အခန်း (၃) - "ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း မိုးကြိုး" ၏ အံ့မခန်းစွမ်းပကား

သဘာဝတရားကြီး၏ အကြမ်းတမ်းဆုံး အင်အားစုများဖြစ်သည့် မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံတို့မှာ တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းရန် ခဲယဉ်းလှသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ သို့သော် ဒိုချီတိုက်ကြီးရှိ 'နဂါးကိုးကောင် လျှပ်စီးမီးလျှံ' ဖြစ်စေ၊ ရှန်းရှောင်းတိုက်ကြီးရှိ 'ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း မိုးကြိုး' ဖြစ်စေ ထိုအင်အားစုနှစ်ရပ်ကို တစ်စုံတစ်ရာသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းဖြင့် အပြတ်အသတ် ပေါင်းစပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံတို့၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားနှစ်ရပ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

'ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း မိုးကြိုး' ၏ သခင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော မော့ယွီအတွက်မူ ဤစွမ်းအားမှာ စိမ်းသက်မနေခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်ကာလများကဆိုလျှင် မိုးကြိုးများ ဝန်းရံနေသည့်ကြားဝယ် မီးလျှံတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြက်သွေးရောင် ငှက်မြတ်တစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝေဝါးဝါး ထင်ဟပ်နေတတ်သည်။

ကြားသိရသလောက်မှာမူ ဤမိုးကြိုး စတင်ဖြစ်တည်လာစဉ်က သက်တမ်းရင့် 'ကြက်သွေးရောင် ငှက်မြတ်' တစ်ကောင်ကို ဝါးမြိုခဲ့ဖူးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် နှစ်ပေါင်းရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ သန့်စင်ပျိုးထောင်လာခဲ့ရာမှ ယခုကဲ့သို့ အဆင့်ဆင့် ပြောင်းလဲလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သက်တမ်းရင့် ငှက်မြတ်တစ်ကောင်၏ အစွမ်းမှာ ဒိုချီတိုက်ကြီး၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် တိုင်းတာမည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး 'ဒိုဇုန်း' အဆင့် ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ထိုငှက်မြတ်၏ ပြင်းထန်သော မီးလျှံစွမ်းအားကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံစွမ်းအားတို့အကြား မျှခြေတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မော့ယွီအနေဖြင့် ဤမိုးကြိုးကို ရွေးချယ်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာလည်း ၎င်းအတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ကြီးမားလှသည့် မီးလျှံစွမ်းအားကြောင့်ပင်။ ဒိုချီတိုက်ကြီးတွင် သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများထက် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိထားသည်။ ထိုအရာမှာ 'ဆေးဆရာ' ပင် ဖြစ်၏။

ဆေးဆရာဆိုသည်မှာ အမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာပင် စွမ်းအားကို တိုးတက်စေသည့် အံ့ဖွယ်ဆေးလုံးများကို ဖော်စပ်နိုင်သူများ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် အင်အားစုကြီးမားသည့် ဂိုဏ်းမျိုးမဆို ဆေးဆရာတစ်ယောက်ကို ရရှိရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းကြစမြဲဖြစ်ပြီး ဆေးဆရာတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာလည်း အနှိုင်းမဲ့ မြင့်မားလှသည်။ သူတို့ ဤမျှ အလေးအမြတ် ထားခံရခြင်းမှာ ရှားပါးလှသလို လက်တွေ့တွင်လည်း အလွန်အသုံးဝင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဆေးဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော သတ်မှတ်ချက်များ ရှိနေသည်။ ပထမဆုံးအနေဖြင့် မိမိ၏ မူလဓာတ်ခံမှာ မီးဓာတ် ဖြစ်နေရမည်။ ထို့အပြင် ထိုမီးဓာတ်ထဲတွင် ဆေးဖော်စပ်မှုအတွက် အထောက်အကူပြုစေမည့် သစ်သားဓာတ် အစအနလေး တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေရဦးမည် ဖြစ်သည်။ မော့ယွီ၏ ယခုခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်မှာ မူလက ရေဓာတ်ပိုင်ရှင် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ဝင်စားလာပြီးနောက်တွင်မူ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ မိုးကြိုးဓာတ်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မော့ယွီအနေဖြင့် ဆေးဆရာဖြစ်ရန် အခြေခံအရည်အချင်း မရှိတော့ခြင်းပင်။

သို့သော် မော့ယွီကမူ ဂရုမစိုက်ပါ။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတွက် အခြေခံအချက် သုံးချက်သာ လိုအပ်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း၊ မီးမျိုးစေ့နှင့် ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများမှာ ရှားပါးသစ်ပင်ပန်းမန်များနှင့် ရတနာများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ရာ ယခုလောလောဆယ်တွင် သူ မရရှိနိုင်သေးသော်လည်း ကျန်အချက်နှစ်ချက်ကိုမူ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူ 'ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း မိုးကြိုး' ကို ရွေးချယ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းပင်။ မီးမျိုးစေ့အနေဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤမိုးကြိုးသည် နာမည်ကျော် 'ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံ' များထက် မနိမ့်ပါးသည့်အပြင် မီးဓာတ်ဒိုချီမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် မီးလျှံများထက်လည်း စွမ်းအား သာလွန်လှသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းအတွင်းရှိ မိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည့် အာနိသင်ပါ ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် မီးမျိုးစေ့ပိုင်းတွင် မော့ယွီမှာ ဆေးဆရာ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ယခင်ဘဝက တိုက်ကြီး၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူ မဟုတ်ပါလား။ ပြန်လည်ဝင်စားလာချိန်တွင် သူ၏ အစွမ်းများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသော်လည်း ဝိညာဉ်အာရုံမှာမူ သာမန်လူတို့ထက် များစွာ သာလွန်နေဆဲပင်။ ရှောင်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သောအဆင့် (၅) 'မဟာဒိုရှီ' ရှောင်ကျန့်ပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

မော့ယွီကိုယ်တိုင်က ဆေးဖော်စပ်နည်း အတတ်ပညာတွင် အလွန်အကျွံ ကျွမ်းကျင်နေခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ထိပ်တန်းဆေးဆရာကြီးများ ဆေးဖော်စပ်ပုံကို မရေမတွက်နိုင်အောင် တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးရာ ထိုအတွေ့အကြုံများမှာ သာမန်ဆေးဆရာများထက် များစွာ သာလွန်နေစေရန် လုံလောက်လှပါသည်။

သို့ဖြစ်ရာ 'ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း မိုးကြိုး' သည် မော့ယွီအတွက် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက ဆေးဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေမည့် လမ်းစလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ အစောပိုင်းကာလ ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မလိုတော့ခြင်းပင်။ အမှန်စင်စစ် ဆေးဆရာများ တန်ဖိုးတက်ရခြင်းမှာ သူတို့လက်ထဲတွင် အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနေသောကြောင့် မဟုတ်ပါလား။ ကျင့်ကြံမှု အထောက်အကူဖြစ်စေ၊ လူမှုဆက်ဆံရေးဖြစ်စေ ဆေးဆရာတစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းမှာ မော့ယွီအတွက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

...

သပ်ရပ်တိတ်ဆိတ်သော အခန်းလေးတစ်ခုအတွင်း၌ လူငယ်လေးတစ်ယောက်သည် လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသော၊ ငွေရောင်မြွေကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေသည့် 'မွေးရာပါ မိုးကြိုးမူလအမြုတေ' ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကြက်သွေးရောင်ငှက်မြတ်၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါများမှာ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ရှေ့မှောက်ရှိ 'ကြက်သွေးရောင် ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း မိုးကြိုး' ၏ ပြင်းထန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများရှိသော်လည်း မော့ယွီမှာမူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်ကိုသာ ရရှိနေသည်။ သူသည် ယခင်ဘဝက 'မိုးကြိုးဝိညာဉ်' ၏ သခင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် မိုးကြိုးမျိုးနှင့် ထူးခြားသော သံယောဇဉ်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်စားခံခဲ့ရပြီးနောက်တွင် ဤမိုးကြိုးသည် ရှန်းရှောင်းတိုက်ကြီးတွင် ရှိခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါသော ဂုဏ်ရောင်များ မရှိတော့ပေ။ ယခုအခါတွင် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော မိုးကြိုးဝိညာဉ် အစအနလေးတစ်ခုမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အာရုံစိုက်ပြီး ခံစားကြည့်မှသာ အတွင်းပိုင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို အာရုံခံနိုင်တော့သည်။

သို့သော် မော့ယွီမှာ ဂရုမစိုက်ပါ။ သူရှိနေသရွေ့ ဤမိုးကြိုးဝိညာဉ်ကို ဒိုချီတိုက်ကြီးတွင် အမည်မသိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားစေမည် မဟုတ်ပေ။ ယခု လုပ်ဆောင်ရမည့်အလုပ်မှာ ဤမိုးကြိုးကို ပြန်လည်နိုးထစေပြီး သူ၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်ပင် ဖြစ်၏။

ပြန်လည်နိုးထစေရန်မှာ မခက်ခဲပါ။ ၎င်းအတွင်းသို့ ဒိုချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မော့ယွီ၏ လက်ရှိအစွမ်းမှာအဆင့် (၄) 'ဒိုချီ' သာ ဖြစ်သည်။ ဒိုချီစွမ်းအင်အစစ်အမှန်မှာ 'ဒိုကျဲ' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စွမ်းအင်ဝဲကတော့ တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်မှသာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် မော့ယွီမှာ ယခုအချိန်တွင် မိုးကြိုးမူလအမြုတေကို နိုးထစေရန်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးပေ။

သို့သော် ကင်းလွတ်ခွင့်တစ်ခုတော့ ရှိနေသည်။ သူသည် ဤမိုးကြိုး၏ သခင်ဟောင်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးရာ သူ၏ ဒိုချီအဆင့်နိမ့် စွမ်းအင်များကိုလည်း ထည့်သွင်းပေး၍ ရနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့တွေးတောပြီးနောက် မော့ယွီမှာ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒိုချီအင်အားကို လှည့်ပတ်ကာ ထိုအားနည်းလှသော စွမ်းအင်များကို မိုးကြိုးမူလအမြုတေအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

မသိလိုက်မသိဘာသာဖြင့် ၁၅ မိနစ်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဒိုချီများကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေရသဖြင့် မော့ယွီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်လာပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အကန့်အသတ်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"တောက်... ငါ့အစွမ်းက သိပ်အားနည်းလွန်းနေသေးတာပဲ၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားလို့ မရတော့ဘူး..."

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လျော့နည်းလာသော ဒိုချီများနှင့် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တုန့်ပြန်မှုမရှိသေးသော မိုးကြိုးမူလအမြုတေကို ကြည့်ကာ မော့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်လျှော့တော့မည့် ဆဲဆဲတွင်ပင် ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယခင်က မှေးမှိန်ငြိမ်သက်နေသော မိုးကြိုးဝိညာဉ်မှာ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ စတင်လက်လာတော့သည်။ လျင်မြန်သော မြွေငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် သခင်၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ပြီ။ စွမ်းအင်မှာ အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်လောက်အောင် အားနည်းနေသေးသော်လည်း ၎င်းမှာ သေချာပေါက် အသက်ဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကိုမြင်လျှင် မော့ယွီ၏ ဖြူလျော်သော မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ အောင်မြင်သွားပြီ! ယခုမှစ၍ သဘာဝအတိုင်း ရရှိနိုင်သော အရင်းအမြစ်များ သို့မဟုတ် သင့်တော်သော စွမ်းအင်များကိုသာ ရှာဖွေကျွေးမွေးနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဤမိုးကြိုးကို ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့မလုပ်မီ ၎င်းကို သူ၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ မော့ယွီသည် ရှေ့မှောက်ရှိ မိုးကြိုးနှင့် မီးလျှံများ ဝန်းရံနေသော မိုးကြိုးဝိညာဉ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ တစ်လုတ်တည်း မျိုချလိုက်လေတော့သည်။

မိုးကြိုးဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ကိုယ်လုံး ဓာတ်လိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးမှာ ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မော့ယွီကိုယ်တိုင်ပင် မိုးကြိုးတစ်ခုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ မရေမတွက်နိုင်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများမှာ သူ၏ အကြောအခြင်များအတွင်း စီးဆင်းသွားပြီး သည်းခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော ထုံကျင်မှုလှိုင်းလုံးကြီးများကို ယူဆောင်လာသည်။

သူသည် သူ၏ကိုယ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဖက်ထားရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျသွားပြီး သာမန်လူသားတစ်ယောက် မခံစားနိုင်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုမျိုးကို အံတုရင်ဆိုင်နေရသည်။

ထိုပြင်းထန်သော ဝေဒနာမှာ ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မှ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးသော နာကျင်မှုအစအနလေး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် မော့ယွီ၏ တုန်ရီနေသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ လဲလျောင်းရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။

သူ ပက်လက်လှန် လဲလျောင်းနေစဉ်အတွင်း ပူလောင်သော အရှိန်နှင့် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ အရိုးများအတွင်းအထိ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်များ ခုန်လှုပ်သွားတိုင်း မော့ယွီ၏ အရိုးထဲအထိ တစ်စုံတစ်ရာ စိမ့်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီးနောက် ထုံကျဉ်ကျဉ် ဝေဒနာလေးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"တော်သေးတာပေါ့... နောက်ဆုံးတော့ မိုးကြိုးဝိညာဉ်က ငါ့အငွေ့အသက်ကို မှတ်မိသွားလို့... မဟုတ်ရင် အဆင့်(၄)ဒိုချီလေးနဲ့တော့ သာမန် 'ဒိုကျဲ' တစ်ယောက်တောင်မှ ဒီမိုးကြိုးနဲ့ မီးလျှံဒဏ်ကို ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး..."

မော့ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ၏ အဆင်အခြင်မဲ့သော လုပ်ရပ်အတွက် စိတ်သက်သာရာရသလို သတိပေးချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယခင်ဘဝက မည်မျှပင် ထူးချွန်ခဲ့ပါစေ၊ ယခု လက်ရှိတွင်မူ သူက အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။ မည်သည့်အရာမဆို သတိရှိဖို့က အရေးကြီးဆုံးပင်။

သို့သော်ငြားလည်း ဤစွန့်စားမှုမှာ အချည်းနှီးတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ မော့ယွီသည် သူ၏ အစွမ်းများ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားမိလိုက်ရာ ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။

"အဆင့်(၆) ဒိုချီ!"