ဗီလိန်များကို အုပ်စိုးသူ
အခန်း (၂) - နောက်ထပ် အပြစ်တစ်ခု
နောက် ၁၀ နှစ်ကြာလျှင် လူသားမျိုးနွယ်ကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းမည့် စက်ရုပ်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်လာမည့် ယူတီယာ ဘလူးဒီယာကို အာလွန် ကယ်တင်ခဲ့ပြီးနောက် သုံးလတာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးလအတွင်း အာလွန်သည် နေ့ရက်တိုင်းကို အပတ်တကုတ် ကြိုးစားရှင်သန်ရင်း ကယ်တင်ရန်လိုအပ်သည့် ဒုတိယမြောက် 'အပြစ်' (Sin) ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
တစ်လခန့်အကြာတွင်...
“သခင်လေး ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း တရားမဝင် ကျွန်စျေးကွက်ထဲက ကလေးကို ကယ်ထုတ်ပြီး ယူတီယာ စီမံနေတဲ့ မိဘမဲ့ဂေဟာကို ပို့လိုက်ပါပြီ။”
စာကြည့်တိုက်ထဲတွင် အလုပ်ကိစ္စအချို့ လုပ်ဆောင်နေသော အာလွန်သည် အီဗန်၏ အစီရင်ခံစာကို ကြားလိုက်ရသည်။
“ငါမှာထားတဲ့အတိုင်း သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံခဲ့ရဲ့လား?”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ရန်ပွဲတွေ ဘာတွေရော မရှိခဲ့ဘူးမလား?”
“ဒါပေါ့၊ မရှိခဲ့ပါဘူး။”
နှစ်ဝက်နီးပါး အီဗန်၏ အစီရင်ခံစာများကို နားထောင်လာရသဖြင့် အသားကျနေပြီဖြစ်သော အာလွန်သည် ကျေနပ်သည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် အီဗန်က ဝေခွဲမရသည့်ပုံစံဖြင့် နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလာပြန်သည်။
“...ဒါပေမဲ့ တစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။”
“ဘာလဲ?”
“သခင်လေး အပင်ပန်းခံ ရှာဖွေခဲ့တဲ့ ကလေးကို ဘာလို့ မိဘမဲ့ဂေဟာကိုပဲ ပို့လိုက်တာလဲ...? ကျွန်တော် ပြောရမှာ အားနာပေမဲ့ အခုကယ်တင်ခဲ့တဲ့ ကလေးမှာလည်း ထူးခြားလွန်းတဲ့ ပါရမီတစ်ခု ရှိနေလို့ပါ။”
အီဗန် ဆိုလိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ကို အာလွန် ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်သဖြင့် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
'ထူးခြားရုံတင်မကဘူး... ကမ္ဘာကြီးကို အဆုံးသတ်ပစ်နိုင်တဲ့အထိ ပါရမီရှိတာ။'
မဟာမိတ်နိုင်ငံများ၏ အလယ်ဗဟိုနိုင်ငံဖြစ်သော ကာလီယန် (Kalian) နိုင်ငံတော်၏ တရားမဝင် ကျွန်စျေးကွက်မှ အာလွန် ယခုကယ်တင်ခဲ့သောသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဒူးစ် (Deus) ပင် ဖြစ်သည်။
ဒူးစ် မာကာလီယန် (Deus Macallian)။
နောက် ၁၀ နှစ်ကြာလျှင် ကြီးမြတ်သောအပြစ်ငါးပါးအနက် “ပျင်းရိခြင်းအပြစ်” (Sin of Sloth) ဖြစ်လာမည့်သူဖြစ်ပြီး၊ သူသည်လည်း “ဒေါသအပြစ်” ကဲ့သို့ပင် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အက်စတေးရီးယား အပါအဝင် မဟာမိတ်နိုင်ငံအချို့ကို မြေပုံပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်မည့်သူ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သူသည် အဆိုးဝါးဆုံးသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖျက်ဆီးမည့်သူလည်း ဖြစ်သည်။
ဂိမ်းကစားသူတစ်ဦးအဖြစ်နှင့်ပင် ထိုစဉ်က ပြသခဲ့သော သွေးပျက်ဖွယ် ပုံရိပ်များကို ကြည့်ပြီး အာလွန် မျက်မှောင်ကြုတ်ခဲ့ရဖူးသည်။ Psychedelia ဂိမ်းအသိုင်းအဝိုင်းတွင်လည်း “ပျင်းရိခြင်းအပြစ်” ၏ ရက်စက်မှုကို ဖတ်ရုံနှင့်တင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသူများစွာ ရှိခဲ့သည်။
'ပျင်းရိခြင်းအပြစ်လို့သာ ပြောတာ၊ အငြိုးအတေးကတော့ တော်တော်ကြီးတာပဲ။'
ဒူးစ်ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံရန် အီဗန်ကို မှာကြားခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အီဗန်က အဖြေကို စောင့်မျှော်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် အာလွန်က အရင်အတိုင်းပင် အကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်သည်။
“အရင်အတိုင်းပါပဲ။ အချိန်မတန်သေးလို့ပါ။”
“အချိန်... ဟုတ်လား။”
သူ၏ အကြောင်းပြချက်ကို အီဗန် စဉ်းစားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း အာလွန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
'သူက သိချင်တာတွေ တော်တော်များတာပဲ။'
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် အာလွန်အနေဖြင့် အီဗန်ကဲ့သို့ အမိန့်ပေးတိုင်း မေးခွန်းထုတ်နေသူထက် စကားမပြောဘဲ ခိုင်းတာလုပ်မည့် စစ်သည်တော်မျိုးကို ပို၍ လိုလားသည်။ သို့သော်လည်း သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။
မဟုတ်သေး၊ သူသည် ထိုရွေးချယ်ခွင့်ကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်ကတည်းက အီဗန်အပေါ် အသုံးချခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။
အီဗန်သည် Psychedelia ဂိမ်းထဲတွင် အဓိကဇာတ်ဆောင် မဟုတ်သော်လည်း လမ်းကြောင်းအချို့တွင် အားကိုးရသော ဇာတ်ပို့ဇာတ်ကောင်အဖြစ် အကြိမ်အနည်းငယ် ပါဝင်လေ့ရှိသည်။
ထို့ပြင် သူသည် ယုံကြည်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးပါက မည်သည့်အခါမျှ သစ္စာမဖောက်ဘဲ အဆုံးထိ သစ္စာစောင့်သိမည့် ထိပ်တန်းဇာတ်ပို့တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သစ္စာဖောက်မှုနှင့် နောက်ကျောကို ဓားနှင့်ထိုးမှုများ နေ့စဉ်စားသောက်သကဲ့သို့ ပေါများလှသည့် ဤဖန်တစီလောကတွင် နောက်ကျောကို ဓားနှင့်မထိုးမည့်သူ ရှိနေခြင်းမှာ မည်မျှတန်ဖိုးရှိကြောင်း အာလွန် ကောင်းကောင်းသိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ နယ်မြေဖြတ်ကျော်နေစဉ် အီဗန်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ရံတော်စစ်သည်အဖြစ် ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“...နားလည်ပါပြီ။”
အာလွန် အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ် အီဗန်က အားလုံးကို နားလည်သွားသည့်အလား ခိုင်ခိုင်မာမာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခု မေးလာသည်။
“ဒါဆိုရင် သခင်လေး ကယ်တင်ထားတဲ့သူတွေကို ဘယ်တော့လောက် တွေ့ဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ?”
“တွေ့ဖို့တော့ အထူးတလည် မစီစဉ်ထားပါဘူး။”
“...ဒါပေမဲ့ တစ်ခေါက်လောက်တော့ တွေ့လိုက်တာ ပိုမကောင်းဘူးလား?”
“ဟင်း။”
အာလွန် သိပါသည်။
အကောင်းဆုံးကတော့ “ကြီးမြတ်သောအပြစ်ငါးပါး” နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်ထားဖို့ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ရိုက်တွေ့ဆုံ စကားပြောခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အာလွန်က တိုက်ရိုက်မတွေ့ဘဲ ထောက်ပံ့သူအဖြစ်သာ ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားရခြင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ချို့ယွင်းချက်များကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ သိထားသလောက်တော့ ထိုငါးယောက်စလုံးမှာ “ကြီးမြတ်သောအပြစ်” များ မဖြစ်လာခင်ကတည်းက စိတ်ဓာတ်တွေက အလွန်ဆိုးဝါးကြသူများ ဖြစ်သည်။
Psychedelia ဂိမ်းထဲတွင် ထို Boss များကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ပြသလေ့ရှိသည့် သူတို့၏ အတိတ်ဇာတ်လမ်းများကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိနိုင်သည်။ သူတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ငရဲတွင်းမှ စာတန်နှင့် လူစီဖာတို့တောင် လက်ခုပ်တီးပြီး ချီးကျူးရမည့်အထိ ယုတ်မာကြသူများ ဖြစ်သည်။
'ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဒီလို ဗီလိန်ကြီးတွေ ဖြစ်လာအောင် တွန်းပို့ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေကတော့ ပိုပြီး ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတာပေါ့လေ။'
အာလွန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ ဆက်တွေးလိုက်သည်။
'...အင်း၊ ငါက သူတို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ လုံးဝမပျက်စီးခင်မှာ ကယ်တင်ခဲ့တာဆိုတော့ အဲ့လောက်အထိတော့ ဆိုးမှာမဟုတ်တော့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့လည်း ငါကယ်တင်လိုက်ချိန်မှာ သူတို့က တစ်ဝက်လောက်တော့ ပျက်စီးနေကြပြီလေ။'
နိဂုံးချုပ်ရလျှင် ထိုဗီလိန်များ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ တစ်မျိုးမဟုတ်တစ်မျိုးတော့ ကောက်ကျစ်နေမည်မှာ သေချာသဖြင့် သူ တွေ့ဆုံရန် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“...နောက် ငါးနှစ်လောက်နေရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။”
ထိုအချိန်လောက်ဆိုလျှင် အီဗန်က စုဆောင်းထားသည့် အချက်အလက်များအရ ထိုဗီလိန်များ၏ ပျမ်းမျှစိတ်နေစိတ်ထားကို တိတိကျကျ ခန့်မှန်းနိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အာလွန်က ထိုကဲ့သို့ အကောင်းမြင်သော အဖြေမျိုး ပေးလိုက်သောအခါ အီဗန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်စဉ်မှာပင် စာကြည့်တိုက်တံခါးမှာ ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်သွားသည်။
“ဟေး... ဟေး... ငါ့ညီလေး အာလွန်ပါလား!”
ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အာလွန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။
ထိုအသံပိုင်ရှင်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
“ငါ့ရဲ့ စာမတတ်တဲ့ အစ်ကိုကြီးက ဒီထဲကို ဘာလာလုပ်တာလဲ?”
အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မခန့်လေးစား မျက်နှာပေးဖြင့် လျှောက်လာနေသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့မဟုတ်...
“မင်းအစ်ကိုကြီးက စကားပြောနေရင် ပြန်မထူးသင့်ဘူးလား၊ ဟမ်?”
သူကတော့ ပါလက်တီယို ကောင့်မိသားစုရဲ့ လူမိုက်ညီအစ်ကိုတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဒုတိယသား တိုနီယို (Tonio) ပင် ဖြစ်သည်။ သူက ကြည့်ရဆိုးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးရင်း ထိုင်နေသော အာလွန်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။
ဒါဟာ သိသိသာသာကို မလေးမစား လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် တစ်ခုခု ရှာဖို့ လာရုံတင်ပါ။”
တိုနီယိုက သူ့ခေါင်းကို တမင်တကာ ဖိနှိပ်ထားသဖြင့် နာကျင်နေသော်လည်း အာလွန်က ဘာမှမဖြစ်သလို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ပြန်ဖြေရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။
'နောက်တစ်ခါ လာပြန်ပြီပေါ့။'
အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ သို့မဟုတ် ဒုတိယအစ်ကိုဖြစ်သူတို့က အာလွန်ကို ဤသို့ဆက်ဆံသည်မှာ ယခုမှ မဟုတ်ပေ။
အမှန်တော့ သူတို့သည် အာလွန် လူဝင်စားလာသည့် အချိန်မှစ၍ သိသိသာသာကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အာလွန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူ မရောက်ခင်ကတည်းက မူလအာလွန်မှာလည်း ဤကဲ့သို့ နှိပ်စက်မှုများကို အမြဲတမ်း ခံခဲ့ရပုံပေါ်သည်။
သို့သော်လည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရသော်လည်း အာလွန်က မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ လွှတ်ထားရခြင်းမှာ၊ သူ၏ အေးချမ်းသော မှူးမတ်ဘဝကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလိုသည့် ဆန္ဒက ပိုမိုပြင်းပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
'ငါသာ ဒီကောင်တွေကို ပြန်ချလိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အစကတည်းက ပျက်ကုန်မှာ။'
အကယ်၍ သူ့ပြိုင်ဘက်တွေက ကောင့်မိသားစုရဲ့ လူမိုက်ညီအစ်ကို အဆင့်လောက်ပဲ ဆိုရင်တော့ အာလွန်က သူတို့ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ချင်သည်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက သူတို့ရဲ့ အဆင့်က ထင်သလောက် မရိုးရှင်းတာပါပဲ။
'မူးယစ်ရာဇာတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမပွဲစားဘုရင်တစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ရတာက တော်တော်လက်ဝင်တယ်။'
အာလွန် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် မှောင်ခိုလောကမှာ “Avalon” လို့ အမည်ပေးထားတဲ့ မူးယစ်ဆေးဝါးဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်နေတဲ့ ကောင့်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသားဟာ သူ့ကို မခန့်လေးစား အကြည့်တွေနဲ့ ငုံ့ကြည့်နေသည်။
အမှန်တော့ ထိုဂိုဏ်းက နိုင်ငံတော်အတွင်းမှာပဲ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လူသိများတဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ လက်ရှိအာလွန်မှာ လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံနဲ့ သူ့ကို အရိပ်အယောင်မကျန်အောင် သတ်ပစ်ဖို့ မှောင်ခိုလောကက လူသတ်သမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စေခိုင်းနိုင်တဲ့ ထိုအမှိုက်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပါဘူး။
သူ့ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ၊ ဒုတိယသားနဲ့ အာဏာလုနေပြီး ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းတွေကို လုပ်ကိုင်နေတဲ့ အစ်ကိုကြီးနဲ့ ထပ်ပြီး ရင်ဆိုင်ရဦးမှာပါ။ အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူက ဆက်ခံသူကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင် အလွန် အကဲဆတ်သူဖြစ်တာကြောင့် ဒုတိယသားကို ဖြုတ်ချနိုင်တဲ့ အာလွန်ကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် အာလွန်အနေနဲ့ တစ်ခုခု ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်တာနဲ့ နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့မယ့် လမ်းကို ရောက်သွားမှာ ဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုကြီးက စာကြည့်တိုက်ကို သုံးချင်နေပုံရတာကြောင့် ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။”
“မင်းကတော့ မင်းနေရာမင်း သိသားပဲ။”
အာလွန်သည် မထီမဲ့မြင် ပြုနေသော တိုနီယိုကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အီဗန်နှင့်အတူ စာကြည့်တိုက်မှ ထွက်ခွာကာ သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် အီဗန်က ယူတီယာ၏ စာကို သူ့အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ယူလာခဲ့တာပါ။”
“ဟုတ်လား?”
ယူတီယာကို ကယ်တင်ပြီးကတည်းက အာလွန်သည် သူမနှင့် တစ်လတစ်ကြိမ် စာဖလှယ်နေခဲ့သည်။ စာထဲတွင် များသောအားဖြင့် ရိုးရှင်းသော နှုတ်ဆက်စကားများနှင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ နေ့စဉ်ဘဝအကြောင်းများကိုသာ ရေးသားလေ့ရှိသည်။ စာဖလှယ်ရန် အကြံပြုခဲ့သူမှာလည်း အာလွန်ပင် ဖြစ်သည်။
'တိုက်ရိုက်တွေ့တာထက်စာရင် စာဖလှယ်နေတာက ပိုပြီး ရင်းနှီးသွားစေနိုင်တယ်။'
သူ့ဘဝဟောင်းက အပြင်မှာတွေ့တဲ့သူတွေထက် အွန်လိုင်းချက်တင်ခန်းထဲက သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးခဲ့တာကို ပြန်သတိရရင်း အာလွန် စာကိုဖွင့်ဖတ်လိုက်သည်။
“အင်း...”
စာထဲတွင် ထူးထူးခြားခြား ဘာမှမပါဝင်ပေ။ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ယူတီယာက နှုတ်ခမ်းစကားလေးများ ရေးထားပြီး မိဘမဲ့ဂေဟာက ကလေးအချို့အကြောင်းကို ပြောပြထားသည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် 'ဟီဒန်' လို့ခေါ်တဲ့ ကောင်လေးက “စစ်တိုက်တမ်း” ကစားတာ အရမ်းတော်ကြောင်းနှင့် 'ယူနာ' လို့ခေါ်တဲ့ ကောင်မလေးက “ပုန်းတမ်းတမ်း” ကစားတာ အရမ်းတော်ကြောင်း ရေးထားသည်။
ထိုရိုးရှင်းသော ဇာတ်လမ်းလေးများကို ဖတ်ရင်း အာလွန်က သူ ပြန်ရေးမည့်စာတွင် ဘာတွေထည့်ရမလဲဟု စဉ်းစားလိုက်ပြီး ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ကောင်းတဲ့အကြောင်းအရာတွေကိုပဲ ရေးနေတာထက် သူ စိုးရိမ်နေရတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကိုပါ မျှဝေခြင်းက သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုမိုနီးကပ်သွားစေလိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။
ထိုသို့တွေးပြီးနောက် အာလွန်သည် ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များကို ချရေးကာ မိဘမဲ့ဂေဟာရှိ ယူတီယာထံသို့ စာပို့လိုက်သည်။
ဒါဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပါပဲ။
ထိုအချိန်တွင်...
“ဟင်း~”
ယူတီယာသည် ဗလာဖြစ်နေပုံရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ခရမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင် ဒူးစ် မာကာလီယန်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် သူသည် အကောင်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများမှာ အကောင်းအတိုင်းရှိနေပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နှိပ်စက်ခံထားရသော အမှတ်အသားများ ရှိနေသော်လည်း လှုပ်ရှားသွားလာရာတွင် အခက်အခဲ မရှိပုံရသည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အပြင်ပန်းသာ ဖြစ်သည်။ အခြားသူတစ်ဦးဦးကသာ ဒူးစ်ကို မြင်လိုက်လျှင် သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားကြလိမ့်မည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကောင်းအတိုင်း ဖြစ်နေနိုင်သော်လည်း ခံစားချက်တစ်ခုခုကို ပြသသင့်သည့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မှော်ပညာဖြင့် အဖျက်ဆီးခံထားရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ မည်သည့်မျက်နှာပေးမျှမရှိ၊ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ နေရာတစ်ခုတည်းကိုသာ ငေးကြည့်နေသည်။
သူသည် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသော လူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်စစ်စစ်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ယူတီယာက သူ့ကိုကြည့်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပြုံးလိုက်သည်။
'အဲ့ဒီအရာက ချန်ထားခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားတွေပဲ... ကိုယ်တိုင်လက်စားချေခွင့် ပေးလိုက်တာလား၊ တကယ်ကို ကြင်နာတတ်တာပဲ။'
ပြုံးရုံတင်မကဘဲ ယူတီယာသည် အာလွန်က ဒူးစ်ကို ဘာကြောင့် ဒီနေရာကို ပို့လိုက်ရသလဲဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားပြီး စကားပြောလိုက်သည်။
“နက်မှောင်တဲ့ ဆိတ်သတ္တဝါ (Black Goat)။”
“!”
စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုစကားလုံးတစ်လုံးတည်းကပင် ခဏလေးအထိ ကျိုးပဲ့နေသူတစ်ဦးနှင့် မခြားဖြစ်နေသော ဒူးစ်ကို တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။
ဗလာဖြစ်နေသော သူ၏မျက်လုံးများတွင် အသိဉာဏ် သို့မဟုတ် သတိတရားများ ပြည့်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော မုန်းတီးမှု၊ ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါကို အတည်ပြုပြီးနောက် ယူတီယာ ပြုံးပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“မင်း လက်စားမချေချင်ဘူးလား?”
ယူတီယာ၏ စကားကြောင့် ဒူးစ်၏ ဗလာဖြစ်နေသော အကြည့်များမှာ သူမဆီသို့ ရောက်လာသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးမှု၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဒါကို လွယ်လွယ်ကူကူ သတိပြုမိလိုက်သော ယူတီယာသည် ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။
သူမသည် မာနစွမ်းအင် အနည်းငယ်ကိုသာ လွင့်ပျံ့စေလိုက်သည်။
ထိုမာနမှာ 'သူ' ပေးသနားထားသော၊ အမှောင်ထုထဲက အရာများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်သည့် မာနစွမ်းအင် ဖြစ်သည်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သူက မင်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့် မင်း အစွမ်းတွေ ရလာလိမ့်မယ်။”
သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မာနစွမ်းအင်အကြောင်းကို ထပ်ပြီး ရှင်းပြမနေတော့ပါ။
မဟုတ်ဘူး၊ ရှင်းပြနေဖို့ မလိုတာပါ။
'သူ' ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ ဒုတိယမြောက်လူဟာ လုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ရှင်းပြလို့ရတဲ့ ထူးကဲတဲ့ ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့ပါပဲ။
ဒါကြောင့်...
“မင်း လုပ်ရမှာက သူ့အပေါ်မှာပဲ သစ္စာရှိနေဖို့ပဲ။ ဒါဆိုရင် မင်း လက်စားချေနိုင်လိမ့်မယ်။”
ယူတီယာသည် ဒူးစ်ကိုကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် ဒူးစ် မိဘမဲ့ဂေဟာသို့ ရောက်ရှိပြီး တစ်ပတ်အကြာတွင် ယူတီယာသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် အာလွန်ထံမှ နောက်ထပ်စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
“သိပြီ။”
စာကို ဖတ်ပြီးနောက် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။
ဒူးစ် မိဘမဲ့ဂေဟာသို့ ရောက်ရှိပြီး တစ်နှစ်တာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယူတီယာနှင့် အာလွန်တို့သည်လည်း ပုံမှန်အတိုင်း စာဖလှယ်နေကြဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အာလွန်မှာမူ ကယ်တင်ရမည့် တတိယမြောက် Boss ကို ရှာမတွေ့သေးသဖြင့် ခေါင်းခဲနေရသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် သတင်းတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“...အဲ့ဒီ လူမိုက်ကြီး သေသွားပြီ ဟုတ်လား?”
ကောင့်ပါလက်တီယို မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။