အခန်း (၂၄) - ယန်မိုနန်းတော်သခင်ကို တစ်ခဏချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ နှင်းခဲလမင်းဘုရင်မ၏ ဒေါသ

"အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့…ယန်မိုနန်းတော် ဆယ်ခု..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်မိုနန်းတော်သခင်၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်…

သူ၏ ခက်ထန်လှသော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူ၏ ဧကရာဇ်လက်နက်ကို ဆင့်ခေါ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်  သူ့ကို ဆီးကြိုလိုက်သည်မှာ နောက်ထပ် စူးရှတောက်ပလှသော အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်!

ဘုန်း-ခရက်….

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားတော့သည်။

ယန်မိုနန်းတော်သခင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန် လုံးဝ မရလိုက်ပေ…မသေနိုင် မပျက်စီးနိုင်ဟု ဆိုကြသော ထိုဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းကိုပင် မခံနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားတော့သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းရုံရှိသေးသော်လည်း၊ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ၏ ကုဋေကုဋာမကသော ဓားသွားများ၏ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အစမှ အဆုံးအထိ... သူသည် ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ပေ…

ဤသည်မှာ လောကကြီးကို တုန်ခါစေမည့် ဧကရာဇ် ကြားမှ တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်ဖက်သတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် မြောက်ပိုင်းပေချန်း ဧကရာဇ်ကြီးသည် ယန်မိုနန်းတော်သခင်၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

နှစ်ပေါင်း သန်းချီအောင် စိုးမိုးလာခဲ့သော ဤဝါရင့် ဧကရာဇ်မှာ ဤနေရာတွင်ပင် လုံးဝ သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဝိန်း…

ထို့နောက် ချူပေချန်းက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ဧကရာဇ်လက်နက် 'ယန်မိုနန်းတော် ဆယ်ခု' မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး သူ၏ လက်ဝါးထဲသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ 

၎င်း၏ သခင် ကျဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ နှစ်ပေါင်း ကုဋေချီအောင် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော ဤဧကရာဇ်လက်နက်မှာ သဘာဝကျကျပင် သခင်မဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သွားချေပြီ။

ချူပေချန်းက လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မူလ ဧကရာဇ်လက်နက် ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ပစ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အသစ်တစ်ခုကို ဖြစ်တည်စေလိုက်သည်။ 

ဧကရာဇ်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး မသေမျိုးဘုရင်၏ အမွေအနှစ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ချူပေချန်းအတွက်မူ၊ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်ပြီးသားဖြစ်ကာ အရိုးရှင်းဆုံး အလုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကိုးပါးကောင်းကင် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်က ပိုပိုပြီးတော့ သန့်စင်လာပုံပဲ"

"ဧကရာဇ်နယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကိုတောင် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ သတ်နိုင်နေပြီ။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားက... အဘိုးကြီးရဲ့ စွမ်းအား ဆယ်ပုံပုံရင် တစ်ပုံ၊ နှစ်ပုံလောက်တော့ ရှိနေပြီ ထင်တယ်"

ယန်မိုနန်းတော်သခင်ကို ကြက်ကလေး၊ ငှက်ကလေး သတ်သကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ ချူပေချန်းသည် ယန်မိုနန်းတော် ဆယ်ခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ မွေးရာပါ ကျင့်စဉ်မှာ မသေမျိုးဘုရင် နိယာမဖြစ်သော 'ကိုးပါးကောင်းကင် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်' ဖြစ်သည်။ 

သူသည် စစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမပေါင်း ကိုးထောင်ကို ဖော်ထုတ် ထိန်းချုပ်ပြီးသား ဖြစ်ကာ၊ အကယ်၍ နိယာမပေါင်း တစ်သောင်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့လျှင်မူ၊ သူသည် ထာဝရနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုကို တိုက်ရိုက် ကျော်ဖြတ်ပြီး မသေမျိုးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်…

သို့သော်လည်း… ချူပေချန်းကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးပင်လျှင် ချူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး ချူထျန်းဟယ်  အကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ၊ သူ၏ ရင်ထဲမှ အလိုအလျောက် ရိုသေခန့်ညားမှုများနှင့်အတူ တုန်လှုပ်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

"လျူမိသားစုလား… ဟက်... ရေတွင်းထဲက ဖားတွေပါပဲ"

"အကယ်၍ အဘိုးကြီးက မသေမျိုးနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းပြီးသားဆိုတာကို သူတို့သာ သိခဲ့ရင် အထက်လောကကို မတက်ချင်သေးလို့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ချိပ်ပိတ်ထားတာဆိုတာ သိရင်၊ သူတို့တွေ ကြောက်လွန်းလို့ အူပါ တုန်သွားကြမှာပဲ"

ချူပေချန်းက သူ၏ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ချူထျန်းဟယ်သည် စစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမပေါင်း သုံးသောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြီးသား ဖြစ်ကာ၊ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာငယ်မှာလည်း ကုဋေကုဋာမကသော ကြယ်စင်တန်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် မဟာကမ္ဘာကြီးတစ်ခုအလားပင်။ 

သူသာ ဆန္ဒရှိမည်ဆိုပါက ထိုက်ချန်းလောက တစ်ခုလုံးကို သူ၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့် လုံးဝ နှိမ်နင်းထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော်လည်း…ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက အထက်လောက၏ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံရစေမည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုက်ချန်းလောကတွင် ဆက်နေရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ…

လက်ရှိတွင် ထျန်းချွဲမြို့စားမင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံနိယာမကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး မသိမသာ တစ်ချို့ ဆန္ဒများ ရှိနေသဖြင့်…

ချူထျန်းဟယ်သည် ကျယ်ပြောလှသော ချူမိသားစုကို ဆက်လက် ကာကွယ်ရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားကို ချိပ်ပိတ်ထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အိုး…ဒီတစ်ခါတော့ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်လား ဒီကောင်တွေက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ် ပါရမီရှင်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် သတ်ခဲ့ကြတာ…ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ယွမ်အာနဲ့ တွေ့တာကတော့... သူတို့တွေ သံမဏိပြားကို လာကန်မိပြီပဲ"

ကောင်းကင်ယံမှ ထုတ်လွင့်မှု မျက်နှာပြင်မှာ မြင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ 

ချူပေချန်းက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ 

သူသည် သူ၏ ဤတူတော်မောင်ကို အတော်လေး အထင်ကြီး လေးစားမိသည်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ၏ အထက်လွှာ။

"ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ကို အမဲလိုက်ချင်တယ်ပေါ့…ဟက်... ဟာသပဲ"

ကောင်းကင်ယံတွင် ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ပါရမီရှင် သုံးဦး ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ချူယွမ်၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဟက်…ဒီလူသား နတ်ဘုရားသားတော်က တော်တော်လေး ဝင့်ကြွားတာပဲ"

"သူက ရှေးဟောင်းမသေမျိုးမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်လေ ငါတို့သာ ဒီနေ့ သူ့ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်မှာပဲ"

ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် သုံးဦးလုံးမှာ ချူယွမ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး အဆက်မပြတ် လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ 

ရှေးဟောင်းမသေမျိုးမိသားစု၏ အင်အားမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်၊ အပြင်လောကတွင်ဆိုလျှင် သူတို့ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ပင်လျှင် ၎င်းတို့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် စိန်ခေါ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ…

သို့သော်လည်း ဤဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေအတွင်း၌မူ အသက်နှင့် သေခြင်းကို အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

နတ်ဘုရားသားတော် နတ်ဘုရားသမီးတော် ဆိုသည်များကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမည်နည်း…

အကယ်၍ ချူမိသားစု၏ နတ်ဘုရားသားတော်သာ ယနေ့ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်၊ ချူမိသားစုသည် သူတို့၏ လက်ရှိ ဘိုးဘေးကြီး သုံးပါးကို ရင်ဆိုင်ရန် ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ နယ်မြေထဲသို့ ကျူးကျော်လာရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူတို့ တွေးထားကြသည်။

"လူသား ငါ ရွှမ်းဟန့် ရဲ့ ဓားအောက်မှာ သေရတာဟာ မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ"

အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ပါရမီရှင် ရွှမ်းဟန့်သည် သုံးကျန်း ခန့် ရှည်လျားသည့် ထူထဲသော ရေခဲဓားကြီးကို ကိုင်စွဲထားသည်။ 

သူ၏ စကားအဆုံးတွင်၊ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အလွန် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် ချူယွမ်ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်…

ရွှပ်

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝှစ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ 

အရိုးထဲထိ အေးမြစေသော ရေခဲလှိုင်းများမှာ မုန်တိုင်းအလား ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆွဲဖြဲကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကို ခဲသွားစေတော့သည်…

ရွှမ်းဟန့်သည် ထူးကဲသော ပါရမီရှိသည့် မဟာသူတော်စင် နယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ရာ၊ နှစ်ပေါင်း သိန်းချီအောင် ကျင့်ကြံလာခဲ့သော ဝါရင့် မဟာသူတော်စင်များကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ 

ဤနဂါးပုန်းအစည်းအဝေးသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ သူသည် မျိုးနွယ်စုအားလုံးမှ ပါရမီရှင်များကို ခုခံ၍မရသော စွမ်းအားဖြင့် ချေမှုန်းမည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာရန် သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ 

ချူမိသားစု၏ နတ်ဘုရားသားတော်ပင်လျှင် ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ…

[တိန်…စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပါပြီ ပစ်မှတ်မှာ ကံကြမ္မာ၏သားတော် မဟုတ်ပါ]

ဤအချိန်တွင် ရွှမ်းဟန့်က ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာစဉ်မှာပင်၊ ချူယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အသံမှာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎

င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူယွမ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်မိသည်။ 

နီးကပ်လာသော ရွှမ်းဟန့်ကို ကြည့်ကာ၊ သူသည် အေးဆေးစွာပင် လက်ချောင်းကို တစ်ချက် တောက်လိုက်တော့သည်

"ဖောက်"

သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း…

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ထိုလက်ချောင်းတောက်သံနှင့်အတူ၊ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင် သုံးဦးလုံးမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားတော့သည်…

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး အားလုံးက သူတို့၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားကာ မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာတော့သည်။

"အားးး!"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံ သုံးခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်

ရွှမ်းဟန့် အပါအဝင် ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ပါရမီရှင် သုံးဦးလုံး၏ မျက်နှာအပေါက်များမှ သွေးနက်များမှာ ရူးသွပ်စွာ စီးကျလာတော့သည်။ 

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်... သူတို့ အားလုံးမှာ ခြောက်ကပ်နေသော အလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်…

မည်သည့် အသက်အငွေ့အသက်မျှ ကျန်ရှိမနေတော့ပေ..

ဝိန်း…

ရုတ်တရက် ချူယွမ်၏ ဟင်းလင်းပြင် တံဆိပ်ပြားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်! ၎င်းတွင် ပြသထားသော အမှတ်မှာ ခြောက်သိန်းကျော်ဟူသော ထိတ်လန့်ဖွယ် ကိန်းဂဏန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ 

ဤအချက်မှာ သူတို့ လက်ချက်ဖြင့် လူသားမျိုးနွယ် ပါရမီရှင် မည်မျှအထိ သေဆုံးခဲ့ရသည်ဆိုသည်ကို အထင်အရှား ပြသနေခြင်းပင်။

သေသွားပြီလား…

လူသား ပါရမီရှင် မရေမတွက်နိုင်အောင်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့သော ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် အမဲလိုက်အဖွဲ့!

ရင်ဆိုင်တွေ့ရုံ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်၊ သူတို့အားလုံး ချူယွမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ခဏချင်း အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ 

အပြင်ဘက်တွင် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေကို စောင့်ကြည့်နေကြသော မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြပြန်သည်…

ယနေ့ ချူမိသားစု နတ်ဘုရားသားတော်က သယ်ဆောင်လာသော ထိတ်လန့်စရာများကြောင့် သူတို့၏ စိတ်များမှာ ဗလာဖြစ်နေကြပြီး၊ လုံးဝ ထုံထိုင်းသွားမည့် အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိနေချေပြီ…

တစ်ဖက်မှာမူ…

လူသားမျိုးနွယ်၏ နယ်မြေမှ မိုင်ပေါင်း ကုဋေကုဋာ ဝေးကွာသော နေရာ။ 

ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် နယ်မြေအတွင်းရှိ ဘုရင်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော 'နှင်းခဲလမင်းဘုရင်မ' ၏ နန်းတော်အတွင်း၌။

"ငါ့တပည့် ရွှမ်းဟန့်က ဒီအတိုင်း သေသွားတာလား"

"ဒါက သေခြင်းတရား နိယာမရဲ့ စွမ်းအားလား…မဟုတ်ဘူး၊ ထိုက်ချန်းလောကရဲ့ သေခြင်းတရား နိယာမနဲ့ အခြေခံကျကျ ကွာခြားနေတယ် ဒါက... အထက်လောကက လာတဲ့ စွမ်းအားလား"

ပါးလွှာသော ပိတ်စ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော နှင်းခဲလမင်းဘုရင်မမှာ သူမ၏ ပလ္လင်ထက်တွင် မြင့်မြတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ 

ရွှမ်းဟန့်နှင့် အခြားသူများ၏ ကျဆုံးမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူမ၏ အပြာရောင် မျက်ဝန်းတစ်စုံမှာ အဆုံးမဲ့သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ခဲသွားစေချင်သည့်အလား ယခင်ကထက် ပို၍ အေးစက်လာတော့သည်။

သူမ၏ ငွေရောင်ဆံနွယ်များမှာ ပုခုံးထက်သို့ ဝဲကျနေပြီး၊ သူမ၏ ဆီးနှင်းအလား ဖြူဖွေးသော ခြေဗလာများဖြင့် နှစ်သောင်းချီ အေးမြသော ရေခဲထက်သို့ နင်းလျှောက်လိုက်သည်။ 

သူမသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ထုတ်လွင့်မှု မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ချူမိသားစု နတ်ဘုရားသားတော်…ချူယွမ်…

"ငါ မင်းကို မှတ်ထားလိုက်ပြီ…နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းသာ လူသားမျိုးနွယ် နယ်မြေကနေ ထွက်လာခဲ့ရင်…ငါ ကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ ခေါင်းကို လာဖြတ်မယ်"

အေးစက်လှသော အသံမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ 

နောက်တစ်ခဏတွင် နှင်းခဲလမင်းဘုရင်မ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခရက်…

သူမ၏ ဒေါသကြောင့်ပင်၊ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်း သန်းချီရှိသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ ခဲသွားတော့ပြီး၊ အဆုံးမရှိသော ရေခဲပြင်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်….