အခန်း (၃၃) - ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ကွာရှင်းမယ်!

ရှောင်ယွီ ထွက်သွားပြီးနောက် မော့ယွီသည် လူပေါင်းစုံ၏ အကြည့်များကြားတွင် ခန်းမထဲ၌ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"မော့ယွီ... အစ်ကို..."

ရှောင်နင်သည် အနေရခက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် သူသည် မော့ယွီထက် အသက်လည်းကြီးသလို ဂုဏ်ပုဒ်အရလည်း ပို၍ မြင့်မားခဲ့သည်။ သို့သော် ပါရမီစစ်ဆေးမှုများအပြီးတွင် မော့ယွီ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ရှောင်မျိုးနွယ်စုအတွင်း သူ့ထက် သိသိသာသာ သာလွန်သွားခဲ့ပြီး ယခုဆိုလျှင် သူ၏ ခဲအိုပင် ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။ ဒိုချီတိုက်ကြီးတွင် အသက်အရွယ် ကွာဟမှုမှာ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် ပြဿနာမဟုတ်သော်လည်း (အထူးသဖြင့် စွမ်းအားကြီး ကျင့်ကြံသူများသည် သက်တမ်းရှည်ကြသဖြင့်)၊ မာနကြီးလှသော သူ့အစ်မ ရှောင်ယွီက သူမထက် အသက်များစွာ ငယ်သော မော့ယွီနှင့် လက်ထပ်ရမည်ဟူသော အချက်ကို ရှောင်နင် လက်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

"ငါ့နာမည်အတိုင်းပဲ ခေါ်လို့ရပါတယ်"

ရှောင်နင်၏ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမှုကို ရိပ်မိသဖြင့် မော့ယွီက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ မော့ယွီသည် ဤလူကြီးချင်း စီစဉ်သော အိမ်ထောင်ရေးအပေါ်တွင် ရင့်ကျက်သော အမြင်ရှိသည်။ ၎င်းကို ဘဝတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားစေမည့် ကိစ္စကြီးတစ်ခုဟု သူ မမြင်ပေ။ သေခြင်းတရားကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရင်ဆိုင်ဖူးသူအတွက် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းမှာ သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီးသည် စွမ်းအားနှင့် အကျိုးစီးပွား အပေးအယူပေါ်တွင်သာ လည်ပတ်နေသည်ဟု သူ နားလည်ထားသည်။

သေလုနီးပါး အခြေအနေများကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ဤအမှန်တရားကို သူ ပို၍ပင် သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရှောင်ယန်၏ အခြေအနေကိုပင် ပြန်တွေးမိလိုက်သေးသည်။ ရှောင်ယန်၏ ပါရမီများ ပြန်လည်နိုးထလာကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူ ရှောင်ကျန့်သည် ဝမ်းသာရုံသာမက စိတ်သက်သာရာပါ ရသွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သားဖြစ်သူကို တစ်ခါမျှ လက်မလွှတ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍သာ မော့ယွီက ဤလက်ထပ်ပွဲကို ငြင်းပယ်ခဲ့လျှင် ရှောင်မျိုးနွယ်စုက သူ့အပေါ် ယခုကဲ့သို့ သည်းခံချင်မှ သည်းခံပေလိမ့်မည်။ မျိုးနွယ်စုချင်း မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို ငြင်းပယ်သူအား ရန်သူတစ်ဦးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ပေလိမ့်မည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စုသည် ရှေးကျသော အမြစ်အသွယ်များ ရှိသော်လည်း ယခုအခါ ဆုတ်ယုတ်နေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုကဲ့သို့သော မနာခံမှုကို လွှတ်ပေးထားနိုင်ပါမည်လောဟု မော့ယွီ တွေးတောနေမိသည်။

မော့ယွီ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲချုပ် ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ထက်မြက်လှသော အကြည့်များဖြင့် မော့ယွီကို အကဲခတ်ပြီးနောက် လူငယ်လေး၏ ပုခုံးကို လက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပုတ်လိုက်သည်။

"ယွီအာကို မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီ... ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့"

အဘိုးအို၏ စကားလုံးများတွင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။ ရှောင်ယွီအတွက် သူမ၏ အဘိုးမှာ မည်မျှ အရေးပါသည်ကို မော့ယွီ သိသောကြောင့် ဤစကားမှာ အလွန်ပင် လေးလံလှသည်။ သူက တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

မော့ယွီ၏ အဘိုးဖြစ်သူ မော့ကွမ်ကလည်း နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် အနားသို့ ရောက်လာသည်။ "ရှောင်ယွီက ထက်မြက်သလို လှလည်း လှပါတယ်... သူမကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပါ မြေးလေးရာ"

လူကြီးသူမများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို တစ်ခဲနက် ရရှိနေသဖြင့် မော့ယွီမှာ ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဘဲ ပြုံး၍သာ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်နေမိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှောင်ကျန့် ရောက်လာပြီး အခြေအနေကို ထိန်းပေးလိုက်သည်။

"မော့ယွီ... မင်း ကြီးပြင်းလာတာကို ငါကြည့်နေခဲ့တာပါ။ မင်း ယွီအာအပေါ် ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံမယ်ဆိုတာ ငါ ယုံကြည်တယ်"

ရှောင်ကျန့်က လူငယ်လေး၏ ပုခုံးကို အားပေးသည့်အနေဖြင့် ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် ရွှေရောင် အိတ်ငယ်လေးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရော့... ဒါကို ယူထားလိုက်။ ဒီထဲမှာ ဒုတိယအဆင့် 'မိုးကြိုးဝိညာဉ်' စွမ်းအင်ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအူတိုင် ငါးခုပါတယ်။ ဒါကို ရှောင်ယွီရဲ့ တင်တောင်းလက်ဖွဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေနဲ့ မှတ်ယူလိုက်ပါ"

ရှောင်ကျန့်က ရက်ရက်ရောရောပင် ပြောလိုက်သည်။ ဤလက်ဆောင်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤမဟာမိတ်အပေါ် မျိုးနွယ်စုက မည်မျှ မျှော်လင့်ထားသည်ကို သိနိုင်ပါသည်။ မော့ယွီ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားသည်။ ဒုတိယအဆင့် နတ်ဆိုးအူတိုင် ငါးခု၊ ၎င်းမှာလည်း ရှာပါးလှသော မိုးကြိုးဓာတ်ပါသည့် အူတိုင်များဖြစ်ရာ ရွှေပြားထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသည်။ အင်အားကြီးသော ရှောင်မျိုးနွယ်စုအတွက်ပင် ၎င်းမှာ သေးငယ်သော လက်ဆောင်မဟုတ်ပေ။ ဤလက်ဆောင်၏ အရေးပါမှုကို နားလည်သဖြင့် မော့ယွီက လက်ခံလိုက်သည်။ ဤအရာများသည် သူ၏ 'ဒိုကျဲ' အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အများကြီး အထောက်အကူပြုမည် မဟုတ်ပါလား။

မော့ယွီ လက်ခံသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ကျန့် ပြုံးလိုက်သည်။ မော့ယွီကဲ့သို့ ပါရမီရှင် လူငယ်တစ်ဦးကို မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းဖြင့် သိမ်းသွင်းခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပင်။ အတင်းအကျပ် စေခိုင်းခြင်းမှာ နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်သင့်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ မော့ယွီ၏ မိသားစုမှာ ရှောင်မျိုးနွယ်စုနှင့် ကြာမြင့်စွာကပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သဖြင့် ဤဆက်ဆံရေးမှာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိစေသည်။

မိသားစုစားပွဲမှာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြီးဆုံးသွားသည်။ မော့ယွီသည် အဘိုးဖြစ်သူကို နှုတ်ဆက်ကာ ရှောင်မျိုးနွယ်စု စံအိမ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ နောက်ဘက်တောင်ကုန်းတွင်...

တစ်ချိန်က ခြောက်သွေ့ခဲ့သော တောင်ကုန်းများမှာ လှပကျော့ရှင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုကြောင့် ယခုမူ ပို၍ပင် လှပနေသယောင် ရှိသည်။ ရှောင်ယွီသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ လရောင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

"မင်း ရောက်လာပြီပဲ"

အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မော့ယွီ လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အေးစက်သော အသံက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ လရောင်အောက်တွင် သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ ပို၍ ထင်ရှားနေသည်။ ရှောင်ယွီသည် သူမ၏ ပွဲတက်ဂါဝန်ကို လဲလှယ်ပြီး ကျောင်းတော်ဝတ်စုံကို ပြန်ဝတ်ထားသည်။ သူမ၏ ရင်အစုံမှာ ဒေါသကြောင့် အနည်းငယ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေကာ သွားများကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။

"ငါ ဘာလို့ မင်းကို ဒီခေါ်လိုက်လဲ သိလား" သူမက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စ ပြောဖို့လို့ပဲ ထင်တာပဲ" မော့ယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းပဲ ဒီကိစ္စကို ရှင်းပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ!"

ရှောင်ယွီ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသအရှိန်များ တောက်လောင်နေပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ မော့ယွီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ကုတ်လိုက်ရင်း ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ "ငါလည်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ပြောဖို့ ကြံပါသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ လူကြီးတွေက ငါထင်တာထက် လက်ဦးသွားကြတယ်။ သူတို့က ငါ့အဘိုးနဲ့ အကုန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ... ငါ့မှာ ငြင်းပယ်ပိုင်ခွင့် မရှိတော့ဘူး"

သူ့၏ လက်ရှိစွမ်းအားနှင့်ဆိုလျှင် ငြင်းဆန်ရန်မှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။ မျိုးနွယ်စု၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ သူ ဆန့်ကျင်နိုင်ရန်အတွက် အလွန်ပင် လေးလံလွန်းသည်။

ရှောင်ယွီ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။ မော့ယွီ ပြောနေသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် အဘိုးဖြစ်သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်ငြား ရင်ထဲမှ ဒေါသများကိုမူ ငြိမ်သက်အောင် မလုပ်နိုင်သေးပေ။

မော့ယွီသည် သူမ၏ ခေါင်းမာလှသော ဒေါသကို သတိပြုမိသွားပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားကာ အကြံပြုလိုက်သည်။

"မိသားစုက ငါတို့ကို စေ့စပ်ပေးလိုက်ပြီဆိုပေမဲ့ လက်ထပ်ဖို့ကတော့ မလောသေးပါဘူး။ ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ... မကြာခင်မှာ ငါ ရှောင်မျိုးနွယ်စုကနေ ထွက်ပြီး တိုက်ကြီးတစ်ခွင်ကို နှစ်အနည်းငယ်လောက် လှည့်လည်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ငါ မသွားခင် မင်းကို ကွာရှင်းစာချူပ် (ကွာရှင်းစာ) တစ်စောင် ရေးပေးခဲ့မယ်။ အဲဒါဆိုရင် မင်း ငါ့ဆီကနေ လွတ်လပ်သွားပြီ... ငါတို့ကြားမှာ ဘာပတ်သက်မှုမှလည်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ ဘယ်လိုလဲ"

ဒါသည် မော့ယွီ စဉ်းစားမိသမျှ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပင်။ သူ မျိုးနွယ်စုက ထွက်ခွာပြီး တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အင်အားတောင့်တင်းလာလျှင် လူကြီးသူမများက သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် ရှောင်မျိုးနွယ်စုက သူ့ကို အတင်းအကျပ် မစေခိုင်းဘဲ လေးစားရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မော့ယွီက အကောင်းဆုံးဟု ထင်ထားသော အစီအစဉ်မှာ ရှောင်ယွီအတွက်မူ အလွန်ပင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ဒေါသကို ထိန်းကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူမ ရပ်နေသော ကျောက်တုံးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး သွားများကို ကြိတ်ကာ ဟောက်လိုက်သည်။

"ကွာရှင်းစာ ဟုတ်လား? မင်းက ငါ့ကို စော်ကားနေတာလား?!"

ဒိုချီတိုက်ကြီးတွင် အမျိုးသမီးများ၏ အရှက်သိက္ခာနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများ မရှိသော်လည်း၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးအတွက် ကွာရှင်းစာရရှိခြင်းမှာ သိက္ခာကျစရာ အမည်းစက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤသတင်း ပျံ့သွားလျှင် သူမ၏ မာနမှာ နင်းခြေခံရပေလိမ့်မည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စုထဲမှာကော ကျောင်းတော်မှာပါ သူမ ခေါင်းမော့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"မင်းက မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင် မဟုတ်လား? အဲဒါဆို ငါတို့ တိုက်ကြရအောင်။ အကယ်၍ မင်းနိုင်ရင် ငါ မင်းကို လက်ထပ်မယ်"

သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှည့်ကွက်နှင့် နောက်ပြောင်ချင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး အေးစက်စွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းရှုံးရင်တော့... မင်းကို ငါကိုယ်တိုင် ကွာရှင်းပစ်မှာ!"