အခန်း ၂၉၇ - တိုက်ပွဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး နှင့် မော့ယွီ

အာရုဏ်ဦး၏ ပထမဆုံးသော ရောင်ခြည်တန်းများ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းထက် ဖြာကျလာသည်နှင့်အမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သော 'အနက်ရောင်အင်ပါယာ' မြို့တော်ကြီး သည် တစ်ဖန်ပြန်၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့်ညက 'ကောင်းကင်မြွေနန်းတော်' မှ အကြီးအကဲချုပ် ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ချင်းလင်မှာ မော့ယွီနှင့် ခဏတာမျှသာ စကားပြောဖြစ်ခဲ့ပြီး အလျင်အမြန် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုစကားဝိုင်းလေးမှတစ်ဆင့် ချင်းလင် ရင်ဆိုင်နေရသည့် အခက်အခဲများကို မော့ယွီ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်မြွေနန်းတော်မှ ချင်းလင်ကို သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်၏သားနှင့် အတင်းအဓမ္မ လက်ထပ်ပေးရန် စီစဉ်နေခြင်းကို မော့ယွီ အလွန်အမင်း မကျေမနပ်ဖြစ်မိသည်။ ထိုသို့သောကိစ္စမျိုးကို သူ ဘယ်သောအခါမှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်မြွေနန်းတော်သည် အနောက်မြောက်တိုက်ကြီး၏ ဩဇာကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အကြီးအကဲချုပ်မှာလည်း 'ကြယ်နှစ်ပွင့် ဒိုဇုန်း' အဆင့်ဖြစ်ရာ မဆင်မခြင် ထိပ်တိုက်တွေ့ရန်မှာ ပညာမရှိရာရောက်ပေ။ မော့ယွီအနေဖြင့် ချင်းလင်အား ထိုစီစဉ်ထားသော အိမ်ထောင်ရေးမှ လွတ်မြောက်အောင် မည်သို့ကယ်တင်ရမည်ကို စဉ်းစားရင်း ဖြစ်နိုင်လျှင် ကောင်းကင်မြွေနန်းတော်၏ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကိုပါ သူ၏လက်အောက်သို့ သိမ်းသွင်းရန် ကြံစည်နေသည်။ ဤအတွေးများဖြင့် မော့ယွီမှာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေမိလေသည်။

နှစ်ရက်တာ အချိန်မှာ တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဤအတောအတွင်း ချင်းလင်မှာ မော့ယွီနှင့် 'ယွမ်နန်းတော်' ၏ အင်အားကို ပိုမိုသိရှိလာခဲ့သော်လည်း မလိုအပ်ဘဲ ပြဿနာမတက်စေရန် နှစ်ဦးသား တိတ်တဆိတ် ထပ်မံတွေ့ဆုံခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ကြသည်။ မော့ယွီမှာလည်း 'အနက်ရောင်ဧကရာဇ်' ဂိုဏ်း၏ အဓိက ဆေးဆရာဖြစ်သူ 'ချီရှန်း' အားထုတ်ရာမှ ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် တတိယမြောက် နံနက်ခင်း၌ ဂိုဏ်းစေပါးတစ်ဦး သတင်းလာပို့လေသည် - ချီရှန်းမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အားထုတ်ရာမှ ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အိုး... အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကဆေးဆရာ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပေါ့၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့လည်း လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ရတော့မှာပဲ"

မော့ယွီက ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်တွင် ယောင်ညီအစ်ကို သုံးဦးက အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။ ယောင်တာက ရိုသေစွာဖြင့် -

"နန်းတော်သခင်... မကြာသေးခင်က အနက်ရောင်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ တော်တော်လေး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေတာကို သတိပြုမိပါသလား? အားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်အတော်များများက ချီရှန်းကြောင့် ဒီကို ရောက်နေကြတယ်လို့ ကြားရပါတယ်"

မော့ယွီက အံ့သြသလို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"အင်? ဒီချီရှန်းက အဲ့ဒီလောက်တောင် လူသိများတာလား?"

အမှန်စင်စစ် ချီရှန်းမှာ 'ဆဋ္ဌမအဆင့်' ဆေးဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် 'အနက်ရောင်ဒေသ' ၌ ဂုဏ်သရေရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤဒေသတွင် အခြားသော ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးဆရာများ ရှိနေကြပြီး ဥပမာအားဖြင့် ဟန်ရွှမ်းသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ်၌ ချီရှန်းထက် သာလွန်သည်မှာ အသေအချာပင်။ မော့ယွီမှာ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဤကိစ္စတွင် တစ်ခုခု ထူးခြားနေမည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။

"ဟဲဟဲ... နန်းတော်သခင် မသိသေးလို့ပါ၊ သူ့ဆီမှာ ဆေးဖော်ခိုင်းဖို့ လာတဲ့သူတွေအပြင် တခြားကျွမ်းကျင်သူ အများစုက နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကြောင့် ရောက်နေကြတာပါ" ဟု ယောင်တာက အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

"ဟမ်... ဘာအကြောင်းပြချက်လဲ?"

"တိုက်ပွဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး ပါ!"

ယောင်တာနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"တိုက်ပွဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး..."

ထိုအမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မော့ယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်ဝင်တစား တောက်ပသွားသည်။ 'တိုက်ပွဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး' သည် ပဉ္စမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် ဆေးလုံးဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အာနိသင်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးအချို့ကိုပင် ကျော်လွန်သည်။ ၎င်း၏ အဓိက အစွမ်းမှာ အံ့မခန်းဖွယ်ရာပင် - 'ဒိုဝမ်' အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အင်အားကို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး လုံးဝမရှိဘဲ 'ကြယ်တစ်ပွင့်' တိုးလာစေနိုင်သည်။ ပုံမှန် ဒိုဝမ်များအဖို့ ကြယ်တစ်ပွင့် တိုးရန်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းကြီးစွာ ကျင့်ကြံရလေ့ရှိရာ မော့ယွီ သို့မဟုတ် ရှောင်ယန်ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်မျိုး မဟုတ်ပါက ဤဆေးလုံးမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်လည်း အနက်ရောင်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ လူစည်ကားနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤဆေးလုံးသတင်းက အနက်ရောင်ဒေသရှိ ဒိုဝမ်မှန်သမျှကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။ မော့ယွီအတွက်မူ ဤဆေးလုံးမှာ အချိန်ကိုက်ပင်။ 'နတ်ဘုရားအာဏာ ချိပ်ပိတ်ခြင်း' မှ 'မိုးကြိုးဝိညာဉ်' စွမ်းအင်များကို ကုန်စင်အောင် သုံးစွဲခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ စွမ်းအင်များ ပေါများကြွယ်ဝရာမှ ရုတ်တရက် ရှားပါးသွားခြင်းမှာ သူ့အတွက် အသားမကျနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ဤဆေးလုံးက ဒိုဝမ်တစ်ဦး၏ အင်အားကို ချက်ချင်းမြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းကြောင့် မော့ယွီမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ အသိစိတ်ထဲတွင် 'အရောင်တောက် ရတနာအိုး' ဟုခေါ်သော အရန်ရတနာတစ်ခုအကြောင်း သတိရလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း ထူးခြားသော အစွမ်းရှိသည် - ၎င်းသည် ဆေးလုံးတစ်လုံး၏ အာနိသင်ကို ၁၀၀% အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤရတနာဖြင့် အစွမ်းမြှင့်ထားသော 'တိုက်ပွဲဝိညာဉ်ဆေးလုံး' တစ်လုံးသည် ပုံမှန်ဆေးလုံး နှစ်လုံးနှင့် ညီမျှမည်ဖြစ်သည်။ ဒိုချီတိုက်ကြီး၏ စည်းမျဉ်းအရ ဒိုဝမ်တစ်ဦးသည် တစ်သက်တာတွင် ထိုဆေးလုံးကို တစ်လုံးသာ သုံးစွဲနိုင်သော်လည်း ဤရတနာ၏ အစွမ်းဖြင့် ထိုကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်သည်။ ထိုဆေးလုံးကို သုံးစွဲလိုက်ပါက မော့ယွီအနေဖြင့် 'ကြယ်နှစ်ပွင့်' အထိ အောင်မြင်စွာ တိုးတက်သွားနိုင်ပြီး 'ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဒိုဝမ်' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဒိုဝမ်အဆင့်နှင့် မော့ယွီ၏ ခိုင်မာသော အခြေခံစွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အဆင့်နိမ့် 'ဒိုဟွမ်' များကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆိုရင်တော့... ငါတို့ ယွမ်နန်းတော်အနေနဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူးပေါ့၊ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

မော့ယွီက အပြုံးနုနုဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ 'အနက်ရောင်ဧကရာဇ်' နန်းတော်ဆောင်၏ ခန်းမကြီးဆီသို့ ဦးဆောင်ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူတို့လေးဦး ရည်မှန်းရာနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျယ်ပြောလှသော ခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် မော့ယွီမှာ 'အနက်ရောင်ဧကရာဇ်' ဂိုဏ်း၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိသည်။ ခန်းမထဲတွင် လူပေါင်းစုံတို့၏ အသံများဖြင့် ဆူညံနေပြီး လူအများမှာ မိမိတို့နှင့် နီးစပ်ရာ အုပ်စုအလိုက် ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ကိုယ်တော်သမားများမှာမူ သီးခြားစားပွဲများတွင် ထိုင်နေကြပြီး ၎င်းတို့ထံမှ အထီးကျန်သော်လည်း အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ အနက်ရောင်ဒေသ၏ အားကိုးရာမဲ့ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး စိတ်တိုလွယ်ကာ သဘောထားမတိုက်ဆိုင်ပါက သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ပွားရန် ဝန်မလေးကြသူများ ဖြစ်သည်။

ခန်းမထဲရှိ လူအများစုမှာ ဒိုဝမ်အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်ကို မော့ယွီ သတိထားမိသည်။ ၎င်းတို့၏ တည်ငြိမ်သော အသွင်အပြင်အောက်တွင် ထက်သန်သော လောဘစိတ်များကို ဖုံးကွယ်ထားကြသည်မှာ အသေအချာပင်။ မော့ယွီမှာ ဤဆေးလုံး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို တွေးတောရင်း အတွေးထဲ နစ်ဝင်နေမိသည်။ မူလဇာတ်လမ်းထဲတွင် ရှောင်ယန်မှာ ဆေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်၍ ဤဆေးလုံးကို ရေသောက်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖော်စပ်နိုင်သော်လည်း၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၌ အခြေခံမရှိသော လက်နက်သခင် မော့ယွီအတွက်မူ ၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ကျင့်စဉ်တိုးတက်ရန် ဆေးလုံးများမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်ရာ ယွမ်နန်းတော်အတွက် အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာတစ်ဦး ရှာဖွေရန် အချိန်တန်ပြီဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။

မကြာမီတွင် လှပသော အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး ၎င်းတို့၏ အထောက်အထားပြ တံဆိပ်များကို စစ်ဆေးကာ တည်းခိုရန်နေရာသို့ လမ်းပြပေးခဲ့သည်။ မော့ယွီတို့အဖွဲ့ကို အဆင့်မြင့်ဆုံးဖြစ်သော 'ကောင်းကင်ဘုံ' အဆောင်တွင် နေရာချပေးခဲ့ရာ လူအများက မော့ယွီ၏ ငယ်ရွယ်သော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး သူ၏ နောက်ခံကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသော်လည်း မော့ယွီကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

တည်းခိုဆောင်၌ အခြေချပြီးနောက် သူတို့အဖွဲ့သည် ပြတင်းပေါက်နားရှိ စားပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ စိမ်းလန်းစိုပြည်သော မြင်ကွင်းနှင့် လန်းဆန်းသော လေပြေကြောင့် ဆူညံသံများကြားမှ ခဏတာ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရရှိစေသည်။ ထိုစဉ် စိမ်းဖန့်ဖန့် ဝတ်စုံဖြင့် မိန်းမပျိုတစ်ဦး ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လှပပြီး အရပ်ရှည်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ မြကျောက်ရောင် မျက်ဝန်းများမှာ လူအများကို မှော်ဆန်စွာ ဆွဲဆောင်နေသည်။

"ဟွန့်!"

ချင်းလင်၏ နောက်ကွယ်မှ ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ သူမ၏အနားတွင် လိုက်ပါလာသော ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုထံမှ ဖြစ်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ ဆောင်းတွင်း၏ အေးစိမ့်မှုထဲ ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး လေထုမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်သွားခဲ့သည်။

"ဒိုဇုန်း တစ်ယောက်ပဲ!"

ထိုဖိအားကို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် လူအများ၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော်သွားကြသည်။ ဤရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဘိုးအိုမှာ ဒိုဇုန်း အဆင့်ရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ချင်းလင်ကို လောဘတကြီး ကြည့်နေသော မျက်လုံးများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားကြသည်။

"ဟားဟား... အကြီးအကဲ ဘိုင်ဟန်နဲ့ မိန်းကလေး ချင်းလင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိမ့်ပါးတဲ့ ဂိုဏ်းကို ကြွရောက်လာတာ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်၊ ကြိုဆိုဖို့ နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ"

ရုတ်တရက် ရွှင်မြူးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် အသက် ၂၆ နှစ်၊ ၂၇ နှစ်ခန့်သာ ရှိဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။

"ဒါ... အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ငယ် 'မိုယာ' မဟုတ်လား?"

"သူတောင် ထွက်လာရတာလား? ငါကြားတာတော့ သူက အသက် ၂၀ ကျော်လေးနဲ့ 'ကြယ်ခြောက်ပွင့် ဒိုဟွမ်' အဆင့်ကို ရောက်နေပြီတဲ့၊ သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ဂိုဏ်းထဲက အကြီးအကဲ အချို့ကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီလို့ ပြောကြတယ်"

မော့ယွီ က လက်ဖက်ရည်သောက်နေရင်း ထိုဝတ်စုံဖြူနှင့်လူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ မိုယာ၏ ပါရမီမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချီးကျူးစရာပင်။ ဤမျှငယ်ရွယ်သော အသက်ဖြင့် ခြောက်သတ်ပွင့် ဒိုဟွမ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ အထင်ကြီးစရာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤပါရမီမှာ 'အလယ်ပိုင်းဒေသ' မှ ပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အားနည်းနေသေးသည်ဟု မော့ယွီက သတ်မှတ်ထားသည်။

သူ၏ အာရုံမှာ ချင်းလင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေခဲ့ပြီးနောက် ချင်းလင်မှာ ကလေးမလေးဘဝမှ ရုန်းထွက်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမပျိုလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်းလင်၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း ခန်းမထဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို ရှာဖွေနေဟန်တူပြီး မော့ယွီ ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားကာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမမှာ မော့ယွီ ထံသို့ လျှောက်လာရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ် မိုယာ က ကြားဖြတ်၍ -

"မိန်းကလေး ချင်းလင်... ဒါ အနက်ရောင်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာဖြစ်မယ်၊ ကျွန်တော် မိုယာက လမ်းညွှန်ပေးပါရစေလား?"

မိုယာ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ချင်းလင်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

"ဟင့်အင်း..."

ချင်းလင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားသည်။

"မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မမှာ တွေ့စရာ အရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည် ရှိတယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမသည် လူအများ၏ စိုက်ကြည့်မှုများကြားမှ မော့ယွီ ထိုင်နေသော သီးသန့်နေရာဆီသို့ လှပစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

အငြင်းခံလိုက်ရသဖြင့် မိုယာ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ခက်ထန်လာခဲ့သည်။ ချင်းလင်နှင့်အတူပါလာသော အဘိုးအိုမှာလည်း သူမ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သီးသန့်နေရာ၌ ငွေရောင်မျက်ဝန်းများဖြင့် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။