ဗီလိန်များကို အုပ်စိုးသူ

အခန်း (၂၃) - သွေး၏သားသမီး

မည်သည့်သက်ရှိသတ္တဝါမျှ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းမရှိသည့် အေးစက်လှသော မြောက်ဘက်အရပ်ဒေသသည် အသက်ဓာတ်ကို ခမ်းခြောက်စေသည့် မဆုတ်မနစ်သော နှင်းခဲများ၏ ဖိစီးမှုကို ခံနေရသည်။

မပြတ်တမ်း တိုက်ခတ်နေသော နှင်းမုန်တိုင်းများကြောင့် ထာဝရ မီးခိုးရောင်ခြယ်သထားသည့် ဤခြောက်သွေ့ကျိန်စာသင့်မြေပေါ်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦး လဲကျနေသည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်း ရှိရမည့်နေရာတွင် နီရဲသော သွေးကွက်တစ်ခုက နေရာယူထားပြီး၊ သူ၏ ဘယ်ဘက်မျက်တွင်းမှာလည်း ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသည်။

ဤအမျိုးသားမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ကြီးမြတ်သော 'ခလ်ကန်' (Khlkan) ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကယ်လီဘန် (Caliban) မှ သူရဲဘောကြောင်သော စစ်သည်တော်များ၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် သေမင်းကို စောင့်ကြိုနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်တွင်ပင် သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဒေါသမာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အဲ့ဒီ သိက္ခာမဲ့တဲ့ ခွေးတွေ...!" သူ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရှုံးနိမ့်သွားသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။

လူရိုင်းများအတွက် တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးခြင်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အဆုံးသတ်၊ မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ခလ်ကန်၏ ဒေါသမှာ သူ အသတ်ခံလိုက်ရသည့် သိက္ခာမဲ့သော နည်းလမ်းကြောင့် ဖြစ်သည်— ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရခြင်းနှင့် စစ်သည်တော်၏ လှည့်ဖြားသော စိန်ခေါ်မှုကို ယုံကြည်မိခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဝေါ့!" ခလ်ကန်၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာပြီး သူ၏ကမ္ဘာကြီးမှာ မှောင်မိုက်လာသည်။

မီးခိုးရောင် ရှုခင်းများမှာ ဝေဝါးသွားပြီး၊ သူ၏ နားထဲတွင်လည်း ခါးသီးသော လေတိုက်သံများကို မကြားရတော့ပေ။

သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း သူ၏စိတ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မှောင်အတိ ကျလာသည်။

အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ခလ်ကန်သည် ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရား၏ အမည်ကို တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည် - "အာလ်သူးလ်တပ်စ် (Ulthultus)...?"

ထိုခဏမှာပင် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝေဝါးနေသော အမြင်အာရုံမှာ ပြန်လည်ကြည်လင်လာပြီး၊ မြောက်ဘက်အရပ်၏ ပြင်းထန်သော လေတိုက်သံများကို ပြန်ကြားလာရကာ သတိလစ်တော့မည့် သူ၏စိတ်မှာ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။

[သွေး၏ သားသမီး၊] အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

[ငါ့အမည်ကို ခေါ်စမ်း။ မင်းကိုးကွယ်ခဲ့တဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့အမည်ကို ခေါ်စမ်း။ ငါ့အမည်ကို ခေါ်လိုက်ရင် မင်းအလိုရှိတာကို ငါပေးသနားမယ်။]

နတ်ဘုရား၏ အမိန့်ကို နာခံသည့်အလား ခလ်ကန်သည် မိန်းမောစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည် - "အာလ်သူးလ်တပ်စ်..."

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားသည် ပြုံးလိုက်လေသည်။

[နိုးလာပြီးတဲ့နောက် အက်စတေးရီးယားရဲ့ လျှို့ဝှက်ကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်] ဟူသော ခေါင်းစဉ်နှင့် လိုက်ဖက်မည့် အကြောင်းအရာကို ကြားပြီးနောက် အာလွန်သည် ဟထားသော ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်ကာ ကိုယ့်ဘာကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သို့သော် စောစောက သူခံစားခဲ့ရသော (ကြက်ဥတပ်၏) အချိုဓာတ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေကြတာလဲ?"

သူ အခုလေးတင် ကြားလိုက်ရသည့် ကောလာဟလများကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရင်း အာလွန်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတများစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဒါက လုံးဝ ယုတ္တိမရှိဘူး။

အကယ်၍ သူသည် လက်ရှိတွင် အဖွဲ့အစည်းအသစ်များ ဖွဲ့စည်းနေကြသည့် ဒျုခ်အာလ်တီးယား သို့မဟုတ် ကောင့်ဇီနိုနီးယားတို့နှင့် နီးနီးကပ်ကပ် ပတ်သက်နေခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ကောလာဟလများအတွက် အခြေခံအကြောင်းရင်းကို သူ နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ အာလွန်သည် ထိုမှူးမတ်နှစ်ဦးစလုံးနှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးခြင်းပင်။

ဒျုခ်အာလ်တီးယားကို ကခုန်ပွဲတစ်ခုတွင် သူဌေးသမီးလေးဘဝဖြင့် တစ်ခါသာ မြင်ဖူးပြီး၊ လေဒီဇီနိုနီးယားနှင့်မူ ဆုံဖူးသော်လည်း ကောင့်ကိုယ်တိုင်နှင့်တော့ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ထိုကောလာဟလမှာ အခြေအမြစ် လုံးဝမရှိဘဲ ယုတ္တိမတန်လှပေ။

အာလွန်သည် အတွေးနက်နေရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကာ၊ သူနှင့် အခြားမှူးမတ်များကြား လျှို့ဝှက်ဆွေးနွေးမှုများ ရှိနေသည်ဟူသော အချက်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် အခြေအမြစ်မရှိ ကောလာဟလသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သံသယဆိုသည်မှာ အရင်ကတည်းက ပတ်သက်မှု ရှိမှသာ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် အာလွန်သည် ထိုသူများနှင့် မည်သည့် ပတ်သက်မှုမျှ မရှိသဖြင့်၊ ထိုအပေါ်တွင် သံသယဖြစ်ရန်တောင် လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရပေ။

ထို့ကြောင့် အာလွန်သည် ကြက်ဥတပ်ဘေးရှိ ကွတ်ကီးတစ်ခုကို လှမ်းယူလိုက်စဉ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပါလက်တီယို ကောင့်။"

"...?"

အာလွန်သည် ထိုအသံရှင်ရှိရာသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် အဖိုးတန် အဝတ်အစားများကို ဆင်မြန်းထားပြီး လှောင်ပြောင်သော မျက်နှာထားရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်။

'ဒီလူက ဘယ်သူလဲ?'

အာလွန် ထိုလူကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်ကောက်ကောက်များကို ဘေးတစ်ဖက်သို့ ချထားပုံအရ ထိုလူ၏ စရိုက်မှာ ပါလက်တီယို မိသားစုနှင့် မတူသော နည်းလမ်းဖြင့် ကောက်ကျစ်သူဖြစ်ကြောင်း သိသာသော်လည်း၊ အာလွန်ကတော့ ထိုထက်ပိုသော သတင်းအချက်အလက်ကို မသိရပေ။

အနည်းဆုံးတော့ အာလွန်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူ့အကြောင်း ဘာမှ မရှိပေ။

"အော်၊ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာကိုယ် မိတ်မဆက်ရသေးဘူးပဲ။ ကျွန်တော်က အက်ရှ်တာလွန် (Ashtalon) ဘုရင်နိုင်ငံက ဒျုခ်ကိုမာလွန်ရဲ့ တတိယသား 'ကာမိုင်း' (Carmine) ပါ။"

အာလွန် သူ့ကို မမှတ်မိကြောင်း သတိထားမိသည်နှင့် ကာမိုင်း၏ အမူအရာမှာ ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။ အာလွန်မှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီးမှ နားလည်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အက်စတေးရီးယား မှူးမတ်အများစု စုဝေးရာ မဟာဝတ်ပြုပွဲသို့ နိုင်ငံခြားမှ မှူးမတ်များ တစ်ခါတစ်ရံ လာရောက်တတ်သည်ကို သူ ကြားဖူးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ပါလက်တီယို ကောင့်ပါ" ဟု အာလွန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်းအကြောင်း ကြားဖူးပါတယ်။ မင်းက ကံကောင်းလို့ ကောင့်ဖြစ်လာတာဆိုတာ တကယ်ပဲလား?"

"...?"

ကာမိုင်း၏ တိုက်ရိုက်ကျလှသော လှောင်ပြောင်သည့် လေသံကြောင့် အာလွန် အံ့ဩစွာဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။

ထိုလူ၏ အမူအရာအရ အစကတည်းက ရင်းနှီးဖော်ရွေသော တွေ့ဆုံမှု မဟုတ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းထားသော်လည်း၊ ဤမျှအထိ အလိုက်မသိဘဲ ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်လိမ့်မည်ဟုတော့ သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

အာလွန် ထိုအခြေအနေကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် အခြားဘက်မှ အသံတစ်ခု ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသည်။

"ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အခု မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"

အသံရှင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကာမိုင်းနှင့် မတူဘဲ အာလွန် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

'... မားကွီးစ် မာဒင်ညို (Marquis Mardinyo)?'

အာလွန်သည် သူ့ကို မျက်နှာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရင်ဘတ်ရှိ အမှတ်အသားနှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော ရုပ်ရည်ကြောင့် မှတ်မိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း အခု အက်စတေးရီးယား ဘုရင်နိုင်ငံရဲ့ မှူးမတ်တစ်ဦးကို စော်ကားနေတာလား?"

"...?"

ထိုသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ သူ့ဘက်မှ ရုတ်တရက် ရှေ့နေလိုက်ပေးလာခြင်းကြောင့် အာလွန်၏ မျက်နှာမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတော့သည်။

အက်ရှ်တာလွန် ဘုရင်နိုင်ငံမှ ဒျုခ်ကိုမာလွန်၏ တတိယသား ကာမိုင်းသည် ထိုနေ့တွင် အတော်လေး စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေသည်။

သူ့စိတ်ဓာတ် ကျနေရခြင်းတွင် အကြောင်းရင်းများစွာ ရှိသော်လည်း အဓိကအချက်မှာ သူ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့သည့် ဒျုခ်ရိုတီဂရီ၏ ပဉ္စမမြောက် သမီးတော်နှင့် လက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုမှုမှာ အဆင်မပြေဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် ထိုတောင်းဆိုမှု ပျက်ပြားသွားရခြင်းမှာ ကာမိုင်း၏ ကလေးကလားဆန်သော အမူအရာနှင့် ရင့်ကျက်မှု မရှိသော လုပ်ရပ်များကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပဉ္စမမြောက် သမီးတော်၏ ရှေ့မှာတင် အခြားသော မှူးမတ်အမျိုးသမီးများ၏ ရုပ်ရည်ကို ဝေဖန်အကဲဖြတ်မိသည့် မိုက်မဲသော အမှားကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။

စည်းကမ်းမရှိဘဲ ကြီးပြင်းလာသော အလိုလိုက်ခံရသည့် ကလေးတစ်ဦး ပီပီ၊ မိမိအမှားကို ဝန်ခံမည့်အစား ထိုမင်းသမီးက လက်ထပ်ရန် ကိစ္စကို ပြန်လည် စဉ်းစားသင့်ကြောင်း ပြောလိုက်သည့်အခါ ကာမိုင်းမှာ ပို၍ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှာ ရင်းနှီးသော မဟာမိတ်ဖြစ်သည့် အက်စတေးရီးယား ဘုရင်နိုင်ငံ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်ဆက်ဆံရေးများစွာ ရှိနေသည့် ဒျုခ်ရိုတီဂရီ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ကာမိုင်းသည် အခြေအနေကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။

သေချာပေါက် အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဒျုခ်ရိုတီဂရီက သူ၏ အပြုအမူများကို လျစ်လျူရှုထားပေးခြင်းမှာ ဒျုခ်ကိုမာလွန်နှင့် ရှိထားသည့် အလွန်လျှို့ဝှက်သော ဆက်ဆံရေးကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ကို ကာမိုင်း လုံးဝ မသိရှာပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ကာမိုင်းသည် စိတ်ပြေလက်ပျောက်ဖြစ်ရန် ကခုန်ပွဲသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ကောင့်ပါလက်တီယိုကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ရန်စရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ရန်စလိုက်ရခြင်းတွင် အကြောင်းရင်း တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်— သူ၏ မကြည်လင်သော စိတ်အခြေအနေကို ပုံချရန်သာ ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် သူ လျစ်လျူရှုနိုင်သော သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်နိုင်သော အစေခံများနှင့် စစ်သည်များစွာ ရှိသော်လည်း၊ ကာမိုင်းအတွက်တော့ သူတို့ကို ကစားရခြင်းမှာ ပျော်စရာ မကောင်းပေ။

၎င်းမှာ သူ၏ စရိုက်က မြင့်မြတ်နေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ အလိုရှိသလို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရုပ်များနှင့် ကစားရခြင်းက သူ့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူကဲ့သို့သော မှူးမတ်များအတွက် မှူးမတ်မျိုးရိုး မဟုတ်သူများမှာ အရုပ်များထက် မပိုပေ။ ထိုသဘောအရ ကောင့်ပါလက်တီယိုမှာ ကာမိုင်းအတွက် စိတ်ထွက်ပေါက် ပေးနိုင်သော အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ကာမိုင်း ကြားထားရသလောက်တော့ ကောင့်ပါလက်တီယိုမှာ ကံကောင်းလို့ ကောင့်ဖြစ်လာသည့် ဘာမှမသိသော ကောင်လေးတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး မှူးမတ်များကြားတွင် ရင်းနှီးသော မဟာမိတ်လည်း မရှိပေ။

ဤနေရာမှာ သူ၏ နယ်မြေမဟုတ်ကြောင်း သူကဲ့သို့သော လူမိုက်ပင် နားလည်သော်လည်း၊ မည်သူ့ကို ရန်စလျှင် အကျိုးဆက် မရှိနိုင်ဘဲ ဘေးကင်းမည်ကို သူ (မိမိဘာသာ ထင်သလို) သေချာ စဉ်းစားထားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ပါလက်တီယိုကို မြင်မြင်ချင်း သူ ရန်စလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အက်စတေးရီးယား ဘုရင်နိုင်ငံရဲ့ မှူးမတ်တစ်ဦးကို စော်ကားတာဟာ ဘယ်လောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းသလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား?"

"အဲ့ဒါက ကျွန်တော်က—"

"အက်ရှ်တာလွန် ဘုရင်နိုင်ငံက ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ် ဖြစ်တာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက အပြန်အလှန် လေးစားမှုပေါ်မှာ အခြေခံတာပါ။ အက်ရှ်တာလွန် လူမျိုးတွေက လေးစားမှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မေ့သွားကြပြီလား?"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲ့ဒါက—"

"ဒါဆို အက်ရှ်တာလွန်ရဲ့ ဒျုခ်ကိုမာလွန်က အက်စတေးရီးယားကို ဒီလိုပဲ သဘောထားတယ်လို့ ပြောချင်တာလား?"

"လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး...!"

"ဒါဆို မင်းက ကိုယ့်ဘွဲ့အမည်ကိုတောင် သေချာ မဆက်ခံရသေးဘဲနဲ့ မှူးမတ်တစ်ဦးကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆက်ဆံနေရတာလဲ?"

"အဲ့ဒါက—"

ကာမိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူ ကြားထားသော ကောလာဟလများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ၊ သူ ကောင့်ပါလက်တီယိုကို ရန်စလိုက်သည်နှင့် အခြားသော မှူးမတ်များက သူ့ကို ဝိုင်း၍ ဆူပူကြိမ်းမောင်းလာကြသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လာသောအခါ၊ ကာမိုင်းသည် အကူအညီရရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အာလွန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ အာလွန်ကိုယ်တိုင်ကပင် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ကြောင်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာမှာ ယခုအခါ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ ရောယှက်နေသည်။

'… ဒါ ဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ?'

ထို့နောက် ကာမိုင်းသည် အာလွန်ကို ကာကွယ်ပေးနေသော မှူးမတ်သုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဦးမှာ မားကွီးစ် မာဒင်ညို ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာ ဒျုခ်ရိုတီဂရီ ဖြစ်ကာ၊ နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာ ကောင့်ပါလန် (Count Palan) ဖြစ်သည်။

အာလွန်သည် သူတို့၏ အမှတ်အသားများကြောင့်သာမက သူတို့မှာ အက်စတေးရီးယားအတွင်း အလွန် ဩဇာကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ကို အလွယ်တကူ မှတ်မိလိုက်သည်။

မားကွီးစ် မာဒင်ညိုမှာ တော်ဝင်အုပ်စု (Royalist Faction) ကြားတွင် ထင်ရှားသူဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် ဒျုခ်ရိုတီဂရီမှာတော့ မှူးမတ်အုပ်စု (Aristocratic Faction) အတွင်းက အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ကောင့်ပါလန်ကတော့ နိုင်ငံရေးအရ ကြားနေဝါဒကို ကျင့်သုံးသော်လည်း၊ ထိုကြားနေမှုကြောင့်ပင် သူသည် ကြီးမားသော အင်အားကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အာလွန်သည် နိုင်ငံရေး သို့မဟုတ် မှူးမတ်ရေးရာများကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာကိုတော့ အက်စတေးရီးယားက ဘယ်မှူးမတ်မဆို မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"ဒျုခ်ကိုမာလွန်က တကယ်ပဲ ငါတို့ကို အထင်သေးနေတာလား?"

"အဲ့-အဲ့ဒါ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒါဆို ဘာလို့ ကောင့်ပါလက်တီယိုကို ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောရတာလဲ?"

"ကျွန်-ကျွန်တော်... ရိုင်းစိုင်းမိသွားပါတယ်။"

"ရိုင်းစိုင်းတာက ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး။ အချက်က မင်း ဘာလို့ ကောင့်ပါလက်တီယိုကို ဒီလောက် အထင်သေးတဲ့ စကားတွေ ပြောရတာလဲ ဆိုတာပဲ?"

မှူးမတ်များက ကာမိုင်းကို သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်လှသော နိုင်ငံရေး ကစားကွက်များဖြင့် ဝိုင်းပတ် ချုပ်ကိုင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ နိုင်ငံရေးတွင် တစ်ခါမျှ မပါဝင်ခဲ့ဖူးသော အာလွန်သည် ရုတ်တရက် အခြေအနေတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

'တောင်းပန်ပါတယ်။'

'တောင်းပန်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ စစ်မှုထမ်းတာ ပြီးသွားရောလား?'

"တောင်းပန်ပါတယ်။"

'ငါ မေးနေတာက တောင်းပန်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ စစ်မှုထမ်းတာ ပြီးသွားရောလားလို့?'

အာ၊ ဒါပဲ။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်က ဤကဲ့သို့သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု အာလွန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသောအခါ၊ သူ မသိလိုက်ဘဲ ချွေးများ စတင် ထွက်လာတော့သည်။

"ကျွန်-ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ရိုင်းစိုင်းမိသွားပါတယ်...!"

ကာမိုင်းသည် မှူးမတ်များ၏ ဖိအားကို ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ၊ ကခုန်ခန်းမထဲမှ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။ သူ ထွက်သွားသည်နှင့် မှူးမတ်များသည် အာလွန်ထံသို့ အပြေးအလွှား ချဉ်းကပ်လာပြီး စကားပြောကြတော့သည်။

"ပါလက်တီယို ကောင့်၊ အဆင်ပြေရဲ့လား?"

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."

အာလွန်သည် ထိုမှူးမတ်သုံးဦးကို ကြည့်ရင်း၊ သူတို့က ဘာလို့ သူ့အပေါ်မှာ ဒီလောက်တောင် ကြင်နာနေကြတာလဲဟု တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော်လည်း...

"ဟိုမှာ ကြည့်ဦး။ သူတို့လည်း ကောလာဟလတွေကို ကြားပြီးနေကြပြီ ထင်တယ်။"

"အဲ့ဒီ လူကြီးပိုင်းတွေပါ ပါလာပြီဆိုတော့ ကောလာဟလက အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

"ဒျုခ်အာလ်တီးယားနဲ့ ကောင့်ဇီနိုနီးယားသာ နိုင်ငံရေးထဲ ပါလာရင် သူတို့ကို ဘယ်သူမှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြား မှူးမတ်တွေကို ကြည့်ဦး— သူတို့ ကြောင်နေကြတုန်းပဲ။ ဒါက လျှို့ဝှက်ချက်မို့လို့ စကားပြောရင် သတိထားကြဦး။"

"... ဒါတွေကို မင်းတို့ ဘယ်ကနေ ကြားလာတာလဲ?"

"နည်းလမ်းတွေ ရှိတာပေါ့။"

အာလွန်သည် သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကြောင့် စောစောက မှူးမတ်တစ်ဦး၏ တိုးတိုးလေး ပြောနေသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအခါမှသာ သူသည် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို အပိုင်းအစများ စုစည်းမိသွားပြီး အခြေအနေမှာ မည်မျှအထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"အခု စဉ်းစားကြည့်တော့ ကျွန်တော် ကောင့်နဲ့ စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေး မရသေးဘူးပဲ။ ကောင့်က တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေတာကို နားလည်ပါတယ်လေ။"

မားကွီးစ် မာဒင်ညိုသည် အရာအားလုံးကို သိနေသည့်အလား ပြောဆိုကာ စကားကို ဆက်လိုက်သည်။ အာလွန်ကတော့ ထိုကောလာဟလများမှာ အခြေအမြစ်မရှိသော အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် အရာများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသင့်၊ မရှင်းပြသင့် အလေးအနက် စဉ်းစားနေမိသည်။

ထိုသို့ မလုပ်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် မလိုအပ်သော ပြဿနာများ ဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဒါပေမဲ့လည်း အခုမှ ဝင်ပြောလိုက်ရင် အခြေအနေက ပိုပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားနိုင်ပြန်သည်။ အာလွန် ဘာလုပ်ရမလဲဟု တွေးတောနေစဉ်...

"ဒါနဲ့ ကောင့်က မှော်ပညာကို လေ့လာနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒါ အစစ်လား?"

"ဟုတ်ကဲ့၊ အမှန်ပါပဲ။"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် မင်းကို လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ပေးချင်တယ်။ အော့ခ် (Orc) အုပ်စုတွေကို ရှင်းလင်းရင်း ရလာတဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေထဲမှာ၊ နောက်ပိုင်းသုံးဖို့ မှော်စွမ်းအင်တွေကို သိုလှောင်ထားနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲ့ဒါက ဘယ်လိုလဲ?"

"အဲ့ဒါ ပြောမှပဲ၊ ကျွန်တော်လည်း လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ပြင်ထားတာ ရှိတယ်။"

အာလွန် ထိုမှူးမတ်များ၏ စကားကို နားထောင်ရင်း ဆိတ်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ထိုနေ့တွင် အာလွန်သည် ထိုမှူးမတ်သုံးဦးထံမှ မှော်ရှေးဟောင်းပစ္စည်း နှစ်ခုနှင့် မာနာပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည့် ဆေးရည် ငါးပုလင်းကို လက်ဆောင် ရရှိလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ဤဩဇာကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များက အာလွန်ကို ဝိုင်းနေကြသည်ကို ကြည့်ပြီး အခြားမှူးမတ်များ ကြောင်နေကြစဉ်၊ ကောင့်ခရိုင်းဒ်နှင့် ကောင့်အက်ဒိုလွန်တို့မှာမူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်ကာ တွေးနေကြသည်မှာ -

'ငါတို့ မှားတဲ့သူကို သွားရန်စမိပြီလား...?'

'ဒါကတော့ တကယ်ကို မကောင်းတော့ဘူး...!!'

ပါတီပွဲ စတင်ပြီး လေးရက်အကြာတွင် အာလွန်၏ လက်ဆောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာခဲ့ပြီး...

"... မြောက်ဘက်မှာ ပြင်ပနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်ခဲ့တာလား?"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် ရရှိတဲ့ သတင်းအရတော့ အဲ့ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ခရမ်းရောင် ကျောက်တုံးတွေကလည်း ပြင်ပနတ်ဘုရားနဲ့ ဆက်စပ်နေပုံ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းစာပေတွေက ရတဲ့ သတင်းဆိုတော့ သေချာတော့ မသိရသေးဘူးလို့ ဆိုကြပါတယ်။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် ကယ်လီဘန်မှာတော့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်နေပြီ။"

ပါတီပွဲပြီးရန် နှစ်ရက်သာ လိုတော့ချိန်တွင်၊ အာလွန်သည် သတင်းအချက်အလက် ဂိုဏ်းမှတစ်ဆင့် ရရှိလာသော ဤသတင်းများကို ကြည့်ကာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချလိုက်သည်။

"အီဗန်။"

"ဟုတ်ကဲ့ ခင်ဗျာ။"

"ပါတီပွဲ ပြီးတာနဲ့ ငါတို့ ပြီးအောင် လုပ်စရာရှိတာတွေ လုပ်ပြီးရင်၊ ကယ်လီဘန်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားကြမယ်။"

သူသည် မည်သည့် သံသယမျှ မရှိဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။