အခန်း (၂၉) - သူ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ၊ ရှောင်ယန်အတွက်များလား
"ခြင်္သေ့ဘုရင်... မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ ဆန္ဒရှိရဲ့လား"
ဂူဖေးသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး မျက်တောင်များကို အနည်းငယ်နှိမ့်ချထားသည်။ ဒိုချီ စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည့် သူ၏ အသံသည် လေညင်းနှင့်အတူ ဝေးကွာလှသော အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့လွင့်သွားတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ထိုဖိအားများသည် မှော်သားရဲများ အပြည့်ရှိသည့် ဤအန္တရာယ်နယ်မြေအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားရာ အနီးအနားရှိ အဆင့်နိမ့်သားရဲများသည် ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် ဝပ်စတွားကုန်ကြသည်။
ဂူဖေးက သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်တိုက်ခိုက်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ထိုစိမ့်ဝင်နေသည့် အရှိန်အဝါကြောင့်ပင် မည်သည့်သားရဲမျှ အနားမကပ်ရဲကြတော့ပေ။
[အဆင့် (၂) မှော်သားရဲ လင်းယုန်နက် ကြောက်ရွံ့သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၀.၀၁]
[အဆင့် (၃) မှော်သားရဲ ရေခဲဝံပုလွေ ကြောက်ရွံ့သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၀.၀၅]
[အဆင့် (၄) မှော်သားရဲ ဝံပုလွေနက် ကြောက်ရွံ့သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၀.၁]
"ဒီအရှိန်အဝါက..."
မနီးမဝေးတွင်ရှိသော 'ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်' သည် ဂူဖေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုပြင်းထန်လှသော ဖိအားကြောင့် ဂူဖေး၏ အင်အားကို ခန့်မှန်းမိသော်လည်း ဤနေရာသည် ၎င်း၏ နယ်မြေမဟုတ်ပါလား။ တိုက်ပွဲမစခင်ကတည်းက ကြောက်ရွံ့ဆုတ်ခွာဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
မကြာမီမှာပင် ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်လာတော့သည်။ ၎င်းသည် ဂူဖေး၏ အောက်တွင် ရပ်နေသော ယွမ်ယွမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် လူသတ်ငွေ့များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ဂူဖေးကို စိုက်ကြည့်လျက် လူသားစကားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"လူသားအစွမ်းထက် ကျွမ်းကျင်သူ... မင်းကလည်း ငါ့ရဲ့ ခရမ်းရောင် ခြင်္သေ့ဝိညာဉ်ကျောက်ပွင့်ကို လုဖို့ လာတာလား"
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ခြင်္သေ့ဘုရင်သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေမိသည်။ အကယ်၍ ဂူဖေးသာ ယွမ်ယွမ်ဘက်က ကူညီမည်ဆိုပါက ယနေ့သည် သွေးချောင်းစီးသည့် တိုက်ပွဲဖြစ်လာပေတော့မည်။
[ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၅၀]
"မဟုတ်ဘူး... အဲဒီကျောက်ပွင့်က ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး"
ဂူဖေးက ခြင်္သေ့ဘုရင်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိကာ အသာအယာ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ခြင်္သေ့ဘုရင်သည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့မည့်ဆဲဆဲ ဂူဖေး၏ နောက်ဆက်တွဲစကားကြောင့် ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။
"ငါ ဒီကိုလာတာက... မင်းမှာ ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ယူဆလို့ပဲ"
ဂူဖေး၏ တည်ငြိမ်လှသော ထိုစကားကြောင့် ခြင်္သေ့ဘုရင်၏ မျက်နှာသည် ရုတ်ခြည်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။
[ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် အံ့ဩဒေါသထွက်သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၆၀]
"ဘာ... မင်းက ငါ့ကို စီးတော်ယာဉ် လုပ်ချင်တာလား။ မင်း တော်တော် ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား"
ထိုအချိန်တွင် ခြင်္သေ့ဘုရင်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ မြင့်မြတ်သော အဆင့်မြင့်မှော်သားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် လူသားတို့၏ စေခိုင်းမှုကို ခံယူဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ၎င်းတို့သည် မွေးရာပါ မာန်မာနရှိကြပြီး လူသားတို့ကို ဘယ်သောအခါမှ ဦးညွှတ်လေ့မရှိကြချေ။ အင်အားချင်း မယှဉ်နိုင်လျှင်ပင် အညံ့ခံမည့်အစား သေခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။
"မအံ့ဩပါနဲ့... မင်း ငါ့ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဒါဟာ မင်းဘဝရဲ့ အမှန်ကန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဆိုတာ နားလည်လာပါလိမ့်မယ်"
ဂူဖေးသည် ခြင်္သေ့ဘုရင်၏ ဒေါသကို လျစ်လျူရှုကာ အေးဆေးစွာ ပြုံးနေဆဲပင်။ ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါ အစစ်အမှန်ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့် အနီးနားရှိ သားရဲများသာမက ခြင်္သေ့ဘုရင်ပင်လျှင် တစ်ခါဖူးမျှ မကြုံဖူးသော ဖိအားအောက်တွင် ချွေးစေးများ ပြန်လာရသည်။
ဂူဖေး၏ အကာအကွယ်ကြောင့် ယွမ်ယွမ်မှာ ဘာမျှမဖြစ်သော်လည်း ဂူဖေး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသော စွမ်းအားကိုမူ သူမ အတိုင်းသား ခံစားနေရသည်။
[ယွမ်ယွမ် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၁၀၀]
[ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်၊ စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုး +၆၀]
ယွမ်ယွမ်၏ မျက်နှာသည် လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။ ဒါဟာ အားနည်းသူက အားသန်သူကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဖြစ်ပေါ်တတ်တဲ့ သဘာဝတုံ့ပြန်မှုပင်။ ခရမ်းရောင် အတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင်ပင်လျှင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်သွားမိသည်။ ယွမ်ယွမ်၏ အကြည့်များသည် ဂူဖေးထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိသည်မှာ - "သူက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ"
ဂူဖေး၏ အရှိန်အဝါသည် တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဒိုချီ စွမ်းအင်များ ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ လိပ်တက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် မှော်သားရဲတောင်တန်း၏ အခြားတစ်နေရာတွင်ရှိနေသော လင်းယင်သည်လည်း ဤထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
"ဒီအရှိန်အဝါက...!"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ရွှမ်အာက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
လင်းယင်သည် သူမ၏ ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် ငယ်စဉ်ကတည်းက ရှိနေခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဤမျှအထိ ထိတ်လန့်သွားသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ရွှမ်အာ၏ စိတ်ထဲတွင် မတင်မကျဖြစ်မှုများ စိမ့်ဝင်လာသည်။
"သခင်မလေး... ကျွန်တော့်ကို သေချာပြန် အာရုံခံကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး"
လင်းယင်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ထပ်မံအာရုံခံကြည့်ရာ သူထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရွှမ်အာကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက သခင်လေး ဂူဖေးရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ!"
"ဂူဖေး?"
ရွှမ်အာမှာ မှင်သက်သွားရသည်။ ဂူဖေးက ဘာလို့ ဒီလို တိုက်ကြီးရဲ့ ချို့တဲ့တဲ့ အနောက်မြောက်ပိုင်းဒေသကို ရောက်နေရတာလဲ။ ဂူနယ်မြေ နဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီနေရာက ဘာမှမဟုတ်တာကို သူ ဘာလို့ ဒီကို လာရတာလဲ။ တိုက်ဆိုင်မှုလား... ဒါမှမဟုတ်...
"ဒါဆို ဂူဖေးက အစ်ကို ရှောင်ယန်အတွက်များ ဒီကို ရောက်နေတာလား"
ထိုအတွေးကြောင့် ရွှမ်အာ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှောင်ယန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လှိုင်းထလာသည်။ အကယ်၍ ဂူဖေးသာ ရှောင်ယန်ကို တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ရှောင်ယန်၏ ဘေးနားရှိ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ရွှမ်အာသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ လင်းယင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အချိန်မရှိတော့ဘူး... အစ်ကို ရှောင်ယန် အန္တရာယ်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဂူဖေးကို သွားရှာရအောင်"
ရွှမ်အာသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ ဒိုချီ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ သူမ၏ "ခင်ပွန်းဟောင်း" ကို လွမ်းဆွတ်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ထို "ခင်ပွန်းဟောင်း" က သူမ၏ ချစ်သူဟောင်းကို အန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်လေတော့သည်။