အခန်း (၃၃) - လျူမိသားစု နတ်ဘုရားသမီးတော်ကို ဖိနှိပ်ခြင်း၊ ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ် ဆင်းသက်လာခြင်း။

"နင်က တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ ဒီလောက် အသက်အရွယ်နဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာရုံတင်မကဘဲ၊ နင့်ရဲ့ အငွေ့အသက်က အခုမှ တက်လှမ်းထားတဲ့ ဧကရာဇ် တစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူဘူး..."

"ချူယွမ်... နင်ဟာ ဒီထိုက်ချန်းလောကရဲ့ သာမန်လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး ပြောစမ်း... နင်က ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်သူကြီးရဲ့ တစ်ကျော့ပြန် ဝင်စားခြင်းလဲ"

ချူယွမ်မှာ ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ။

လျူယွင်ရှီး၏ လှပသော မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားတော့သည်။ 

သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အဝေးတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ရပ်နေသော ထိုပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဤအချိန်တွင် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွှေးအမျှင်များမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ထောင်ထလာကြတော့သည်။ (အမွှေးဆို အကုန်ပါတယ် )

သူမအနေဖြင့် ဝန်မခံချင်သော်လည်း၊ လက်ရှိအချိန်တွင် သူမ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ချူယွမ်မှာ သူမကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် တစ်ချိန်က မသေမျိုးဘုရင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ သာမန် သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် စစ်မှန်သော ဧကရာဇ် တစ်ပါးကို ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ချူယွမ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်…

"မင်း သိဖို့ မလိုပါဘူး…သိထားရမှာက... ငါ 'ယွမ် ဧကရာဇ်' ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေခွင့်ရတာဟာ မင်းအတွက် အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပဲ။"

ချူယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဖြောင်း။

အဝေးမှ လျူယွင်ရှီး၏ ပါးမှာ ချက်ချင်းပင် ရောင်ကိုင်းသွားတော့သည်။ 

သူမ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး သွေးများ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

သူမသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အနောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီး အလွှာပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်လျက် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီသော ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ဘုန်း…

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ကျောက်စိုင်ကျောက်ခဲများနှင့် မြေကြီးများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

လျူယွင်ရှီးမှာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် လေထဲသို့ ပြန်လည် ပျံတက်လာခဲ့သည်။ 

သူမ၏ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံမှာ ယခုအခါ သွေးများဖြင့် အနီရောင် ပြောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ 

သူမ၏ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် လှပသော မျက်နှာမှာ ဝက်ခေါင်းအလား ရောင်ကိုင်းနေကာ... မျက်နှာရှိ အပေါက်များမှ သွေးများ အစဉ်တစိုက် စီးကျနေတော့သည်။

၎င်းမှာ သူမ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခြင်း ဖြစ်ကာ၊ လူသားတစ်ယောက်၏ လုံးဝ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် ပထမဆုံး အကြိမ်လည်း ဖြစ်သည်။ 

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရူးသွပ်လုမတတ် ခံစားနေရတော့သည်။

ထိုလက်ဝါးတစ်ချက်အောက်တွင်။

အကယ်၍ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော ဧကရာဇ်လက်နက် "ချင်ရွှမ် ကြယ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ဝတ်ရုံ" သာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူမသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အလား ချေမှုန်းခံရပြီး အပြည့်အဝ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှလောက်ကြီးမားသော စွမ်းအားကွာဟချက်ကြောင့် လျူယွင်ရှီး၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကာ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာတော့သည်။

"အား... အား... အား..."

သူမက နာကျည်းမှုများဖြင့် အော်ဟောက်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ အနက်ရောင် ဆံနွယ်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး မိစ္ဆာမတစ်ဦးအလား အရုပ်ဆိုးနေတော့သည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူမသည် စစ်မှန်သော မသေမျိုးဘုရင် အရှိန်အဝါရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

အဆုံးမဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သူမသည် အစဉ်အမြဲ မြင့်မြတ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကာ၊ လောကပေါင်းစုံရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ အသက်ကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ 

သူမ ဘယ်တုန်းက ဤမျှ သနားစဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ခဲ့ဖူးသနည်း။

"ချူယွမ်… နင် သေသင့်တယ်... သေစမ်း။"

လျူယွင်ရှီးက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးအလား နီရဲနေတော့သည်။

ကွာစီ ဧကရာဇ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အပြင်ဒဏ်ရာများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ 

သို့သော်လည်း သူမ၏ ပါးပေါ်ရှိ နီရဲနေသော လက်ဝါးရာမှာမူ သိသိသာသာ ထင်ကျန်နေဆဲ ဖြစ်ကာ အလွန်ပင် အရုပ်ဆိုးလှသည်။

[တိန်... ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ကံကြမ္မာ၏သမီးတော် "လျူယွင်ရှီး" ၏ တာအိုနှလုံးသား ထိခိုက်သွားသည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိပါသည်၊ ဗီလိန်မှတ် ငါးသန်း ရရှိပါသည်]

ဤအချိန်တွင် ဗီလိန်စနစ်၏ အသံမှာလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းက ကောင်းကင်ယံထက်မှ ချူယွမ်ကို ပို၍ ကျေနပ်သွားစေသည်။ 

သူမ၏ တာအိုစိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ဗီလိန်မှတ် ငါးသန်းတိတိ ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့် ကံကြမ္မာပိုင်ရှင်ဆိုတော့လည်း ထူးခြားသားပဲ။ 

ဒီတစ်ခါတော့... သူမဆီက တန်ဖိုးရှိတာမှန်သမျှကို အကုန်အစင် ညှစ်ထုတ်ပစ်ရမယ်။

ဤအတွေးနှင့်အတူ ချူယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လျူယွင်ရှီး၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားကာ သူမကို ငုံ့ကြည့်လျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် -

"ဘာလဲ... လျူမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသမီးတော်ကြီးမှာ ဒီလောက်ပဲ စွမ်းရည်ရှိတာလား။"

ဘုန်း…

ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် လျူယွင်ရှီး ဘာမျှ ပြန်မလုပ်နိုင်ခင်မှာပင်….နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက်မှာ ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်ချလိုက်ပြန်သည်။

"...အား"

စူးရှသော အော်ဟစ်သံမှာ နယ်မြေတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ 

လျူယွင်ရှီးမှာ ရှေးဦးနတ်ဘုရားတောင်ကြီး တစ်လုံး၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ရှိနေသည်။ 

သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ဝင်သွားပြီး၊ အရိုးများ ကျိုးကြေကာ၊ ကြွက်သားနှင့် သွေးကြောများမှာ ပေါက်ထွက်ကုန်ပြီး သွေးများကို မရပ်မနား အန်ထုတ်နေရတော့သည်။

အကယ်၍ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော ဧကရာဇ်လက်နက်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူမသည် ယခုအချိန်တွင် သွေးမြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ 

သေတာထက်ကို ပိုဆိုးသွားပေလိမ့်မည်။

"သေစမ်း…နင့် ကို သေစေချင်တယ်... ငါ နင့် ကို သတ်ပစ်မယ်…ချူယွမ်"

သူမ၏ နောက်ဆုံး လက်ကျန်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ အစစ်အမှန် ဝှက်ဖဲဖြစ်သော "ဝူဟန် အမိန့်တော်ပြား" ကို လျူယွင်ရှီး၏ ဒေါသများအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်ရာ၊ အလွန်တရာ တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအလင်းတန်းမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး လောကတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားမှုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုဖိအားမှာ ဖန်ဆင်းရှင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး နိုးထလာသည့်အလား…ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သက်ရှိပေါင်း ကုဋေကုဋာတို့မှာ ဝပ်လျိုး လိုက်ကြရတော့သည်။

ခရက်…ခရက်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ မြေပြင်မှာ တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားတော့သည်။

ထိုသူတော်စင်နယ်ပယ် ပါရမီရှင်များမှာ ခေါင်းမော့ကြည့်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိကြချေ။ 

သူတို့သည် ဤအလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှသော ဖိအားအောက်၌ ဒူးထောက်လျက် တုန်ရင်နေကြရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဘုန်း…ဘုန်း…

ကျန်ရှိနေသော ဝူဟန် အမိန့်တော်ပြား နှစ်ခုမှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေအတွင်း၌ ဝူဟန် ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်မှာ အပြည့်အဝ ထင်ရှားလာပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ရှေးဦးဘီလူးကြီးတစ်ဦးအလား ရပ်နေတော့သည်။ 

သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော ဧကရာဇ် ဖိအားအနည်းငယ်မှာပင် သက်ရှိအားလုံးကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စောင့်ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

လျူမိသားစုမှ ထိုဧကရာဇ်ကြီးမှာ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေလင့်ကစား၊ တစ်ဖက်လူမှာ ထာဝရနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလို ဧကရာဇ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့်၊ သာမန် ဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် မည်သို့မျှ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ချူမိသားစု နတ်ဘုရားသားတော်ပင်လျှင် ဤနေရာတင် သေဆုံးသွားရပေလိမ့်မည်။

"လျူဝူဟန်"

ချူမိသားစုအတွင်း၌ ချူထျန်းဟဲ သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကမ္ဘာတုန်မတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ 

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်နေပြီး ရူးသွပ်လုမတတ် အော်ဟောက်လိုက်သည် -

"မင်းလို အဖိုးကြီးက…မျိုးဆက်သစ်တွေကြားက ပြိုင်ပွဲမှာ ဒီလောက်အထိ ဝင်ပါရဲတယ်ပေါ့ ဒီနေ့သာ ယွမ်အာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်တော့၊ ငါ ဒီအဖိုးကြီးက မင်းတို့ လျူမိသားစုကို နင်းခြေပြီး... မင်းတို့ တစ်မျိုးနွယ်လုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်"

ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ မိုးခြိမ်းသံကြီးအလား။

ဧကရာဇ်ဖန် ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။ 

ဤထျန်းဟဲ ဧကရာဇ်၏ ဒေါသမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လှုပ်ခတ်စေကာ အဆုံးမဲ့သော လောကကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုသည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

"ဟားဟား…ချူထျန်းဟဲ... မင်းတို့ ချူမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်က ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီထူးနေပါစေဦးတော့။ အသက်နှစ်ဆယ်နဲ့ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတယ်ဆိုတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ"

"သူဟာ ငါ့လျူမိသားစုရဲ့ လက်ထဲမှာ ကျဆုံးဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ…ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ပုံရိပ် ဆင်းသက်လာပြီဆိုမှတော့... ချူယွမ်ဟာ သေချာပေါက် သေရမယ်"

ချူထျန်းဟဲ၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား…

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေအတွင်းရှိ ဝူဟန် ဧကရာဇ်၏ ပုံရိပ်မှာလည်း ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"မင်း…”

ချူထျန်းဟဲ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်နေပြီး ဒေါသကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်နေသည်။

သူသည် သူ၏ မသေမျိုးစွမ်းအားပေါ်ရှိ ချိပ်ပိတ်ထား ခြင်း ကို ချက်ချင်း ဖြည်ချလိုက်ပြီး၊ လျူမိသားစုထံသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ကာ သူတို့တစ်မိသားစုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမ သုံးသောင်းတိတိကို ကျင့်ကြံထားသော တည်ရှိမှုတစ်ခု အနေဖြင့်၊ သူသည် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် အပြည့်အဝ အရည်အချင်း ရှိသည်။

ယနေ့ သူ အတင်းအကျပ် အထက်လောကသို့ တက်လှမ်းရမည် ဆိုလျှင်ပင်၊ သူသည် လျူမိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ယွမ်အာမှာ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဤအချိန်တွင်၊ သူသည် ထိုလျူဝူဟန်ကို သတ်ရန် လက်ဦးမှု ယူရပေလိမ့်မည်။

"အဖေ... ခဏစောင့်ဦး"

ဤအချိန်တွင် ချူကျင်မှာ အမြန် ထလာပြီး ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်နေသော ချူထျန်းဟဲကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ချူကျင်… ယွမ်အာက ဧကရာဇ် နယ်ပယ်ထဲကို အခုမှ ခြေချထားတာ.. သူဟာ အဲ့ဒီ အဖိုးကြီးယုတ်ရဲ့ ပုံရိပ်ကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…ဒီနေ့ ငါ့ကို မတားနဲ့… တစ်ဖက်လူက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး…ယွမ်အာကို ထိရဲတဲ့သူမှန်သမျှ၊ သူတို့တစ်မိသားစုလုံးကို ငါ သတ်မယ်"

တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ချူထျန်းဟဲ၏ ဒေါသမှာ ပို၍ ထွက်လာပြီး တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် အော်ဟောက်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ချူကျင်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားတော့သည်။

"အဖေ... ဝှက်ဖဲနဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတာက အဲ့ဒီ လျူယွင်ရှီး တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး…ယွမ်အာမှာလည်း ရှိတာပေါ့။ အဲ့ဒါကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယခင်ဘဝက 'မသေမျိုးဧကရာဇ်' စွမ်းအားရဲ့ နောက်ဆုံး အကြွင်းအကျန်ပဲ။"

"အကယ်၍ ဒီစွမ်းအားသာ ပေါက်ကွဲထွက်လာမယ်ဆိုရင်…ထျန်းချွဲမြို့စား တောင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသတ်ခံရမှာပဲ…ဒါကြောင့် အဖေအနေနဲ့ ယွမ်အာအတွက် စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုဘူး… ကျွန်တော် ချူကျင်ရဲ့ သားတစ်ယောက် အနေနဲ့... သူ့မှာ ဘယ်လို ဝှက်ဖဲနဲ့ နည်းလမ်းတွေမှ မရှိဘဲ နေပါ့မလား"

သူ ပြောနေစဉ်မှာပင် ချူကျင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူသည် လောကပေါင်းစုံကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော "ထျန်းကျင် မသေမျိုးဧကရာဇ်"  ဖြစ်ခဲ့သည်။

စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် အဆုံးမဲ့သော လောကများကို ချေမှုန်းနိုင်ပြီး ကြယ်စင်ပင်လယ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိကာ၊ မသေမျိုးဘုရင် တစ်ပါးပင်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိပေလိမ့်မည်။

သာမန် ထာဝရနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလို တည်ရှိမှုတစ်ခုက ဘာများ အရေးပါမည်နည်း။

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ ယွမ်အာဟာ သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် နောက်ဆုံး ခံနိုင်ရည် အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်”

“သူ့အတွက် ဒီလောက် ခြိမ်းခြောက်မှုလေးကတော့... ပြောနေစရာတောင် မလိုလောက်ဘူး ထင်တယ်..."

ချူထျန်းဟဲ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ...

ချူကျင်သည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေအတွင်းရှိ တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလျူမိသားစုကတော့... ဆက်ပြီး တည်ရှိနေဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ဘူး…”