အခန်း (၁၉) - ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ နဂါးအမြွှာ
မြက်ခြောက်ရောင် ဝတ်စုံလေးနှင့် မိန်းမပျိုလေးသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် လေထုတစ်ခုလုံး တင်းမာသွားလေသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော စူးရှသည့် မျက်လုံးအစုံတို့သည် သူမထံတွင်သာ ဝဲဘက်မခတ်ဘဲ စွဲထင်နေကြ၏။ မြင့်မားလှသော စင်မြင့်ထက်တွင်လည်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှင့် အကြီးအကဲသုံးဦး အပါအဝင် ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ အထက်လူကြီးများသည် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားဆိုနေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းဆီသို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။
ထိုသို့ ပြင်းရှလှသော အကြည့်များအောက်တွင်ပင် ထိုမိန်းမပျိုလေးသည် ကျောက်စာတိုင်နက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းမှန်မှန်ဖြင့် တိုးကပ်သွားသည်။ သူမ၏ လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အင်္ကျီလက်စလေး လျောကျသွားပြီး ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်ကောက်ဝတ်လေး ပေါ်ထွက်လာ၏။ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပသော သူမ၏လက်ကလေးက အေးစက်နေသည့် ကျောက်စာတိုင်နက်ကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်သည်။
ရွှမ်းအာသည် မျက်ဝန်းအစုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ထားလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒိုချီစွမ်းအင်များကို နိုးကြားစေလိုက်၏။ ဒိုချီစွမ်းအင်များ စီးဝင်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ငြိမ်သက်နေသော ကျောက်စာတိုင်နက်သည် ခဏမျှ တုန်ခါသွားပြီးနောက် တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။
"ဒိုကျဲ - ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်!"
"သခင်မလေး ရွှမ်းအာ... ဒိုကျဲ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်ပါ!"
စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်စာလုံးများကို မြင်လိုက်ရသည့် စစ်ဆေးသူမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ခေါင်းကိုပင် ခါယမ်းမိသွားပြီးနောက် အသံကုန် ဟစ်ကြွေးလိုက်ရလေသည်။ ဤရလဒ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ထဲရှိ လူငယ်လူရွယ်များသာမက အကြီးအကဲများ၏ မျက်နှာတွင်ပါ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ယှက်သန်းသွားကြသည်။ ရွှမ်းအာ ပြသလိုက်သော စွမ်းအားမှာ လူတိုင်းကို ဆွံ့အသွားစေခဲ့၏။
အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော မော့ယွီမှာမူ ဤရလဒ်ကို ကြိုတင်သိရှိထားသည့်နှယ် တည်ငြိမ်နေပြီး အမူအရာ ပျက်ယွင်းခြင်းမရှိပေ။ သူ၏ဘေးတွင်ရှိသော ရှောင်မေမှာမူ ရွှမ်းအာ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် မှင်သက်နေမိသည်။ သို့သော် သူမသည် ဘေးနားရှိ အေးဆေးတည်ငြိမ်လွန်းသော မော့ယွီကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း— ဤသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည့် ပါရမီရှင်သည်ကော မည်မျှထိ အစွမ်းထက်နေမည်နည်းဟု တွေးတောမိနေလေသည်။
"မော့ယွီ!"
ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် စစ်ဆေးသူ၏ အသံက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ မော့ယွီသည် မိမိအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခေါင်းကို အသာအယာ မော့လိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ရွှမ်းအာ၏ ရလဒ်ကို မြင်ပြီးနောက် လူတိုင်းသည် ရှောင်မျိုးနွယ်စု၏ တက်သစ်စကြယ်ပွင့် ဖြစ်သော မော့ယွီထံသို့ အကြည့်များ ပြောင်းလိုက်ကြပြီး သူ မည်မျှစွမ်းဆောင်နိုင်မည်ကို သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေကြသည်။ စင်မြင့်ထက်မှ လူကြီးမင်းများသည်လည်း အံ့သြမှုများကို ထိန်းချုပ်ကာ ကွင်းပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေသော မြစိမ်းရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးထံသို့ အကြည့်များ ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။
အမှန်စင်စစ် ရွှမ်းအာသည် မြင့်မြတ်သော နောက်ခံမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ဤမျှ ထူးချွန်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မော့ယွီမှာမူ ရှောင်မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာပင် ကြီးပြင်းလာသူဖြစ်ပြီး တစ်နှစ်အတွင်း ထူးထူးခြားခြား လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက မော့ယွီကို ပိုမို အာရုံစိုက်မိကြခြင်းပင်။
သူသည် လည်ပင်းကို အသာအယာ ဆန့်လိုက်ပြီး ကျောက်စာတိုင်နက်ဆီသို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသကဲ့သို့ပင် အေးဆေးလွန်းလှသည်။ အားကျခြင်း၊ စပ်စုခြင်း အကြည့်ပေါင်းများစွာအောက်တွင် မော့ယွီသည် ကျောက်စာတိုင်နက်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးသူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း စိတ်ဝင်စားမှုများ ရိပ်ယှက်နေ၏။ မကြာသေးမီကမှ နာမည်ကျော်လာသော ဤလူငယ်သည် မည်သို့သော ရလဒ်မျိုးကို ထုတ်ပြလေမလဲ။
လူတိုင်း၏ အကြည့်များကြားမှာပင် မော့ယွီသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အေးစက်သော ကျောက်စာတိုင်ကို ဖိကပ်လိုက်သည်။ ထိုခဏ၌ အားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင်သာ ကပ်ပါသွားကြ၏။ ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။
ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော ရွှေရောင်စာလုံးကြီးများကြောင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသလိုပင်။
"ဒိုချီ (အဆင့်နိမ့်) - အဆင့် (၉)!"
ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး သချိုင်းကုန်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်စာလုံးကြီး ငါးလုံးကို လူတိုင်းက အံ့သြမင်သက်စွာ ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် မနာလိုမှုနှင့် အားကျမှုများ ရောထွေးနေလေသည်။ ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင် စစ်စစ်ပင် မဟုတ်သော ဤပြင်ပလူက ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာနိုင်သည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။ ရွှမ်းအာ တစ်ယောက်သာလျှင် သူ့ကို ကျော်လွန်နိုင်ပေတော့မည်။
"အဆင့် ကိုး!"
စင်မြင့်ထက်တွင် ရှောင်ကျန့်သည် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ ရလဒ်ကိုကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေမိသည်။ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အကြီးအကဲသုံးဦးမှာလည်း ထပ်တူပင် မှင်သက်နေကြ၏။ ဒိုချီ အဆင့် (၉) ဆိုသည်မှာ ဒိုကျဲ တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် အဆင့်မဟုတ်ပါလား။
ပထမအကြီးအကဲ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်ဝန်းများတွင် ခဏမျှ အရောင်တောက်သွားသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားသည့်နှယ် မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ တုန်ရီနေသော လက်ချောင်းများက တောင်ဝှေးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်မှာ သူ၏ စိတ်အတွင်း မတည်ငြိမ်မှုကို ဖော်ပြနေ၏။ ဒုတိယနှင့် တတိယအကြီးအကဲတို့မှာမူ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်ကို မျိုးနွယ်စုနှင့် ရင်းနှီးအောင် မဖြစ်မနေ ဆွဲဆောင်ရမည်ဟု အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ သဘောတူလိုက်ကြသည်။
ရှောင်မေ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း ကျောက်စာတိုင်အောက်ရှိ လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း လေးစားအားကျမှုများ တောက်ပနေ၏။ ကွင်းပြင်၏ အစွန်းတွင်မူ ရှောင်နင်သည် ဆွံ့အလျက် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်ရှိ စာလုံးများကိုသာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက "တော်သေးတာပေါ့... ငါ သူ့ကို သိပ်ပြီး မရန်စမိခဲ့လို့" ဟု သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဘေးနားတွင် ကြည့်နေသော ရှောင်ယန်ပင်လျှင် လေးစားအားကျစွာဖြင့် "ရွှမ်းအာနဲ့ အစ်ကိုမော့ယွီကတော့... တကယ်ကို လူကို ဖိအားပေးနိုင်လွန်းတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘေးနားရှိ နုနယ်သော မိန်းမပျိုလေးက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဝမ်းကွဲအစ်ကို မော့ယွီရဲ့ ခွန်အားက တကယ်ကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုရှောင်ယန်လည်း မညံ့ပါဘူး၊ မကြာခင်မှာ အားလုံးကို အံ့သြသွားစေမှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ စကားအဆုံးမှာပင် စစ်ဆေးသူ၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"ရှောင်ယန်!"
မိမိအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်ယန်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ ရွှမ်းအာ၏ အားပေးမှုနှင့်အတူ သူသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ကျောက်စာတိုင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ကျောက်စာတိုင်မှ အေးဆေးစွာ ဆင်းလာသော မော့ယွီသည် လျှောက်လာသော ဝတ်စုံနက်နှင့် လူငယ်လေးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး—
"ညီလေး ရှောင်ယန်၊ မင်းရဲ့ အစွမ်းပြရမယ့် အလှည့်ရောက်ပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဇာတ်လမ်းအသွားအလာကို သိထားသော မော့ယွီသည် ယနေ့တွင် ဤလူငယ်လေးကသာ လူတိုင်းကို အမှန်တကယ် တုန်လှုပ်သွားစေမည်ကို နားလည်ထားသည်။ မော့ယွီ၏ မိမိအပေါ် ယုံကြည်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်ယန်၏ မျက်နှာတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်လာပြီး "စိတ်ချပါ အစ်ကိုမော့ယွီ၊ အစ်ကို့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး" ဟု ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
လူအုပ်ကြီး၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှောင်ယန်သည် ပြည့်စုံသော အဖြေတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
"ဒိုချီ (အဆင့်နိမ့်) - အဆင့် (၇)!"
ရွှမ်းအာနှင့် မော့ယွီတို့၏ စွမ်းအားကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် အံ့သြခဲ့ရသော်လည်း ရှောင်ယန်၏ ရလဒ်မှာလည်း ထပ်တူပင် တောက်ပလှသည်။ အမှန်စင်စစ် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် "အသုံးမကျသူ" ဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းက ပို၍ပင် အာရုံစိုက်စရာ ဖြစ်နေ၏။ လူအုပ်ကြီး၏ ခံစားချက်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ မနာလိုသူ၊ အားကျသူနှင့် ဝမ်းသာပေးသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
စင်မြင့်ထက်တွင်မူ ရှောင်ယန်၏ ပါရမီ ပြန်လည်နိုးထလာမှုကြောင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုနှင့် အာဏာကစားကွက်များ ပြန်လည် စတင်လာတော့သည်။ သို့သော်လည်း စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှောင်ကျန့်သည် မျိုးနွယ်စု၏ အာဏာအဝဝကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။
မော့ယွီမှာမူ ထိုမြင်ကွင်းများကို အေးဆေးစွာသာ ကြည့်နေ၏။ ရှောင်ယန်၏ တိုးတက်မှုသည် လောလောဆယ်တွင် သူ့အတွက် ကောင်းကျိုး၊ ဆိုးကျိုး မရှိသဖြင့် သူသည် တည်ငြိမ်သော စိတ်နှလုံးဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေသည်။
"စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပါပြီ။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ စိန်ခေါ်ပွဲတွေ စတင်ပါမယ်။ စစ်ဆေးမှု မအောင်မြင်တဲ့သူတွေဟာ အောင်မြင်သွားတဲ့သူ တစ်ယောက်ကို စိန်ခေါ်ခွင့် ရှိပါတယ်။ အခွင့်အရေးက တစ်ကြိမ်ပဲ ရမှာနော်!"
သားဖြစ်သူ၏ ရလဒ်ကြောင့် ဖခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေသော ရှောင်ကျန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားပြီး ကြေညာလိုက်သည်။ မော့ယွီနှင့် ရှောင်ယန်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ရှောင်ကျန့်က "ရှောင်မျိုးနွယ်စုမှာ နဂါးနှစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြီ... ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့မျိုးနွယ်စုကို စောင့်ရှောက်နေတာလား" ဟု စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ဤကြေညာချက်နှင့်အတူ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားသည်။ အမှတ်မမီသူများသည် အောင်မြင်သွားသော သူငယ်ချင်းများထံသို့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း အရည်အချင်းပြည့်မီသူများကမူ အထင်သေးသော အပြုံးများဖြင့်သာ တုံ့ပြန်ကြသည်။ အမှန်စင်စစ် အဆင့် (၆) နှင့် အဆင့် (၇) ကြားတွင် ကြီးမားသော ခြားနားချက် ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။ အထူးအခြေအနေမျိုး မရှိလျှင် အဆင့် (၆) သမားက အဆင့် (၇) သမားကို အနိုင်ယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး ဖြစ်သောကြောင့် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြရမည်သာ။
ခဏချင်းမှာပင် လေထုမှာ ပြန်လည် တင်းမာလာပြီး လူတိုင်းက မိမိတို့ အနိုင်ယူနိုင်မည့် ပစ်မှတ်ကို အသီးသီး ရှာဖွေနေကြသည်။ မော့ယွီကမူ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေ၏။ ဒိုချီ အဆင့် (၉) ရှိသော သူ့ကို လာရောက်စိန်ခေါ်မည့် လူမိုက်ရှိမည်မဟုတ်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာသေးမီကမှ အဆင့်တက်လာသော ရှောင်ယန်သည်သာ အလွယ်ကူဆုံး ပစ်မှတ် ဖြစ်လာတော့သည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှောင်ကဲ့ ဟုခေါ်သော ရှောင်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးက ရှောင်ယန်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကျော်ကြားလှသော ယောင်လောင်၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုနှင့် ရှောင်ယန်၏ ကြိုးစားမှုအောက်တွင် ရှောင်ကဲ့မှာ ပြိုင်ဘက်မှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှောင်ကဲ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူပြီးနောက်တွင် ရှောင်ယန်သည် "အသုံးမကျသူ" ဟူသော နာမည်ဆိုးကို အပြီးတိုင် ဖျောက်ဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူငယ်ချင်းများ၏ လေးစားအားကျမှုကို ခံယူနေလေတော့သည်။
ရှောင်ကဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ရှောင်ယန်ကို မည်သူမှ မစိန်ခေါ်ရဲတော့ပေ။ အမှတ်မမီသူများသည် အခြားသူများကိုသာ ရှာဖွေကြရတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒိုချီအတတ်ပညာနှင့် ကံကောင်းမှုတို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူပြီး အရည်အချင်းပြည့်မီသူ စာရင်းထဲသို့ ဝင်နိုင်ခဲ့သူ နှစ်ဦးသာ ရှိခဲ့သည်။
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းအတွင်း ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ရှောင်ကျန့်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး စစ်ဆေးပွဲ ပြီးဆုံးကြောင်းနှင့် နောက်တစ်လတွင် ကျင်းပမည့် လူလားမြောက်ခြင်း အခမ်းအနားအကြောင်းကို ကြေညာလိုက်သည်။
လူအုပ်ကြီးက ရှောင်ယန်ကို သွားရောက် ဂုဏ်ပြုနေကြသည်ကို ကြည့်ကာ မော့ယွီမှာမူ ထိုပွဲတွင် ပါဝင်လိုစိတ် မရှိပေ။ သူသည် အင်္ကျီပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုမော့ယွီ... မနက်ဖြန်ကျရင် ဒိုချီကျမ်းဆောင်မှာ ကျွန်မအဖေက 'ဟွမ်အဆင့် (အမြင့်)' ဒိုချီအတတ်ပညာကို သင်ပေးလိမ့်မယ်။ အစ်ကို လာခဲ့မလားဟင်"
ရှောင်မေက ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမ၏ နုနယ်မှုနှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှတရားမှာ ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲလှ၏။
"စိတ်မဝင်စားဘူး"
မော့ယွီသည် မကြာမီ ဒိုကျဲ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်နေသဖြင့် အခြားသော အသေးအဖွဲကိစ္စများအတွက် အချိန်မရှိပေ။ သူ၏ ပြတ်သားသော ငြင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်မေ၏ မျက်နှာလေး တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမသည် ရှောင်ယန်ကို ဝိုင်းအုံနေသော လူအုပ်ကြီးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ရင်း ထိုဘက်သို့သာ လျှောက်သွားလေတော့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မော့ယွီက စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။
"ရှောင်မေလို မိန်းမမျိုးတွေက ဘယ်နေရာသွားသွား အတူတူပါပဲ... ခံစားချက်ကို အကြောင်းပြပြီး တကယ်တမ်း သူတို့ လိုချင်တာက အကျိုးအမြတ်ပဲ"
သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲမှ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ မနက်ဖြန်သည် သူ ဒိုကျဲ အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ခြေချရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။