ဗီလိန်များကို အုပ်စိုးသူ

အခန်း (၄၈) - ပါရမီရှင်ကို စစ်သားတစ်ယောက်လို ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်သူ

ကောင့်ဇီနိုနီးယားသည် ရှေ့တည့်တည့်ကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။

သူမရှေ့တွင်ရှိနေသူမှာ မြင့်မြတ်သူများအစုအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံရေးလောကတွင် လျစ်လျူရှု၍မရသော သြဇာအာဏာရှိသည့် နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောသူက ကောင့်အာလွန်ဖာလက်တီယိုရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့အရိုအသေပေးနေသည်။

'ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ...?'

ကောင့်ဇီနိုနီးယားသည် ကယ်လ်ဖာကို မတည်ထောင်မီက မြေအောက်လောကတွင် အဓိကလှုပ်ရှားခဲ့သူဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိနိုင်ငံရေးအခြေအနေကို လုံးဝနားမလည်သူတော့မဟုတ်ပေ။ ဇီနိုနီးယားမျိုးနွယ်စုသည် အကျိုးအမြတ်အတွက် အုပ်စုများကြားတွင် အမြဲကစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူမသာ နိုင်ငံရေးအကြောင်း ဘာမှမသိခဲ့လျှင်ပင် ဤအခြေအနေက အလွန်အံ့သြစရာကောင်းနေသည်။ နိုင်ငံရေးလောကတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး ကြီးမားသော အာဏာရှိသည့် မြင့်မြတ်သူများသည် အခြားသူများအား အလွယ်တကူ ခေါင်းငုံ့လေ့မရှိကြချေ။

ပန်းတိုင်အတွက် ရှေ့တွင်ပြုံးပြပြီး နောက်ကွယ်တွင် ဓားနှင့်ထိုးတတ်သော မြေအောက်လောကနှင့်မတူဘဲ မြင့်မြတ်သူများ၏ နိုင်ငံရေးလောကသည် တရားမျှတမှု၊ မူဝါဒနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာတို့ကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော အရိုအသေပေးမှုကို ဘယ်သောအခါမှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်ကြပေ။ ဂုဏ်သိက္ခာက အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်သည့် လောကတွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို ခေါင်းငုံ့ခြင်းသည် ထိုသူအား အတွင်းရောအပြင်ပါ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကို ပေးအပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

'ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...?'

ကောင့်ဇီနိုနီးယားသည် အာလွန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းက သူ၏ရှုံးနိမ့်မှုကို ကြေညာနေသော်လည်း အာလွန်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြသည့်အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိချေ။ ၎င်းမှာ ဤရလဒ်ကို အစကတည်းက ကြိုတင်သိနေသည့်အလားပင်။

ဇီနိုနီးယားသည် သူမ၏ လက်ဖျားများ တုန်ယင်လာသည်အထိ ခံစားလိုက်ရပြီး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

'မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။'

အာလွန်က နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းကို အရှုံးပေးလာအောင် ဘယ်လိုနည်းလမ်း သုံးခဲ့သလဲဆိုတာကို သူမ လုံးဝမသိသလို စိတ်တောင်မကူးကြည့်နိုင်ပါ။ သို့သော် သူမအတွက် အရေးကြီးသည်မှာ ထိုစွမ်းအားပင်ဖြစ်ရာ သူမသည် အာလွန်ကို ကြည်ညိုလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့်သာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

'…ဒါက ဘာကြီးလဲ?'

တစ်ဖက်တွင်မူ အာလွန်သည် ခေါင်းငုံ့နေသော နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းကိုကြည့်ရင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်။ တိတ်ဆိတ်ခြင်း။ အာလွန် တိတ်ဆိတ်နေခြင်းမှာ သူရွေးချယ်ထား၍မဟုတ်ဘဲ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိသောကြောင့် အခြေအနေကို နားလည်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

'ငါ တစ်ခုခု လုပ်မိလို့လား?'

ပါးစပ်ထဲက မုန့်ကိုပင် ဝါးရန်မေ့နေသော အာလွန်သည် သူ၏ဦးနှောက်ကို အစွမ်းကုန်အသုံးချကာ စဉ်းစားနေသော်လည်း မကြာမီ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ဘယ်လိုပဲစဉ်းစားစဉ်းစား သူ တစ်ခုခုလုပ်ခဲ့တာကို မမှတ်မိသလို၊ နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ စိတ်တောင်မကူးနိုင်အောင် သူ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။

'…ကောလာဟလတစ်ခုခု ပျံ့သွားတာလား?'

သဘာဝကျကျပင် အာလွန်သည် အခြားအကြောင်းရင်းများကို စတင်စဉ်းစားလာသည်။

'စဉ်းစားကြည့်ရင်... မကြာသေးခင်က ဆိုးလ်ရန်းနဲ့ ငါနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ပျံ့နေတယ်လေ။'

ကိုလိုနီနယ်မြေကနေ ပျံ့နှံ့လာတဲ့ ကောလာဟလတွေကို သိထားတဲ့ နယ်စားကြီး အာတီးယားနဲ့ ကောင့်ဇီနိုနီးယားတို့ကို သူ သတိရလိုက်ပေမယ့် အဲ့ဒီသီအိုရီကိုလည်း ချက်ချင်း ပယ်ဖျက်လိုက်ပြန်သည်။ ကောလာဟလတွေကြောင့် တခြား မြင့်မြတ်သူတွေက သူ့ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံကြတာ မှန်ပေမယ့် ဆိုးလ်ရန်းကြောင့်နဲ့တော့ နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းက ခေါင်းငုံ့စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

အာလွန်သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကောက်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

'ဒီအမျိုးသမီးနှစ်ယောက် ဘာတွေလုပ်လိုက်ကြတာလဲ?'

အာလွန်သည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော နယ်စားကြီး အာတီးယားနှင့် ကောင့်ဇီနိုနီးယားတို့ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူက နိုင်ငံရေးအကြောင်း နားမလည်သော်လည်း အုပ်စုတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်က ဤကဲ့သို့ ခေါင်းငုံ့ခြင်းသည် မည်မျှ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သိထားသဖြင့် သူသည် ထိုနှစ်ယောက်ကို ကြောင်ကြည့်နေမိသည်။

'…အာ။'

သူသည် သူ့နောက်ကွယ်မှ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ အက်စတေးရီးယား (Asterian) ဘုရင်နိုင်ငံ၏ ဝှက်ကွယ်ထားသော အာဏာရှင်သုံးဦးထဲမှ နှစ်ဦးဖြစ်လာမည့်သူများဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

'ငါ သတိထားမှ ဖြစ်တော့မယ်။'

အာလွန်၏ အတွေးများအဆုံးတွင်—

"တကယ်ပါပဲ၊ ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါပြီ..."

လူပုံအလယ်တွင် တစ်ခါမျှ ဦးညွှတ်ခြင်းမရှိခဲ့သော နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းသည် သူ၏ခေါင်းကို ပို၍နှိမ့်ချကာ ခွင့်လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်နေသည်။ နယ်စားကြီး၏ မျက်နှာတွင် အရှက်ရခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ ကြောက်ရွံ့နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ရရှိခဲ့သော စာတစ်စောင်ကြောင့်ဖြစ်သည်။

နယ်စားကြီး လင်းဂရေ့ဗ်သည် ဘာသာပြောင်းလဲခိုင်းသည့်စာ (Conversion Letter) ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်သို့ အတင်းအကြပ် ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရပြီး မကြာမီမှာပင် ဖီးဘွိုင်းလည်း စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ထိုစာထဲတွင် များများစားစား မပါဝင်ဘဲ မှော်စွမ်းအင်ပါသော ဖန်လုံးငယ်တစ်ခုနှင့် စာတစ်ကြောင်းသာ ပါရှိသည်။ သို့သော် ထိုအရာက နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းကို သေလောက်အောင် ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ကြိမ်စာ ဗီဒီယိုပြသနိုင်သော ထိုမှော်ဖန်လုံးထဲတွင်—

[အာ... အား... ကျွန်တော် တကယ် ဘာမှမသိပါဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်~]

တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်နေပြီး ဖြူဖွေးသော ထိုင်ခုံတစ်ခုတွင် ချည်နှောင်ခံထားရကာ အတက်ရောဂါရနေသလို ခံစားနေရသော နယ်စားကြီး လင်းဂရေ့ဗ်က နောင်တရကြောင်း ပြောနေသည့် ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဗီဒီယိုပြပြီးနောက် ဖန်လုံးမှာ အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားပြီး စာတစ်စောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

[နောက်တစ်ယောက်က မင်းပဲ။]

ထိုစာတစ်ကြောင်းတည်းသာ ရေးသားထားသည်။ ၎င်းကပင် နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းကို ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ ဤလက်တုံ့ပြန်မှုက မည်သူ့ထံမှလာသည်ကို သူ အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

'ကောင့်အာလွန်ဖာလက်တီယို...!'

အာလွန်သည် သူတို့လာဘ်ထိုးထားသော အဆင့်မြင့် ကာဒီနယ်များထက် သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်အတွင်း မည်သို့ ပိုမိုခိုင်မာသော အဆက်အသွယ်များ ရှိနေသနည်းဆိုသည်ကို ဖီးဘွိုင်း နားမလည်နိုင်ပေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ အရေးမကြီးတော့ပါ။ အရေးကြီးသည်မှာ အာလွန်ကို ဖြိုလဲရန် သူနှင့်အတူ ပူးပေါင်းခဲ့သော နယ်စားကြီး လင်းဂရေ့ဗ်မှာ သေလုမျောပါးဖြစ်အောင် နှိပ်စက်ခံထားရပြီး နောက်ပစ်မှတ်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အကယ်၍ ဤစာကိုသာ မရခဲ့လျှင် နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းသည် အာလွန်အား ခေါင်းငုံ့မည်မဟုတ်ပေ။ ဘာသာပြောင်းလဲခိုင်းသည့်စာသည် နိုင်ငံရေးအရ အရေးကြီးသော ပြဿနာဖြစ်သော်လည်း သူသည် မိစ္ဆာများနှင့် တကယ်ပတ်သက်ခြင်းမရှိသရွေ့ အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ သို့သော် လင်းဂရေ့ဗ်မှာ ဘာအမှားမှမရှိဘဲ ထိုကဲ့သို့ ခံခဲ့ရသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် လင်းဂရေ့ဗ်၏ ပျက်စီးမှုမှာ အာလွန်၏ စီစဉ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။

သန့်ရှင်းသောနိုင်ငံတော်သို့ အခေါ်ခံရပြီး လင်းဂရေ့ဗ်ကဲ့သို့ အဖြစ်မျိုး မကြုံချင်သဖြင့် ဖီးဘွိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး~!"

သူသည် ခေါင်းငုံ့ရုံတင်မကဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စတွားကာ ဒူးထောက်တောင်းပန်နေတော့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ နိုင်ငံရေးလောကကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကျန်ရှိသောဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူလိုကြောင်း ပြသနေသည့် စိတ်ပျက်အားငယ်သော တောင်းပန်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါ—

'အံ့သြစရာပဲ...!' 'ကောင့်ဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ...!'

ကောင့်ဇီနိုနီးယားနှင့် နယ်စားကြီး အာတီးယားတို့သည် အာလွန်ကို ကြည်ညိုလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

'…အံ့သြစရာပဲ။ သူ ဘာတွေများ လုပ်လိုက်တာလဲ?'

အာလွန်သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် သူတို့ကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေ့တွင်—

"...ငါ စဉ်းစားပေးပါ့မယ်။"

အာလွန်သည် သူကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်သော စကားကို ရေရွတ်ရင်း အားလုံး၏ စိုက်ကြည့်မှုများကြားမှ ကပွဲခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် ကယ်လ်ဖာ စတင်တည်ထောင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့သော သံသယများ—အာလွန်သည် အာတီးယားနှင့် ဇီနိုနီးယားတို့ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ရန်အတွက် အရုပ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်ဆိုသော သံသယများကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ်သွားစေခဲ့သည်။

ဆွေးနွေးပွဲစတင်ပြီး သုံးရက်ခန့်အကြာတွင် အာလွန်သည် ဘာရီတန် (Verityun) နယ်မြေမှ ထွက်ခွာကာ အရှေ့ဘက်သို့ စတင်ခရီးနှင်ခဲ့သည်။ ဤခရီးစဉ်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ မှော်ညီလာခံ (Magic Society) သို့ တက်ရောက်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နှစ်ရက်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသော ဆွေးနွေးပွဲမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လီယန်၏ စာထဲတွင် ပါရှိသည့်အတိုင်း မှော်ညီလာခံနှင့် နီးကပ်သော ဘလူးဂေးလ် (Blugill) နယ်မြေသို့ သွားရာလမ်း ငါးရက်မြောက်နေ့တွင်—

နယ်စားကြီး ဖီးဘွိုင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘာသာပြောင်းလဲခိုင်းသည့်စာကို လက်ခံရရှိသွားကြောင်း အီဗန်ထံမှ အာလွန် ကြားသိလိုက်ရသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ သူလည်း အခေါ်ခံလိုက်ရတာပဲလား..."

"ဟင်? ဒါ သခင်ကြီး လုပ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား?"

"ငါလား?"

"ဟုတ်ပါတယ်။"

"ငါ မင်းနဲ့ တစ်ချိန်လုံး အတူရှိနေတာကို အဲ့ဒါတွေ လုပ်ဖို့ အချိန်ရှိမယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်လို့လား?"

"အဲ့ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ..." အီဗန်က တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ သူ၏အတွေးကို ပြောပြသည်။ "ဒီရက်ပိုင်း... သခင်ကြီးကို ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားသလို ခံစားရတယ်။"

"ငါကလား? ဘာကို ဖုံးကွယ်ရမှာလဲ?"

"မသိဘူးလေ... မှော်ပညာနဲ့ တခြားအရာတွေပေါ့။ မကြာသေးခင်ကမှ ဘာမှမလုပ်ဘူးလို့ ပြောပြီး အခုကျတော့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီလေ။"

အာလွန် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "...ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာတာက တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှုပါ။"

"တိုက်ဆိုင်မှုနဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာဖို့ ဆိုတာက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...?"

သူ၏ အခြေအနေမှာ မည်မျှ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်—

"ရောက်တော့မယ် ထင်တယ်။"

အီဗန်က မှော်ညီလာခံနှင့် နီးကပ်သော အက်ရှ်တာလွန် (Ashtalon) ဘုရင်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေဖြစ်သော ဘလူးဂေးလ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ မကြာမီမှာပင် အာလွန်သည် ချိန်းဆိုထားသော နေရာ၌ အနီရောင်မျှော်စင်မှ မှော်ဆရာများနှင့်အတူ ရှိနေသော လီယန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ ကောင့်။"

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"

အရင်နှင့်မတူဘဲ လီယန်သည် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ နှုတ်ဆက်ပြီး သူတို့သည် မှော်ညီလာခံကျင်းပရာနေရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားကြသည်။ မြင်းရထားဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့ကြသဖြင့် နေမဝင်မီမှာပင် ဗဟိုမျှော်စင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

"ဝါး... အကြီးကြီးပဲ" ဗဟိုမျှော်စင်ကို မြင်သည်နှင့် အီဗန်က အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အာလွန်သည်လည်း မျှော်စင်ကို မော့ကြည့်ရင်း အထင်ကြီးလေးစားမိသည်။ Psychedelia ဂိမ်းကစားစဉ်က ဤမျှော်စင်၏ ပုံများကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးသော်လည်း လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသည်။

'ဒါက လော့တေးမျှော်စင် (Lotte Tower) ထက်တောင် မြင့်မလားမသိဘူး။'

ဂိမ်းထဲက ရှုခင်းတွေနဲ့မတူဘဲ၊ ဒီလို စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ဒီလောက်မြင့်တဲ့ အဆောက်အအုံကြီးကို မြင်ရတာက သူ့ကို ဖိအားပေးနေသလို ခံစားရစေသည်။ လက်တွေ့လောကက အဆောက်အအုံကြီးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင်း သူ မည်မျှကြာအောင် ကြည့်နေမိမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

"တကယ်ကြီးတယ် မဟုတ်လား?"

"အမှန်ပဲ။"

"အတွင်းထဲကို ဝင်ကြရအောင်။"

အာလွန်သည် လီယန်နှင့်အတူ မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

"ကျွန်မ သိသလောက်တော့ ပထမနေ့မှာ အစိမ်းရောင်မျှော်စင်က သူတို့အသစ်တွေ့ရှိထားတဲ့ သီအိုရီကို တင်ပြမယ်လို့ သိရတယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ ချစ်ကြည်ရေး ပြိုင်ပွဲလေးတွေ ရှိမယ်။ ပြီးရင် မနက်ဖြန်ကျရင်တော့—"

အာလွန်သည် လီယန်၏ ရှင်းပြချက်များကို နားထောင်ရင်း အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

"လူတွေက ငါထင်သလောက် မများဘူးပဲ။"

"ဒါက ညီလာခံကြီးရဲ့ အဓိကပွဲ မဟုတ်သေးလို့ပါ။"

"ညီလာခံကြီး?"

"အိုး၊ ကျွန်မ ရှင်းပြဖို့ မေ့သွားတာလား?" လီယန်က ထပ်မံရှင်းပြရာ အာလွန်က နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက ညီလာခံကြီးဆိုတာ မျှော်စင်သခင်အားလုံး ပါဝင်တက်ရောက်တဲ့ ပွဲပေါ့။"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲ့ဒီပွဲကျရင်တော့ မှော်ဆရာတွေ အများကြီး ရှိလာမှာပါ။ အခုပွဲကတော့ အဲ့ဒီလောက် မများသေးဘူးပေါ့။"

အာလွန်သည် ဂိမ်းထဲမှာ မပါရှိခဲ့သော ဤအချက်အလက်သစ်ကို မှတ်သားရင်း ခေါင်းညိမ့်လိုက်စဉ်—

"ဟား၊ ဒီလူအတွေကတော့ တကယ်ပဲ။"

"ဘာ? အဲ့ဒါက လွန်လွန်းတယ်!"

"လွန်တယ်? ဒီလောက်တောင်မှ နားမလည်ကြရင်တော့ မင်းတို့က တကယ်ပဲ လူအတွေပဲ။ မဟုတ်ဘူးလား?"

မျှော်စင်၏ တစ်ဖက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ရင်းနှီးနေသည့် ဒေါသသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အာလွန်သည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ လီယန်ကတော့ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

"အပြာရောင်မျှော်စင်ရဲ့ ဒုတိယမျှော်စင်သခင်က တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ထပ်ပြီး ရန်ဖြစ်နေပြန်ပြီ ထင်တယ်။"

"အပြာရောင် ဒုတိယမျှော်စင်သခင်?"

"ဟုတ်ပါတယ်။ သခင်ကြီးလည်း သိမှာပါ၊ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းအထင်ကြီးတဲ့သူဆိုတော့ အခုလည်း တစ်ခုခု ငြင်းခုံနေတာ ဖြစ်မှာပါ။"

အရင်တစ်ခါက လီယန်သည် အပြာရောင်မျှော်စင်ကို အထင်မကြီးကြောင်း ပြသခဲ့သည်ကို အာလွန် သတိရလိုက်ပြီး သူမကို မေးခွန်းမေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်—

"ဟေး! ပြန်လုပ်ကြည့်ရအောင်!"

"ဘာကို ပြန်လုပ်မှာလဲ၊ မင်းတို့ လူအတွေရဲ့? မင်းတို့ ငါ့ကို တကယ် နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား? ဘာလဲ၊ အရင်တစ်ခါက ဆယ်ယောက်နဲ့မနိုင်လို့ အခု အယောက်နှစ်ဆယ် ခေါ်လာဦးမလို့လား?"

"ဟေး!!"

ချစ်ကြည်ရေး ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာနေရာမှ ဒေါသထွက်နေသော မှော်ဆရာတစ်စု ထွက်လာကြသည်။ သူတို့နောက်တွင် ပင်နီယာ (Penia) က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း လျှောက်လာသည်။

"ဟင်?"

ရုတ်တရက် ပင်နီယာသည် လီယန်ကို မြင်သွားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဟော... ဘယ်သူတွေပါလိမ့်? မနှစ်က ငါ့ကို တစ်ချက်တောင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဟန်ပြမှော်ဆရာမလေး မဟုတ်လား?"

လီယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပင်နီယာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပင်နီယာက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ? ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ကူညီဖို့ သူငယ်ချင်း ခေါ်လာတာလား—"

ပင်နီယာ၏ အကြည့်က ညာဘက်သို့ ရောက်သွားသည်။

"အင်...?"

သူမ တောင့်ခဲသွားသည်။

"?"

ပင်နီယာ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ စောစောက လူတိုင်းကို အထင်သေးသလို လှောင်ပြောင်နေသော ပင်နီယာသည် ယခုအခါတွင်မူ လုံးဝ ဆွံ့အသွားသလို ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုကို လီယန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

"မ... မင်္ဂလာပါ...!"

ပင်နီယာ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားလုံးကြောင့် လီယန် ဘာပြောရမှန်းမသိအောင် အံ့သြသွားသည်။ သူမသည် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းပင်။ ပင်နီယာကဲ့သို့သောသူက တစ်စုံတစ်ဦးကို ဤမျှ အရိုအသေပေးစကား ပြောလိမ့်မည်ဟု လီယန် တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ချေ။

ထို့နောက်—

"မတွေ့တာ ကြာပြီပဲ။ နေကောင်းရဲ့လား?"

"ဟု... ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ဗျာ!"

အပြင်လူများက ပါရမီရှင်ဟု ခေါ်ကြသော်လည်း မှော်ဆရာများကြားတွင် ပြဿနာရှာသူအဖြစ် နာမည်ကြီးသော ပင်နီယာသည် စစ်သားတစ်ယောက် အမိန့်နာခံသကဲ့သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

လီယန်သာမက ပင်နီယာနောက်မှ လိုက်လာကြသော ဒေါသထွက်နေသည့် မှော်ဆရာများပါ ဆွံ့အကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် မဖြစ်နိုင်သောအရာကို ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သော ကောင့်အာလွန်ဖာလက်တီယိုကိုသာ ကြောင်ကြည့်နေမိတော့သည်။