အခန်း (၁၅) လေလံပွဲအပြီး

"ဟွမ်အဆင့်အနိမ့်စား လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည် ကျမ်းစာ" ဟူသော စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လေလံခန်းမတစ်ခုလုံး ရုတ်ချည်းတိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ စောစောက အခြေခံအုတ်မြစ်ဆေးရည်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟွမ်အဆင့် ဒိုချီစွမ်းရည်တစ်ခုက ပေးစွမ်းသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှ၏။ အကြောင်းမှာ ဆေးလုံးများမှာ တန်ဖိုးရှိသည်မှန်သော်လည်း ခဏတာ အကျိုးကျေးဇူးကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းကြောင့်ပင်။ ဤသည်မှာလည်း မော့ယွီ၏ ယခင်ဘဝက အဆင့်မြင့်လက်နက်သွန်းလုပ်သူများမှာ အဆင့်မြင့်ဆေးဖော်စပ်သူများထက် ပိုမိုမျက်နှာပန်းလှရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်နက်သွန်းလုပ်သူတစ်ဦး သွန်းလုပ်ပေးလိုက်သည့် အဆင့်မြင့်လက်နက်တစ်ခုမှာ စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အဖော်ပြုပေးနိုင်သော်လည်း ဆေးလုံးများမှာမူ လတ်တလော လိုအပ်ချက်ကိုသာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အတူပင် ဒိုချီစွမ်းရည်တစ်ခုမှာလည်း နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် တစ်သက်တာလုံး အသုံးချနိုင်ရုံသာမက သားစဉ်မြေးဆက် လက်ဆင့်ကမ်းသွားနိုင်သေးသည်။ အချို့သော ရှုထောင့်များမှကြည့်လျှင် အဆင့်မြင့်ဒိုချီစွမ်းရည်များမှာ ဆေးလုံးများထက်ပင် ပိုမိုမက်မောဖွယ်ကောင်းပြီး လူတို့ကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဝါရှိပေသည်။

အဆင့်တူညီသော တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦး ရင်ဆိုင်ရလျှင် သာလွန်ကောင်းမွန်သော ဒိုချီစွမ်းရည်ပိုင်ဆိုင်သူက အနိုင်ရရှိမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။ ထို့ကြောင့်လည်း တိုက်ခိုက်သူတစ်ဦးအတွက် မိမိအသက်မှာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည့်အလျောက် ဒိုချီစွမ်းရည်များကို အသည်းအသန် လိုချင်တပ်မက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည် များမှာ ဒိုချီစွမ်းရည်များထဲတွင် အရှားပါးဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ "သိုင်းပညာရပ်အားလုံးထဲတွင် မြန်နှုန်းသည်သာ အဓိက" ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်း ဒိုချီတိုက်ကြီးတွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။ အဆင့်မြင့် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားလျှင် တိုက်ပွဲ၏ စည်းချက်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီး လိုတိုးပိုဆုတ် ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ မအောင်နိုင်လျှင်တောင် အသာလေး ထွက်ပြေးနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။ အနိုင်မရနိုင်သော ပြိုင်ဘက်ထံမှ ဆုတ်ခွာခြင်းမှာ ရှက်စရာမဟုတ်သော်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းမှာမူ အနှိုင်းမဲ့ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလှပေသည်။

လူအုပ်ကြီး သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူတို့၏ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များမှာ စင်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင် ကျမ်းလိပ်ပေါ်သို့သာ စုပြုံကျရောက်နေတော့သည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသော ယာဖေးကိုပင် ခဏတာ မေ့လျော့နေကြပုံရသည်။

...

"လူကြီးမင်းတို့ရှင်... ဒီဟွမ်အဆင့် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်ဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်က လေလံတင်ဖို့ ယုံယုံကြည်ကြည် အပ်နှံထားတာပါ။ ရင်းမြစ်ကလည်း ခိုင်လုံပြီးသားဖြစ်လို့ ပိုင်ဆိုင်ထားတာကြောင့် ဘာပြဿနာမှ တက်လာစရာမရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် စိတ်အေးလက်အေး လေလံဆွဲနိုင်ပါတယ်ရှင်" ယာဖေးက သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့လှသော လက်ကလေးများဖြင့် အနက်ရောင်ကျမ်းလိပ်ကို ကိုင်မြှောက်ရင်း စွဲမက်ဖွယ်အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မိန်ယာဖေး... ဈေးနှုန်းကိုသာ မြန်မြန်ပြောပါတော့ဗျာ" ပရိသတ်ထဲမှ တစ်ဦးက စိတ်မရှည်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အပြုံးကို ဆင်မြန်းထားဆဲဖြစ်သည့် ယာဖေးက " 'လေလွင့်နဂါး ကိုးချက်လျှပ်စီး' ရဲ့ အခြေခံဈေးက ရွှေဒင်္ဂါး ခြောက်သောင်းပါရှင်" ဟု ကြေညာလိုက်သည်။

မြင့်မားလှသော အခြေခံဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ကျသွား၏။ လူအများစုမှာ ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို တတ်နိုင်သည့် အင်အားမရှိကြသည်မှာ သိသာလှသည်။ ထောင့်တစ်နေရာမှ မော့ယွီသည် ထိုဈေးနှုန်းကို ကြားလျှင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ သာမန် ဟွမ်အဆင့်အနိမ့်စား ဒိုချီစွမ်းရည်တစ်ခုမှာ ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းခန့်သာ ရရှိလေ့ရှိသော်လည်း 'လေလွင့်နဂါး ကိုးချက်လျှပ်စီး' မှာ ရှားပါးလှသော လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤဈေးနှုန်းမှာ သင့်တော်လှပေသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ လေလံပွဲဖြစ်ပြီး အခြေခံဈေးနှုန်း ဤမျှမြင့်နေမှတော့ ရရှိလာမည့် နောက်ဆုံးဈေးမှာ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မော့ယွီ ယုံကြည်နေသည်။ ဤသို့တွေးတောရင်း မော့ယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးစလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို သိပ်ဂရုမစိုက်သော်လည်း ပိုရလာခြင်းမှာလည်း ဆိုးလှသည်တော့မဟုတ်ပေ။

ရှေ့ဆုံးတန်းတွင်မူ ဝူတန်မြို့၏ ကြီးမားသော မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုမှ ခေါင်းဆောင်များမှာ ထိုဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာများ တင်းမာသွားကြသည်။ လေထုမှာလည်း ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားရ၏။ ထိုသို့ အနေရခက်သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း ယာဖေး၏ အမူအရာမှာမူ မပျက်ဘဲ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးဖြင့်သာ ရှိနေသည်။ ဟွမ်အဆင့် ဒိုချီစွမ်းရည်တစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ အချို့သောသူများမှာ ၎င်းကို ရရှိရန်အတွက်ဆိုလျှင် စီးပွားပျက်သည်အထိ ရင်းရဲကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် တိတ်ဆိတ်မှုမှာ ကြာရှည်မခံလိုက်ပါ။ ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ပထမဆုံး စတင်အော်လိုက်သည်။ "ခုနစ်သောင်း"

မော့ယွီ ထိုအသံလာရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူနှင့် မကြာသေးမီကပင် စီးပွားရေးအရ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသော ဝူတန်မြို့၏ လက်နက်ကုန်သည်ကြီး 'ကောလင်' ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခုနစ်သောင်း ငါးထောင်" ကောလင်၏နောက်မှ ဝတ်ရုံဝါဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ဈေးတိုးပေးလိုက်ပြန်သည်။ ထိုအဘိုးအိုမှာ ဝူတန်မြို့ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ဆိုင် အမြောက်အမြားကို ပိုင်ဆိုင်သည့် နာမည်ကြီး ဆေးရောင်းသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အတော်အတန် ကြွယ်ဝသူ ဖြစ်သည်။

ကောလင်က ထိုအဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အံကြိတ်ကာ အော်လိုက်သည်။ "ရှစ်သောင်း"

ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ အခြားသူများလည်း လေလံပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဟွမ်အဆင့် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်တစ်ခုအတွက်ဆိုလျှင် ဘာမဆို ရင်းရဲကြသည် မဟုတ်ပါလား။

"တစ်သိန်း" အခြားသူများက ဂရုတစိုက် ဈေးတိုးနေချိန်တွင် မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုမှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သူ 'ကျာလီပိ' က နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ဖွင့်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ဈေးခေါ်သံနောက်တွင် ကျန်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးလည်း တစ်ဦးလျှင် တစ်သောင်းစီ ထပ်တိုးကာ လိုက်လာကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ဤဟွမ်အဆင့်အနိမ့်စား လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်၏ ဈေးနှုန်းမှာ တစ်သိန်းနှစ်သောင်းအထိ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

ဤနက္ခတ်ဗေဒင်ပမာ မြင့်မားလှသော ဈေးနှုန်းက လေလံဆွဲသူ အများအပြားကို လက်တွန့်သွားစေသည်။ ဒိုချီစွမ်းရည်က မည်မျှပင် တန်ဖိုးရှိစေကာမူ ထမင်းအိုးကိုတော့ ဖြည့်မပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ လတ်တလော ဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောလင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူက အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ "တစ်သိန်းငါးသောင်း" ဟု အော်လိုက်လေသည်။ ထိုဈေးကို ခေါ်လိုက်ပြီးနောက် ကောလင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ခွေကျသွားသလိုပင်၊ သူ၏ အင်အားအားလုံးကို သုံးလိုက်ရပုံရသည်။ တစ်သိန်းငါးသောင်းဟူသော ပမာဏမှာ သူ၏ စီးပွားရေးအတွက် ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဈေးနှုန်း တစ်သိန်းငါးသောင်း ရောက်သွားသည့်အခါ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် သုံးဦးစလုံးက ဆက်လက်ဈေးမပြိုင်တော့ဘဲ လက်လျှော့လိုက်ကြခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ လူအုပ်ကြီးကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။ တစ်သိန်းငါးသောင်းမှာ များပြားသော်လည်း မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုအတွက်မူ မတတ်နိုင်လောက်သော ပမာဏမဟုတ်ပေ။ စင်ပေါ်ရှိ ယာဖေးတစ်ဦးသာလျှင် အကြောင်းစုံကို နားလည်သလို ပြုံးနေလေသည်။ သူမက လေလံတူကို အသာအယာခေါက်လိုက်ပြီး "မန်နေဂျာ ကောလင်... ဟွမ်အဆင့် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည် 'လေလွင့်နဂါး ကိုးချက်လျှပ်စီး' ကို ရရှိသွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်ရှင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုရလဒ်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကောလင်မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွား၏။ သူသည် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် သုံးဦးထိုင်နေသည့် ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။ တစ်သိန်းငါးသောင်းမှာ များပြားလှသော်လည်း ဝူတန်မြို့၏ လက်နက်ဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် သူ၏အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် မတတ်နိုင်စရာတော့ မရှိပေ။

"နောက်ထပ်ကတော့... ဒီညရဲ့ နောက်ဆုံး လေလံပစ္စည်းပါပဲရှင်" ယာဖေးက သူမ၏လက်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စင်ပေါ်ရှိ မီးအလင်းရောင်များ မှိန်သွားတော့သည်။ သူမက ခါးကို အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ပြီး စင်၏အလယ်မှ ငွေရောင်ဗန်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဗန်းပေါ်တွင် အပြာရောင်အလင်း ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသော ရှေးဟောင်းကျမ်းလိပ်တစ်ခု ရှိနေ၏။

"ဟွမ်အဆင့်အမြင့်စား ကျင့်စဉ်... 'လေဆင်နှာမောင်း ကျင့်စဉ်' ပါ"

ပရိသတ်များမှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် သုံးဦး အစောပိုင်းက ဘာကြောင့် လက်လျှော့ခဲ့ကြသည်ကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် ဤအချိန်အတွက် ငွေကို စုဆောင်းထားကြခြင်းပင်။ ဟွမ်အဆင့် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်က ရှားပါးသည်မှန်သော်လည်း 'လေဆင်နှာမောင်း ကျင့်စဉ်' မှာ ဟွမ်အဆင့်အမြင့်စား ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သဖြင့် တန်ဖိုးခြင်း လုံးဝ မိုးနှင့်မြေလို ကွာခြားလှသည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဤကျင့်စဉ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှေ့ဆုံးတန်းမှ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် သုံးဦးမှာ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာမှာ မင်္ဂလာဦးညတွင် သတို့သမီးလောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့လိုက်ရသည့် သတို့သားတစ်ဦး၏ မျက်နှာမျိုးပင် ဖြစ်နေ၏။

မော့ယွီကမူ ပျင်းရိငြီးငွေ့လာပုံရသည်။ ဟွမ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုမှာ သူ့အတွက် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့ပေ။ သို့သော် 'လေလွင့်နဂါး ကိုးချက်လျှပ်စီး' မှာ ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သိန်းငါးသောင်းအထိ ဈေးရခဲ့ခြင်းမှာမူ ဝမ်းသာစရာပင်။ စောစောက သူဝယ်ယူခဲ့သည့် 'တောင်နှင့်မြစ် ကျောက်တုံး' နှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ယနေ့မှာ အလွန်ပင် အကျိုးကျေးဇူးများလှသည့် နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မျိုးနွယ်စု သုံးခု၏ အချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် ဈေးခေါ်နေကြသည်ကို ပြဇာတ်တစ်ခု ကြည့်နေရသလို စိတ်မပါတပါဖြင့်သာ ကြည့်နေလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ကျန့်က တမင်တကာ ဈေးမြှင့်ပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ကျာလီပိက ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသိန်းငါးသောင်း ဟူသော မယုံနိုင်စရာ ဈေးနှုန်းဖြင့် ကျင့်စဉ်ကို ရရှိသွားတော့သည်။ 'လေလွင့်နဂါး ကိုးချက်လျှပ်စီး' ၏ တစ်သိန်းငါးသောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤသည်မှာ လုံးဝ အဆင့်အတန်း ကွာခြားလှသည်။

မော့ယွီကမူ စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မပြဘဲ ထရပ်ကာ လေလံခန်းမထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းရမယ့်အချိန်ပဲ။ ဒိုကျဲ အဆင့်ကို ရောက်ပြီဆိုရင်တော့ ဝူတန်မြို့ကနေ ထွက်ခွာပြီး ကျယ်ပြောလှတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို လှည့်လည်ကြည့်ရတော့မယ်" မော့ယွီသည် အပြင်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေတော့သည်။