အခန်း (၃၅) - ရှောင်ယွီနှင့် ကုန်ဆုံးခဲ့သော နေ့ရက်များ

မိသားစုဝင်စုံညီပွဲတော် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အချိန်များသည် ရေအလျဉ်ကဲ့သို့ တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ အေးချမ်းသာယာလှသော နေ့ရက်များကို ဖြတ်သန်းရင်း တစ်လတာ အချိန်ကာလသည် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထက်တွင် နေမင်းသည် အရှိန်အဝါ ပြင်းပြင်းဖြင့် ထွန်းလင်းနေပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးအား မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ပူလောင်စေသည်။ မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အပူရှိန်ကြောင့် လေထုထဲတွင် အရာခပ်သိမ်းမှာ ဝေဝါးတုန်ရီနေသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းထိပ်ရှိ ထူထပ်သော တောအုပ်လေးအတွင်း၌မူ သစ်ရွက်အထပ်ထပ်ကို ဖောက်ထွက်လာသော နေရောင်ခြည်စက်များမှာ ကြွေကျနေသည့် သစ်ရွက်ခြောက်များပေါ်တွင် ကြယ်ပွင့်လေးများအလား ဖြန့်ကျက်ကျရောက်နေသည်။

ထိုတောအုပ်ငယ်လေးအတွင်း၌ လူရိပ်နှစ်ခုမှာ လျှပ်တပြတ် လှုပ်ရှားနေကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ လက်ဝါးချင်း ရိုက်ခတ်မိသံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသော လေလှိုင်းငယ်များကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များမှာ ဝဲပျံတက်ကုန်၏။

မော့ယွီသည် အေးအေးလူလူပင် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ရှောင်ယွီ၏ လေပွေကန်ချက်ကို တားဆီးလိုက်သည်။ ရှောင်ယွီ၏ တိုက်ကွက်များမှာ ကြည့်ရသည်မှာ နူးညံ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ထိခိုက်မိသည့် ခဏ၌မူ အားအင်များမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ကွက်မျိုးမှာ မော့ယွီအတွက်မူ အရာမထင်လှပေ။

မော့ယွီ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသော အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ရှောင်ယွီမှာ နှုတ်ခမ်းကို အသာဖိကိုက်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ ဖြူဝင်းနုနယ်သော လက်အစုံမှာ လှပစွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်ချောင်းထိပ်ဖျားများတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အပြာရောင် 'ဒိုချီ' အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရှောင်ယွီ တစ်ဖန်ပြန်၍ တိုက်စစ်ဆင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မော့ယွီ၏ မျက်နှာတွင် အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်လက သူမကို အနိုင်ယူပြီးကတည်းက ရှောင်ယွီသည် "လက်ရည်စမ်းသည်" ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ သူ့ထံ လာရောက်နှောင့်ယှက်လေ့ရှိသည်။ သူမ၏ ကတိအတိုင်း လုပ်ဆောင်နေခြင်းလော သို့မဟုတ် မကျေနပ်၍ ကလန်ကလား လုပ်နေခြင်းလော ဆိုသည်ကိုမူ မော့ယွီ မခွဲခြားနိုင်ပေ။ ထိုသို့ အမြဲတမ်း လက်ရည်စမ်းနေရသည်မှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ သူ စိတ်အပန်းပြေမိပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လှပကျော့ရှင်းသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ရခြင်းမှာ ပင်ပန်းလှသော ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တွင် စိတ်ကျေနပ်စရာ အပြောင်းအလဲတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယွီ၏ ခြေထောက်က မြေပြင်ကို အားဖြင့်နင်းလိုက်ရာ မြေပြင်တွင် ခြေရာငယ်တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်သည်။ သူမ၏ ကောက်ကြောင်းအလှများ ပေါ်လွင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အချိုးအစားအတိုင်း လိမ်ကျစ်လိုက်ပြီး မော့ယွီထံသို့ ပြင်းထန်သော ကန်ချက်တစ်ခု ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

"လေပွေရိပ်ကန်ချက်!"

သူမ၏ ကျော့ရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုမှာ မော့ယွီ၏ ရှေ့ တစ်မီတာခန့်အကွာတွင် ရုတ်ခြည်းရပ်တန့်သွားသည်။ ညာခြေဖြင့် အရှိန်ယူကာ ကိုယ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဘယ်ခြေထောက်ဖြင့် လေထဲတွင် လှပသော လခြမ်းပုံစံ ဝိုက်ကာ မော့ယွီကို အင်တိုက်အားတိုက် ကန်လိုက်လေသည်။

ရှောင်ယွီ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ကွက်ကို ကြည့်ပြီး မော့ယွီက အသိအမှတ်ပြုသည့်သဘောဖြင့် ခေါင်းအသာငြိမ့်လိုက်သည်။ ဤတစ်လအတွင်း လက်ရည်စမ်းခဲ့ရာတွင် ရှောင်ယွီမှာ ခွန်အားတင်မကဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များတွင်ပါ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မော့ယွီ ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားတော့ပေ။ ထို့အစား သူ၏ ညာလက်မောင်းပေါ်ရှိ မိုးကြိုးအမှတ်အသား ဆယ်ခုမှာ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာသည်။ ရှောင်ယွီ တိုးတက်လာသည်မှန်သော်လည်း မော့ယွီ၏ တိုးတက်မှုမှာ ပို၍ပင် အံ့မခန်းစရာ ကောင်းလှသည်။ သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ မိုးကြိုးအမှတ်အသားများမှာ ဆယ့်ခုနစ်ခုအထိ တိုးလာခဲ့ပြီး လွန်ခဲ့သော တစ်လကထက် လေးခုပိုများလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောင်ယွီအတွက်မူ အမှတ်အသား ဆယ်ခုဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်သည်ဟု သူ တွက်ဆထားသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးခန္ဓာ" ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်လှသော မိုးကြိုးစွမ်းအင်များက မော့ယွီ၏ ညာလက်သီးကို ရစ်ပတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ပြတ်သားစွာပင် ထိုးနှက်လိုက်ရာ ရှောင်ယွီ၏ ကန်ချက်နှင့် တည့်တည့်တိုးလေတော့သည်။

ဝုန်း!

လက်သီးနှင့် ခြေထောက် ရိုက်ခတ်မိသံမှာ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များမှာ လေပွေတစ်ခုအလား လွင့်စင်သွားကြသည်။ ရိုက်ခတ်မှုအရှိန်ကြောင့် လူနှစ်ဦးစလုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း မော့ယွီမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရှောင်ယွီမှာမူ သိသိသာသာပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေချေပြီ။

"နင်ကတော့ တကယ့် မိစ္ဆာကောင်ပဲ! ငါတို့မျိုးနွယ်စုထဲမှာ နင့်လို မိစ္ဆာမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာတာလဲ"

အသက်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ပြန်ရှူရင်း ရှောင်ယွီက မော့ယွီ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ သွားကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်လကတည်းက သူမ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည် ဆိုသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဆက်တိုက် လက်ရည်စမ်းကြည့်မှသာ မော့ယွီ၏ စွမ်းရည်မှာ မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းသည်ကို သူမ အမှန်တကယ် သဘောပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သော တစ်လအတွင်း ရှောင်ယွီ၏ မော့ယွီအပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ထူးခြားသော ပတ်သက်မှု၊ ထို့ပြင် လောင်းကြေးအဖြစ် ပေးခဲ့သော ကတိစကားများကြောင့် ရှောင်ယွီသည် မော့ယွီ၏ စေ့စပ်ထားသူဟူသော အခြေအနေကို တစ်စစ လက်ခံလာခဲ့မိသည်။ ဤသည်ကို တွေးမိရင်း ရှောင်ယွီသည် ရှေ့တွင်ရှိနေသော လူငယ်လေးအား ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

ရှောင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ရုန်းကန်မှုများကို သတိမထားမိဘဲ မော့ယွီသည် နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ကာ အပူရှိန်ကို အနည်းငယ် ခံစားနေရသည်။ သူသည် အင်္ကျီကို ဆွဲချွတ်ကာ ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ရာ သန်မာထွားကျိုင်းလှသော သူ၏ ကိုယ်အထက်ပိုင်းမှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မော့ယွီက ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဗလာကိုယ်ထည်ဖြင့် နေနေသည်ကို မြင်သောအခါ အမြဲတမ်း ပွင့်လင်းလွန်းလှသော ရှောင်ယွီပင် ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းသွားရသည်။

"ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ... ဒီကိုလာပြီး ငါ့ချွေးတွေ လာသုတ်ပေးစမ်း"

မော့ယွီက ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကို မှီလိုက်ပြီး ရှောင်ယွီထံသို့ တိုင်ဝါတစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်ခင်စုံမက်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့် စေ့စပ်ထားသူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြရာ မော့ယွီအနေဖြင့် ငြင်းပယ်နေရန် အကြောင်းမရှိပေ။ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်သောကြောင့် သူက တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ရှောင်ယွီသာ သူ့အပေါ် သစ္စာရှိနေသရွေ့ ဇနီးတစ်ယောက် ရသင့်ရထိုက်သော အခွင့်အရေးမှန်သမျှကို သူ ဖြည့်ဆည်းပေးမည်သာ ဖြစ်သည်။

"နင်...!"

မော့ယွီ၏ အမိန့်ပေးဆန်သော အမူအရာကြောင့် ရှောင်ယွီမှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တိုင်ဝါကို လှမ်းယူကာ သူ့အနားသို့ ခပ်လေးလေး လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ့အနားသို့ ရောက်သောအခါ မော့ယွီမှာ မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ရှောင်ယွီမှာ သက်ပြင်းအသာချလိုက်ပြီးနောက် လက်ထဲမှ တိုင်ဝါဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ချွေးများကို တိတ်တဆိတ် သုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဤမျှ နီးကပ်သော အနေအထားကြောင့် သူမ၏ ရင်ခုန်သံများမှာ မြန်ဆန်လာပြီး စိတ်ကို စုစည်းရန် ခက်ခဲနေကာ အတွေးများမှာလည်း ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေရသည်။ သို့သော်လည်း မော့ယွီက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်ကာ သူမကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏ အာရုံများမှာ လွင့်စင်သွားရတော့သည်။

ပူပြင်းသော ရာသီဥတုကြောင့် ရှောင်ယွီမှာ အပြာရောင် အင်္ကျီအတိုလေးကို ဝတ်ဆင်ထားရာ သူမ၏ ဝင်းမွတ်သော အသားအရေမှာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ကျော့ရှင်းသော လည်တိုင်၊ နုနယ်သော ကောက်ကြောင်းများနှင့် ပြည့်ဖြိုးလှပသော ခန္ဓာကိုယ်၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏ သွယ်လျရှည်လျားသော ခြေတံအလှများမှာ လူငယ်ဘဝ၏ ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်ဖြင့် လှပလွန်းနေသည်။ သူမကို ဤသို့ မြင်လိုက်ရသောအခါ မော့ယွီမှာ ခဏမျှ ငေးမောသွားမိသည်။

"နင်... ဒီလူရှုပ်လေး!"

မော့ယွီ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်ယွီမှာ သွားကြိတ်ကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင်မူ မသိမသာ ကျေနပ်သွားမိသည်။

မော့ယွီမှာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ သူသည် ကာမဂုဏ် နောက်လိုက်တတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း အမျိုးသမီးများနှင့် ဝေးကွာနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော သာမန်လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အနည်းငယ်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်မှာ အမှန်ပင်။

"နင်က ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့သူပဲ... ကြည့်တာ ဘာမှမမှားပါဘူး" မော့ယွီက အမိဖမ်းခံလိုက်ရသော်လည်း အရှက်မရှိသော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးက ထူးခြားနေပြီဖြစ်ရာ မော့ယွီအနေဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။

ဤစကားကြောင့် ရှောင်ယွီမှာ ခေတ္တမျှ စကားမဲ့သွားရသည်။ သူမက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ပြန်လည်ချေပရန် စကားလုံး ရှာမရ ဖြစ်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် ရှောင်ယွီသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် လေသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက် ခြောက်လလောက်နေရင် 'ကျာနန်အကယ်ဒမီ' က ကျောင်းသားသစ်တွေ လာစုဆောင်းလိမ့်မယ်။ အဲဒီမှာ တာဝန်ကျတဲ့ စီနီယာကျောင်းသားတစ်ယောက်က... သူက ငါ့နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေတာ"

သူမ ပြောနေရင်းနှင့် မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ ထိုအခြေအနေကို အမှန်တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည်။

မော့ယွီလည်း အခြေအနေကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ရှောင်ယွီကဲ့သို့ အလှနတ်သမီးလေးတစ်ပါးအတွက် အကယ်ဒမီတွင် ပိုးပန်းသူများ ရှိနေသည်မှာ မဆန်းပေ။ အချို့သောသူများမှာမူ ငြင်းပယ်ခံရသည်ကို လက်မခံနိုင်ကြပုံရသည်။

မော့ယွီက အေးစက်စက် အပြုံးဖြင့် သူမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့... အဲဒါကို ငါ ရှင်းပေးမယ်"