အခန်း (၅) - ရှောင်ယန် ... ရွှမ်းအာ မင်းရော ဘယ်လိုမြင်လဲ

"ဝမ်းသာပါတယ် မော့ယွီဝမ်းကွဲကို"

မော့ယွီ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အနောက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ခြေလှမ်းတို့ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပိန်ပါးပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး စိတ်ကြည်လင်ပုံမရသော်လည်း မော့ယွီနှင့် ရင်ဆိုင်မိချိန်တွင်တော့ အားယူကာ ပြုံးပြလာသည်။

"မော့ယွီဝမ်းကွဲ... မင်း အသေအချာ ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ ငါကြားခဲ့တာ၊ ဒီနေ့တော့ တကယ်ပဲ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ"

ထိုသူမှာ ရှောင်ယန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ နှုတ်ဆက်ဂုဏ်ပြုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မော့ယွီ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မော့ယွီ၏ မိဘများ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မိခင်မှာ ရှောင်ယန်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ရှောင်ကျန့်နှင့် မောင်နှမဝမ်းကွဲ တော်စပ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ယန်က သူ့ကို 'ဝမ်းကွဲ' ဟု ခေါ်သည်မှာ မမှားပေ။

ထို့အပြင် မော့ယွီ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်မှာ ဤခန္ဓာကိုယ်၏ မူလပိုင်ရှင်သည် ရှောင်ယန်နှင့် အတန်အသင့် ရင်းနှီးသည့် ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်မျိုး မဟုတ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်တာအတွင်း ရှောင်ယန် အခြေအနေ ဆိုးဝါးနေချိန်တွင် လှောင်ပြောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အနိုင်ကျင့်ခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့သည့် အနည်းငယ်သော လူများထဲတွင် မော့ယွီ တစ်ယောက် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အားပေးစကားပင် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင် သက်တူရွယ်တူများထဲတွင် ရွှမ်းအာမှလွဲလျှင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အရင်းနှီးဆုံးပင် ဖြစ်၏။

'ရှောင်ယန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ငါက မမေ့နိုင်တဲ့ ပထမဦးဆုံး သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး'

မူလကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ လုပ်ရပ်များကို ပြန်တွေးမိပြီး မော့ယွီ တစ်ယောက်တည်း ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း မူလကတည်းက ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သလို ရှောင်ယန်အပေါ်တွင်လည်း အမြင်ကြည်လင်သဖြင့် ပိုမိုနီးကပ်သော ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန် မော့ယွီ ဝန်မလေးပေ။ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ရှောင်ယန်၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုများ စတင်တော့မည် မဟုတ်ပါလား။ ဤလူငယ်သည် မကြာခင်မှာပင် မှင်တက်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အဆင့်အတန်း မြင့်မားလာပြီး ဒိုချီတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းစေမည့် "မီးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်" အဖြစ် ကျော်ကြားလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

"နေကောင်းလား မော့ယွီဝမ်းကွဲ"

ထိုစဉ်မှာပင် ကြည်လင်အေးမြသော အသံလေးတစ်ခုမှာ ရေကန်ထဲမှ ကြာပန်းလေးတစ်ပွင့် ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးတစ်ခုလည်း လွင့်ပျံ့လာ၏။ သူမကား ရွှမ်းအာပင် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ယန် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာပြီး သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မော့ယွီကို ဇနီးကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျော့ရှင်းလှပသော အမူအရာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"နေကောင်းပါတယ် ရွှမ်းအာဝမ်းကွဲ"

နုနယ်လှပသော မိန်းကလေးကို အနီးကပ် တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မော့ယွီ ခဏမျှ မိန်းမောသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်သည်မှာ ဤအချိန်၌ ရှုမ်းအာသည် စတင်ပွင့်အာစ ပြုနေသည့် ပန်းလေးတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ အလွန်တရာ စင်ကြယ်လှပနေခြင်းပင်။ သို့သော်လည်း မော့ယွီသည် ယခင်ဘဝ၌ လောကအတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ နတ်သူငယ်မလေးများက သူ၏ ဖိနပ်ကို ချွတ်ပေးပြီး နတ်သမီးလေးများက သူ၏ အဝတ်အစားကို လျှော်ဖွပ်ပေးခဲ့သည်ကိုပင် ကြုံဖူးခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ရွှမ်းအာသည် အလွန်အမင်း လှပသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူမတွင် ငယ်ရွယ်နုနယ်မှုများ ရှိနေသေးကာ နက်ရှိုင်းသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုးတော့ လိုအပ်နေသေးသည်။ ၎င်းအပြင် လက်ရှိအချိန်တွင် ရွှမ်းအာ၏ နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးသည် ရှောင်ယန်ထံ၌သာ ပုံအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မော့ယွီက မူလပုံစံကိုသာ ပို၍ နှစ်သက်သည်။

မိမိ၏ အလှအပရှေ့မှောက်တွင် မော့ယွီသည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး မည်သို့မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ မိမိ၏ အလှကို ဘယ်သောအခါမှ ဂရုမစိုက်တတ်သည့် ရွှမ်းအာပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားကာ သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် အံ့ဩရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမသည် မိမိရုပ်ရည်ကို အရေးမထားသော်လည်း သွေးကြွနေသည့် လူငယ်များအပေါ်တွင် ဤအလှတရားက မည်မျှအထိ သွေးဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ သို့သော်လည်း သူမရှေ့မှ လူငယ်ကတော့ သူမကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ပြီး လမ်းဘေးမှ လှပသော ပန်းတစ်ပွင့်ကို ကြည့်သကဲ့သို့သာ သဘောထားကာ အကြည့်လွှဲသွားခဲ့သည်။ ထိုသူသည် သာမန် ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

စောစောက စစ်ဆေးသူက သူ့ကို မည်သို့ ချီးမွမ်းခဲ့သည်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်း 'ဂူ' မျိုးနွယ်စုဝင်ဖြစ်သူ ရွှမ်းအာသည် 'ရှောင်မျိုးနွယ်စုကနေ ရှောင်ယန်အစ်ကိုအပြင် တခြား တကယ့်ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထပ်ထွက်လာတာများလား' ဟု တွေးတောမိသွားသည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ရှုမ်းအာသည် မော့ယွီအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ ပိုမိုလေးစားမှု ရှိလာသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း ရှောင်ယန်အစ်ကိုအပေါ် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မော့ယွီဝမ်းကွဲ။ အခွင့်အရေး ကြုံလာရင် ရွှမ်းအာ တတ်နိုင်တဲ့ဘက်ကနေ သေချာပေါက် ပြန်လည် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်"

ရွှမ်းအာသည် အမြဲတမ်း အကဲခတ်ကောင်းပြီး စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ် ရှိသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်တာအတွင်း မော့ယွီသည် ရှောင်ယန်ကို အမြဲတစေ အားပေးကူညီခဲ့သည်ကို သူမ သတိပြုမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရှောင်ယန်ကို အရာအားလုံးထက် ပိုမိုတန်ဖိုးထားသော ရွှမ်းအာအတွက်မူ ရှောင်ယန်အပေါ် ပြုမူသော ကောင်းမှုတိုင်းသည် သူမအပေါ် ပြုမူခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်ယန်၏ မျက်နှာတွင် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရွှမ်းအာက သူ့အပေါ် ထားရှိသော စေတနာမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှ၏။

ရှောင်ယန်၏ စိတ်ထဲမှ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေမှုများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မော့ယွီသည် ရွှမ်းအာ၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိသည်။ သူသည် ရှောင်ယန်ကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်သော ကောင်လေးတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ဤမိန်းကလေး၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ ရွှမ်းအာ သို့မဟုတ် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ 'ဂူ' မျိုးနွယ်စုကသာ သူ့ကို အရင်းအမြစ်များ ထောက်ပံ့ပေးမည်ဆိုလျှင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'မိုးကြိုးဝိညာဉ်' ကို အထွက်အထိပ် အခြေအနေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်အထိ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးနိုင်မည်ဟု ပြောလျှင်ပင် မမှားနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အတွေးမျှသာ ဖြစ်သည်။ 'မိုးကြိုးဝိညာဉ်' သည် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး လုံလောက်သော ခွန်အား မရှိမချင်း မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြသမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ 'ဂူ' မျိုးနွယ်စုသာ ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုး သူ့တွင် ရှိနေသည်ကို သိသွားပါက ရှုမ်းအာ၏ မျက်နှာကြောင့် အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့လျှင်ပင် သူ့ကို တစ်သက်လုံး အကျဉ်းချထားမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ် မလွဲပင်။

'ဂူ' မျိုးနွယ်စု၏ အရင်းအမြစ်များကို အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း ရွှမ်းအာထံမှ ကျေးဇူးတစ်ချက် ရရှိထားခြင်းကပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲ ... ရွှမ်းအာဝမ်းကွဲရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငါ မှတ်ထားပါ့မယ်။ တကယ်လို့ အကူအညီ လိုအပ်လာရင်လည်း အားမနာတမ်း ပြောမှာမို့လို့ အဲ့ဒီကျရင်တော့ ငြင်းမလွှတ်ပါနဲ့ဦး"

မော့ယွီသည် ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။ မော့ယွီက ထိုမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ရွှမ်းအာ အံ့အားသင့်သွားရပြန်သည်။ 'သူ ငါ့ရဲ့ တကယ့်ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို သိနေတာများလား' ဟု သူမ တိတ်တဆိတ် တွေးတောမိသွား၏။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စုအတွင်းသို့ သူမ ရောက်ရှိနေသည့် ရည်မှန်းချက်မှာ မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်သည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ပင်လျှင် သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားကို အပြည့်အဝ မသိရှိနိုင်ပေ။ သို့ဖြစ်ပါက အိမ်စောင့်အဘိုးအို၏ မြေးဖြစ်သူ မော့ယွီက မည်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ မော့ယွီသည် အသွင်အပြင်နှင့်မတူဘဲ ပွင့်လင်းရိုးသားသူတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟုသာ သူမ ကောက်ချက်ချလိုက်တော့သည်။

ရွှမ်းအာ၏ အတွေးများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မော့ယွီသည် သူ၏ ဘေးတွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည့် လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်ကာ ယခင်ဘဝမှ စကားတစ်ခွန်းကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။ မော့ယွီသည် ရှောင်ယန်၏ ပုခုံးကို လက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယန်ဝမ်းကွဲ... မင်း အခုအခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပေမယ့် အဲ့ဒါက လက်လျှော့ဖို့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး။ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ် ... 'မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းမှာ အနှစ်သုံးဆယ်၊ ကျန်တဲ့တစ်ဖက်ကမ်းမှာ အနှစ်သုံးဆယ်' တဲ့။ ဆင်းရဲနိမ့်ကျနေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ အထင်မသေးနဲ့! မင်း အခု လဲကျနေပေမယ့် အမြဲတမ်း လဲကျနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို ယုံကြည်တယ်။ တစ်နေ့ကျရင် တစ်တိုက်ကြီးလုံးက မင်းကို အံ့ဩတကြီးနဲ့ မော့ကြည့်ရမယ့်နေ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှမ်းအာသည် ပထမဦးဆုံး တုံ့ပြန်သူ ဖြစ်လာသည်။ သူမသည် မော့ယွီနှင့် ရှောင်ယန်ကို ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ စိန်ပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ 'တစ်တိုက်ကြီးလုံးက လေးစားရမယ့်သူတဲ့လား ... မော့ယွီဝမ်းကွဲက ရှောင်ယန်အစ်ကိုအပေါ် ငါ့ထက်တောင် ပိုပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိနေပုံပဲ။ ဒီလို အားပေးစကားကြောင့် ရှောင်ယန်အစ်ကိုရဲ့ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်တွေ သေချာပေါက် ပြန်လည် နိုးထလာတော့မှာပါပဲ'

မော့ယွီ၏ နက်နဲပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော အမူအရာနှင့် တည်ငြိမ်လှသည့် မျက်ဝန်းများကို တွေးတောရင်း ရှုမ်းအာ ကလေးဆန်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စုတွင် ရှောင်ယန်အစ်ကိုအပြင် တခြား စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးတာပဲ။

"မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းမှာ အနှစ်သုံးဆယ် ... ကျန်တဲ့တစ်ဖက်ကမ်းမှာ အနှစ်သုံးဆယ် ..."

ရှောင်ယန်သည် ထိုစကားကို တစ်ကိုယ်တည်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေပြီး မကြာမီမှာပင် သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းသို့ သစ်လွင်သော ခွန်အားများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

"မော့ယွီဝမ်းကွဲ... မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါက ငယ်ပါသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရလဲဆိုတာကို ငါ သေချာပေါက် ရှာဖွေသွားမှာပါ။ ငါ့ဖခင်၊ ရှုမ်းအာ ပြီးတော့ မင်းကိုလည်း စိတ်ပျက်အောင် ငါ မလုပ်ပါဘူး!" ရှောင်ယန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ယန်၏ မျက်နှာမှ စိတ်ပျက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်များ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မော့ယွီသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အားပေးစကား အနည်းငယ် ပြောကြားကာ လက်ဝှေ့ယမ်း၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထွက်ခွာသွားသော မော့ယွီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ယန်၏ အကြည့်များမှာ ပိုမိုပြတ်သားလာသည်။ သူသည် ရွှမ်းအာဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ရွှမ်းအာ ... အခု မော့ယွီဝမ်းကွဲကို မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

ရှောင်ယန်၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ရွှမ်းအာသည် ဝေးကွာသွားပြီဖြစ်သော ပိန်ပါးသည့် ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အထူးတလည် လေးနက်သွား၏။ သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားဟန်ဖြင့် ရှောင်ယန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ နောက်ပြောင်သည့် အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မော့ယွီဝမ်းကွဲက အတော်လေး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ သူက တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ခိုကပ်နေမယ့်သူမျိုး မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်။ ရှောင်ယန်အစ်ကို ... အစ်ကိုလည်း ကြိုးစားမှ ဖြစ်မယ်နော်။ မဟုတ်ရင်တော့ မော့ယွီဝမ်းကွဲရဲ့ ကျောပြင်ကိုတောင် မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!"