ်အားတို့ကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေခဲ့သည်။ အခုတော့ ဂူဖေးက ထိုပစ္စည်းများကို ယူဆောင်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ နှစ်ရှည်လများ ခံစားခဲ့ရသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ယူပစ်သလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရတနာကို လက်ဝယ်ထားရှိရင်း မဒူဆာဘုရင်မ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို အချိန်မရွေး ခံရနိုင်သည်ဟူသော သောကမှာ အလွန်တရာ ပင်ပန်းလှပေသည်။

မထွက်ခွာမီတွင် ဟိုင်ပေါတုံသည် သဲကန္တာရ အစပ်ရှိ ထိုမြို့ကြီးကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ လေထဲတွင် လွင့်ပါးနေသော ဝါကျင်ကျင် သဲမှုန်များနှင့် ဆူညံအုံကြွနေသော လမ်းမထက်က လူအုပ်ကြီးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ နှုတ်ဆက်ခွဲခွာရတော့မည့် အချိန်တွင်မှ ထိုမြင်ကွင်းမှာ ပို၍ တန်ဖိုးရှိနေသလို ခံစားရသည်။ တစ်ချိန်က ဤကျောက်သဲကန္တာရမြို့တော်၌ပင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အိုမင်းပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား နဂိုဘဝသို့ ပြန်သွားနိုင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့လေပြီ။

နှမြောတသမှု အနည်းငယ် ရောယှက်နေသော သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူ ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ တွယ်တာခဲ့မိသော နေရာလေးကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဟိုင်ပေါတုံသည် နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ သူ ဤနေရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လာဖြစ်ဦးမလားဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိပေ။ ဟောင်းနွမ်းနေသော မြေပုံဆိုင်လေးမှာလည်း တိတ်တဆိတ် ပိတ်သွားခဲ့ပြီး ထိုဆိုင်ရှင် အဖိုးကြီး ဘယ်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ခြင်္သေ့ဘုရင်ကြီးမှာ ဂူဖေးနှင့် ဆေးနတ်သမီးလေးကို တင်ဆောင်ကာ သဲကန္တာရအတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အပူရှိန်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသော်လည်း ခရမ်းရောင်အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်၏ ဒိုချီစွမ်းအင် အကာအကွယ်ကြောင့် ဆေးနတ်သမီးလေးမှာ အပူဒဏ်ကို မခံစားရပေ။ သူမသည် ခြင်္သေ့ကြီး၏ ကျယ်ပြောလှသော ကျောကုန်းပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း အောက်ဘက်က မြင်ကွင်းများကို စိတ်ဝင်တစား ငေးကြည့်နေမိသည်။ ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကြီးမှာ သူမ၏ ဇာတိမြေနှင့် များစွာကွာခြားလှရာ၊ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးသော်လည်း ဤထူးခြားလှသော ရှုခင်းကို သူမ အံ့ဩ၍မဆုံး ဖြစ်နေရှာသည်။

လမ်းခရီးတွင် သူတို့သည် အောက်ဘက်မှ လူနေမှုဓလေ့စရိုက်မျိုးစုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး မြွေလူသားများကိုပင် တွေ့ရှိခဲ့ရရာ ဆေးနတ်သမီးလေး၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို နှိုးဆွပေးသလို ဖြစ်နေသည်။

"ဒါတွေက မြွေလူသားတွေလား... ကိုကိုဂူဖေး၊ သူတို့က မြွေအမြီးတွေနဲ့ လမ်းလျှောက်ကြတာ တော်တော်ထူးခြားတာပဲနော်။" သူမက ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်လုံးလေးများဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဂူဖေးကတော့ အပြုံးလေးဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး မြွေလူသားများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝကို သူမအား အသေးစိတ် ရှင်းမပြတော့ပေ။

တစ်နေရာအရောက်တွင် သူမသည် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မြွေလူသားများနှင့် လူသားများ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အရပ်အမောင်း မြင့်မားလှသော မြွေလူသားတစ်ဒါဇင်ခန့်သည် လူသား ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ မြွေလူသားများ၏ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် ထိုလူသားများမှာ သနားစဖွယ် အားနည်းနေပုံပေါ်သည်။

ထိုအခါမှ ဂူဖေးက မြွေလူသားအများစုသည် လူသားများကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးကြပြီး မြင်သည်နှင့် သတ်ဖြတ်တတ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။ အကယ်၍ ထူးခြားမှုတစ်ခုခု မရှိပါက ဤလူစုမှာ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားကြမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။ ကျာမာအင်ပါယာရှိ လူသားများနှင့် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုကြားတွင် နာကြည်းမှုများမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းလှပြီး မြင်သည်နှင့် သတ်ဖြတ်ကြသည်မှာ နှစ်ရှည်လများ စုဆောင်းလာခဲ့သော ကြမ္မာဆိုးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဂူဖေးအနေဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အစီအစဉ်မရှိသော်လည်း၊ အောက်က မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ဆေးနတ်သမီးလေးက စိတ်မကောင်းဖြစ်လျက် ဝိုင်းကူပေးရန် တောင်းဆိုလာသည်။

"ကိုကိုဂူဖေး... သူတို့ကို ကူညီပေးပါဦးနော်။" သူမက သနားစဖွယ် လေသံလေးဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။ လူအုပ်ထဲတွင် ကလေးငယ်ကို ပွေ့ချီထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ ကရုဏာစိတ်တို့က ထိန်းမရအောင် ဖြစ်သွားခြင်းပင်။

"ကောင်းပါပြီ။" ဂူဖေးက ဆေးနတ်သမီးလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာလေးမှာ သူမ၏ နူးညံ့လှသော စိတ်ထားကို ဖော်ပြနေပေသည်။ သူမကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုလာမှတော့ သူ ဘယ်လိုငြင်းနိုင်ပါ့မလဲ။ ဂူဖေးသည် ခြင်္သေ့ဘုရင်ကို အောက်သို့ ဆင်းသက်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဧရာမ သားရဲကြီး အောက်သို့ ထိုးဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရရုံဖြင့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြကုန်ရာ၊ ထိုလူသားများမှာလည်း အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားကြတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင် ခြင်္သေ့ဘုရင်သည် ကျာမာအင်ပါယာ နယ်စပ်နှင့် အနီးဆုံးမြို့ဖြစ်သော ‘ကျောက်သဲကန္တာရမြို့တော်’ သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဂူဖေး ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားမိသည်။ ထိုမြို့တွင် လူသားနှင့် မြွေလူသား သွေးနှောနေသော ‘ချင်းလင်’ ဟုခေါ်သည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိနေသည်ကို သူ သတိရလိုက်ခြင်းပင်။ ဖြူစင်နူးညံ့သော စိတ်ထားရှိသော်လည်း ချင်းလင်မှာ သူမ၏ သွေးနှောမှုကြောင့် တစ်သက်လုံး နှိမ်ချဆက်ဆံခံရကာ အလွဲသုံးစားပြုခြင်းများကို ခံခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ သူမတွင် ရှိနေသော ထူးကဲသည့် ပါရမီများမှာလည်း ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံထားရသည်။

ဂူဖေး၏ ခေါင်းထဲတွင် အကြံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ချင်းလင်ကို စောစောစီးစီး ခေါ်ယူစောင့်ရှောက်ကာ လေ့ကျင့်ပေးလိုစိတ် ပေါ်လာမိသည်။ အကယ်၍ သူမတွင် လုံလောက်သော စွမ်းအားများ ရှိလာခဲ့လျှင် သူမကို နှိမ်ချစော်ကားခဲ့သူများမှာ နောက်ထပ် ရဲစွမ်းပြရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူမ ရသင့်ရထိုက်သော တရားမျှတမှုနှင့် လေးစားမှုတို့ကိုလည်း အခြေအမြစ်မရှိသော ကဲ့ရဲ့မှုများအစား ရရှိလာပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ချင်းလင်မှာ မူရင်းဇာတ်လမ်း၏ အရေးပါသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သလို ကြီးမားသော စွမ်းရည်များကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။ သူမကို မိမိအနီးတွင် ထားရှိခြင်းမှာ ဂူဖေး၏ ‘စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုးများ’ နှင့် ‘စွမ်းအားများ’ ရှာဖွေရာ ခရီးစဉ်အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။