အခန်း (၃၀) - ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ၏ အောက်ခြေအလွှာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၊ လျူမိသားစုထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အာသီသ…
ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ...
ချူယွမ်အတွက်မူ…မတော်တဆ ကျူးကျော်လာသော ထိုအဆင့်နိမ့် ကံကြမ္မာ၏သားတော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို နင်းခြေလိုက်ရသလောက်ပင် မခက်ခဲပေ...
မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ...
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်…ကောင်းကင်ဘုံနိယာမက သူ့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက... သူသည် ဤကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာ၏သားတော်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသူများအပေါ် မည်သည့် သနားညှာတာမှု သို့မဟုတ် သည်းခံမှုမျှ ထားရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ...
အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို သဘာဝရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားလျှင်၊ သူတို့သည် မပြေလည်နိုင်သော ရန်ငြိုးရှိသည့် ရန်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်...
ဤအချိန်မှစ၍ ချူယွမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသော ကံကြမ္မာ၏သားတော်တိုင်းသည် ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည် - ၎င်းမှာ သေခြင်းတရားပင် ဖြစ်သည်...
"ရက်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီ... အခုဆိုရင် ထိုက်ချန်းလောကရဲ့ ထိပ်သီးပါရမီရှင်တွေဟာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေရဲ့ အောက်ခြေအလွှာမှာ စုဝေးနေကြလောက်ပြီ..."
"သွားကြစို့... ဒီနတ်ဘုရားသားတော်နဲ့အတူ လျူမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသမီးတော်ကို သွားတွေ့ကြတာပေါ့…ဟိုတစ်နေ့က ရခဲ့တဲ့ အရှက်ခွဲမှုတွေကို ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ မေ့ပစ်လို့ မရဘူးလေ..."
ဂရုမစိုက်ဟန်ရှိသော စကားလုံးများမှာ ချူယွမ်၏ ပါးစပ်မှ ခပ်ဖွဖွ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ချမ်းစိမ့်စရာ ဖိအားကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်...
ဘုန်း...
ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေမှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။
၎င်းမှာ ချူယွမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် အရှိန်အဝါကို မခံနိုင်သည့်အလားပင်...
၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါ ဖြစ်ကာ၊ ကောင်းကင်ယံကြီး ပြိုကျလာသည့်အလား ရှိနေပြီး၊ အလယ်အလွှာရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များနှင့် မိစ္ဆာများကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်...
၎င်းမှာ အရိုးထဲထိ၊ ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာထိ တုန်လှုပ်သွားစေသည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး ဖြစ်သည်...
ဧကရာဇ် အဆင့်၏ အောက်တွင် အရာအားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်များသာ ဖြစ်သည်...
စစ်မှန်သော ဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ၊ ဤပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသူများမှာ မြက်ပင်လေးများကဲ့သို့ပင် အရေးမပါကြချေ...
ချူယွမ်မှာ ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် သူ၏ ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါကို အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်းမှာပင် ကိုးပါးသော ကောင်းကင်ဘုံကို လွှမ်းခြုံကာ အရပ်မျက်နှာ ရှစ်ခွင်လုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်...
ထိုက်ချန်းလောက တစ်ခုလုံးမှာပင်လျှင် သူသည် အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ထိုင်နေနိုင်ပြီ ဖြစ်ကာ၊ လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ဖျက်ဆီးပြီး ဂလက်ဆီကို ပြိုလဲစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်...
"ဟူး..."
လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး လောကကြီး၏ အရောင်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ဤအချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ၏ အောက်ခြေအလွှာ၌ လျူယွင်ရှီးကို တင်ဆောင်လာသော ကြေးညိုရောင် ရှေးဟောင်းရထားလုံးမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
နဂါးပုန်းအစည်းအဝေးမှာ ယခုအခါ တစ်ဝက်ကျော်မျှ ပြီးဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းရထားလုံး၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ကံကြမ္မာ အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး အစေခံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ပါရမီရှင်များမှာလည်း ပို၍ ပို၍ များပြားလာနေသည်။
အမှန်တကယ်ပင်၊ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးအချက်မှာ ဤသည်ပင် ဖြစ်သည်...
ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်အတွင်းမှာပင်၊ ဤလျူမိသားစု နတ်ဘုရားသမီးတော်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သူတော်စင်နယ်ပယ်မှ သူတော်စင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး၊ မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ခြေချနိုင်ရန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်...
လူတိုင်း သိထားကြသည်မှာ...
လျူယွင်ရှီး၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသည့် သက်တမ်းမှာ အနှစ်တစ်ရာမျှသာ ရှိသေးသည်...
အနှစ်တစ်ရာသက်တမ်းနှင့် မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူဆိုသည်မှာ၊ ထိုကြောက်စရာကောင်းသော ယန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှ ပါရမီရှင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သေးသော်လည်း၊ ထိုက်ချန်းလောက တစ်ခုလုံးတွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှသော ဖြစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်...
ယခုအချိန်တွင် လျူယွင်ရှီး၏ အဆင့်မှာလည်း တတိယနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ လော့မိသားစု နတ်ဘုရားသားတော်ထက် တစ်ဆင့် ပိုမြင့်နေပြီး၊ ယန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှ သူတော်စင်နှင့် ချူယွမ်၏ နောက်တွင်သာ ရှိတော့သည်။
"ချူယွမ်... အဲ့ဒီ အမှိုက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နဂါးပုန်းစာရင်းရဲ့ ဒုတိယနေရာကို ရောက်နေရတာလဲ..."
"ဒီလူက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား... မဟုတ်ရင်တော့ သူ့ရဲ့ သာမန်အရည်အချင်းနဲ့ ဒီလောက်အဆင့်ထိ ရောက်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး သူက ငါ့ထက်တောင် အဆင့်မြင့်နေသေးတယ်..."
ကြေးညိုရောင် ရှေးဟောင်းရထားလုံးအတွင်း၌ လျူယွင်ရှီး၏ အကြည့်များမှာ လက်ရှိ နဂါးပုန်းစာရင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
သူမ၏ မျက်မှောင်များမှာ ချက်ချင်းဆိုသလို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။
ဒုတိယနေရာတွင် ရှိနေသော ချူယွမ်ဟူသည့် အမည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အမည်မဖော်နိုင်သော ဒေါသတစ်ခု ဝေစီလာတော့သည်...
ယန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှ ပါရမီရှင်၊ အသက်ငါးဆယ်နှင့် သူတော်စင်ဘုရင် မှာ နဂါးပုန်းစာရင်း၏ ပထမနေရာတွင် ရှိနေသည်...
လျူယွင်ရှီးမှာ ယခင်ဘ၀က မသေမျိုးဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ၏ ပါရမီမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားလှသဖြင့် ၎င်းမှာ အထက်လောကမှ တစ်ကျော့ပြန်ဝင်လာသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တိတ်တဆိတ် သတ်မှတ်ကာ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီချူယွမ်ကတော့...
သူမအနေဖြင့် ဤလူ၏ အဆင့်မှာ သူမထက် မြင့်နေခြင်းကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ...
၎င်းမှာ အရှက်ခွဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်...
၎င်းမှာ သူမ မြင်လိုသော ရလဒ် မဟုတ်ပေ...
"အားလုံးပဲ... ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေရဲ့ အောက်ခြေအလွှာ အဝင်ဝကို အမြန်သွားပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ကြစမ်း..."
"ငါ သိသလောက်တော့ ချူယွမ်က အောက်ခြေအလွှာထဲကို ခြေမချရသေးဘူး… ငါတို့တွေ အားလုံး ပူးပေါင်းလိုက်ရင် သူ့ကို သတ်ဖို့ လုံလောက်ပြီ..."
လျူယွင်ရှီးက သူမ၏ ဘေးရှိ ပါရမီရှင်များကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်ရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်၌ ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ဝေဝါးစွာ ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။
နဂါးပုန်းအစည်းအဝေး စတင်ကတည်းက၊ လျူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး "ဝူဟန် ဧကရာဇ်" သည် ချူမိသားစု၏ လက်ရှိ မောက်မာမှုများကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ချူမိသားစု နတ်ဘုရားသားတော်ကို နဂါးပုန်းအစည်းအဝေးတွင် အသတ်ခံရစေရန် သူမအား အမိန့်ပေးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးရန် မဝေးတော့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ အကယ်၍ ထိုချူယွမ်သာ အောက်ခြေအလွှာထဲသို့ ဝင်လာရဲလျှင်၊ သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်မထွက်သွားနိုင်စေရန် သူမ ဧကန်မုချ လုပ်ဆောင်ပေလိမ့်မည်...
"နတ်ဘုရားသမီးတော်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်..."
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပါရမီရှင် အုပ်စုမှာ တညီတညွတ်တည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြပြီး၊ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။
ဘုန်း...
ကြေးညိုရောင် ရှေးဟောင်းရထားလုံးမှာ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို ဆက်လက် ဖြတ်သန်းရင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးများကို ချေဖျက်ကာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေတော့သည်...
သို့သော်လည်း လျူယွင်ရှီးတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင်။
ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အနက်ရောင် မီးတောက်များ ပေါ်လာပြီးနောက် လူသားပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းမှာ လော့မိသားစု နတ်ဘုရားသားတော် "လော့ယွင်" ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
သူသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသော ကြေးညိုရောင် ရှေးဟောင်းရထားလုံးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည် -
"ဟမ်း... တကယ့်ကို လူအတွေပဲ..."
"စောစောက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ဧကရာဇ်အရှိန်အဝါကို ဒီအောက်ခြေအလွှာမှာတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရတာလေ”
“ချူမိသားစု နတ်ဘုရားသားတော်က မှန်းဆလို့ မရနိုင်ဘူး။ အခုဆိုရင် သူဟာ ဧကရာဇ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး ကိုးပါးသော ကောင်းကင်ဘုံကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်လောက်ပြီ..."
"လျူယွင်ရှီးဆိုတဲ့ ဒီလူမိုက်မကတော့ သူ့ကို သွားတားဖို့ ကြံနေတာလား... ဒါက သေတွင်းထဲကို တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းတာပဲ..."
ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ...
အလယ်အလွှာနှင့် အောက်ခြေအလွှာကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည့် အထူးဂိတ်တံခါးဖြစ်သော "လဟာပြင် ကောင်းကင်တံခါး" တွင်...
ဝုန်း...
ချူယွမ်၏ လက်ညှိုးတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံဖြင့်၊ ဤနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသော သူတော်စင်အဆင့် မိစ္ဆာကြီးမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်...
သူ၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းအရ မဟာသူတော်စင်များ၊ သူတော်စင်ဘုရင်များ၊ ကွာစီ ဧကရာဇ်များပင်လျှင်... လက်တစ်ချက် တောက်ရုံဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းသည့် တည်ရှိမှုများသာ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်...
ထို့အပြင် သူ၏ လက်ထဲတွင် "ကောင်းကင်ဧကရာဇ် သံသရာကျမ်းစာ" နှင့် မသေမျိုးဘုရင်အဆင့် တာအိုလက်နက် "ဖျက်ဆီးခြင်း" ရှိနေသဖြင့်၊ ချူယွမ်မှာ လျူယွင်ရှီးအတွင်းရှိ မသေမျိုးဘုရင်၏ တာအိုအနှစ်သာရ စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်များကိုပင် ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုတော့ပေ...
ရှဲ...
ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ချူယွမ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ပြီး အောက်ခြေအလွှာသို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
သူသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့်အတူ အောက်ခြေအလွှာသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ မိစ္ဆာမြူခိုးများ လှိမ့်ဝင်လာပြီး၊ အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုထဲတွင် နီရဲနေသော မျက်လုံးပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ဤအချိန်တွင် ပွင့်လာကြတော့သည်...
သူသည် ဤနေရာသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မိစ္ဆာပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းပင်...
"နိမ့်ကျတဲ့ အင်းဆက်တွေပဲ... ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ သေခြင်းတရားဆိုတာ... မင်းတို့အားလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံး ဆုလာဘ်ပဲ..."
သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ချူယွမ်မှာ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကွာစီ ဧကရာဇ်လက်နက် "ယင်ယန် ထိုက်ယိဓား" ကို အိမ်မှ ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသည်...
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားများမှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လည်ပတ်သွားပြီး၊ ဧရာမ ဓားသွားနှစ်ခုမှာ ထပ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားသည့်အလား အနက်ရောင်မြူခိုးများအတွင်းရှိ အဆုံးမဲ့ မိစ္ဆာများထံသို့ ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်တော့သည်...
ပု…
ဓားသွား၏ အရှိန်ကြောင့် အသားနှင့် သွေးများမှာ လွင့်စင်သွားပြီး… အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားတွင် စူးရှသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်...
"ဝေါင်း..."
အော်ဟစ်သံများကြားတွင် အဆုံးမဲ့ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြေမွသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လွင့်စင်နေသော သွေးမိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ချူယွမ်၏ ရမှတ်မှာလည်း ဤပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာ သန်းပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ဒီရေအလား တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ ယန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှ သူတော်စင်ကိုပင် တိုက်ရိုက် ကျော်တက်ကာ နဂါးပုန်းစာရင်း၏ ပထမနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်...
"ဒါက ဧကရာဇ်လက်နက်လား... ချူမိသားစုက မင်းကို တကယ့်ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတာပဲ၊ ဒီလို ဧကရာဇ်လက်နက်မျိုးကိုတောင် မင်းလက်ထဲ ထည့်ပေးထားတယ်ဆိုတော့..."
သို့သော် မကြာမီမှာပင်...
ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ယံထက်မှ အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ရှိသော အသံတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာတော့သည်…