ယာဖေးတစ်ယောက် မော့ယွီရဲ့ အထောက်အထားအမှန်ကို သိသွားခဲ့ပေမဲ့လည်း သူကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပင်။ သူဖန်တီးထားတဲ့ 'လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ လက်နက်ပညာရှင်' ဆိုတာကလည်း လုပ်ကြံဖန်တီးထားတဲ့ သက်သက်သာဖြစ်လို့ လျှို့ဝှက်ပေးဖို့လည်း တောင်းဆိုမနေတော့သလို၊ လူသိသွားမှာကိုလည်း ကြောက်မနေတော့ဘူးလေ။
ယောင်လောင် ပါဝင်ပတ်သက်လာပြီးနောက်မှာတော့ မီထဲ့အာ လေလံရုံးဟာ ကျာလီမျိုးနွယ်စုဆီ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေ ထောက်ပံ့ပေးနေမှုကို အကုန်ဖြတ်တောက်လိုက်တာကြောင့် ကျာလီမျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေဟာ တဖြည်းဖြည်း ဆိုးရွားလာတော့တယ်။ မော့ယွီအနေနဲ့ အားလပ်ရက်တွေ ရတော့မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့ပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရှောင်ကျန့်က သူ့ကို တာဝန်အသစ်တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်ပြန်တယ်။
စည်ကားလှတဲ့ ဈေးတန်းကြီးထဲမှာ မော့ယွီဟာ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းနေပြီး သူ့နောက်မှာတော့ ရှောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် သန်သန်မာမာ လူ ၇ ယောက်၊ ၈ ယောက်ခန့်က ဝန်းရံလိုက်ပါလာကြတယ်။ အဲဒီလူတွေရဲ့ ရင်ဘတ်မှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ တံဆိပ်တွေအရ သူတို့အားလုံးဟာ အနည်းဆုံး ကြယ် ၄ ပွင့် 'ဒိုကျဲ' အဆင့်နဲ့ အထက်မှာ ရှိကြသူတွေပါ။
လမ်းမပေါ်မှာတော့ လူတွေပြည့်နှက်နေပြီး သွေးအေးတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ကြေးစားစစ်သည်တွေလည်း အများအပြား ရှိနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီခန့်ညားတဲ့ လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့တွေဟာ ရိုရိုသေသေပဲ နှုတ်ဆက်ကြတယ် - "သူဌေးလေး... ကင်းလှည့်နေတာလားဗျ။"
မော့ယွီကတော့ အေးစက်စက်နဲ့ပဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်လောက်က ရှောင်ကျန့်ဟာ ဒီဈေးကွက်ကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ သူ့ကို ရုတ်တရက် တာဝန်ပေးခဲ့တာပါ။ ရှောင်မျိုးနွယ်စု သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့သူတစ်ယောက်က ဈေးကွက်ကို အုပ်ချုပ်ရတယ်ဆိုတာ မရှိခဲ့ဖူးပေမဲ့၊ မော့ယွီဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကြောင့် ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်ရဲခြင်း မရှိကြဘူး။ တကယ်တော့ ရှောင်ယန်ကိုလည်း ဈေးကွက်တစ်ခု စောင့်ကြည့်ဖို့ တာဝန်ပေးထားတယ်လို့ မော့ယွီ ကြားသိထားပါတယ်။
ရှောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဈေးကွက်က ကျယ်ဝန်းလှပေမဲ့ အရင်ဘဝက ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုကို ထူထောင်ခဲ့ဖူးတဲ့ မော့ယွီအတွက်တော့ ဒီလိုနေရာလေးကို စီမံခန့်ခွဲရတာက လက်ဖျားနဲ့ ခါလိုက်သလောက်ပါပဲ။ သူဟာ လမ်းမစီမံခန့်ခွဲမှုနဲ့ ဆိုင်ခန်းငှားရမ်းခ ညှိနှိုင်းတာတွေကို ကျွမ်းကျင်သူတွေဆီ လွှဲအပ်ထားပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ လုံခြုံရေးအတွက် ရက်အနည်းငယ်ကြာမှ တစ်ခါ ကင်းလှည့်ရုံပါပဲ။
အသက်ငယ်သေးပေမဲ့ 'မိုးကြိုးမီးတောက်ပုတီး' ကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့သူလို့ ကျော်ကြားတာကြောင့် ကြေးစားစစ်သည်တွေက သူ့ကို အထူးလေးစားကြတယ်။ သူတို့အတွက်တော့ ဒီပုတီးဟာ အသက်ကယ်ရတနာဖြစ်ပြီး ဒါကို ဖန်တီးတဲ့ မော့ယွီဟာ သူတို့မျက်လုံးထဲမှာတော့ 'လူသားနတ်ဘုရား' တစ်ပါးလိုပါပဲ။ မော့ယွီရဲ့ ကျော်ကြားမှုကြောင့် သူစီမံတဲ့ ဈေးကွက်ဟာ လူအစည်ကားဆုံးနဲ့ အရောင်းရဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်အတွင်း သူဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း ဘဝလေးကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း မော့ယွီ အနည်းငယ် သတိရလွမ်းဆွတ်မိသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်တွေထဲမှာ ဝူတန်မြို့ဆိုတာ ခေတ္တနားခိုရာ နေရာလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ထပ် တစ်လကျော်ကြာရင် သူဟာ ကျင့်စဉ်တွေ ဆက်လက်လေ့ကျင့်ဖို့ ဒီကနေ ထွက်ခွာရတော့မယ်။ ဝူတန်မြို့မှာ အကြာကြီး နေနေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ 'ဒိုချီ' ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုတွေဟာ နှောင့်နှေးသွားနိုင်တယ်လေ။ 'ဒိုချီတိုက်ကြီး' ဟာ ကျယ်ပြောလှပြီး သူ သွားရောက်စူးစမ်းချင်တဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။
အတွေးတွေကို လက်စသတ်လိုက်စဉ်မှာပဲ လူအုပ်ထဲကနေ ပုပုလုံးလုံး လူရိပ်တစ်ခုဟာ သူ့ဆီကို သုတ်ခြေတင် ပြေးလာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ အဲဒီလူကို မြင်လိုက်တာနဲ့ မော့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အေးစက်စက်ပဲ မေးလိုက်တယ် - "ရှောင်လဲ့... ဘာတွေ ဒီလောက်လောနေတာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
ဒီ 'ရှောင်လဲ့' ဆိုတာကတော့ ဒိုချီကျမ်းဆောင်တုန်းက ရှောင်နင်အတွက် သတင်းပါးပေးခဲ့တဲ့သူပါပဲ။ မော့ယွီရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး မျိုးနွယ်စုထဲမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာတာကို သိသွားတဲ့နောက်မှာတော့ ရှောင်လဲ့ဟာ မော့ယွီရဲ့ နောက်လိုက်အဖြစ် ခိုလှုံလာခဲ့တယ်။ ရှောင်လဲ့ရဲ့ အဘိုးဟာ မော့ယွီတို့အိမ်က အိမ်တော်ထိန်းနဲ့ ရင်းနှီးတာကြောင့် မော့ယွီကလည်း မတတ်သာဘဲ သူ့ကို လက်ခံထားလိုက်ရတာပါ။
"အစ်ကို မော့ယွီ...!" ရှောင်လဲ့က အရင်ဆုံး အားတက်သရော ပြုံးပြလိုက်ပြီးမှ စိုးရိမ်တကြီး ဆက်ပြောတယ် - "အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး! ကျွန်တော်တို့ လူတွေဆီက သတင်းရတာတော့... အစ်မ ရှောင်ယုနဲ့ ညီမလေး ရှန်းအာတို့ ဈေးကွက်အပြင်ဘက်မှာ ကျာလီမျိုးနွယ်စုက အဆင့် (၁) ဆေးဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ အနှောင့်အယှက် ခံနေရတယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် အစ်ကို့ကို လာသတင်းပို့တာ!"
မော့ယွီရဲ့ မျက်လုံးတွေ မှေးစဥ်းသွားပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်နေတဲ့ သူ့ဆီကနေ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ထွက်ပေါ်လာတော့တယ်။ သူက အသာအယာ လှည့်ကြည့်ရင်း နူးညံ့တဲ့လေသံနဲ့ပဲ ပြောလိုက်တယ် - "ရှောင်ဂေ... ဒီကိစ္စတွေကို မင်းပဲ ဆက်ကိုင်တွယ်လိုက်တော့။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်!" သန်မာတဲ့ အစောင့်တစ်ယောက်က ရိုရိုသေသေ ထူးလိုက်ပေမဲ့ မော့ယွီ ဘာလို့ လူအင်အား ထပ်မခေါ်သွားတာလဲဆိုတာကိုတော့ သူ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ မော့ယွီနဲ့ အတူအလုပ်လုပ်လာတဲ့ အချိန်အတောအတွင်းမှာတော့ ဒီသခင်လေးဟာ အလုပ်တစ်ခုကို သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ပဲ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်လေ့ရှိမှန်း သူ သိထားပြီးသားပါ။
"လမ်းပြစမ်း" မော့ယွီက အေးစက်တဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ရှောင်လဲ့ကို ပြောလိုက်တယ်။ ရှောင်လဲ့ကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ရှေ့ကနေ အမြန်ဦးဆောင်သွားတော့တယ်။ အဲဒီ ပြဿနာရှာနေတဲ့ ဆေးဆရာကို မော့ယွီ အပြတ်အသတ် ဆုံးမတော့မယ်ဆိုတာ သူ ယုံကြည်နေလေရဲ့။
မြို့ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာတော့ လျူရှီဟာ သူ့ရှေ့က မိန်းမပျိုနှစ်ယောက်ကို ရမ္မက်ဇောတွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ဘယ်ဘက်က မိန်းကလေးကတော့ ရိုးရှင်းပြီး ကျော့ရှင်းတဲ့ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘာမိတ်ကပ်မှ မပါတဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာလေးဟာ သဘာဝအတိုင်း လှပနေတယ်။ သူမရဲ့ ရှည်လျားနက်မှောင်တဲ့ ဆံပင်တွေကို အစိမ်းရောင် ဖဲကြိုးလေးနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စည်းနှောင်ထားပြီး ခါးလောက်အထိ ရောက်နေတယ်။ လေအဝှေ့မှာ လွင့်မြောနေတဲ့ သူမရဲ့ ဆံနွယ်လေးတွေက လျူရှီရဲ့ စိတ်ရိုင်းတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသလိုပါပဲ။ ပြီးတော့ သူ့အကြည့်တွေက ညာဘက်က မိန်းကလေးဆီကို ရောက်သွားပြီး သူမရဲ့ သွယ်လျလှပတဲ့ ခြေတံရှည်တွေကို ကြည့်ရင်း ကာမရမ္မက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အပြုံးမျိုး ပြုံးလိုက်တယ်။
"ဟားဟား... အစ်ကို လျူရှီ၊ ဒီနှစ်ယောက်စလုံးက ရှောင်မျိုးနွယ်စုကပဲဗျ။ အထူးသဖြင့် ညာဘက်က တစ်ယောက်လေ၊ သူမနာမည်က ရှောင်ယုတဲ့... မော့ယွီရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ မိန်းမပေါ့" လို့ ကျာလီအော့က ပြောလိုက်တယ်။ သူ့အသံထဲမှာတော့ ကောက်ကျစ်တဲ့ အရသာတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး သန်မာတဲ့ လူတစ်စုနဲ့အတူ လျူရှီနားကို တိုးကပ်လာခဲ့တယ်။
"အော်... အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ လက်နက်ပညာရှင်လေးရဲ့ မိန်းမပေါ့ ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင်တော့ ပိုတောင် စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းသွားပြီပေါ့" လျူရှီရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာတော့ ရမ္မက်အလင်းတွေ တဖျတ်ဖျတ် လက်နေပြီး ရှောင်ယုရဲ့ ခြေတံရှည်တွေကို မရိုးမသား ကြည့်နေပြန်တယ်။
"ကျာလီအော့... စလိုက်ကြစို့။ မင်းလည်း မော့ယွီကို နှိပ်ကွပ်ဖို့ အခွင့်အရေး စောင့်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒါဟာ သူ့ကို အပြင်ထွက်လာအောင် မျှားခေါ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ အဲဒီကောင်လေးကို ငါတို့ ဒုက္ခပေးပြီးလို့ ဒီမိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို ငါ့လက်ထဲ အပ်လိုက်ရင် မင်းတို့ ကျာလီမျိုးနွယ်စု ရှောင်မျိုးနွယ်စုကို အပြတ်ချေမှုန်းနိုင်အောင် ငါ ကူညီပေးမယ်။ 'သွေးခဲဆေးမှုန့်' အပြင် ငါ တခြားဆေးလုံး နှစ်မျိုး၊ သုံးမျိုးလောက်ကိုလည်း ဖော်စပ်ပေးဦးမယ်။ အဲဒီဆေးတွေ ထွက်လာတာနဲ့ ရှောင်မျိုးနွယ်စုကတော့ နာလန်မထူနိုင်အောင် ဖြစ်သွားမှာပဲ။"
ကျာလီအော့ဟာ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပေမဲ့ နောင်တတွေကို အမြန်ပဲ ဖျောက်ဖျက်လိုက်တယ်။ ဒီလို လှပတဲ့ မိန်းကလေးတွေကို လက်လွှတ်လိုက်ရတာ နှမြောစရာကောင်းပေမဲ့ သူ့အတွက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေသေးတယ်လေ။
"ဖမ်းလိုက်စမ်း!" ကျာလီအော့ရဲ့ အမိန့်ပေးသံအဆုံးမှာတော့ သန်မာတဲ့ လူဆယ်ယောက်ကျော်ဟာ ရှန်းအာနဲ့ ရှောင်ယုဆီကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပြေးဝင်သွားကြတော့တယ်။
သူတို့တွေ ရဲရဲတင်းတင်း ချဉ်းကပ်လာတာကို မြင်တော့ ရှောင်ယုဟာ ဒေါသတကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ သူမဟာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရင်း ခါးကနေ အစိမ်းရောင် ကြိမ်လုံးရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အနီးဆုံးရောက်လာတဲ့ ရန်သူကို ရိုက်နှက်လိုက်တယ်။ "ဖြောင်း" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ အဲဒီလူရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ သွေးစို့နေတဲ့ အနာရွတ်ကြီး ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။
ရှောင်ယုဟာ ကြယ် ၃ ပွင့် 'ဒိုကျဲ' အဆင့်ရှိပေမဲ့ ရန်သူ ဆယ်ယောက်ကျော်ဟာလည်း 'ဒိုကျဲ' အဆင့်တွေပါပဲ။ လူ ၂ ယောက်၊ ၃ ယောက်လောက်ကို လဲကျအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူမဟာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး အရေးနိမ့်လာတော့တယ်။ သူမဟာ နောက်ထပ် တစ်ချက် အားကုန်သုံးပြီး လူတစ်ယောက်ကို သွေးအန်ပြီး လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာဟာ ဖြူလျော်သွားပြီး နောက်ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရတယ်။
သူမဟာ ရှောင်နင်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း အော်ပြောလိုက်တယ် - "ရှန်းအာကို ခေါ်သွားပြီး မော့ယွီကို သွားခေါ်ချေ!"
ရှောင်နင်က အလျင်အမြန်ပဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပေမဲ့ ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ပြန်တယ် - "အစ်မ... သတိထားဦး!"
သတိပေးသံကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ရှောင်ယုဟာ အမြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ စောစောက သူမရိုက်လိုက်တဲ့ လူဟာ ဒေါသတကြီးနဲ့ သူမဆီကို သံမဏိလက်သီးကြီးနဲ့ ထိုးနှက်ဖို့ ပြေးဝင်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမဟာ 'ဒိုချီ' အရှိန်အဝါတွေ သုံးပြီး ပြန်လည်ခုခံဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ... သူမဘေးနားမှာ လူရိပ်တစ်ခု ချက်ချင်းဆိုသလို ရိပ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့တယ်။
ပြင်းထန်လှတဲ့ လေဖိအားတစ်ခုဟာ အဲဒီလူရဲ့ မျက်နှာတည့်တည့်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်မှာ မီတာအတော်ကြာ လွင့်စင်သွားစေကာ မျက်နှာက သွေးတွေ အတားအဆီးမရှိ ထွက်ကျလာပြီးမှ ရပ်တန့်သွားတော့တယ်။
"ကျာလီမျိုးနွယ်စုက လူတွေ... တော်တော် သတ္တိကောင်းနေကြတာပဲ။ ငါ့မိန်းမကို လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိရဲတယ်ပေါ့လေ...!"
အဲဒီလူငယ်လေးရဲ့ မျက်နှာဟာ တည်ငြိမ်နေပေမဲ့ အမှောင်ထုတစ်ခုလို အေးစက်နေတယ်။ သူဟာ လျူရှီနဲ့ ကျာလီအော့ကို သေမင်းတမျှ အေးစက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်ရင်း၊ သူ့အသံထဲမှာတော့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ အပြည့်ပါဝင်နေတော့တယ်။