အခန်း (၉၈၄) — ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်အန်စာတုံးနှင့် ကိုးထပ်နတ်ဘုရား သွေးကြောများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

“မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်ရဲ့ အရှင်သခင်လို့ ခေါ်ဆိုခံရဖို့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ မဟာလောကကြီးထဲမှာ သူ့နာမည်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ကျော်ကြားနေရလဲဆိုတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပါဘူး……”

ကောင်းကင်ယံထက်မှာ လူငါးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ကာ လုံးဝအသာစီးရနေတဲ့ မော့ယွီရဲ့ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လှတဲ့ တိုက်ပွဲကို ငေးကြည့်ရင်း မြေပြင်ပေါ်က အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များစွာဟာ အံ့သြချီးကျူးလို့ မဆုံးတော့ပါပေ။

မော့ယွီရဲ့ တိုက်ခိုက်စွမ်းရည်က အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်မှာ မှန်းဆလို့ပင် မရနိုင်ပါ။ အကယ်၍ သူ့ကိုသာ အချိန်အလုံအလောက် ပေးထားလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူသာ တကယ့်ဝါရင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ မသေမျိုးအဆင့်အောက်တွင် မည်သူမျှ ယှဉ်နိုင်စရာမရှိတော့ဘဲ ပြိုင်ဘက်ကင်း တစ်ဦးဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)နှင့် လူအုပ်ကြီးက မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတိုင် စိုးရိမ်နေကြရသည်ဆိုခြင်းနှင့် မော့ယွီကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် အဘယ်ကြောင့် လှုပ်ရှားခဲ့ကြသည်ဆိုခြင်းကို အလွယ် နားလည်နိုင်ပေသည်။

အကြောင်းမှာ ဤအခွင့်အရေးသာ လွတ်သွားခဲ့လျှင် နောင်တစ်ကြိမ် မော့ယွီနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့်အချိန်၌ သူတို့တွင် တိုက်ခိုက်ဝံ့မည့်သတ္တိပင် ရှိတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး ကောင်းကောင်းကြီး သိထားကြသောကြောင့်ပင်တည်း။

ရင်ပြင်ပေါ်တွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ဆူညံနေဆဲပင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင်မူ လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တို့ လူငါးဦး၏ မျက်နှာထားများမှာ ပိုမိုမှောင်မိုက်လာခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် အချိန်အလဟဿ အလကားမခံဘဲ သူတို့၏ ကျောနောက်ဘက်မှနေ၍ တောက်ပလွန်းလှသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းကြီးများ စုဝေးလာခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဝိညာဉ်အလင်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ကြီးမားထည်ဝါလှသော ရုပ်ပုံကားချပ်ကြီးတစ်ခုက သူတို့၏ ကျောနောက်မှနေ၍ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် ကြိုတင်ညှိနှိုင်းထားခြင်း မရှိဘဲနှင့်ပင် သက်ဆိုင်ရာ ၎င်းတို့၏ 'နတ်ဘုရား တရားဓမ္မ ကိုယ်ခန္ဓာ' များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်ခေါ်ယူလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်အကြိမ် အပြန်အလှန် စမ်းသပ်မှုများအပြီးတွင် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တို့ လူငါးယောက်လည်း မော့ယွီ၏ စွမ်းအားကို ကောင်းကောင်းသဘောပေါက်သွားခဲ့ကြပြီး သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် အနိုင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိသွားကြပြီပင်တည်း။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လက်မနှေးကြတော့ဘဲ သက်ဆိုင်ရာ သူတို့၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုဒေါ့ ဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ငါးခုသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရပ်တည်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား အဟုန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လှိမ့်တက်လာကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ဖိနှိပ်မှုကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မော့ယွီ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် သူ့လက်များကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးတစ်ခု ပွက်ပွက်ဆူလာကာ မိုးကြိုးပျံသန်းသံနှင့်တူသော နဂါးဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မိုးကြိုးပင်လယ်ထဲမှနေ၍ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ခန္ဓာကြီးတစ်ခု ဝိုးတဝါး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် မိုးကြိုးပင်လယ်ကို ဖောက်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ကြရတော့သည်။

၎င်းမှာ ကြီးမားလှသည့် မိုးကြိုးနဂါးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ အကြေးခွံများပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေကာ နဂါးအကြေးခွံတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် ထူးဆန်းသော မိုးကြိုးပုံစံ အစင်းကြောင်းများ ထွင်းထုထားသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် မိုးကြိုးနဂါးကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်လုံးတွင် အလွန်ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းလှသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာ နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓဘုရားများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

“ဒါက…… ဒီလောက်တောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မိုးကြိုးပညာရပ်ပါလား။”

မော့ယွီက လက်တစ်ချက်ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးနဂါးကြီးကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကြည့်ရှုနေကြသူများအားလုံး အံ့အားသင့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပေအမြင့်ရှိပြီး အသားဖြင့် ထုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည့် ထိုကြီးမားလှသော မိုးကြိုးနဂါးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ အကယ်၍သာ ဤမိုးကြိုးနဂါး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဆိုလျှင် သာမန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် တစ်ဦးပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပေလိမ့်မည်။

မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်၏ အရှင်သခင်သည် နှလုံးသားနတ်ဆိုး မိုးကြိုးဧကရာဇ်၏ အရိုက်အရာကို ဆက်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့သက်သက် မဟုတ်ပေတကား။ သူ၏ မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းစွမ်းရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် တစ်ခုလုံးသော မဟာလောကကြီးထဲတွင် ယှဉ်နိုင်မည့်သူ အလွန်တရာမှပင် ရှားပါးပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူ့ကိုသာ အချိန်အလုံအလောက် ပေးထားလိုက်မည်ဆိုလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူသည် ဒုတိယမြောက် နှလုံးသားနတ်ဆိုး မိုးကြိုးဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန်ပင် အလွန်နီးစပ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တို့ လူငါးဦးလည်း ထိုမိုးကြိုးနဂါးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် ဖိအားကို အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ မော့ယွီတစ်ယောက် မိုးကြိုးနန်းတော်၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းလို့သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ အစက ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုလို အခြေအနေတွင်မူ ထိုသူ၏ မိုးကြိုးစွမ်းရည်မှာ ဤလောကတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းကြောင်း သက်သေပြနေပေတော့သည်။

ဗုန်း!

နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တို့ လူငါးဦးသည် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အလွန်တရာ ပြင်းထန်ဆိုးရွားလှသည့် တိုက်ခိုက်မှုကြီးတစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

ထို နတ်ဘုရား ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ငါးခုစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကြီးမားသည့် လက်သီးကြီးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြရာ အောက်ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးများမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားကြပြီး တုန်လှုပ်ချောချားဖွယ် အဟုန်ဖြင့် မိုးကြိုးနဂါးကြီးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ချလိုက်ကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာများ၏ ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသော လက်သီးချက် တစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းတွင်ပင် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေပေသည်။

ထိုအစွမ်းထက် ဝိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ငါးခု၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားသည် ပုံမှန် စွမ်းအားအဆင့်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် တစ်ဦး၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် လက်သီးချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။

ဤသည်မှာပင် နည်းလမ်းဟူသမျှကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားကြီးပင်တည်း။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးအရိပ်ကြီး ငါးခုသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ပျံသန်းလာကြသည်။ မော့ယွီကမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးဆဲပင် ရှိနေသေးပြီး စိတ်အစွမ်းဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးနဂါးကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

နဂါးဝမ်းဗိုက်ကို လှည့်ကာ နဂါးအမြီးကို ရမ်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လေကိုပင် ဖောက်ထွက်သွားစေနိုင်သည့် တုန်လှုပ်ဖွယ် အသံမြည်ဟည်းမှုနှင့်အတူ ရန်သူဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဗုန်း!

မိုးကြိုးနဂါးကြီးသည် ၎င်း၏ နဂါးလက်သည်းကြီးများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ တောက်လောင်နေသော မိုးကြိုးစွမ်းအင်များကို သယ်ဆောင်လျက် ချီယန် ဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တိုက်ရိုက် တိုက်မိသွားတော့သည်။

ဒိုင်း!

နားကွဲမတတ် ဆူညံသွားသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ ထိုခဏချင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လူအများအပြား အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်မှာ ချီယန် ဘိုးဘေး၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာမှာ အတိုချုံး တိုက်ခိုက်လိုက်ရုံနှင့်ပင် မိုးကြိုးနဂါး၏ လက်သည်းချက်အောက်တွင် ချက်ချင်းဆိုသလို ရှုံးနိမ့်ကာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရခြင်းပင်တည်း။

"ချီးပဲ!"

ချီယန် ဘိုးဘေးသည် နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်လျက်ဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ မှောင်မိုက်သွားကာ "အကုန်လုံး အတူတူ ပူးပေါင်းတိုက်ကြစမ်း!" ဟု ကြိမ်းဝါးလိုက်လေသည်။

နတ်ဘုရား ကိုယ်ခန္ဓာကြီး ငါးခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးနဂါးကြီးကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ကာ ၎င်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခံနေရသည့်တိုင်အောင် မိုးကြိုးနဂါးကြီးမှာ အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

နဂါးအမြီးကို လျင်မြန်စွာ ရမ်းခါလိုက်ပြီး ၎င်း၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသော နဂါးလက်သည်းကြီးများဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်နေသည်။ လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)၏ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာမှလွဲ၍ ကျန်သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိုမိုးကြိုးနဂါး၏ အစွမ်းထက်လှသော မိုးကြိုးစွမ်းအားက တိုက်ရိုက်ပင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်နိုင်လေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လအတွင်း ကိုယ်ပွားသည် ရှေးဟောင်းသန့်ရှင်းသော ချောက်နက်ကြီးထဲတွင် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး အဓိကကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း အလုပ်များနေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး နှလုံးသားနတ်ဆိုး မိုးကြိုးဧကရာဇ်၏ အမွေအနှစ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါတွင်မူ သူ၏ မိုးကြိုးလမ်းစဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤမိုးကြိုးနဂါးကြီးမှာ မော့ယွီ၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်းပင်တည်း။ ဤစွမ်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် စွမ်းအားအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသော ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိပေသည်။ လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ သာမန်ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်များသာ ဖြစ်ကြရာ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုလျှင် သဘာဝအတိုင်းပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိကြမည်မဟုတ်ပေ။

ဘုန်း!

ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။ ကြီးမားလှသော အရိပ်ကြီးငါးခုမှာ တောက်လောင်နေသော နေလုံးကြီးငါးလုံးနှင့် တူနေကြပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အလင်းရောင်များကို ဖြာထွက်စေကာ ၎င်းတို့ဆီမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းများမှာလည်း အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများကို အံ့သြထိတ်လန့်စေသည်မှာ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာကြီး ငါးခု၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည့်တိုင်အောင် အလယ်ဗဟိုရှိ မိုးကြိုးနဂါးကြီးမှာ အားနည်းသွားခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ ၎င်း၏ လက်သည်းများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို ဆက်လက် ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးများကို အပိုင်းပိုင်း ကြေမွစေကာ နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာကြီး ငါးခုကို အားကုန်သုံး၍ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာသွားစေတော့သည်။

ရင်ပြင်တစ်ဝိုက်ရှိ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များစွာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချွေးအေးများကို သုတ်လိုက်ကြရတော့သည်။

မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်၏ အရှင်သခင် မည်မျှစွမ်းထက်ကြောင်းနှင့် သူ၏ ကျော်ကြားမှု မည်မျှကြီးမားကြောင်းကို ယခင်ကတည်းက ကြားဖူးနားဝ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ငါးဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ကာ အသာစီးရနေသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရမှသာလျှင် အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်တော့သည်။

သာမန်အောက်ကမ္ဘာနယ်မြေမှနေ၍ အထက် မဟာလောကကြီးဆီသို့ တိုက်ခိုက်တက်လှမ်းလာခဲ့သည့် ဤလူငယ်လေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် မည်မျှလောက်အထိ စွမ်းထက်နေပါလိမ့်မည်နည်း။

အတိုင်းအဆမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖြာထွက်နေသည့် ကြီးမားထည်ဝါသော ရုပ်ပုံကားချပ်ကြီး၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်နေရင်းဖြင့် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်တရာမှောင်မိုက်နေပြီး အမူအရာမှာလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို ရုပ်ဆိုးဆိုး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိုးကြိုးနဂါးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ လူငါးယောက်၏ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံထားရသည့်တိုင်အောင် ထိုမိုးကြိုးနဂါးကြီးမှာ ယခုတိုင် အလွန်တရာ အားကောင်းနေဆဲပင်ဖြစ်ရာ မော့ယွီတစ်ယောက် ဤမျှလောက်အထိ နက်ရှိုင်းသော မိုးကြိုးပညာရပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိပုံ မပေါ်ပေ။

"ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ဝေးစွ၊ သူ့အနားကိုတောင် ကပ်လို့ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အမည်းစက်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အေးစက်စက် အကြည့်တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရောနှောနေသည့် ဝိညာဉ်အန်စာတုံး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း မင်းကို ဒါနဲ့ပဲ စမ်းသပ်ပြရတော့မှာပေါ့။"

လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)၏ လက်ထဲတွင် ထိုအနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုဝိညာဉ်အန်စာတုံးတွင် မျက်နှာပြင်ခြောက်ခု ပါရှိပြီး မျက်နှာပြင်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် အလွန်ရှေးကျလှသည့် ပုံစံများကို ထွင်းထုထားကာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းနှုန်းများကို အနည်းငယ်စီ ဖြာထွက်စေနေသည်။

ထိုအနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မော့ယွီလည်း ချက်ချင်းပင် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ပြီး အမူအရာမှာလည်း လေးနက်သွားကာ "ဒီလှိုင်းနှုန်းတွေက…… ဝိညာဉ်အဆင့် ထိပ်သီးသန့်ရှင်းသော ရတနာတစ်ခုလား" ဟု တွေးတောလိုက်မိသည်။

သန့်ရှင်းသော ရတနာများထက် မြင့်မားသည်မှာ အလွန်အမင်း သန့်ရှင်းသော ရတနာများ ဖြစ်ကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တို့၏ သတ်မှတ်ချက်အရ ထိုအလွန်အမင်း သန့်ရှင်းသော ရတနာများကို ဝိညာဉ်အဆင့်၊ မသေမျိုးအဆင့်နှင့် သူတော်စင်အဆင့်ဟူ၍ ထပ်မံခွဲခြားထားကြပေသည်။

ယခုသူတို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည့် ဤအနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှိုင်းနှုန်းများမှာ အလွန်တရာမှပင် ပြင်းထန်လှပြီး ဝိညာဉ်အဆင့် သန့်ရှင်းသော ရတနာများထဲတွင်ပင် အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေသည်။

လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တွင် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားမိမည်နည်း။ ဤသည်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်နေသည်မှာ သေချာနေပေသည်။

"မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်ရဲ့ အရှင်သခင်... ငါက ဒီပစ္စည်းကို အမှန်တော့ သုံးချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အခြေအနေမျိုး ရောက်လာတော့လည်း မင်းကိုယ်မင်းပဲ အပြစ်တင်ရတော့မှာပေါ့ကွယ်" ဟု လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)က အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကို ကိုင်လျက် မော့ယွီကို ရက်စက်စွာ ပြုံးပြရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

မော့ယွီ၏ အမူအရာမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် "မင်းမှာ အဲ့လောက်အထိ စွမ်းရည်ရှိပါ့မလားလို့ပဲ ငါက စိုးရိမ်နေတာပါ" ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့!"

မော့ယွီ၏ လျစ်လျူရှုသည့် စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းသော အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

သူသည် လက်များကို လျင်မြန်စွာ တံဆိပ်ခတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်အန်စာတုံးမှာ အနက်နှင့်အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းတက်သွားတော့သည်။

လေတိုက်ခတ်ရာနှင့်အမျှ ၎င်းသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပေအမြင့်ရှိသည့် ကြီးမားလှသော အန်စာတုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လွင့်မျောနေတော့သည်။

"အတူတူ လုပ်ကြရအောင်!"

လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)သည် ချီယန် ဘိုးဘေးနှင့် ကျန်လူလေးဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် "တရားဓမ္မ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ချီယန် ဘိုးဘေး၊ ခရမ်းရောင်မီးတောက် အရှင်သခင်နှင့် ကျန်သူနှစ်ဦးတို့သည်လည်း ထိုအနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံး၏ ထူးခြားသော စွမ်းအားကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားကြသည်ဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး လျှပ်စစ်လက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တံဆိပ်ခတ်လိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကြီးမားထည်ဝါလှသော နတ်ဘုရားကိုယ်ခန္ဓာကြီး ငါးခု၏ ထိပ်ပိုင်းမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အလင်းတန်းကြီး ငါးခု ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြပြီး ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး၏ မျက်နှာပြင်ငါးခုထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ဝုန်း! ဝုန်း!

အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည့် အလင်းတန်းကြီးများသည် မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး၏ မျက်နှာပြင်ငါးခုထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကြပြီးနောက် အန်စာတုံးကြီး၏ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကြတော့သည်။

ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အလွန်တရာ အားကောင်းလှသည့် လှိုင်းနှုန်းကြီးတစ်ခုမှာ အန်စာတုံးကြီး၏ အတွင်းပိုင်းတွင် လျင်မြန်စွာ ဖိသိပ်ကာ စုဝေးလာခဲ့လေသည်။

အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးများမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းနှုန်းများကို မခံနိုင်တော့သည့်အလား တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြိုလဲကျလာတော့မည့် ပုံစံဖြစ်နေသည်။

ပြာကျောက်သား ရင်ပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေကြသော လေဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများလည်း အန်စာတုံးပေါ်တွင် စုဝေးလာနေသည့် လှိုင်းနှုန်းများကို ခံစားလိုက်ရကြရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံးသည် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တို့ လူငါးဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အတူတကွ စုဆောင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေကြောင်း သူတို့အားလုံး ခံစားလိုက်ကြရသည်။

လူငါးဦး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန်တရာမှပင် ပြင်းထန်အားကောင်းကြပြီး အကယ်၍သာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မိကြမည်ဆိုလျှင် ပြင်းထန်လှသော တွန်းကန်အားတစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံး၏ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား၏ အကူအညီဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား ငါးခုကို အတူတကွ ပေါင်းစပ်နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပေါင်းစပ်မှုမှာ လူငါးဦးက သီးခြားစီ တိုက်ခိုက်ကြခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ လူငါးဦး၏ စွမ်းအားများ တစ်ခုတည်းအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပေါင်းစပ်သွားခြင်းပင်တည်း။

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးသည် မသေမျိုးအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်ပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တို့ လူငါးဦး၏ နောက်ဆုံးသော သတ်ဖြတ်ကွက်ပင် ဖြစ်နေသည်မှာ ဧကန်မလွဲ သေချာနေပေတော့သည်။

ကျောက်သား ရင်ပြင်တစ်ဝိုက်တွင် ရှိနေကြသည့် မိုးကြိုးတိုက်ကြီးမှ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ၏ မျက်နှာထားများမှာလည်း တင်းမာလာခဲ့ကြသည်။ အခြေအနေကို သူတို့ ကောင်းကောင်းကြီး သတိထားမိကြပြီး ဖြစ်ရာ သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာလည်းချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လေးနက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ရှေ့မှ တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါတွင် ဤမိုးကြိုးတိုက်ကြီးပေါ်၌ အရှင်သခင်အသစ် တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိထားကြသောကြောင့်ပင်တည်း။

"ဒီအခြေအနေအရဆိုရင် မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်ရဲ့ အရှင်သခင်က အနည်းငယ်တော့ အန္တရာယ်ရှိနေပြီပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ငါးဦးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အန်စာတုံးကနေတစ်ဆင့် စုစည်းထားတာဆိုတော့ ဒီတိုက်ခိုက်မှုက ကမ္ဘာကြီးကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်။ ဝိညာဉ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တွေတင်မကဘဲနဲ့ မသေမျိုးအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်တွေတောင်မှ သတိမထားမိရင် ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာကို ရသွားနိုင်တယ်။"

"အကယ်၍သာ မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်ရဲ့ အရှင်သခင်သာ ရှုံးနိမ့်သွားမယ်ဆိုရင် မိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်အနေနဲ့ ဒီမိုးကြိုးတိုက်ကြီးကနေ စွန့်ခွာသွားရုံမှလွဲပြီး ဘာမှတတ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သမျှတွေလည်း အလကား ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ။"

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများ ဆူညံနေသော်လည်း မော့ယွီကမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရှိနေသည်။

သူသည် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီးကို မျက်လုံးကျဉ်းကျဉ်းလေးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်ဖြစ်ပြီး ထိုအထဲမှ ထွက်ပေါ်လာနေသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းနှုန်းများမှာ သူ လေးနက်စွာ ရင်ဆိုင်ရမည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေပေသည်။

ဝုန်းဝုန်း!

ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး၏ အထက်ဘက်တွင် အတိုင်းအဆမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုဝေးလာခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်မီးလျှံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အလွန်မြင့်မားသော ပူပြင်းသည့် အပူချိန်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းနှုန်းများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး၏ အောက်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်းဖြင့် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရလေရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်စက် အပြုံးမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် မသေမျိုးအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်နှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်!

ထို့နောက် သူသည် ဝေးလံသောနေရာတွင် ရှိနေသည့် မော့ယွီကို ရက်စက်သော အပြုံးဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်အန်စာတုံးရဲ့ စွမ်းအားကို မင်း ခံစားကြည့်လိုက်ပါဦး။"

သူ၏ အသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အနက်နှင့်အဖြူရောင် အန်စာတုံးကြီးမှာ အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး အန်စာတုံး၏ ခြောက်ခုမြောက် မျက်နှာပြင်မှနေ၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာသကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပလာကာ မော့ယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဝေးလံသောနေရာမှနေ၍ တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဗုန်း!

နောက်တစ်ခဏချင်းမှာပင် မူလအလွန်တရာမှ တောက်ပလှသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းကြီးမှာ ဝိညာဉ်အန်စာတုံး၏ ခြောက်ခုမြောက် မျက်နှာပြင်မှနေ၍ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအလင်းတန်းကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလာခဲ့သည်။ အသက်ရှူချိန် တစ်ဒါဇင်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင် ငါးဦး၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းထားကာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ပေအနက်ရှိသည့် ကြီးမားလှသော အလင်းတန်းကြီးမှာ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော နီရဲရဲ အလင်းတန်းလေး တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

၎င်း၏ ပမာဏမှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရသော်လည်း ထိုနီရဲရဲ အလင်းတန်းငယ်လေး ထွက်ပေါ်လာသည့် ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်လုံးမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထိုအလင်းတန်းကြီး ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည့် နေရာရှိ သက်ရှိဟူသမျှမှာ အပြီးအပိုင် ပျက်စီးပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရသည်။

ဤသည်မှာ…… အမှန်တကယ်ပင် မသေမျိုးအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်နှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပေသည်တကား။

လက်ဖဝါးအရွယ်အစားသာ ရှိတော့သည့် နီရဲရဲ အလင်းတန်းငယ်လေးကို ငေးကြည့်ရင်း မော့ယွီ၏ မျက်နှာထားမှာလည်း အနည်းငယ် တင်းမာသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အထဲတွင် ပါဝင်နေသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော အစွမ်းကြောင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် လေးနက်သော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤလင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်) ဆိုသူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုမျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် မသေမျိုးအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်အောက်တွင် ရှိနေသူ မည်သူမဆို လုံးဝ ပျက်စီးသွားကြရလိမ့်မည်မှာ သေချာနေပေသည်။

အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ မော့ယွီ ဖြစ်နေခြင်းပင်တကား။

ဗုန်း!

ကြည့်ရှုနေကြသူများစွာ၏ အံ့သြတုန်လှုပ်နေကြသည့် အကြည့်များကြားထဲတွင် နီရဲရဲ အလင်းတန်းငယ်လေးတစ်ခုမှာ မိုးကြိုးပစ်ချသကဲ့သို့ ဖျတ်ခနဲ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းအပြည့်ဖြင့် မော့ယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့တော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ မည်သူမဆို လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားရတော့မည်မှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဤမြင်ကွင်းက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေပေသည်။

ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များစွာလည်း မော့ယွီတစ်ယောက် လူငါးဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အောင်မြင်ရန် တစ်လှမ်းအလိုတွင်သာ ရှိတော့ချိန်၌ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရခြင်းမှာ အလွန်တရာ နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်ဟု တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)တို့ လူငါးဦးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အခြားသူများထက် တစ်ကွက်သာနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူက ထင်မှတ်ထားမိမည်နည်း။ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်အန်စာတုံးကြီး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော သေစေနိုင်သည့် အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မှတ်ထားခဲ့မိမည် မဟုတ်ပေ။

နီရဲရဲ အလင်းတန်းကြီးမှာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်တိုင်အောင် မော့ယွီ၏ မျက်နှာထားမှာမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးဆဲပင် ရှိနေသေးသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရှိနေသည့် ကြီးမားလှသော မိုးကြိုးနဂါးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

"သာမန် မိုးကြိုးနဂါးက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတော့လည်း ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ထုတ်သုံးရတော့မှာပေါ့။"

သူ့စကား ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မော့ယွီသည် သူ၏ လက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ ပူးကပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှနေ၍ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလှသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရှေးကျလှသည့် ငွေရောင်မိုးကြိုးပုံစံ အစင်းကြောင်း ရှစ်ခုသည် မော့ယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန်တရာမှ လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ စုဝေးလာခဲ့ကြသည်။

"ဒါက…… ကိုးထပ် မိုးကြိုးသွေးကြောတွေ…… ဒီမိုးကြိုးအကျဥ်းထောင်ရဲ့ အရှင်သခင်က တကယ်ကို မာနခဲတစ်ယောက်ပဲ……"

မော့ယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာနေသည့် အပြောင်းအလဲများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီယန် ဘိုးဘေးမှာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် သူ၏ အိုမင်းနေပြီဖြစ်သော မျက်နှာကြီးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို တောင့်တင်းသွားခဲ့တော့သည်။

မော့ယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ရှေးကျလှသည့် ငွေရောင်မိုးကြိုးပုံစံ အစင်းကြောင်း ရှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကယောက်ကယက်ဖြစ်နေသည့် အရောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ထို့အပြင် ထိုမိုးကြိုးပုံစံ အစင်းကြောင်း အဋ္ဌမမြောက် နောက်တွင်လည်း ပရမ်းပတာ မိုးကြိုးစွမ်းအင်တစ်ခု စုဝေးလာခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း နဝမမြောက် မိုးကြိုးပုံစံ အစင်းကြောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

နဝမမြောက် မိုးကြိုးပုံစံ အစင်းကြောင်းမှာ မော့ယွီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပုံဖော်လာသည်နှင့် အတူ အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အန်စာတုံး၏ အောက်ဘက်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးများဖြင့် ရပ်နေခဲ့သည့် လင်းဧကရာဇ်(ဝိညာဥ်ဧကရာဇ်)၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့ပြီး အောက်ဘက်ရှိ ထိုလူငယ်လေးကို ငေးကြည့်ရင်း အံ့သြထိတ်လန့်နေသည့် လေသံဖြင့် တစ်လုံးချင်းစီ ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါက…… ဒဏ္ဍာရီထဲက…… ကိုးထပ်နတ်ဘုရား သွေးကြောတွေများ ဖြစ်နေမလား!"