ဗီလိန်များကို အုပ်စိုးသူ

အခန်း (၄၉) - စိန်ခေါ်မှု

အပြာရောင်မှော်မျှော်စင်၏ ဒုတိယမျှော်စင်သခင် ပင်နီယာ (Penia) သည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမကို နှစ်သက်သည့် မှော်ဆရာဟူ၍ အလွန်ရှားပါးသည်။

ထိုသို့ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်း သုံးချက်ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ သူမသည် အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းခြင်း၊ ဒုတိယအချက်မှာ သူမသည် ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိအောင် ရိုင်းစိုင်းခြင်းနှင့် တတိယအချက်မှာ သူမသည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ရိုင်းစိုင်းခြင်းတို့ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မှော်ဆရာများသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ စရိုက်ထက် ပညာဗဟုသုတ ရှာဖွေရေးကိုသာ အဓိကထားကြသဖြင့် စရိုက်ဆိုးလျှင်ပင် အဆင့်မြင့်သူများထံမှ ပညာရရန် ကပ်တွယ်နေတတ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုမှော်ဆရာများပင်လျှင် ပင်နီယာ၏ အနားတွင်ရှိနေရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။ သူမသည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ မောက်မာမှုမှာ သည်းမခံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ပင်နီယာ ရှိနေသည့်နေရာတိုင်းတွင် အမြဲတမ်း ပြဿနာအမျိုးမျိုး တက်လေ့ရှိသည်။ သူမသည် မျှော်စင်သခင်အဆင့်အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို ဗြောင်ကျကျ အထင်သေးတတ်သဖြင့် ပဋိပက္ခများကို ရှောင်လွှဲ၍မရချေ။ ထို့ကြောင့် မှော်ဆရာအားလုံးက သူမကို "ရမ်းကားသော ပြဿနာရှာသူ" ဟု ခေါ်ဝေါ်ကာ မနှစ်သက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူမနှင့် ခုလေးတင် ငြင်းခုံခဲ့သော အစိမ်းရောင်မှော်မျှော်စင်မှ မှော်ဆရာ မီလန် (Milan) သည်လည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ သူသည် ပင်နီယာအပေါ် နာကျည်းချက် အပြည့်ရှိသည်။ လွန်ခဲ့သော ၇ နှစ်လုံးလုံး သူသည် သူမကို မှော်ပညာဖြင့် နှိမ်နင်းကာ သူမ၏ စော်ကားမှုများအတွက် တောင်းပန်ခိုင်းရမည့်နေ့ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့ရသည်။

သူသည် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး ညီလာခံတွင် သီအိုရီများ စတင်တင်ပြနိုင်ကတည်းက သူမ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် မီလန်သည် ယခုသူ့မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော အခြေအနေကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ? ...အင်း၊ နှစ်ဝက်ထက်တော့ ပိုမယ် ထင်တယ်လေ။"

"ဟု... ဟုတ်ကဲ့၊ မှန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"

"ဒီလောက်ထိ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ အရင်တစ်ခါက ငါပြောပြီးသားပဲလေ၊ မင်း သက်တောင့်သက်သာပဲ ပြောလို့ရပါတယ်လို့။"

"ကျွန်တော်... သက်တောင့်သက်သာပဲ ပြောရမလား?"

"အော်၊ အခုမှ သတိရတယ်၊ ငါကပဲ မင်းအဆင်ပြေသလို ပြောလို့ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပဲ။ မင်း ကြိုက်သလိုသာ လုပ်ပါ။"

"...!"

ပင်နီယာက သူမ ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ဆက်ပြောနိုင်သည့်အတွက် သက်ပြင်းချကာ ကျေနပ်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ မီလန်မှာ မျက်တောင်တခတ်ခတ်ဖြင့် ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။

'ဒါက ပုံရိပ်ယောင်မှော် (Illusion Spell) လား?'

ပင်နီယာ၏ ယုတ်မာသော ပုံရိပ်ယောင်မှော်တစ်ခုခု၏ လက်ချက်ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူသည် မှော်ဖြေဖျက်ခြင်း (Dispel Magic) ကိုပင် အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း မြင်ကွင်းကတော့ ပြောင်းလဲမသွားပေ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းကို ဒီမှာတွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

"ကျွန်... ကျွန်တော်လည်း တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်!"

မျှော်စင်သခင်အဆင့်ရှိမှသာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုတတ်သော ပင်နီယာသည် ယခုအခါ ဗိုက်ကလေးကို ပြကာ မြှူနေသည့် ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်မှာ လူတိုင်းအတွက် အံ့သြတုန်လှုပ်စရာ ဖြစ်နေသည်။ အနားတွင်ရှိနေသော မီလန်၏ ဆရာပင်လျှင် မှော်ဖြေဖျက်ခြင်းကို ငါးကြိမ်ထက်မက သုံးလိုက်ရသည်အထိ ထိုမြင်ကွင်းက တုန်လှုပ်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော် အံ့သြစရာများက မပြီးသေးပေ။

"ဒါနဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား?"

"အော်၊ အဲ့ဒါက..."

"ငါက ဝင်ပါရမယ့်နေရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မှော်ဆရာတွေဆိုတာ အချင်းချင်း သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ နေသင့်တာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား?"

အာလွန်၏ စကားမှာ အပြစ်တင်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရိုးရိုးလေး မှတ်ချက်ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ပင်နီယာသည် မီလန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ—

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်!"

သူမက တောင်းပန်လိုက်ခြင်းပင်။

"???"

ရောက်ရှိနေသော မှော်ဆရာအားလုံးမှာ ဆွံ့အကုန်ကြသည်။ တောင်းပန်စကားဆိုသည်ကို မပြောဖူးဟု ထင်ရသော ပြဿနာရှာသူ ပင်နီယာက ခေါင်းငုံ့တောင်းပန်နေခြင်းမှာ လက်တွေ့ဟု ယုံကြည်ရန် အလွန်ခက်ခဲနေသည်။ ၇ နှစ်လုံးလုံး ဤအခိုက်အတန့်ကို မျှော်လင့်ခဲ့သော မီလန်ပင်လျှင် သူတောင့်တခဲ့သော တောင်းပန်မှုကို ရရှိချိန်တွင် ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

အာလွန်၏ ဘေးတွင်ရပ်နေသော လီယန်သည်လည်း ပင်နီယာနှင့် မီလန်ကို တစ်လှည့်စီကြည့်ရင်း လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။ အတန်ကြာပြီးနောက်—

"ဒါဆိုရင်တော့ မနက်ဖြန်မှ တွေ့ကြတာပေါ့။"

"ဟု... ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ဗျာ...!"

အာလွန်၏ စကားကို အားတက်သရော ခေါင်းညိမ့်ပြပြီးနောက် ပင်နီယာသည် ထွက်ပြေးသကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး လစ်ထွက်သွားတော့သည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ထိုရမ်းကားသော ပြဿနာရှာသူကို အလွယ်တကူ ထိန်းကျောင်းလိုက်နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ 'ကောင့်ဖာလက်တီယို' ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

'...သူမက အရင်တစ်ခါကထက် ပိုပြီး တောင့်တင်းနေသလိုပဲ' ဟု ပင်နီယာ ပြေးထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အာလွန်က သူ့ဘာသာ တွေးနေမိသည်။

"ဟင်?"

ဘေးနားရှိ မှော်ဆရာများနှင့် လီယန်တို့က သူ့ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို သတိပြုမိသွားသောအခါ အာလွန် သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားသည်။

'ငါ တစ်ခုခု မှားလုပ်မိလို့လား?'

သူသည် အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားပြီး အခြေအနေကို အကဲခတ်ရန် မျက်လုံးကစားလိုက်သည်။

ပင်နီယာ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက်—

အာလွန်ကို ကြည့်နေကြသော မှော်ဆရာများသည် သူက ကောင့်ဖာလက်တီယိုဖြစ်ကြောင်း သိသွားကြပြီး အံ့သြကြည်ညိုသော နှုတ်ဆက်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

"...ပင်နီယာကို ပြဿနာရှာသူလို့ ခေါ်ကြတာလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်" လီယန်က ဖြေသည်။

"ထူးဆန်းတာပဲ။"

အာလွန်သည် လီယန် ပြောပြသော ပင်နီယာ၏ အကြောင်းကို နားထောင်ရင်း ခေါင်းစောင်းလိုက်မိသည်။

'ပင်နီယာက ဂိမ်းထဲမှာ တော်တော်လေး မောက်မာတယ်ဆိုတာ သိပေမယ့်... တခြားမှော်ဆရာတွေ ပြဿနာရှာသူလို့ ခေါ်တဲ့အထိ နာမည်ကြီးနေမယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့ဘူး... ကောင်းပြီလေ၊ ဒါက အဓိကဇာတ်ကွက် မဟုတ်တော့ မသိခဲ့တာ မဆန်းပါဘူး။'

နောင်နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် ဇာတ်လိုက်က ပင်နီယာကို အဖော်အဖြစ် စည်းရုံးလိမ့်မည်ဟု တွေးတောရင်း သူ ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်မကပဲ ပြန်မေးရမှာပါ။ အဲ့ဒီပြဿနာရှာသူက ကောင့်ရှေ့မှာ ဘာလို့ ဒီလောက် ငြိမ်ကုပ်နေရတာလဲ?"

လီယန်၏ မေးခွန်းကို အာလွန် ခဏတိတ်သွားသည်။ ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ အာလွန်ကိုယ်တိုင်ပင် ပင်နီယာ ဘာကြောင့် သူ့အနားမှာ ဤသို့ပြုမူသည်ကို သေသေချာချာ မသိခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မသိဘူးဟု ဝန်ခံရန် အနည်းငယ် အနေခက်သဖြင့် ဘာပြန်ပြောရမလဲ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လီယန်က လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ရောက်ပါပြီ။"

သူတို့ရှေ့တွင် အဆောက်အအုံတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဒါက..."

"ဒါက အထပ်ကူး ပြောင်းရွှေ့စက် (Inter-floor transportation device) ပါ။"

သူ့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော အရာမှာ ယခင်ကမ္ဘာက ဓာတ်လှေကားနှင့် ဆင်တူနေသည်။

"ကောင့်က ၃၈ ထပ်က စာကြည့်တိုက်ကို သွားချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား?"

အာလွန်က ခေါင်းညိမ့်ပြရင်း "ဟုတ်တယ်၊ အခု ဝင်သွားလို့ ရမလား?" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ပြင်ဆင်စရာလေးတွေ ရှိနေလို့ အတူ လိုက်မလာနိုင်တာကို ခွင့်လွှတ်ပါ။"

"ရပါတယ်၊ စာကြည့်တိုက်ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။"

အမှန်တကယ်တော့ စာကြည့်တိုက်တွင် သူလုပ်မည့် အလုပ်ကို ထည့်တွက်လျှင် လီယန် မရှိခြင်းက ပို၍ အဆင်ပြေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ခေါင်းညိမ့်လိုက်သောအခါ လီယန်က စက်၏ ညာဘက်ရှိ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ကောင့်က ပင်နီယာကို ဘယ်လိုများ ကိုင်တွယ်လိုက်တာလဲ?"

လီယန်က ထပ်မံမေးလိုက်စဉ်မှာပင်—

ဝုန်းးးးး!

နက်ရှိုင်းသော မြည်ဟီးသံနှင့်အတူ စက်၏တံခါး ပွင့်လာသည်။ လီယန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မကျေနပ်သော အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏ ရုတ်တရက် စိတ်အပြောင်းအလဲကြောင့် အာလွန်သည်လည်း သူမ ကြည့်ရာဘက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာရာတိုင်းကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော ပုံစံရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး သူတို့ထံ လျှောက်လာနေသည်။

"အိုး... ဘယ်သူများလဲလို့။ ငါတို့ရဲ့ လီယန်လေးပါလား?"

"...ဘာရုချ် (Baruch)။"

လီယန်၏ လေသံမှာ ပြတ်သားသော ရန်လိုမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ ရင်းနှီးဖော်ရွေမှု မရှိသော အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို လာတွေ့တာလား?"

"စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နဲ့။"

"တကယ်လား? ငါကတော့ မင်းကို တွေ့ချင်နေတာ။ နှမြောစရာပဲ။"

ဘာရုချ်ဟု ခေါ်သော ထိုအမျိုးသားသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော လီယန်ထံမှ အကြည့်လွှဲကာ အာလွန်ကို တည့်တည့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက ဘယ်သူလဲ? တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ မျက်နှာပါလား။"

"သူက ကောင့်ဖာလက်တီယိုပဲ။"

လီယန်၏ စကားကြောင့် ဘာရုချ်သည် အာလွန်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ပုံစံမှာ အထင်မကြီးကြောင်း သိသာနေသည်။ ခဏအကြာတွင် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် "အာ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အော်... မင်းပဲကိုး။ နှစ်ပေါင်းရာချီကြာပြီးမှ ကျူးကျော်သူကို နှိမ်နင်းရာမှာ ကူညီပေးခဲ့တဲ့သူဆိုတာ။"

ဘာရုချ်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ကောင့်ဖာလက်တီယို။ ကျွန်တော်က ခရမ်းရောင်မျှော်စင်က မှော်ဆရာ ဘာရုချ်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ထပ်တွေ့ကြဦးမှာပါ။"

ထို့နောက် သူသည် အာလွန်ကို ခေါင်းတစ်ချက်ညိမ့်ပြကာ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော် ထွက်ခွာသွားသည်။

အတန်ကြာပြီးနောက်...

'ခရမ်းရောင်မျှော်စင်သခင်ရဲ့ သားပေါ့...'

အထပ်ကူးစက် စတင်လှုပ်ရှားလာစဉ် အာလွန်သည် လီယန်နှင့် ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်စဉ်းစားနေမိသည်။

'ဒါပေမဲ့ သူက ဂိမ်းထဲမှာ တစ်ခါမှ မပါခဲ့ဘူး။'

အာလွန်သည် ရုပ်သွင်ကို ကြည့်ပြီး လူကဲခတ်တတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း ဘာရုချ်၏ ရိုင်းစိုင်းသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး သူ့ကို ဂရုမစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လီယန် ပြောပြချက်အရ ဘာရုချ်သည် သူတစ်ပါး၏ သုတေသနရလဒ်များကို ခိုးယူကာ မိမိအပိုင် လုပ်တတ်သူ သို့မဟုတ် နောက်ကွယ်တွင် အတင်းပြောတတ်သူ ဖြစ်သော်လည်း အာလွန်အတွက်တော့ အရေးပါသူ မဟုတ်ပေ။

အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက်—

ဝုန်းးးးး!

"အိုး။"

တံခါးပွင့်သွားသောအခါ အာလွန်မှာ အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားရသည်။ သူ့ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော နေရာမှာ ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကြက်အထိ စာအုပ်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။ အဆုံးမရှိသော စာအုပ်စင်တန်းကြီးများမှာ "မှော်မျှော်စင်" ဟူသော နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။

'ဒီမှာ ငါရှာရမယ့်အရာ နှစ်ခုရှိတယ်။'

အာလွန်သည် စာအုပ်စင်များကြားတွင် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းရှာဖွေတော့သည်။ သူသည် ဂိမ်းထဲတွင် ဤနေရာသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးသဖြင့် ရင်းနှီးနေသော်လည်း လက်တွေ့မှာ ဂိမ်းနှင့် မတူသဖြင့် ထင်ထားသည်ထက် အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးလိုက်ရသည်။

သို့သော် မကြာမီ သူရှာနေသော စာအုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးရှိသည့် စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ အခြားစာအုပ်များကြားတွင် သိသိသာသာ ထင်ရှားနေသည်။

'တွေ့ပြီ။'

အာလွန်သည် ထိုစာအုပ်ကို စင်ပေါ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် ခေါင်းစဉ် သို့မဟုတ် ရေးသားသူ အမည် မရှိပေ။ သူသည် ဝေခွဲမနေဘဲ စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းပိုင်းရှိ စာမျက်နှာများမှာလည်း မျက်နှာဖုံးကဲ့သို့ပင် မည်းနက်ပြီး ဗလာ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ထိုဗလာစာမျက်နှာများကို တစ်ရွက်ချင်း လှန်ကြည့်နေရင်း စာအုပ်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် အရောက်တွင် ဝှက်ထားသော အကန့်လေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

'တွေ့ပြီ။'

ထိုအကန့်ထဲတွင် လက်စွပ်နှင့်တူသော လက်ဝတ်ရတနာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ "ဟို ဂတ်ဖ်တူ" (Ho Gaftu) ပင် ဖြစ်သည်။ အာလွန်၏ အဝတ်အစားများကဲ့သို့ပင် ထိုအရာသည် အလင်းကိုပင် ဝါးမျိုနိုင်မည့်အလား နက်မှောင်နေသည်။

အာလွန်သည် ထိုအရာကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ အသာထည့်လိုက်ပြီး စာအုပ်ကို မူလနေရာသို့ ပြန်ထားလိုက်သည်။

'ပထမတစ်ခုတော့ ပြီးပြီ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အချိန်ပိုလိုမယ်၊ ဒါကြောင့် အခုကတည်းက ပြင်ဆင်ထားမှ ဖြစ်မယ်။'

အိတ်ကပ်ထဲရှိ ဟို ဂတ်ဖ်တူ၏ အထိအတွေ့ကို ကျေနပ်ရင်း အာလွန်သည် ဒုတိယပစ္စည်းအတွက် ပြင်ဆင်မှု စတင်သည်။ စာကြည့်တိုက်၏ ဘယ်ဘက်ရှိ အသုံးမပြုတော့သော နာရီအိုကြီးကို လက်ရှိအချိန်နှင့် မဆိုင်ဘဲ ၁၂ နာရီ တည့်တည့်သို့ ရွှေ့ထားလိုက်သည်။

'ကျန်တာကိုတော့... နောက်နှစ်ရက်နေမှ ပြန်လာခဲ့မယ်။'

အာလွန်သည် ဟို ဂတ်ဖ်တူကို ပြန်စမ်းကြည့်ရင်း—

'ဒါကို အခုချက်ချင်း သုံးကြည့်ချင်လိုက်တာ။'

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤပစ္စည်းသည် သူ၏ လက်ရှိမှော်အသုံးချမှုကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အချိန်မှာ ညနေစောင်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ စာကြည့်တိုက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မှော်ညီလာခံ စုဝေးပွဲ စတင်သည်။ အစိမ်းရောင်မျှော်စင်၏ တင်ပြမှုအပြီး၊ မှော်ဆရာအများစု တက်ရောက်သော ချစ်ကြည်ရေး ပြိုင်ပွဲတွင် အာလွန် စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

"နှစ်ပေါင်းရာချီပြီးမှ မြောက်ဘက်က ကျူးကျော်သူတွေကို နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ နာမည်ကျော် ကောင့်ဖာလက်တီယိုနဲ့ ကျွန်တော် ခွန်အားချင်း စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ပါတယ်။ ဘယ်လိုသဘောရသလဲ?"

၎င်းမှာ တိုက်ပွဲခေါ်သံပင် ဖြစ်သည်။ စိန်ခေါ်သူမှာ လှောင်ပြုံးပြုံးနေသော ခရမ်းရောင်မျှော်စင်သခင်၏ သား ဘာရုချ် ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် တစ်ခုခုကို ကြံစည်ထားသည့်ပုံပင်။