အခန်း (၄၄) လျူရှီး၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးအတေး

ဝူတန်မြို့အတွင်းသို့ 'သွေးခဲဆေးမှုန့်' နှင့် 'မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး' များ စတင်ဝင်ရောက်လာခြင်းသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် မြို့တစ်ခွင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဆေးဝါးဈေးကွက်၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို ခဏချင်းအတွင်း သိမ်းပိုက်လိုက်လေသည်။ ဤအခြေအနေသည် နှစ်ရက်တာကာလအတွင်း ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ ဈေးတန်းကို ပြန်လည်စည်ကားလာစေရုံသာမက ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုကျော်ကြားလာစေခဲ့သည်။

ရှောင်မျိုးနွယ်စုသည် ကြီးမားသော အကျိုးအမြတ်များ ရရှိနေသည်နှင့်အမျှ မော့ယွီ၏ အမည်သည်လည်း ဝူတန်မြို့အတွင်း တစ်ကျော့ပြန် ဟိုးဟိုးကျော်သွားပြန်သည်။ 'သွေးခဲဆေးမှုန့်' ဖော်စပ်သည့် အရင်းအမြစ်ကို ရှောင်မျိုးနွယ်စုက လျှို့ဝှက်ထားသော်လည်း 'မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး' ကိုမူ မော့ယွီကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ဝန်ခံထားသည်။ အမှန်စင်စစ် ယောင်လောင်၏ အထောက်အထားကို လျှို့ဝှက်ထားရန် လိုအပ်သော်လည်း မော့ယွီမှာမူ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းသည် သူကိုယ်တိုင်အတွက်သာမက မိသားစု၏ အရှိန်အဝါကိုလည်း များစွာတိုးတက်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး' ၏ နောက်ကွယ်မှ ဖန်တီးရှင်မှာ မော့ယွီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ စိတ်ဓာတ်သည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားရုံသာမက ကြားနေအင်အားစုအချို့ပင်လျှင် ရှောင်မျိုးနွယ်စုနှင့် အမြန်ဆုံး မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ကြိုးပမ်းလာကြတော့သည်။

သွေးခဲဆေးမှုန့် ဖြန့်ချိပြီး ဒုတိယမြောက်နေ့တွင် ကျာလီမျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းတို့၏ 'ရှင်သန်ခြင်းဆေးမှုန့်' ဈေးနှုန်းကို မူလဈေးသို့ ပြန်လည်လျှော့ချခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ယခင်က အဆမတန် ဈေးတင်ရောင်းချခဲ့မှုကြောင့် စစ်သည်တော်များ၏ ဒေါသကို ဝယ်ယူထားမိသည့်အပြင် ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်မြင့်ထုတ်ကုန်များဖြစ်သော 'မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး' နှင့် 'သွေးခဲဆေးမှုန့်' တို့၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ကျာလီမျိုးနွယ်စု၏ ဈေးတန်းမှာ ပြန်လည်ဦးမော့မလာနိုင်တော့ပေ။

ဆေးဝါးနှင့် မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး လိုအပ်ချက်မှာ အလွန်မြင့်မားလွန်းသဖြင့် နေ့စဉ် နံနက်ခင်းတွင်ပင် ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ ဆေးပစ္စည်းများမှာ စစ်သည်တော်များကြား လုယက်ဝယ်ယူခြင်း ခံနေရသည်။ မွန်းလွဲပိုင်းရောက်သည်နှင့် ဆေးဝါးများအားလုံး ပြတ်လပ်သွားလေ့ရှိရာ 'သွေးခဲဆေးမှုန့်' ဝယ်မရသူများသာ ကျာလီမျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်နိမ့် 'အသက်ဆက်ဆေးမှုန့်' ကို မတတ်သာဘဲ သွားရောက်ဝယ်ယူကြရသည်။ ဤကြီးမားသော လိုအပ်ချက်ကြောင့်သာ ကျာလီမျိုးနွယ်စုမှာ ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ ပြင်းထန်သော တန်ပြန်တိုက်စစ်အောက်တွင် မနည်းအသက်ဆက်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆက်လက်၍ မည်သူက အရင်းအမြစ် ပိုမိုစုဆောင်းထားနိုင်သနည်း ဆိုသည့်အပေါ်တွင်သာ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခု၏ အရှုံးအနိုင်မှာ မူတည်နေတော့သည်။

ဝူတန်မြို့၊ ကျာလီမျိုးနွယ်စု ဌာနချုပ်။

လင်းထိန်နေသော ခန်းမအတွင်း၌ လေထုမှာ လေးလံထိုင်းမှိုင်းလျက် ရှိသည်။ အလယ်စားပွဲပေါ်တွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်တစ်ခုနှင့် အရောင်မှောင်မှောင် ပုတီးစေ့တစ်စေ့ တင်ထားသည်။ ကျာလီမျိုးနွယ်စု၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများမှာ စားပွဲပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပျက်နေကြသည်။

ခန်းမ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင်မူ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စနောက်ကျီစယ်နေသော ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူကား ကျာလီမျိုးနွယ်စုက ငှားရမ်းထားသည့် အဆင့် (၁) ဆေးဆရာ လျူရှီးပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါတွေက ရှောင်မျိုးနွယ်စုက ရုတ်တရက် ထုတ်လိုက်တဲ့ သွေးခဲဆေးမှုန့်နဲ့ မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီးပဲ။ ငါတို့ ဈေးတန်းက လူတွေ အကုန်လုံး ဟိုဘက်ပါကုန်ပြီ" ဟု ကျာလီပိက ခက်ထန်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်မျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ဆေးကို ဘယ်ကရတာလဲ။ မီထဲ့အာ လေလံရုံးက လျှို့ဝှက်ဆေးဆရာများလား။ သတင်းတွေအရဆိုရင် အဲ့ဒီဆေးဆရာက အနည်းဆုံး အဆင့် (၃) လောက် ရှိတယ်ဆိုပဲ" ဟု ကျာလီမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပိုမိုညိုမှောင်သွားကြသည်။ ယောင်လောင် ဖန်တီးထားသော ထိုလျှို့ဝှက်ဆေးဆရာ၏ ပုံရိပ်မှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

လျူရှီးသည် အစေခံမလေးကို စနောက်နေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေးကို ကောက်ယူကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ရှောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆေးက ပြောသလောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သွေးခဲဆေးမှုန့်က ငါတို့ အသက်ဆက်ဆေးမှုန့်ထက် ပိုအစွမ်းထက်တာ မှန်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကြည့်ရင်တော့ ဖော်စပ်တဲ့သူက ငါ့အောက် အဆင့်နိမ့်တာ သိသာတယ်။ ဒါက အရည်အချင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားတဲ့ ဆေးနည်းကြောင့် အာနိသင် ကောင်းနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ထိုစကားကို ကြားမှ လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဘက်တွင် အဆင့် (၃) ဆေးဆရာ အမှန်တကယ် ရှိနေပါက ကျာလီမျိုးနွယ်စုမှာ နာလန်ထူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ့အမြင်အရတော့ ရှောင်မျိုးနွယ်စုက ဆေးဆရာဆိုတာ ကံကောင်းလို့ ဆေးနည်းကောင်းလေးတစ်ခု လက်ထဲရောက်နေတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ 'မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး' ဆိုတာကလည်း ကလေးကစားစရာ အဆင့်ပါပဲ။ ဒီ ဒိုချီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ နာမည်ကြီး လက်နက်ဖန်တီးရှင်ဆိုတာ ငါတစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဒီ မော့ယွီဆိုတဲ့ ကောင်က အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ယောက်ဆီက လှည့်ကွက်အချို့ကို သင်လာတာနေမှာပေါ့။ ဝူတန်မြို့လို နေရာကျဉ်းကျဉ်းလေးမှာပဲ နာမည်ကြီးတာပါ၊ တကယ့် ပညာရှင်တွေကြားမှာတော့ ထည့်ပြောဖို့တောင် မတန်ပါဘူး" ဟု လျူရှီးက လက်ထဲမှ ပုတီးစေ့ကို လှည့်ကစားရင်း မထီမဲ့မြင် ဆိုလိုက်သည်။

စနစ်တကျ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာရပ်ကို သင်ယူခဲ့သည့် လျူရှီးအတွက် လက်နက်ဖန်တီးခြင်း ပညာရပ်မှာ အဆင့်နိမ့်သော အတတ်ပညာသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် စစ်မှန်သော 'ကိရိယာ သန့်စင်ခြင်း' ပညာရပ်ကို မြင်တွေ့ဖူးပါက ဤမျှ အတွေးအခေါ် ကျဉ်းမြောင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် လျူရှီး၏ မျက်လုံးများက ကောက်ကျစ်စွာ တောက်ပလာပြီး အကြီးအကဲများဘက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... ရှောင်မျိုးနွယ်စုက တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နေပေမဲ့ ငါ့ကို ပေးရမယ့် ဝေစုကတော့ အပြောင်းအလဲ မရှိစေနဲ့ဦးနော်"

ထိုစကားကြောင့် အကြီးအကဲများ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ဆေးရောင်းရငွေမှာ ယခင်ထက် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လျော့ကျသွားသော်လည်း လျူရှီး၏ ဝေစုကို အပြည့်ပေးရမည်ဆိုပါက ကျာလီမျိုးနွယ်စုမှာ အမြတ်မကျန်ရုံသာမက အရှုံးနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

ကျာလီမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင် ကျာလီပိသည်လည်း အလွန်ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အံကြိတ်ကာ အတင်းပြုံးပြလိုက်ရသည်။ "ဒါပေါ့... ဆရာလျူရှီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဝေစုကို ကတိအတိုင်း အပြည့်အဝ ပေးချေသွားမှာပါ"

"ကောင်းပြီ" လျူရှီးက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ခန်းမအတွင်းရှိ လူများ၏ မကျေနပ်မှုကို သူ သတိပြုမိသည်။ သို့သော်လည်း သူကဲ့သို့ ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤလူအရေးမပါသူများ၏ ခံစားချက်ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုပေ။ သူက ဆက်လက်၍ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်။

"သွေးခဲဆေးမှုန့်ကိစ္စကတော့ မင်းတို့ရဲ့ ငွေအင်အား၊ လူအင်အားနဲ့ပဲ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ 'မိုးကြိုးမီးလျှံပုတီး' ကိစ္စကိုတော့ ရှင်းရတာ လွယ်ပါတယ်။ မော့ယွီကိုသာ အပြတ်ရှင်းလိုက်ရင် ရှောင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကုန်ကြမ်းထောက်ပံ့မှုလည်း ရပ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းတို့ ဈေးကွက်ကို ပြန်သိမ်းပိုက်နိုင်မှာပေါ့"

အဆင့်နိမ့် အတတ်ပညာဖြင့် ကျော်ကြားလာသော မော့ယွီအပေါ် လျူရှီး၏ မနာလိုစိတ်နှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အာဃာတမှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ကျာလီမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများ၏ မျက်လုံးများမှာ အဖြေရှာတွေ့သွားသကဲ့သို့ ဝင်းလက်သွားကြတော့သည်။

ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်လျှင် ပြဿနာကို ဖန်တီးနေသည့် 'လူ' ကို အရှင်းဖျောက်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် မဟုတ်ပါလော။