ဗီလိန်များကို အုပ်စိုးသူ

အခန်း (၄၁) - မမျှော်လင့်ထားသော အသံ

သဲကန္တာရနိုင်ငံတော်၊ ကိုလိုနီ။

နိုင်ငံ၏ နှလုံးသားဖြစ်သလို အထင်ကရနေရာတစ်ခုလည်းဖြစ်သော ကိုလိုနီအားကစားကွင်းကြီး (The Colosseum) သည် မြို့တော်နှင့် အမည်တူပင်ဖြစ်သည်။ ထိုကွင်းကြီးသည် ဂလက်ဒီယေတာ (Gladiators) တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၏ သွေးများဖြင့် အမြဲတစေ စွန်းထင်နေပြီး၊ လူထု၏ ကြွေးကြော်သံများနှင့် ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ့ရှိသည်။

တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦး ဓားဖြင့်အထိုးခံရသည်ဖြစ်စေ၊ အသက်ဆုံးရှုံးသည်ဖြစ်စေ ဤကွင်းကြီးအတွင်း ဖြစ်ပျက်သမျှအရာအားလုံးသည် လူအများအတွက် ဖျော်ဖြေရေးသက်သက်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အားကစားကွင်းကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

လူမရှိ၍တော့ မဟုတ်ပေ။ အားကစားကွင်းအတွင်းရှိ လူသွားရာ လှေကားထစ်များတွင်ပင် ခြေချစရာမရှိအောင် လူများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ပွဲမစသေး၍လားဆိုတော့လည်း မဟုတ်ပြန်ပေ။ အဆင့်အမျိုးမျိုးရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးသမား ရာပေါင်းများစွာသည် ကွင်းလယ်၌ မီးမောင်းထိုးခံထားရလျက် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ တစ်ခုတည်းရှိသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးသမား ရာပေါင်းများစွာသည် ကွင်း၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် စုရုံးနေကြသော်လည်း ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင်မူ အမျိုးသားတစ်ဦးတည်းသာ ရပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သူကြည့်ကြည့် မမျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။

သို့သော် ထိုသို့ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသော အမျိုးသားထံတွင် မည်သည့် မကျေနပ်ချက်မျှ မရှိဘဲ၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးပါးပါးလေးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ရှိ သံလက်အိတ် (Iron Gauntlets) များမှာ တောက်ပနေသည်။

မှော်ပညာဖြင့် အသံချဲ့ထားသော ဒိုင်လူကြီး၏ အမိန့်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ရာပေါင်းများစွာသည် ထိုအမျိုးသားထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။ အချို့က ဓားများ၊ အချို့က လက်သီးများ၊ အချို့က ပုဆိန်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ A-အဆင့်မှ B-အဆင့်အထိ ရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးသမား အစုံအလင်သည် ထိုအမျိုးသားတစ်ဦးတည်း၏ လည်ပင်းကို ရည်မှန်းကာ အတင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ပြေးဝင်လာသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင်မူ ပြုံးမြဲပြုံးဆဲပင်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသူများ၏ မျက်လုံးများတွင်မူ ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုများ ရှိနေကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ မည်သူနည်းဆိုသည်ကို လူတိုင်းသိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤကိုလိုနီ၏ ဘာဘာယာဂါ (Babayagas) လေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဘာဘာယာဂါရာထူးကို သက်တမ်းအရှည်ဆုံး ထိန်းသိမ်းထားသူ။

ကယ်လ်မန် အာရန့်စ် (Kalman Arents)။

ကယ်လ်မန်သည် ပြုံးလိုက်ရင်း အနေအထားကို ပြင်လိုက်သည်။ ဘယ်ခြေကို ညာခြေနောက်သို့ ပို့လိုက်ပြီး ညာလက်ကို နောက်သို့ ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားတိုင်းသည် တစ်ခဏအတွင်း တင်းမာသွားသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ သူ့ထံသို့ မရောက်မီမှာပင် ကယ်လ်မန်သည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

လေဟာနယ်ထဲသို့ ပစ်လိုက်သော လက်သီးတစ်ချက်။ မည်သူ့ကိုမှ ရည်ရွယ်ခြင်းမရှိသော်လည်း မည်သူ့ကိုမဆို ထိမှန်နိုင်သော လက်သီးတစ်ချက်။

ဘုန်း!

ထွက်ပေါ်လာသော လေဖိအားလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် သူ့ထံ ပြေးဝင်လာသော တိုက်ခိုက်ရေးသမား ရာပေါင်းများစွာမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ ကယ်လ်မန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်—

ခွမ်း!

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်မှုကြီး စတင်တော့သည်။ ကယ်လ်မန်၏ အနက်ရောင်လက်အိတ် ထွက်ပေါ်လာတိုင်း ပြန်ထရန် ကြိုးစားနေသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွသွားရသည်။ ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် အားကစားကွင်းကြီးတစ်ခုလုံးမှာ လဲကျနေသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများနှင့် ကယ်လ်မန်သာ ကျန်ရစ်တော့သည့်အထိ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်—

"ဝိုးးးးးးး!"

စောစောက အခြေအနေမှာ လိမ်ညာချက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် အားကစားကွင်းကြီးတစ်ခုလုံး အော်ဟစ်အားပေးသံများဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ ရူးသွပ်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် ကယ်လ်မန်ကြောင့် ခေါင်းကြေသွားသူများ သို့မဟုတ် နှလုံးအဖောက်ခံလိုက်ရသူများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ သူတို့သည် ကယ်လ်မန်အတွက်သာ ရူးရူးမူးမူး အော်ဟစ်အားပေးနေကြသည်။

ကယ်လ်မန်သည် ပြုံးလျက်ပင် လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားကစားကွင်းအတွင်းပိုင်းသို့ ပြန်လျှောက်သွားသည်။ ဘာဘာယာဂါများအတွက် သီးသန့်ထားရှိသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် အနားယူဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ မပြတ်တမ်းထွက်ပေါ်နေသည့် အားပေးသံများကို နားထောင်ရင်း သူက ဆိုသည်။

"မိုက်မဲတဲ့လူတွေ အများကြီး ရှိနေတုန်းပဲ။ လူအင်အား ရာနဲ့ချီရုံနဲ့ ဘာဘာယာဂါ တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေကြတာလား။"

အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကြောင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး ပြုံးနေသည်ကို ကယ်လ်မန် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ အခြားဘာဘာယာဂါတစ်ဦးဖြစ်သော မာလီယန် (Malian) ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကတုံးပြောင်ပြောင် မျက်နှာမှာ တစ်ဖက်သို့ ရှုံ့မဲ့နေသည်။

ကယ်လ်မန်က ခမ်းနားသော ကုလားထိုင်တွင် ထိုင်လိုက်စဉ် မာလီယန်က ဆက်ပြောသည်။

"သွေးသဲဓားပြတွေကို ဘယ်သူ သုတ်သင်လိုက်လဲဆိုတာ မင်းသိလား?"

"မသိဘူး။ မင်း သိခဲ့လို့လား?"

မာလီယန်က ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေသည်။ "ဆိုးလ်ရန်း (Seolrang) ပဲ။"

"...အဲ့ဒီလိုလား?"

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကယ်လ်မန်က ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ အသံတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင် မရှိပေ။ "ဒါက ဒီလို ဖြစ်သွားတာကိုး" ဟု လက်ခံလိုက်သည့် အမူအရာသာ ရှိသည်။

"မင်း သိပ်ပြီး စိတ်မဆိုးဘူး ထင်တယ်?" မာလီယန်က နားမလည်သလို မေးသည်။

ကယ်လ်မန်သည် ကုလားထိုင်တွင် သက်သောင့်သက်သာ မှီလိုက်ရင်း— "စိတ်ဆိုးစရာ လိုလို့လား? အစကတည်းက သူ့ကို ငါ့အတွက် မုန့်ဖိုးလေး ဘာလေး ရအောင်လို့ပဲ အနားမှာ ထားထားတာ။ ဒါ့အပြင် သူကလည်း မကြာခင် အသတ်ခံရတော့မှာပဲ မဟုတ်လား?" ဟု လှည့်ဖြားသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"မှန်တယ်၊ အစီအစဉ်က အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ။"

"ဒါနဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ?"

ကယ်လ်မန် မေးလိုက်သည်နှင့် မာလီယန်က တစ်ချက်ပြုံးကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ကယ်လ်မန်၏ ရှေ့သို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် ကုဗတုံးလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"အိုဟိုး... ဒါက ထိုက်တန်သူတွေကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ 'ချောက်နက်အမြုတေ' (Abyssal Core) လား?"

ကယ်လ်မန်က ပြုံးလျက် မေးမြန်းရာ မာလီယန်က ခေါင်းညိမ့်ပြသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒါရှိရင် အဲ့ဒီ မာနကြီးတဲ့ လူဝံမရဲ့ ခေါင်းကို ငါ ခြေမွပစ်နိုင်ပြီ။"

"ဒါကတော့ နားထောင်လို့ တကယ်ကောင်းတဲ့ သတင်းပဲ။"

ကယ်လ်မန်သည် မာလီယန်၏ လက်ထဲမှ ကုဗတုံးကို ယူလိုက်သည်။ အလင်းအားလုံးကို စုပ်ယူထားသည့်အလား ထင်ရသော ထိုပစ္စည်းကို ကြည့်ရင်း သူက ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်သည်။ "နောက်ဆုံးတော့ ကိုလိုနီကို သူ့ကစားကွင်းလိုမျိုး သဘောထားပြီး သောင်းကျန်းနေတဲ့ အဲ့ဒီကောင်မကို ငါ သတ်နိုင်တော့မယ်။"

"ငါလည်း သဘောတူပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းလေးတင် ငါလည်း သူ့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသေးတယ်။ ပြီးတော့—"

မာလီယန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းညိမ့်သည်။ ၎င်းကို မြင်သောအခါ ကယ်လ်မန်က ထပ်မေးသည်။ "ဒါဆို အစီအစဉ်ကို ဘယ်တော့ အကောင်အထည်ဖော်မှာလဲ?"

"နောက်နှစ်ရက်နေရင် ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေ ရှိတဲ့နေရာမှာ။"

"မြန်သားပဲ။"

"မြန်တာ ပိုကောင်းတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား? အဲ့ဒီမိန်းကလေး သေသွားတာနဲ့ မင်းလည်း တော်ဝင်အာဏာကို ပြန်ပြီး ဝါးမြိုလို့ ရပြီလေ—"

"မင်းလည်း မြေအောက်လောက တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်လို့ ရမယ် မဟုတ်လား?"

"အတိအကျပဲ။"

သူတို့၏ ဘုံပန်းတိုင်များကို အတည်ပြုရင်း မာလီယန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါတို့ ရှုံးဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး။"

"ဒီ ချောက်နက်အမြုတေ ကြောင့်လား?"

"ဒါလည်း ပါတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း ငါတို့မှာ သူငယ်ချင်းအချို့ ရှိနေသေးတယ်လေ။"

ထိုသို့ပြောရင်း မာလီယန်က ဆက်ပြောသည်။ "အော်... ပြီးတော့ ဆိုးလ်ရန်းရဲ့ ဘေးမှာရှိတဲ့ မှူးမတ်ကို တွေ့ရင်လည်း သူ့ကိုပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်ပေးရင် ကောင်းမယ်။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"တောင်းဆိုချက် သေးသေးလေးတစ်ခုပါ။ သူက ဆိုးလ်ရန်းရဲ့ သခင်လို့ ကြားထားတယ်။ ဆိုးလ်ရန်းရဲ့ ရှေ့မှာတင် သူ့ကို အရင်သတ်လိုက်ရင် တကယ် ပျော်စရာကောင်းမှာ မဟုတ်လား?"

"ဟင်း... အဲ့ဒါကတော့ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပုံပဲ။"

ကယ်လ်မန်၏ ပြန်လည်ဖြေကြားမှုနှင့်အတူ မာလီယန်သည် နောက်နှစ်ရက်တွင် ပြန်ဆုံရန် ကတိပေးကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့..."

ကယ်လ်မန်သည် လောဘဇောများဖြင့် အပြည့်ရှိနေသော သူ၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း နှုတ်ခမ်းထက်၌ အပြုံးနက်နက်တစ်ခု ရှိနေတော့သည်။

နှစ်ရက်ခန့်အကြာတွင် အာလွန်သည် ဂိုဏ်းတွင် အပြည့်အဝ အနားယူပြီးနောက် ဆိုးလ်ရန်းနှင့်အတူ မြင်းရထားစီးကာ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများရှိရာသို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မြင်းရထားကို စောင့်ရှောက်နေသော ရွှေရောင်လည်ဆံ လူဝံများနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေသည့် ဆိုးလ်ရန်းကို ကြည့်ရင်း အာလွန်က တွေးနေမိသည်။

'သူမက ကောလာဟလတွေထဲကလို မဟုတ်ပါလား။'

အာလွန် ကိုလိုနီသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ လေးရက်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ဆိုးလ်ရန်း၏ မြို့တွင်းမှ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို သူ သိရှိထားပြီးသားဖြစ်သည်။

'ခွေးရူးမ...'

အာလွန် ထူးဆန်းသော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။ ကောလာဟလများတွင် ဆိုးလ်ရန်းကို ခွေးရူးမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖော်ပြလေ့ရှိသဖြင့် သူ စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ စတင်တွေ့ဆုံကတည်းက ဆိုးလ်ရန်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး တစ်ခါမျှ မပြခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် သုံးရက်ပတ်လုံး သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ပြုံးရွှင်နေပြီး အမြီးယမ်းနေသော ဆိုးလ်ရန်းကိုသာ ဖြစ်သည်။

"သခင်?"

"ဟင်?"

လူဝံများနှင့် စကားပြောခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော ဆိုးလ်ရန်းကြောင့် အာလွန် အတွေးစ ပြတ်သွားသည်။

"သခင် တစ်ခုခုကို အတော်လေး စဉ်းစားနေပုံပဲ။ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ?"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဆိုးလ်ရန်းက သူမ၏ လည်ပင်းကျိုးသွားတော့မည့်အလား ခေါင်းကို စောင်းကာ ကြည့်နေသဖြင့် အာလွန် ခေတ္တ တွန့်ဆုတ်ပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မင်းက ဂိုဏ်းသားတွေကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်နိုင်တာပဲလို့ တွေးနေတာ။"

"ဒါပေါ့! သူတို့အားလုံးက ကျွန်မရဲ့ မိသားစုဝင်တွေပဲလေ!"

"မိသားစု?"

"ဟုတ်တယ်! သူတို့အားလုံးက ကျွန်မရဲ့ ဆွေမျိုးတွေပဲ! ကျွန်မ သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ရမယ်! တခြားလူတွေကိုတော့ ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး။"

"အဲ့ဒီလိုလား...?"

"အော်... ဒါပေမဲ့ သခင်ကတော့ ချွင်းချက်ပေါ့!"

ဆိုးလ်ရန်းက သူမ၏ မျက်နှာကို ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားစေရင်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။ အရေးကြီးသည့် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသည့်အလား သူမ၏ မျက်မှောင်ကို ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်သည်။ "သခင်... ဟင်း... မိသားစု... မိသားစုပြီးရင်? ... မဟုတ်ဘူး၊ ယူတီးယား (Yutia) ပြီးရင်လား? ..."

"ဟုတ်လို့လား?"

"ဟုတ်တယ်၊ သခင်တို့ ယူတီးယားတို့က ဘယ်လောက်ပဲ အရေးကြီးကြီး၊ သွေးချင်းတော့ မတော်ဘူးလေ။"

ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်သည့်အလား ဆိုးလ်ရန်းက အားနာသောအမူအရာဖြင့် နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။ သို့သော် အာလွန်ကတော့ ပုခုံးတစ်ချက်တွန့်လိုက်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

'ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး အဆင့်မြင့်နေသေးတာပဲ။'

သူ၏ အမူအရာကင်းမဲ့သော မျက်နှာထားနောက်ကွယ်တွင် အာလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။ ဆိုးလ်ရန်းနှင့် စကားအများကြီး မပြောဖြစ်ခဲ့သလို စာတောင် မလဲခဲ့ဖူးဘဲနှင့် သူမဘဝ၏ တတိယမြောက် အရေးအကြီးဆုံးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် အဆက်ဆံခံရခြင်းမှာ အတော်လေး အဆင်ပြေလှသည်။

'ဟင်း... ဆိုလိုတာက နောက်ပိုင်းမှာ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် သူ့ဆီကနေ အကူအညီ တစ်ကြိမ်လောက်တော့ တောင်းလို့ရနိုင်တာပေါ့။'

အာလွန် စိတ်အေးသွားသည့် အတွေးနှင့်အတူ မြင်းရထားမောင်းသူက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ရောက်ပါပြီ!"

မြင်းရထားသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတို့၏ မြို့တော်ဖြစ်သော 'ကာဟာရာ' (Kahara) သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အပျက်အစီးများဟုသာ ခေါ်ဆိုကြသော ထိုနေရာ၏ အဝင်ဝတွင်၊ ကစားသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ သိထားသော ဗဟုသုတအရဆိုလျှင် ထိုမြို့ကို တစ်ချိန်က "ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားတို့၏ မြို့တော်၊ ကာဟာရာ" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။

အာလွန်သည် မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းကာ မှောင်မည်းနေသော ဂူအတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်လှမ်းရင်း အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။

'ဘယ်နေရာကနေ စပြီး ရှာရမလဲ?'

Psychedelia ဂိမ်းထဲတွင် အာလွန်သည် ဤနေရာသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လာဖူးသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်များမှာ ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဓားပြများကို နှိမ်နင်းသည့် ဘေးထွက်တာဝန် (Side quests) များအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေရန် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

'စာတွေ အများကြီး ရေးထားတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှိတာတော့ ငါ မှတ်မိတယ်။'

ဂိမ်းထဲမှ ဗဟုသုတများကို အသုံးချကာ ကာဟာရာသို့ ဝင်ပြီးနောက် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထင်ရှားနေသော နေရာအချို့ကို အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အသေးစိတ် ရှာဖွေရမည့် နေရာအချို့ကို သတ်မှတ်လိုက်သည်။

အတန်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ဆိုးလ်ရန်း၏ မျက်နှာတွင် ပျင်းရိနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာချိန်တွင် အာလွန်သည် သူတို့အုပ်စု၏ အရှေ့တွင် လမ်းလျှောက်နေသော အခြားအုပ်စုတစ်စုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပင် သူတို့က မည်သူနည်းဆိုသည်ကို သူ မှတ်မိသွားသည်။

"အာ၊ ကောင့်ပါလက်တီယိုလား?"

"လီယန်...?"

မှောင်မိုက်နေသော လမ်းကို မှော်အလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းညှိကာ ချဉ်းကပ်လာသော အမျိုးသမီးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အနီရောင်မျှော်စင်အရှင်၏ သမီး လီယန် အဂူလီရာ့စ် (Liyan Aguileras) ပင် ဖြစ်သည်။ သူမနှင့်အတူ အနီရောင်မျှော်စင်မှ မှော်ဆရာအုပ်စုတစ်စုလည်း ပါလာသည်။

မှော်ဆရာ အယောက် ၂၀ ခန့်၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည့် အမူအရာများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အာလွန်ကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

"ကောင့်လည်း ရှေးဟောင်းနေရာကို လာစူးစမ်းတာလား?" လီယန်က မေးသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" အာလွန်က ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် အနီရောင်မျှော်စင်မှ မှော်ဆရာများနှင့်အတူ ရှေးဟောင်းနေရာအတွင်းသို့ ဆက်လက် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ကြသည်။

အတန်ကြာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် ဆိုးလ်ရန်းကဲ့သို့ပင် ပျင်းရိစပြုနေသော အီဗန်က "ဟိုမှာ ထွက်ပေါက်ပဲ" ဟု ပြောသံကို အာလွန် ကြားလိုက်ရသည်။

အာလွန်သည် အီဗန် ပြရာ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြင်ပသို့ ထွက်လိုက်ချိန်တွင် မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုက သူ့ကို ဆီးကြိုနေသည်။

"ဝိုး—"

မှော်ဆရာများ၊ လူဝံများနှင့် ဆိုးလ်ရန်းပင်လျှင် အံ့သြလွန်း၍ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ မြေအောက်လိုဏ်ဂူကြီးအတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော ခံတပ်ကြီး၏ မြင်ကွင်းမှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းလှသည်။ သို့သော် အာလွန်ကတော့ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သိပ်ပြီး အံ့သြမသွားပေ။ သူသည် ဤခံတပ်ကြီးကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးပြီးသားဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူ၏ အမူအရာကင်းမဲ့သော မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်ထက် အနည်းငယ် ပို၍ ကျယ်သွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ နားထဲတွင် အခြားမည်သူမျှ မကြားနိုင်သော အသံတစ်ခုကို သူ ကြားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

[နောက်ဆုံးတော့ မင်း ရောက်လာပြီပဲ၊ မှော်ဆရာ။]

သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကြားနိုင်သော အသံတစ်ခု ဖြစ်သည်။