အခန်း (၃) - ကျန်းရွှေယွဲ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုကွဲသွားရသော ကံကြမ္မာ၏သားတော်

နောက်ဆုံးစကားလုံး လေးလုံးကို ချူယွမ်က ဟိန်းဟောက်၍ ပြောဆိုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အသံလှိုင်းများသည် ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟိန်းသွားစေကာ မိုးခြိမ်းသံများအလား ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ 

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လင်ရွှီသန့်စင်ရာနယ်မြေ၏ တပည့်များ၊ အကြီးအကဲများအားလုံးမှာ နှလုံးခုန်ရပ်မတတ် ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။

ဝေဝေဝါးဝါး အမြင်များထဲတွင် သူတို့သည် လင်ရွှီသန့်စင်ရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ငရဲပြည်မှ လျှောက်လှမ်းလာသော ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။ 

ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများသည် သန့်စင်ရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"ဟူး..."

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းပင် တပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ 

ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါကပင် သန့်စင်နယ်မြေရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များကို တုန်ရင်သွားစေပြီး ကျင့်စဉ်နိမ့်ပါးသူအချို့မှာမူ ချူယွမ်၏ ဟိန်းဟောက်သံအောက်မှာပင် သွေးအန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားကြတော့သည်။

ဒါဟာ ချူမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အစွမ်းလား မဖြစ်နိုင်လိုက်တာ။

ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားမျိုးက သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပဲ။

မဟာသူတော်စင်အဆင့်ကိုတောင် ကျော်လွန်နေပြီလား။ 

လူတိုင်း၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်မူ လင်ရွှီသန့်စင်ရာနယ်မြေ၌ အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်သော 'လင်ရွှီသူတော်စင်ဘုရင်' တစ်ပါးသာလျှင် ချူယွမ်နှင့် အနည်းငယ်မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်သူများမှာမူ လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချူယွမ်သည် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ဦးသာ မဟုတ်ပါလော။ 

မည်မျှပင် ပါရမီထူးချွန်ပါစေဦးတော့၊ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်နှင့် သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"သခင်လေး နတ်ဘုရားသားတော်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒေါသကို ထိန်းပါဦး... စိတ်လျှော့ပါဦး ဘုရား"

လင်ရွှီအရှင်သခင်မှာ လုံးဝကို ပျာယာခတ်သွားပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အရှင်သခင် ဂုဏ်ဒြပ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချကာ ချူယွမ်၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို အသည်းအသန် တောင်းပန်နေတော့သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်... အစ်ကိုတော်ချူ ရွှေယွဲ့က... ရွှေယွဲ့က အစ်ကိုတော့်ကို တမင်ဖုံးကွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး…ကျွန်မ..."

ကျန်းရွှေယွဲ့ပင်လျှင် ထိတ်လန့်တုန်ရီနေပြီး သူမ၏ လှပသောမျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေကာ မျက်ဝန်းအစုံတွင်လည်း မျက်ရည်များ ဝဲနေတော့သည်။

"ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ရှေ့မှာ ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... မိန်းမပျက်"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုစကားများက ချူယွမ်ကို ပို၍ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပုံရသည်။ 

စိတ်အာရုံ၏ စေခိုင်းမှုနှင့်အတူ တောင်ကြီးပေါင်း တစ်သောင်းခန့်နှင့်အလား လေးလံပြင်းထန်လှသော ဖိအားများသည် လှပသော မိန်းကလေးအပေါ်သို့ မည်သည့် သနားညှာတာမှုမျှမရှိဘဲ ဖိနှိပ်ချလိုက်တော့သည်။

"ဝေါ့"

ဘာမှ ပြင်ဆင်ထားခြင်းမရှိသော ကျန်းရွှေယွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် ကျသွားရသည်။ 

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ပြူးကျယ်သွားကာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားအောက်တွင် သူမ၏ အရိုးများမှာ တစ်လွှာချင်း စီချေခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးများမှာလည်း ပါးစပ်ထောင့်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးကျလာတော့သည်။ 

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာမှာလည်း နာကျင်မှုကြောင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားရ၏။

"ရပ်လိုက်စမ်း… ချူယွမ်... မင်း တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ မုန့်ဟန်ဆီကိုပဲ လာခဲ့စမ်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ စီနီယာအစ်မ ရွှေယွဲ့ကို တိုက်ခိုက်နေတာ... မင်းက ဘယ်လိုယောက်ျားမျိုးလဲ"

နှိပ်စက်ခံနေရသော ကျန်းရွှေယွဲ့၏ သနားစရာ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုန့်ဟန်မှာ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ 

သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ တောက်ပသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

"အရပ်ရှစ်မျက်နှာ လောကနှိမ်နင်းခြင်း ကျမ်းစာ၊ ငရဲနှိမ်နင်းခြင်း နတ်ဘုရားလက်သီး"

"ဝုန်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲ၌ မည်းနက်လှသော နေလုံးကြီးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်လှသောအပူရှိန်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ယံကိုပင် လောင်မြိုက်စေတော့မည့်အလား မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းရှိ နယ်မြေကို ငရဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ 

ထိုတောက်ပလှသော အလင်းတန်းများသည် ချူယွမ်၏ ပုံရိပ်ကို ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

ဤအတတ်ပညာမှာ ရှေးဟောင်းကာလက 

'အရပ်ရှစ်မျက်နှာ ဧကရာဇ်ကြီး' ဖန်တီးခဲ့သော ဧကရာဇ်အဆင့် အတတ်ပညာဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ကံကြမ္မာ၏သားတော် မုန့်ဟန် ရရှိခဲ့သော အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။ 

၎င်း၏ ပထမအဆင့်ဖြစ်သော 'ငရဲနှိမ်နင်းခြင်း နတ်ဘုရားလက်သီး' မှာပင်လျှင် သူ့ထက် အဆင့်များစွာ မြင့်မားသူများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။ 

ထို့ကြောင့် မုန့်ဟန်သည် ယခုအခါတွင် သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ ချန်မထားဘဲ ချူယွမ်ကို မောင်းထုတ်ကာ သူ၏ ချစ်သူကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်အဆင့်အတတ်ပညာလား… မင်းမှာ ဒီလိုကံကောင်းမှုမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ရှေ့မှာတော့... မင်းက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး..."

မည်းနက်သော နေလုံးကြီး ကျရောက်လာပြီးနောက် ချူယွမ်၏ အေးစက်စက် အသံသည် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ 

သူသည် လက်ချောင်းတစ်ချက်ကိုသာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပြင်းထန်လှသော ငရဲနှိမ်နင်းခြင်း နတ်ဘုရားလက်သီးကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေဖျက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

ထို့နောက် နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာကာ ပြင်းထန်လှသော လေလှိုင်းများသည် ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ရှပ်"

ထိုလေလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် မုန့်ဟန်၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ 

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေကာ ခန်းမအတွင်းရှိ ကျောက်တိုင်ကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိပြီး ကပ်နေတော့သည်။ 

သူ၏ အခြေအနေမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။

"မုန့်ဟန်"

ချူယွမ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရသော ကျန်းရွှေယွဲ့သည် နှလုံးသားကို ဓားနှင့် ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ 

သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ 

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် မှားသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရခြင်းပင်။ 

အစကတည်းက သူတို့သည် ပစ်မှတ်ကို မှားရွေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မြင့်မြတ်လှသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ချူမိသားစု၏ နတ်ဘုရားသားတော်ကို ပစ်မှတ်မထားခဲ့သင့်ပေ။ 

အကယ်၍ သူမသာ အစောကြီးကတည်းက ဝန်ခံခဲ့မည်ဆိုလျှင် ယနေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

"ဟဲဟဲ..."

"တကယ့်ကို ကြေကွဲစရာကောင်းတဲ့ ချစ်သူစုံတွဲပါပဲလား…တကယ်တော့ ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ကသာ စစ်မှန်တဲ့ နစ်နာသူ ဖြစ်နေပေမဲ့... အခုတော့ ငါကပဲ ဗီလိန်ကြီး ဖြစ်နေသလိုပဲနော်"

ကျန်းရွှေယွဲ့၏ ဦးခေါင်းကို ဖိ နင်းထားလိုက်ရင်း ချူယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ဆီးနှင်းများအလား အေးစက်နေကာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင်လည်း လှောင်ပြောင်မှုများသာ ရှိနေတော့သည်။

"ကျွန်မတို့... ကျွန်မတို့ မှားသွားပါပြီ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး သနားပါဦး သခင်လေး နတ်ဘုရားသားတော်... ကျွန်မတို့ကို လွှတ်ပေးပါ..."

ဦးခေါင်းကို အနင်းခံထားရသဖြင့် ကျန်းရွှေယွဲ့မှာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရကာ ငိုယိုကာ အသည်းအသန် တောင်းပန်နေရှာသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်…သခင်လေး နတ်ဘုရားသားတော်…သခင်လေးအနေနဲ့ ဒေါသတွေကိုလည်း ပုံချပြီးပြီဆိုတော့... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သနားညှာတာပေးလို့ မရဘူးလား ဘုရား" 

လေးဘက်တွင် ရှိနေသော လင်ရွှီအရှင်သခင်ကလည်း အလောတကြီး ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ 

သူ၏ ရတနာလို တန်ဖိုးထားရသော သမီးဖြစ်သူမှာ အနင်းခံနေရသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ မည်သည့် မကျေနပ်မှုကိုမျှ မပြရဲပေ။

"လွှတ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား… ဟဲဟဲ..."

သို့သော် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူယွမ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ 

ထို့နောက် လင်ရွှီအရှင်သခင်ပင် သတိမပြုမိလိုက်ခင်မှာပင်…

"ရွှပ်"

သူ၏ လက်ချောင်းတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ထက်မြက်လှသော ဝိညာဉ်ဓားသွားတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် ကျဆင်းသွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်…

သူသည် ကျန်းရွှေယွဲ့၏ ဦးခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြတ်တောက်အောင် သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ 

သူမ၏ လှပလှသော ဦးခေါင်းမှာ ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ သွေးများမှာလည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်သွားတော့သည်။ 

နောက်ဆုံးတွင် ထိုဦးခေါင်းမှာ မုန့်ဟန်၏ မျက်စိရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်း လိမ့်သွားတော့၏။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင်မူ မျက်ရည်များ စီးကျလျက် ချူယွမ်ကို အသနားခံနေသည့် အမူအရာမှာ ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ဝေခွဲမရမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"အား... အား... အား"

"မင်း စီနီယာအစ်မကို သတ်လိုက်ပြီလား... မင်း... မင်း ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်မကို သတ်လိုက်ပြီလား"

သူ့ရှေ့သို့ လိမ့်လာသော သွေးစွန်းနေသည့် ဦးခေါင်းကို ကြည့်ပြီး မုန့်ဟန်၏ ဦးနှောက်မှာ ချက်ချင်းပင် ဗလာဖြစ်သွားတော့သည်။ 

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ကောင်းကင်ယံကိုပင် တုန်ဟိန်းသွားစေနိုင်သော နာကြည်းမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ 

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရူးသွပ်နေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ လက်မောင်းနှစ်ဖက် ပြတ်တောက်နေသော်လည်း ချူယွမ်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေတော့သည်။

[တိန်… နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိသော ကံကြမ္မာ၏သားတော် မုန့်ဟန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ အိမ်ရှင်အနေဖြင့် ဗီလိန်မှတ် (၅,၀၀၀) ကို ရရှိပါသည်]

[တိန်…ကံကြမ္မာ၏သားတော် မုန့်ဟန်၏ တာအို နှလုံးသားမှာ ပျက်စီးသွားပြီး စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်…အိမ်ရှင်အနေဖြင့် အပိုဆောင်း ဗီလိန်မှတ် (၅,၀၀၀) ကို ရရှိပါသည်!]

ထိုအချိန်တွင် ဗီလိန်စနစ်၏ အသံသည်လည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ 

သူ့ကို အနိုင်ယူရုံသာမက ကျန်းရွှေယွဲ့ကို မုန့်ဟန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားသွားစေကာ ဗီလိန်မှတ် အမြောက်အမြားကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အဆင့်မှာမူ ဤကံကြမ္မာ၏သားတော်ကို ဆက်လက် အသုံးချရန်အတွက်... သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန်သာ ကျန်ပါတော့သည်။