အခန်း (၂၂) - ကွာစီ ဧကရာဇ် နောက်ဆုံးအဆင့်၊ စစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမများကို ဖော်ထုတ်ခြင်း…

ထိုအချိန်တွင်...

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ၏ အထက်လွှာ၊ ချူယွမ် ဖွင့်လှစ်ထားသော ဟင်းလင်းပြင် ဂူအတွင်း၌။

[တိန်… ဗီလိန်မှတ် ၁၀၀,၀၀၀ အသုံးပြုပြီးပါပြီ…အိမ်ရှင်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ကွာစီ ဧကရာဇ် နောက်ဆုံးအဆင့် (အထွတ်အထိပ်) သို့ မြှင့်တင်လိုက်ပါပြီ]

[ဗီလိန်မှတ် ၂၀၀,၀၀၀ ထပ်မံအသုံးပြုပါက ကွာစီ ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ဆက်လက်တိုးမြှင့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်]

ဗီလိန်မှတ် တစ်သိန်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် စနစ်၏ အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ချူယွမ်သည် ကွာစီ ဧကရာဇ် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ တရားဝင် ခြေလှမ်းလှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ 

သူ၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထိုးတက်လာခဲ့ရာ၊ ယခုအခါ မည်သည့် ဧကရာဇ်လက်နက်ကိုမျှ အားမကိုးဘဲ သာမန် ကွာစီ ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့မှာ ဗီလိန်မှတ် နှစ်သိန်း ကျန်သေးတယ်။ အခု ငါ့ရှေ့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိတယ်..."

"ကွာစီ ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းမလား၊ ဒါမှမဟုတ် 'သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း' ပညာရပ်ကို အခြေခံအဆင့် ရောက်အောင်လုပ်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးနိယာမတွေကို ဖော်ထုတ်မလား"

အဆင့်တက်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ချူယွမ်က ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ကွာစီ ဧကရာဇ် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ခန့်ညားထည်ဝါသော လောကကြီးတစ်ခုကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ 

ထိုမျက်ဝန်းများထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော ဖရိုဖရဲ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး သက်ရှိအားလုံး၏ နိယာမများမှာ အတွင်း၌ ဖြစ်တည်ပြောင်းလဲနေကြရာ နှလုံးတုန်စရာကောင်းအောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဤအချိန်တွင် ချူယွမ်သည် ကျန်ရှိနေသော ဗီလိန်မှတ် နှစ်သိန်းကို ကြည့်ကာ အတွေးနက်နေမိသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားမှာ သာမန် ကွာစီ ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ် တစ်ယောက်ထက် အနည်းငယ်မျှပင် အားမနည်းတော့ပေ။ 

သို့သော် သူသည် ယခုအချိန်တွင် ကွာစီ ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်လျှင်ပင် အလွန်ဆုံးရှိလှ ဧကရာဇ် အဆင့်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ 

အကယ်၍ စစ်မှန်သော ဧကရာဇ် တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်မူ... သူသည် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ဦးမည် မဟုတ်ချေ…

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဧကရာဇ် ဆိုသည်မှာ ဧကရာဇ်ပင် မဟုတ်ပါလား…

ကွာစီ ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်နှင့် စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်ကြီး တစ်ပါးကြားတွင် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ မည်သို့မျှ ကျော်ဖြတ်၍မရနိုင်သော ကွာဟချက်ကြီး ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာသည်နှင့် သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါစေလောက်အောင် ကြီးထွားလာပြီး၊ ဤထိုက်ချန်းလောက၏ စစ်မှန်သော အထွတ်အထိပ် နယ်ပယ်သို့ ခြေချနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

၎င်းမှာ သာမန် ကွာစီ ဧကရာဇ် တစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ…

"ထားလိုက်တော့.. ကွာစီ ဧကရာဇ် ဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ ကွာစီ ဧကရာဇ် ပါပဲ…ဒါပေမဲ့ ငါသာ စစ်မှန်တဲ့ မသေမျိုးနိယာမတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ဧကရာဇ် တစ်ပါးကိုတောင် အတန်အသင့် ပြန်ရင်ဆိုင်နိုင်ကောင်း ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မယ်..."

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချူယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

စစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမများ၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။ 

ဤထိုက်ချန်းလောကတွင် ၎င်းမှာ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သည်။ 

၎င်းမှာ အစအန တစ်ခုတည်းသာ ရှိဦးမည် ဆိုလျှင်ပင်၊ ၎င်းကို ဖော်ထုတ်ပြီးနောက်တွင်... ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်သည်။

"စနစ် ဗီလိန်မှတ် နှစ်သိန်း သုံးမယ်… နိယာမအခြေခံ မသေမျိုးပညာရပ် 'သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း' ကို အခြေခံအဆင့်အထိ မြှင့်တင်မယ်"

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဗီလိန်မှတ် နှစ်သိန်းမှာ ချက်ချင်း အနုတ်ခံလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ချူယွမ် ရောက်ရှိနေသော လောကကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ငရဲပြည်နှင့် တူသော ထူးဆန်းသည့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့တွင် အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"လူသားတစ်ယောက်လား"

"ဟားဟား …သာမန် လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ ငါ့သခင်ရဲ့ နိယာမတွေကို ဖော်ထုတ်ဖို့ စိတ်ကူးယဉ်ရဲတယ်ပေါ့"

ယုတ်မာပြီး နားကွဲလောက်အောင် စူးရှသည့် ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ 

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ္ဆေပုံရိပ်များမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

အဆုံးမရှိသော သွေးပင်လယ်ကြီး ဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည့် ကြားတွင်၊ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးထုပ်အမြင့်ကြီး ဆောင်းထားသည့် ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြစ်တည်လာသည်။

ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ ဝေဝါးနေပြီး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြား၍ မရသော်လည်း အဆုံးမဲ့သော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများနှင့် ဆွေးမြည့်ခြင်း အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ငါ့သခင်က အသက်နှင့်သေခြင်း တာအိုပညာရှင်ပဲ… သူက သန့်စင်ရာမသေမျိုး နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲ။ မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က သူ့ရဲ့ မသေမျိုးတာအိုကို... ညစ်ညမ်းအောင် လုပ်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ အဆုံးမဲ့သော သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်စွာ လှိုင်းထလာတော့သည်။

ထိုလူက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရှေ့သို့ အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

အဝေးတွင် ချူယွမ်၏ အမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

ဤလူမှာ ထိုသေခြင်းတရား နိယာမ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ 

အကယ်၍ သူသည် ၎င်းကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဤမသေမျိုးပညာရပ်ကို ကျွမ်းကျင်လိုပါက…

ဤနေရာတွင် ထိုလူကို အနိုင်ယူရပေလိမ့်မည်…

"ဟောက်ဧကရာဇ် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်မျှော်စင်... သူ့ကို ချေမှုန်းပစ်စမ်း"

မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ၊ အန္တရာယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့် ချူယွမ်သည် အရှင်းလင်းဆုံးနှင့် အရက်စက်ဆုံး နည်းလမ်းကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်လက်နက်ဖြစ်ပြီး မသေမျိုးကိရိယာ ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုကြီးဟောက်ဧကရာဇ် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်မျှော်စင်…

၎င်းမှာ ချူယွမ်၏ စစ်မှန်သော ဝှက်ဖဲပင် ဖြစ်သည်။ 

အကယ်၍ ဟောက်ဧကရာဇ် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်မျှော်စင်၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်မည်ဆိုပါက ဧကရာဇ် တစ်ပါးပင်လျှင် ၎င်းကြောင့် ကျဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ဘုန်း…

ရှေးဟောင်း ဧရာမ မျှော်စင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ပေါ်လာသည်။ 

အောက်သို့ တစ်ချက်တည်း ဖိနှိပ်ချလိုက်ရုံဖြင့် ဝတ်ရုံနက်နှင့် ပုံရိပ်ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

 ၎င်းမှာ အဆုံးမရှိသော ပြာများအဖြစ် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ စစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမများမှ ဖြစ်တည်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဆိုသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ နိယာမတစ်ခုတည်း၏ ကိုယ်ပွားမျှသာ ဖြစ်နေသေးသည်။ 

၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ဆုံးရှိလှ ကွာစီ ဧကရာဇ် အထက်၊ "ဧကရာဇ်တစ်ဝက်" အဆင့်တွင်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ဟောက်ဧကရာဇ် လျှို့ဝှက်ကောင်းကင်မျှော်စင် ဆင်းသက်လာသောအခါ မည်သည့် ချွင်းချက်မျှ မရှိဘဲ... ထိုအတိုင်းပင် သုတ်သင်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ခရက်…

ပုံရိပ် ဖြစ်တည်လာသည့် လူ သေဆုံးသွားသည်နှင့် ဤဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း အက်ကွဲသွားတော့သည်။

ထိုစစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမ၏ ဗဟိုချက်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံသန်းလာကာ…ချူယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ 

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုမှာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

[တိန်…စစ်မှန်သော မသေမျိုးနိယာမ (သေခြင်းတရား) တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ နိယာမအခြေခံ မသေမျိုးပညာရပ် 'သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်ခြင်း' ကို အခြေခံအဆင့် ကျွမ်းကျင်သည့်အတွက် အိမ်ရှင်အား ဂုဏ်ယူပါသည်]

အချိန်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မည်မျှကြာသွားသည်ကိုမူ မသိရပေ။

စနစ်၏ အသံ တစ်ဖန် ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် ချူယွမ်သည် ထူးခြားဆန်းပြားပြီး နက်နဲသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် သူသည် သေခြင်းတရား၏ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး၊ အရာအားလုံးကို ကြိုးကိုင်ကာ အသက်နှင့် သေခြင်းကို အုပ်ချုပ်နေသကဲ့သို့ပင်…

"သေခြင်းတရားရဲ့ တာအို"

"ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဝိညာဉ်အားလုံးရဲ့ အသက်နဲ့ သေခြင်းကို ထိန်းချုပ်မယ် ငါ့ရဲ့ စကားတစ်လုံးတည်းနဲ့တင်... ကောင်းကင်ဘုံကြီးတောင် ပြိုလဲသွားရမယ်"

ချူယွမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်..သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် သေခြင်းတရား နတ်ဘုရားအလင်းများ စီးဆင်းနေသည်။ 

သူ၏ အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် လူများကို ထာဝရ တိတ်ဆိတ်ခြင်း ချောက်ကမ္ဘာထဲသို့ ကျဆင်းသွားစေနိုင်ပုံရသည်။

ဤမသေမျိုးပညာရပ်မှာ အလွန်တရာ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလှသည်။

၎င်း၏ အဆင့်အတန်းကို သာမန် မသေမျိုးပညာရပ်များဖြင့် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်ပေ…

ထိန်းချုပ်သူ ဖော်ထုတ်ထားသည့် သေခြင်းတရား နိယာမမှာ ပို၍ အားကောင်းလေ ၎င်းသည် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်…

၎င်းကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျွမ်းကျင်သွားပါက အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဝိညာဉ်အားလုံးကို အမှန်တကယ် မြှုပ်နှံနိုင်ပေလိမ့်မည်…

ကောင်းကင်ဘုံ တာအို ပင်လျှင် ၎င်းကြောင့် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်!

ရှပ်…

ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး ချူယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုက်ချန်းလောကထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာသည်။

အပြင်ဘက်တွင် လော့အာနှင့် ပိုင်စူးတို့မှာ သူ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အကာအကွယ် ပေးသူများအဖြစ် ရပ်နေဆဲပင်။

သို့သော် သူတို့၏ ခြေရင်းတွင် ရှိနေသော အလောင်းအချို့ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ချူယွမ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သိနိုင်ပါသည်။

"သခင်လေး"

အမျိုးသမီး နှစ်ဦးလုံးက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

အမူအရာမရှိသော ပိုင်စူးမှာ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လော့အာ၏ သင်ကြားပေးမှုအောက်တွင်၊ နောက်ဆုံး၌ ငိုတာထက် ပိုဆိုးသော အပြုံးတစ်ခုကို မနည်း ပြုံးပြနိုင်ခဲ့သည်။ 

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချူယွမ်က ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမအနေဖြင့် အတင်းအကျပ် လုပ်စရာမလိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့၏ ဝတ်စုံပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားတော့သည်။

"လျူမိသားစုက လူတွေလား ငါက သူတို့ကို ပြဿနာသွားမရှာရသေးဘူး သူတို့က ငါ့တံခါးကို အရင်လာခေါက်နေကြတာပေါ့"

ချူယွမ်၏ အသံမှာ အေးစက်လှသော်လည်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ ရုတ်တရက် တွန့်ချိုးသွားသည်။

"ဟမ်.. မျိုးနွယ်ခြား ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ အရှိန်အဝါပါလား…ဒါက ဘာလဲ…"

သူ၏ အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားနှင့် အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ အဝေးမှ တိုးဝင်လာနေပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုင်ပေါင်း သိန်းချီသော ခရီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ချူယွမ် ရှိနေသည့် နေရာ၏ အထက်သို့ ဆင်းသက်လာတော့သည်။

ဘုန်း….

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် အရှိန်အဝါများ တုန်ခါနေသည့် ကြားတွင်၊ မျက်သူငယ်အိမ် အပြာရောင် ရှိပြီး ဆံပင်ဖြူကာ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရေခဲပွင့် အစအနများ ဝန်းရံနေသည့် ပုံရိပ် သုံးခုမှာ ချူယွမ်၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ပေါ်လာသည်။

ခရက်…ခရက်…

ဤသုံးဦး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ ခဲသွားတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အအေးလှိုင်းတစ်ခုမှာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်းရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် ကျောက်ဆောင်အားလုံးမှာ ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ် ခဲသွားတော့သည်။

"နတ်ဘုရားသားတော် အရှင်၊ ဒါတွေက ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်  က လူတွေပါပဲ"

"ဒီတစ်ခါတော့... သူတို့က အရှင့်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လာရှာပုံရတယ်..."

လော့အာ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှာ အဆင့်အတန်းအားဖြင့် ယန်နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည့် ထိပ်သီးမျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တစ်ချိန်က လူသားမျိုးနွယ်၏ မဟာမိတ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြဖူးပြီး၊ ကောင်းကင်ပြင်ပမှ မိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန်အတွက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တစ်ဖက်တည်းမှ ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ဆယ့်ခြောက်သန်းကတည်းက၊

ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ အဋ္ဌမမြောက် ဘိုးဘေးကြီးမှာ လူသားမျိုးနွယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး၊ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ မျိုးနွယ်စုစောင့်ရှောက်ရေး ရတနာ 'ကောင်းကင်ချိပ်ပိတ်တံဆိပ်'  မှာလည်း ခိုးယူခံခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဤမျိုးနွယ်စု နှစ်ခုမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဝေးကွာသွားခဲ့ကြပြီး ရန်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ယနေ့တိုင်အောင် ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်သည် ယခင်က မဟာမိတ်ဟောင်းနေရာမှ လူသားမျိုးနွယ်ကို အမုန်းဆုံးသော မျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

နှစ်တစ်သောင်းလျှင် တစ်ကြိမ် ကျင်းပမြဲဖြစ်သော နဂါးပုန်းအစည်းအဝေး ရောက်တိုင်း၊ လူသားမျိုးနွယ် ပါရမီရှင် အမြောက်အမြားမှာ ရေခဲနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ လိုက်လံ အမဲလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံကြရပြီး ထိုနေရာမှာပင် သူတို့၏ အသက်များမှာ ကုန်ဆုံးသွားကြရမြဲ ဖြစ်သည်။