အခန်း (၄၅) - ဒေါသထွက်နေသော ယာဖေး

ကျာလီမိသားစုတစ်ခုလုံး အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန်တွင် ရှောင်မိသားစုအတွင်း၌မူ ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသံများဖြင့် ဆူညံနေလေသည်။ "မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး" များ တစ်ဟုန်ထိုး ရေပန်းစားလာသည်နှင့်အမျှ ရှောင်မိသားစုအတွင်း မော့ယွီ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပထမအသုတ်အဖြစ် ထုတ်လုပ်ထားသော ပုတီးအလုံး ၅၀၀ မှာ အလုအယက် ဝယ်ယူခြင်းခံရကာ ပြတ်လပ်သွားခဲ့သည်။ မော့ယွီသည် မိသားစုထံ အကြောင်းကြားကာ နောက်ထပ် ကုန်ကြမ်းအစုံ ၅၀၀ ကို မှာယူလိုက်ပြီးနောက် မနားမနေ ထပ်မံပြုလုပ်ကာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ထိုနေ့ နံနက်အစောပိုင်းကလည်း ဝတ်ရုံနက်လူသားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ရှောင်ယန်သည် 'သွေးခဲဆေးမှုန့်' အသစ်တစ်သုတ်ကို တိတ်တဆိတ် လာရောက်ပေးအပ်သွားသေးရာ မိသားစု၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ပိုမိုအတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ဟားဟား... ကျာလီမိသားစု ဒီတစ်ခါ ဘယ်လိုများ မောက်မာနိုင်ဦးမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ငါတို့ဆီမှာ အကြီးအကဲ (ယောင်လောင်) ရဲ့ အကူအညီအပြင် မော့ယွီပါ ရှိနေတော့ ရှောင်မိသားစုက အရှုံးမရှိတဲ့ အနေအထားကို ရောက်သွားပြီ"

ရှောင်ကျန့်သည် လက်ထဲရှိ စိမ်းဖျော့ဖျော့ ဆေးပုလင်းငယ်နှင့် အနက်ရောင်ပုတီးလုံးလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်အားရစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဈေးတန်းဟာ အရင်ကထက် လူနှစ်ဆလောက် ပိုစည်ကားလာတယ်။ ဒဏ်ရာပျောက်ဆေးနဲ့ မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး ရောင်းရငွေတွေဟာဆိုရင် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းတင် အရင်က ရှောင်မိသားစုရဲ့ နှစ်လ၊ သုံးလစာ ဝင်ငွေလောက် ရှိနေပြီ!"

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှသော ပထမအကြီးအကဲပင်လျှင် ယခုကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလာသည့် ဥစ္စာဓနများကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးပန်းဝေနေတော့သည်။ ရှောင်ကျန့်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေသော ရှောင်ယန်နှင့် မိသားစု၏ အကျိုးဆောင်အရှိဆုံးသူ ဖြစ်သည့် မော့ယွီတို့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလျက် ဆူပူလိုက်သည်။

"မင်းကတော့လေ... အငယ်ကောင်... မော့ယွီဆီကနေ နည်းနည်းပါးပါး အတုမယူတတ်ဘူးလား။ သူ့လောက် ပါရမီ မပါရင်တောင်မှ အိမ်မှာ အေးအေးဆေးဆေးနေပြီး ပြဿနာမရှာရင်ကို တော်လှပြီ။ အကြီးအကဲ လာလည်တိုင်း မင်းကို ရှာမတွေ့ဘူး"

အကြောင်းမဲ့ အဆူခံလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ယန်က မတတ်သာသလို မျက်လုံးလှန်ပြလိုက်ရာ မော့ယွီက ရယ်မောရင်း ကြားဝင်ပြောပေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ဦးလေး... ရှောင်ယန်သာ လျှောက်မသွားရင် အကြီးအကဲလို ထူးဆန်းတဲ့ ပညာရှင်မျိုးနဲ့ ဘယ်တွေ့ပါ့မလဲ။ သူ့ကို သိပ်ပြီး အပြစ်မတင်ပါနဲ့ဗျာ"

မော့ယွီက ရှောင်ယန်ဘက်မှ ကာကွယ်ပြောပေးသည်ကို ကြားသောအခါ စောစောက စိတ်ပေါ့ပါးရုံ ဆူပူခဲ့သည့် ရှောင်ကျန့်မှာ ပို၍ပင် သဘောကျသွားကာ -

"အေးလေ... မော့ယွီ ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပဲ။ အခု မိသားစု အောင်မြင်မှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေ အများကြီး ပါပါတယ်။ မင်းရဲ့ အားထုတ်မှုကို မိသားစုက ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး။ မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီးကရတဲ့ အမြတ်ငွေ တစ်ဝက်ကို မင်းရဲ့အဘိုး အိမ်ထိန်းမော့ကတစ်ဆင့် လွှဲပေးလိုက်မယ်"

မော့ယွီက တည်ငြိမ်စွာပင် ခေါင်းညိတ်လက်ခံလိုက်သည်။ ပမာဏမှာ အလွန်အမင်း မများသော်လည်း ရွှေပြား တစ်သိန်းခန့် ရှိမည်ဖြစ်ရာ သူ ထွက်ခွာသွားသည့်တိုင် အဘိုးဖြစ်သူ သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်ရန် လုံလောက်သော ပမာဏ ဖြစ်ပေသည်။

ရှောင်ကျန့်က မိသားစုကိစ္စ အချို့ကို ဆက်လက် ညှိနှိုင်းနေစဉ် ရှောင်ယန်က ပျင်းရိလာသဖြင့် အစည်းအဝေးခန်းမမှ အရင်ထွက်ခွာသွားပြီး မော့ယွီလည်း မကြာမီမှာပင် ခွင့်တောင်းကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

နန်းတော်သဖွယ် ခမ်းနားသော အစည်းအဝေးခန်းမမှ ထွက်လာသောအခါ အိမ်ထိန်းမော့သည် မော့ယွီ၏ အခန်းရှေ့တွင် ဝမ်းသာအားရ စောင့်ကြိုနေလေသည်။ အဘိုးဖြစ်သူ၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်မိသားစုကို ကူညီခဲ့သမျှသည် အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ဟု မော့ယွီ ခံစားလိုက်ရသည်။ လက်ဝယ်ရှိ ရွှေပြားအားလုံးကို အဘိုးဖြစ်သူထံ အပ်နှံခဲ့ပြီးနောက် မော့ယွီသည် နောက်တောင်ကုန်းသို့ သွားရောက် လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် မိသားစုဝင်းအတွင်းမှ အထွက်တွင်ပင်...

"သခင်လေး မော့ယွီ... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အသံချိုချိုလေးတစ်ခုက နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စကားသံမဆုံးမီမှာပင် အနီရောင် ကီမိုနိုဝတ်စုံ ကို ကျပ်ထုတ်နေအောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ရင့်ကျက်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အပြုံးလေးဖြင့် ဂိတ်ဝတွင် ရပ်နေလေသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အချိုးအစား ပြေပြစ်လှပမှုကို ဖော်ပြနေသော ထိုဝတ်စုံသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း လှိုင်းထနေသော ခါးလေးကို ပိုမိုပေါ်လွင်စေသည်။ ဝတ်စုံ၏ ဘေးဘက် ခွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့နေရသော ဖြူဝင်းဥနေသည့် ခြေတံအလှမှာ ကြည့်ရသူကို ရင်ခုန်သံ မြန်စေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ယာဖေး..."

မော့ယွီက အံ့သြသလို မျက်ခုံးပင့်လိုက်ရင်း - "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကိစ္စ လာတာလား?"

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားသည့် ရှောင်ယန်သည် 'မီထဲ့အာ လေလံရုံး' တွင် အခြေခံဆေးရည် များ မကြာခဏ သွားရောက် လေလံတင်ခဲ့သည်ကို မော့ယွီ မှတ်မိနေသည်။ ယခုအခါ ရှောင်မိသားစုနှင့် ကျာလီမိသားစု ထိပ်တိုက်တွေ့နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ယောင်လောင်၏ သြဇာဖြင့် ရှောင်ယန်တစ်ယောက် မီထဲ့အာမိသားစုနှင့် ပူးပေါင်းရန် ချိတ်ဆက်ပြီးဖြစ်မည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

ယာဖေးသည် မော့ယွီ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို အံ့သြသွားကာ ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် ယာဖေး လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးတစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ သူမတွင် ထူးခြားသော မှတ်ဉာဏ်ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သော လေလံပွဲတစ်ခုတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ လက်များကို သူမ ခဏတာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုလက်များမှာ လူငယ်တစ်ဦး၏ လက်များကဲ့သို့ နုပျိုနေခဲ့သည်။ ယခုအခါ မော့ယွီကလည်း လက်နက်ပညာရှင်တစ်ဦးထံမှ သင်ကြားထားသည်ဟု လူသိရှင်ကြား ပြောဆိုထားပြန်ရာ ထိုဝတ်ရုံနက်လူသားနှင့် မော့ယွီကြား ဆက်နွှယ်မှု ရှိနိုင်ကြောင်း သူမ သံသယဝင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လေလံပွဲက ဝတ်ရုံနက်လူသားမှာ မော့ယွီကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နိုင်ပြီး သူရောင်းချခဲ့သော လက်နက်များမှာလည်း သူ၏ "ဆရာ" ထံမှ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ယာဖေးသည် သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို အသာအယာ ကိုက်လိုက်ရင်း ဘေးနားရှိ လူငယ်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ စိမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း မြင့်မားသွယ်လျသော ကိုယ်ဟန်၊ ချောမောသော ရုပ်ရည်နှင့် ကြယ်တာရာပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းတည်ငြိမ်သော မျက်ဝန်းများမှာ သူ့ကို ပိုမိုခန့်ညားစေသည်။

စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ပြီးနောက်တွင်ပင် လေလံပွဲတုန်းက သူမကို နောက်ပြောင်ကျီစယ်ခဲ့သူမှာ ယခု မြို့တစ်မြို့လုံး ဟိုးဟိုးကျော်နေသည့် ပါရမီရှင်လူငယ် ဖြစ်နေသည်ကို ယာဖေး ယုံကြည်ရခက်နေဆဲပင်။

"ကြည့်လို့ ဝပြီလား?"

မော့ယွီက သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ ယာဖေးမှာ လန့်သွားပြီး သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ချကာ အရှိန်သတ်လိုက်သည်။

"ရှင့်ကို 'သခင်ကြီး' လို့ ခေါ်ရမလား... ဒါမှမဟုတ် 'မောင်လေး မော့ယွီ' လို့ ခေါ်ရမလား?"

"သိသွားပြီပေါ့?" မော့ယွီက မေးစေ့ကို ပွတ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

ယာဖေးက သူမ နဖူးပေါ်သို့ ဝဲကျလာသော ဆံနွယ်လေးများကို အသာအယာ သပ်တင်လိုက်ရာ သူမ၏ သဘာဝအလှကြောင့် အနီးနားရှိ ရှောင်မိသားစု အစောင့်များမှာ ငေးမောသွားကြရသည်။ သူမက ညှိုးငယ်သော အပြုံးလေးဖြင့် -

"ဟုတ်တယ်လေ... ဒီနယ်မြေမှာ လက်နက်ပညာရှင်ဆိုတာ ရှားမှရှားပဲဥစ္စာ။ ဆက်စပ်တွေးကြည့်ဖို့ မခက်ပါဘူး။ အရင်က လေလံတင်ခဲ့တဲ့ လက်နက်တွေက ရှင့်ကို ပညာသင်ပေးတဲ့ ဆရာကြီးရဲ့ လက်ရာတွေပဲ မဟုတ်လား?"

မော့ယွီသည် သူမ၏ အထင်အမြင်ကို အမှားပြင်မပေးတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ - "ကျွန်တော့်ဆရာက လူစိမ်းတွေနဲ့ တွေ့ရတာ သိပ်မကြိုက်ဘူး။ ဒါကြောင့် အဲဒီတုန်းက ဝတ်ရုံနက်နဲ့ လာခဲ့တာ ကျွန်တော်ပါပဲ"

မော့ယွီဆီမှ အတည်ပြုချက် ရလိုက်သောအခါ ယာဖေး သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ သို့သော် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာလေး နီမြန်းလာကာ အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး လေသံလေးဖြင့် -

"အဲဒါဆိုရင်လည်း... ဘာလို့ ရှင့်ဘက်က... အဲဒီလိုမျိုး..."

တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်လှသော ယာဖေးတစ်ယောက် စကားကို ဆုံးအောင် မပြောနိုင်ဘဲ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေရှာသည်။ မော့ယွီကတော့ သူမ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို သိသဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်မိသည်။ မူလဇာတ်လမ်းထဲက ဆွဲဆောင်မှုအရှိဆုံး ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရချိန်တွင် သူလည်း အနည်းငယ် နောက်ပြောင်ချင်စိတ် ပေါ်ခဲ့မိသည် မဟုတ်ပါလား။

"တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ။ အားတဲ့တစ်နေ့ လေလံရုံးကို လာခဲ့ပြီး အနူးအညွတ် တောင်းပန်ပါ့မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် မော့ယွီသည် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ ရှောင်ယန်နှင့်မတူသည်မှာ မော့ယွီ၏ အထောက်အထား ပေါက်ကြားသွားခြင်းက သူ့အတွက် ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မရှိလှပေ။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထွက်ခွာသွားသော မော့ယွီ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယာဖေး၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ယှက်သန်းနေသည်။ ထို့နောက် သူမက သွားလေးခဲကာ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

"ဒီလူလေးကတော့လေ... စေ့စပ်ထားတဲ့သူ ရှိနေတာတောင် ငါ့ကို လက်ထပ်ပါလို့ အရင်က လာပြောသေးတယ်!"