သဲကန္တာရ အစပ်နားတွင် 'ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်' ခဏတာ ရပ်နားလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ပူပြင်းလှ၏။
"အရမ်းပူတာပဲ..."
အကာအကွယ် အလွှာမရှိတော့သဖြင့် 'ဆေးနတ်သမီး' ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ တောက်တောက်စပြုလာပြီး သူမ၏ ခရမ်းရောင် ဆံနွယ်လေးများမှာလည်း စေးကပ်ကပ် ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း သန့်သန့်ရှင်းရှင်း နေတတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း အတွေးနက်နေသော 'ဂူဖေး' ကို မနှောင့်ယှက်ချင်သဖြင့် လက်ကလေးဖြင့်သာ ခပ်ယောင်ယောင် ယပ်ခတ်နေရှာသည်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း အမှားအယွင်းကတော့ ရှိနေဆဲပင်။ 'ဆေးနတ်သမီး' ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ 'ဝူတန်မြို့' ၏ နွေဦးရာသီနှင့်သာ သင့်တော်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ပူပြင်းလှသော အရပ်တွင်တော့ အတော်လေး အိုက်စပ်နေပေပြီ။
'ဂူဖေး' က သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ 'ဒိုချီ' အကာအကွယ်တစ်ခုက သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် အပူရှိန် လျော့ကျသွားသည်နှင့်အမျှ သူမ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် နေသာထိုင်သာ ရှိသွားတော့သည်။
ဆေးနတ်သမီး ပျော်ရွှင်သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၁၀၀
အခြေအနေကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် 'ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်' သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်လည်ပျံတက်ကာ 'ဂူဖေး' သွားလိုသော ခရီးစဉ်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူ၏ ပထမဆုံးမှတ်တိုင်မှာ 'မဒူဆာ ဘုရင်မ' ၏ ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ခံထားရသော 'ဟိုင်ပေါတုံ' ပုန်းအောင်းနေသည့် 'ကျောက်သဲကန္တာရမြို့တော်' ပင် ဖြစ်သည်။
ဝါကျင်ကျင် မြို့ရိုးများ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း 'ဂူဖေး' က အရှိန်မလျှော့ဘဲ 'ခြင်္သေ့ဘုရင်' ကို မြို့ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ 'ခြင်္သေ့ဘုရင်' ၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော 'ဆေးနတ်သမီး' မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်ကာ မြို့မြင်ကွင်းကို လှမ်းကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်လေးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဝိုင်းစက်သွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားသည်။
ဆေးနတ်သမီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၁၀၀
"အစ်ကိုဂူဖေး... သဲကန္တာရ မြင်ကွင်းက တကယ်လှတာပဲ! သဲကန္တာရထဲမှာ တည်ထားတဲ့ မြို့ကို မြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးပဲ!"
သူမ ပြုတ်ကျသွားမည် စိုးသဖြင့် 'ဂူဖေး' က မတတ်သာသည့်အဆုံး လှမ်းဆွဲလိုက်ရသည်။
"သတိထားဦးလေ... ပြုတ်ကျသွားရင် ငါ လှမ်းမဖမ်းဘူးနော်"
'ဆေးနတ်သမီး' က နှုတ်ခမ်းလေး စူကာ လိမ်လိမ်မာမာ ပြန်ထိုင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များကတော့ အောက်ဘက် မြင်ကွင်းဆီက မခွာနိုင်သေးပေ။ ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်ခုံးလေးများ ပင့်တက်သွားပြီး ပါးပြင်ပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖြန်းကာ မျက်လုံးလေးများ ပြူးသွားပြန်သည်။
ဆေးနတ်သမီး ရှက်သွေးဖြန်းသွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၁၀၀
"အစ်ကိုဂူဖေး... ဟိုလူတွေက ဘာလို့ အဝတ်အစားတွေကို အဲဒီလောက်... အဲဒီလောက် နည်းနည်းလေးပဲ ဝတ်ထားကြတာလဲ?"
သူမ ကြည့်နေသည့်ဘက်သို့ 'ဂူဖေး' လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဖတ်ဖူးခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရသည်မှာ 'ဆေးနတ်သမီး' နည်းတူ သူ့အတွက်လည်း အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေသည်။
မြို့နှင့် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လမ်းမပေါ်တွင် လူအသွားအလာ များပြားလာသည်။ အမျိုးသား အများစုမှာ အပေါ်ပိုင်း ဗလာကျင်းထားကြပြီး သူတို့၏ ညိုမည်းသော အသားအရေများက ကြမ်းတမ်းခိုင်မာသော ယောက်ျားပီသမှုကို ပေါ်လွင်စေသည်။ အမျိုးသမီးများမှာမူ ကြေးနီရောင် အသားအရေရှိပြီး အင်ပါယာအတွင်းရှိ မိန်းကလေးများထက် များစွာ ပိုမိုရဲတင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
အင်ပါယာထဲမှ ရှက်တတ်ကြောက်တတ်သော အမျိုးသမီးများနှင့် မတူဘဲ ဤသဲကန္တာရ အမျိုးသမီးများသည် သူတို့၏ ရင်သားနှင့် အောက်ပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ဖုံးကွယ်ထားသော ကျပ်ထုတ်သည့် သားရေဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့၏ သွယ်လျသော ခါးလေးများမှာ ဗလာကျင်းနေပြီး တောင့်တင်းလှပသော ခြေတံရှည်များမှာလည်း စကတ်တို သို့မဟုတ် ဘောင်းဘီတိုများအောက်တွင် တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပေါ်လွင်နေကာ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ လှုပ်ခါနေသည်။ ထိုဖက်ရှင်မှာ ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမှ ဖက်ရှင်နှင့်ပင် ဆင်တူနေသေးသည်။
ရိုးရာဝတ်စုံများကိုသာ မြင်တွေ့နေကျဖြစ်သော 'ဂူဖေး' မှာ ထိုကဲ့သို့ ရဲတင်းလှသော အမျိုးသမီးများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ခဏတာ မိန်းမောသွားမိသည်။
ဆေးနတ်သမီး သဝန်တိုသွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၁၀၀
'ဆေးနတ်သမီး' က သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ စိတ်ကောက်သည့်ဟန်ဖြင့် မျက်နှာလွှဲသွားတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် 'ဂူဖေး' က အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး 'ဆေးနတ်သမီး' ကို ကြည့်ကာ မတတ်သာသလို သက်ပြင်းချရင်း ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တကယ်တော့လည်း ထူးထူးခြားခြား မရှိပါဘူး... ငါတို့ 'ဆေးနတ်သမီး' လေးက ပိုလှပါတယ်"
ဆေးနတ်သမီး ဂုဏ်ယူသွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၁၀၀
ထိုအခါမှသာ သူမက နှာခေါင်းလေး တစ်ချက်ရှုံ့ကာ ကျေနပ်သွားပြီး ပြန်လှည့်လာတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး စနောက်ကျီစယ်နေစဉ်မှာပင် 'ကျောက်သဲကန္တာရမြို့တော်' ၏ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ သူတို့အောက်တွင် အထင်အရှား ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။ မြို့ထဲတွင် ထူးခြားသော သဲကန္တာရဟန် ဗိသုကာလက်ရာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ မြို့တံခါးဝ အထက်တွင်တော့ နီရဲရဲ စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ထွင်းထုထားပြီး အဝေးကကြည့်လျှင်ပင် သွေးအေးရက်စက်မှု အငွေ့အသက်များကို ခံစားနေရသည်။
"'ကျောက်သဲကန္တာရမြို့တော်'..." 'ဂူဖေး' က ထိုနာမည်ကို ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်ရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။
'ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်' နီးကပ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေတတ်သော မြို့စောင့်စစ်သည်များနှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဂူရောက် ကြောက်ရွံ့သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၀.၁
မိုရှာ ထိတ်လန့်သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၀.၁
'ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်' ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးကို သာမန်လူများ မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။ 'ဂူဖေး' က သူတို့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် 'ခြင်္သေ့ဘုရင်' ကို မြို့အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် 'ဆေးနတ်သမီး' ၏ ခါးလေးကို ပွေ့ဖက်ကာ ကောင်းကင်ယံမှ မြေပြင်သို့ သက်သာချောင်ချိစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
သာမန်လူများအပေါ် အမြဲတမ်း ဗိုလ်ကျတတ်သော မြို့စောင့်များမှာ ယခုအခါတွင်တော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီး စကားတစ်ခွန်းပင် မဟရဲကြတော့ချေ။ သူ၏ ရောက်ရှိလာမှုက မြို့တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။
ယွမ်ကျင် အံ့အားသင့်သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၀.၁
ဟွမ်လျန် အထင်ကြီးသွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၀.၁
သဲကန္တာရမှာ အထီးကျန် ဆန်လှသည်။ ပြင်ပလူ ဝင်ရောက်လာမှု နည်းပါးသလို ဒေသခံများမှာလည်း အပြင်သို့ ထွက်ခဲသည်။ ဤမျှ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။ အသက် တစ်ဆယ့်ခြောက်၊ တစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည့် လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျံသန်းနိုင်သည့် သားရဲကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက ကိုယ်တိုင်လည်း ကောင်းကင်ယံမှာ ပျံသန်းနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ယုံနိုင်စရာပင် မရှိပေ။
'ဆေးနတ်သမီး' ကတော့ ခပ်တိုးတိုးလေး ရယ်နေမိသည်။ ဤလူများ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ 'ဂူဖေး' ၏ စွမ်းအားကို သူမ စတင်မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ပါရမီရှင်မျိုးကို တွေ့လိုက်ရလျှင် မည်သူမဆို အံ့သြသွားကြမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။
'ဂူဖေး' က ခေတ္တရပ်နားပြီး လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
"ဒီမှာ... မြေပုံရောင်းတဲ့ ဆိုင်ကို ဘယ်မှာ ရှာလို့ရမလဲ?"
ထိုလူမှာ သားရဲကြီးပေါ်မှ အေးအေးဆေးဆေး ခုန်ဆင်းလာသော ထိုလူငယ်ကို ကြည့်ပြီး မငြင်းရဲတော့ဘဲ မြို့ထဲတွင် အကောင်းဆုံး မြေပုံဆိုင် ရှိရာသို့ ညွှန်ပြပေးလိုက်သည်။
"အရင်ဆုံး စားစရာ တစ်ခုခု သွားရှာကြရအောင်!"
လမ်းညွှန်ချက် ရပြီးနောက် 'ဂူဖေး' က ချက်ချင်း မသွားသေးဘဲ 'ဆေးနတ်သမီး' ကို စားသောက်ဆိုင်သို့ ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့ ခရီးနှင်လာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သူက ကိစ္စမရှိသော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးသော 'ဆေးနတ်သမီး' မှာတော့ ဗိုက်ဆာနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် 'ခြင်္သေ့ဘုရင်' မှာ မြို့ပေါ်တွင် ပျံဝဲနေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် မြို့ခံလူများမှာ ထိတ်လန့်နေကြဆဲပင်။ လူအများက ထိုသားရဲကြီးကို ကြောက်လန့်တကြား မော့ကြည့်နေကြသည်။ သားရဲကြီးက ငြိမ်သက်နေသော်လည်း အောက်ကလူများအတွက်မူ သူတို့ ခေါင်းပေါ်တွင် ဓားတစ်စင်း ဆွဲထားသကဲ့သို့ ခံစားနေရရာ မည်သို့လျှင် မကြောက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
'ဆေးနတ်သမီး' က ခေတ္တတွေဝေသွားပြီးမှ 'ဂူဖေး' ကို ပြောလိုက်သည်။
" 'ခြင်္သေ့ဘုရင်' ကို မြို့အပြင်မှာပဲ စောင့်ခိုင်းလိုက်ရင် ကောင်းမလား? သူရှိနေတော့ လူတွေ ကြောက်နေကြတယ်"
"ကောင်းပြီလေ..." 'ဂူဖေး' က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်က ဂရုမစိုက်သော်လည်း 'ဆေးနတ်သမီး' က ပြောလာသဖြင့် လိုက်လျောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ 'ခြင်္သေ့ဘုရင်' ကို မြို့အပြင်ဘက်တွင်သာ ပျံဝဲနေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
'ဂူဖေး' နှင့် 'ဆေးနတ်သမီး' တို့ စားသောက်ဆိုင်တွင် အစာစားနေစဉ်မှာပင် မြို့ဟောင်းအတွင်းရှိ ဆိုင်အိုကြီးတစ်ဆိုင်ထဲမှ ဆံပင်ဖြူဖွေးနေသော အဖိုးအိုတစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူသည်လည်း အဆင့် (၆) ပျံသန်းနိုင်သော သားရဲကြီးကို သတိပြုမိသွားပြီး ငေးကြည့်ရင်း အတွေးနက်နေရှာသည်။
"ငါ့အကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သိသွားတာများလား...?"