ဗီလိန်များကို အုပ်စိုးသူ

အခန်း (၁၇) - လွဲမှားသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်

အာလွန်သည် အပြာရောင်မျှော်စင်တွင် သူလုပ်ဆောင်လိုသမျှ အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မျှော်စင်၏ မြေအောက်ခန်းတွင် ဝှက်ထားသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ရယူရန်ဖြစ်ပြီး၊ ယခု ၎င်းကို ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပေ။ သူသည် အပြာရောင်မျှော်စင်မှ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အချိန်ဆွဲနေရန် အကြောင်းမရှိသလို၊ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသော ပေးနီးယားက သူဆက်ရှိနေပါက တစ်ခုခု ပြဿနာရှာလာနိုင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အကျိုးအကြောင်းမသိတတ်သူ မဟုတ်မှန်း သူသိသော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ထားသည်များ အမြဲဖြစ်လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုပစ္စည်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းခိုးချရင်း သူ ဤသို့တွေးလိုက်မိသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့...

"ဒါက... ဘာလဲ?"

"ဒါ ကျွန်မဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးရည်ပါ။"

အာလွန်သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏စူးရှသောအကြည့်ကြောင့် အားတင်းကာ ပြုံးနေသော်လည်း စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးပုလင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ အတွင်းရှိ အရည်မှာ နက်မှောင်သော အပြာရောင်ဖြစ်ပြီး အသာအယာ လှုပ်ခါလိုက်သောအခါ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

'...ဒါက... မာန (Mana) ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးတဲ့ ဆေးရည်ပဲ။ အဲ့ဒါမှ တကယ့်ကို တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အမျိုးအစား...'

ဤကမ္ဘာတွင် မှော်ဆေးရည်များသည် အခြားဂိမ်းများကဲ့သို့ ချက်ချင်းအာနိသင်မပြပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့၏ အာနိသင်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို "မာနပြန်လည်ဖြည့်တင်းရေးဆေးရည်" ဟု ခေါ်မည့်အစား "မာနပြန်လည်ဖြည့်တင်းမှု မြှင့်တင်ရေးဆေးရည်" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ပို၍တိကျပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ပေးနီးယားက အာလွန်၏ရှေ့တွင် ချပေးထားသော ဆေးပုလင်းငါးပုလင်းမှာမူ "မာနပြန်လည်ဖြည့်တင်းရေးဆေးရည်" ဟူသောအမည်နှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်သော ဆေးရည်များဖြစ်သည်။ သူကိုင်ထားသော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဆေးရည်မှာ သောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မာနစွမ်းအင်အချို့ကို ချက်ချင်းနီးပါး ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်သည်။

မာနပြန်လည်ဖြည့်တင်းရေးဆေးရည်ဟု ခေါ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ မာနပြန်လည်ဖြည့်တင်းမှု မြှင့်တင်ရေးဆေးရည်များ ဖြစ်ကြပြီး အလွန်အမင်း ဈေးကြီးလှသည်။ အာလွန်သည် တစ်နေ့လျှင် မှော်ပညာ တစ်ကြိမ်သာ သုံးနိုင်ခြင်းကို စိတ်ပျက်သဖြင့် တစ်ခါက ဆေးရည်ဝယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဈေးနှုန်းကို ကြားလိုက်ရုံနှင့်ပင် မူးလဲမတတ် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

'ဒီနှစ်ပုလင်းရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့တင် ဗီလာအိမ်သေးသေးလေး တစ်လုံး ဝယ်လို့ရမယ် ထင်တယ်...'

သူသည် ဆေးရည်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ပေးနီးယားဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူမ၏ အနေခက်သော အပြုံးတွင် စိုးရိမ်စိတ်အချို့ ရှိနေသည်ကို မြင်ရပြီး၊ သူကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူမက ချက်ချင်း စကားပြောလာသည်။

"သဘောကျရဲ့လား?"

"ဒါက အဆင့်မြင့်ဆေးရည်ဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ လာပြနေတာလဲ?"

"ကျွန်မ ဒါကို ရှင့်ကို ပေးမလို့ပါ။"

"ဒီဆေးရည်ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးမယ် ဟုတ်လား?"

"ဟုတ်ကဲ့။"

"...?"

အာလွန်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းသင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို သူပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အမူအရာ ဘာကြောင့် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသလဲဆိုသည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း နားလည်နိုင်သည်။ ထိုပစ္စည်းကို ပိတ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းမှာ ယခုအချိန်အထိ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်နေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်း သို့မဟုတ် အံ့ဩခြင်းများ ခံစားရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အာလွန်အတွက်တော့ ပေးနီးယား၏ လက်ရှိအမူအရာမှာ ကျေးဇူးတင်ခြင်း သို့မဟုတ် အံ့ဩခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပုံမရပေ။

'သူမလည်း နောက်ဆုံးတစ်ခါ ဇီနိုနီးယား သခင်မလေးနဲ့ ပါလာတဲ့ မှော်ဆရာလိုပဲ ငါ့ကို နားလည်မှုလွဲနေတာလား?'

ဤသို့ တွေးမိသဖြင့် အာလွန်က ပြောလိုက်သည်။

"... ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိအောင် ပြောပြရရင်၊ ကျွန်တော်က ဒုတိယအဆင့် (Second Rank) မှော်ဆရာတစ်ယောက်ပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ သိပါတယ်ရှင်။ သေချာတာပေါ့၊ ရှင်က ဒုတိယအဆင့် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ပါပဲ။"

သူမ နားလည်မှုလွဲနေမည်စိုး၍ သူက စကားစလိုက်သော်လည်း၊ ပေးနီးယားက သူပြောမည့်စကားကို စောင့်နေသည့်အလား အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်ပြနေသဖြင့် သူပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

သူမ ဤမျှ အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူမက သူ့ကို မြှောက်ပင့်နေခြင်းများလားဟု အာလွန် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ပေးနီးယား၏ မျက်နှာပေးမှာ နောက်ပြောင်နေပုံ မရပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပေးနီးယားသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မှားယွင်းစွာ သိထားခြင်းမရှိသည်မှာ ရှင်းနေသဖြင့် အာလွန် ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်လာသည်။

"စောစောက ကျွန်မ မြင်ခဲ့တာတွေကို လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ထားပါ့မယ်လို့ ကျိန်ဆိုပါတယ်။ သေချာပေါက်၊ ဘယ်တော့မှ မပြောပါဘူး" ဟု ပေးနီးယားက ဆက်ပြောသည်။

အာလွန်က ပြန်ဖြေသည်၊ "ဒီလိုမျိုး ကတိပေးဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး—"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး! ကျွန်မကို ကတိပေးခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်မ ကတိပေးချင်လို့ပါ။ လိုအပ်ရင် ကျွန်မရဲ့ မှော်ပညာကို သုံးပြီးတောင် ကျိန်ဆိုနိုင်ပါတယ်။ အခု ချက်ချင်းပဲ လုပ်ပါ့မယ်!"

"နေပါဦး၊ ခဏလေး—"

အာလွန် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ပေးနီးယားသည် သူမ၏ မှော်စွမ်းအင်များကို အမြန် စုစည်းလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော မှော်စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ရုံးခန်းအတွင်း ပြည့်နှက်သွားသဖြင့် အာလွန်၏ ရင်ခုန်သံ မြန်သွားရပြီး၊ သူဘာမှ မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ပေးနီးယားက မှော်ကျိန်ဆိုမှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

'ဒီပစ္စည်းကို ပိတ်တဲ့နည်းလမ်းကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့အတွက် ဒီလောက်အထိ လုပ်ရတာလား? သေချာတာပေါ့၊ ဒီပစ္စည်းက သူတို့အတွက်တော့ နက်နဲတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့...'

အပြင်ပန်းတွင် အာလွန်မှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေမိသည်။ ပေးနီးယားသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သိသိသာသာ နားလည်မှုလွဲနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"တွေ့တယ်မလား? ကျွန်မ ကတိတည်ပါတယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ကျွန်မ သေချာပေါက် ထိန်းသိမ်းပါ့မယ်...!"

"... ကောင်းပါပြီ။"

သူမ ကျိန်ဆိုပြီးနောက် အသည်းအသန် ပြောနေသည့် ပေးနီးယားကို ကြည့်ရင်း အာလွန်သည် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။ သူမ၏ နားလည်မှုလွဲနေခြင်းမှာ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရိပ်အယောင်လည်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အာလွန်သည် မာနပြန်လည်ဖြည့်တင်းရေးဆေးရည် ငါးပုလင်းနှင့် သူရယူလိုသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ အပြာရောင်မျှော်စင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အပြာရောင်မျှော်စင်မှ ကောင့်အိမ်တော်သို့ ပြန်လာသည့် မြင်းရထားပေါ်တွင် အာလွန်သည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ရှိ လက်ကောက်ကို သဘာဝအတိုင်း ငေးကြည့်လိုက်မိသည်။ ပေးနီးယားထံမှ ခွင့်တောင်းပြီး ယူဆောင်လာခဲ့သော ဤလက်ကောက်မှာ သူ အပြာရောင်မျှော်စင်သို့ လာခဲ့ရသည့် အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

'မစင်ကြယ်သူ၏ လက်ကောက်' (The Bracelet of the Impure)။

လက်ကောက်၏ ဒီဇိုင်းမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်ပေ။ နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် ဈေးကွက်ထဲတွင် ဝမ် ၁၀,၀၀၀ အောက်ဖြင့် ဝယ်နိုင်သော ဈေးပေါသည့် လက်ကောက်နှင့် တူသည်။ ထူးခြားသည်မှာ ၎င်းတွင် အလင်းအားလုံးကို စုပ်ယူထားသကဲ့သို့ ထင်ရသော ကျောက်မျက်အမည်းရောင်လေးများ စီခြယ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုမှလွဲ၍ ကျန်သည့်အသွင်အပြင်မှာ ထူးခြားမှု မရှိပေ။

သို့သော် ရိုးရှင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုမရှိသော အသွင်အပြင် ရှိသော်လည်း၊ ထိုလက်ကောက်တွင် အာလွန်၏ သေးငယ်သော မာနစွမ်းအင် သိုလှောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိသည်။

အာလွန်သည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို အသာအယာ လှည့်၍ အမည်းရောင်ကျောက်မျက်လေးများကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မသိသာသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်ပါက ကျောက်မျက်လေးများအတွင်း၌ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြာရောင်စွမ်းအင်များ လှိုင်းထနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

'ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်နေတာပဲ။'

လက်ကောက်၏ စွမ်းရည်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှော်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူသိုလှောင်ထားပြီး အသုံးပြုသူ လိုအပ်သည့်အခါ ထုတ်သုံးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်ကောက် သိုလှောင်နိုင်သည့် မာနစွမ်းအင် ပမာဏမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး အလွန်အမင်း မများသော်လည်း၊ ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ အာလွန်၏ ကိုယ်ပိုင် မာနစွမ်းအင်ထက် ပို၍ များပြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"..."

ခေတ္တမျှ အာလွန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာနသိုလှောင်နိုင်စွမ်းကို Psychedelia ထဲမှ မှော်ဆရာများကို ကူညီရန် ဖန်တီးထားသော ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရင်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုခံစားချက်မှာ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဟူး။"

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။

'ဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ။ ငါက တိုက်ပွဲဝင်မှာမှ မဟုတ်တာ။'

အမှန်စင်စစ် သူ 'မစင်ကြယ်သူ၏ တံဆိပ်' (Insignia of the Impure) ကို ရှာဖွေခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ မှော်ပညာလေ့လာမှုများကို ပို၍ ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသော အန္တရာယ်များမှ မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ဤသဘောအရ ကြည့်လျှင် ၎င်းပေးစွမ်းနိုင်သော မာနစွမ်းအင် ပမာဏမှာ အလွန်အမင်း မများသော်လည်း မလုံလောက်ခြင်းလည်း မရှိဘဲ အနေတော်ပင် ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက်၊ နည်းတာထက်စာရင် များတာက ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။

"ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေထဲမှာ စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် ထိန်းညှိပြီး မာနအသုံးပြုမှုကို လျှော့ချပေးတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိပုံရတယ်၊ အဲ့ဒါကို လေ့လာကြည့်ရမယ်" ဟု အာလွန်က တွေးတောရင်း သူ၏ စဉ်းစားမှုများကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မြင်းရထား အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူအပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ မြင်းရထားပေါ် မတက်မီက သူ့ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ခဲ့သော ပေးနီးယားကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိသည်။

'ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာပါလိမ့်?'

ထိုပစ္စည်းကို ပိတ်ပြီးနောက်ပိုင်း စတင်လာခဲ့သော ပေးနီးယား၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာများကို တွေးတောရင်း အာလွန် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် သူမနှင့် နောက်ထပ် လုပ်စရာ ကိစ္စမရှိတော့ပေ။

သူသည် အပြင်ဘက်မှ နူးညံ့သော နေရောင်အောက်တွင် အစိမ်းရောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အရောင်ဖြင့် ယိမ်းနွဲ့နေသော တောအုပ်ကို ခေတ္တမျှ ငေးကြည့်နေမိသည်။ နွေးထွေးသော နွေဦးနေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။

အာလွန်သည် ပါလက်တီယို ကောင့်အိမ်တော်သို့ ပြန်လာနေစဉ်မှာပင်၊ အယ်လ်တီးယား ဒျုခ်အိမ်တော်၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌ အမျိုးသမီး နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသည်။ တစ်ဦးမှာ အယ်လ်တီးယား မိသားစု၏ အင်အားများကို အပြည့်အဝ စုစည်းကာ ယခင်ဒျုခ်၏ အာဏာကို ဆက်ခံထားသော အိမ်တော်အကြီးအကဲ ရိုရီယာ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ဇီနိုနီးယား ကောင့်အိမ်တော်၏ သခင်မလေး ကာလီယာ - ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် ဇီနိုနီးယား အိမ်တော်၏ လက်တွေ့ကျကျ အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီနော်" ဟု ကာလီယာက နှုတ်ဆက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" ဟု ရိုရီယာက ပြန်ဖြေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရိုးရှင်းသော နှုတ်ဆက်စကားများကို အပြန်အလှန် ပြောဆိုကြသည်။ သာမန် အခြေအနေတွင်ဆိုလျှင် ဤသို့ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ရိုရီယာသည် မြင့်မြတ်သော ဘွဲ့အမည်ကို ဆက်ခံထားသည့် ဒျုခ်ကတော် (Duchess) ဖြစ်ပြီး၊ ကာလီယာမှာမူ ကောင့်သခင်မလေးသာ ဖြစ်ကာ သူမ၏ မိသားစု ဘွဲ့အမည်ကိုပင် တရားဝင် မဆက်ခံရသေးပေ။ သို့သော်လည်း ရိုရီယာသည် ပုံစံတကျ လေးစားမှု မရှိခြင်းအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်ပုံမရပေ။

အကြောင်းမှာ ရိုရီယာသည် ကာလီယာက ဇီနိုနီးယား အိမ်တော်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားကြောင်း သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မှောင်ခိုလောကတွင် ဇီနိုနီးယား ကောင့်၏ အမည်မှာ အယ်လ်တီးယား ဒျုခ်ထက် အနည်းငယ် ပို၍ ကျော်ကြားသည်။

သို့သော် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ရိုရီယာနှင့် ကာလီယာတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ် - ပါလက်တီယို ကောင့်၏ လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းနေကြသူများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့ကြားတွင် အာဏာလုရန် မလိုအပ်ပေ။ သူတို့ သဘောကျသည်ဖြစ်စေ၊ မကျသည်ဖြစ်စေ၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုသည်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း ပါလက်တီယို ကောင့်၏ အမိန့်အရ သူတို့သည် မဟာမိတ် ဖွဲ့ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ပါလက်တီယို ကောင့်၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေကြောင်း စကားပြောရင်း သိရှိလိုက်ရပြီးနောက်တွင် "အယ်လ်တီးယား ဒျုခ်နှင့် တွေ့ဆုံပါ" ဟူသော စကားမှာ မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ အကြွင်းမဲ့ နံပါတ်တစ်၏ လက်အောက်တွင် အဆင့်အတန်း ခွဲခြားနေခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်းလည်း သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။

"ဒါနဲ့ ဒီနေ့ ဘာလို့ လာတာလဲ? တွေ့ဆုံပွဲက နောက်လမှ မဟုတ်ဘူးလား?" ဟု ရိုရီယာက မေးသည်။

ကာလီယာသည် သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူ၍ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

"သူ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်လို့ ကျွန်မ လာခဲ့တာပါ။"

"... ဒါလား?"

"ဟုတ်ကဲ့" ဟု ကာလီယာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ရိုရီယာသည် ထိုစာကို ကောက်ယူ၍ အတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ထိုစာမှာ လျှို့ဝှက်ချက်များ ပါဝင်သော စာတမ်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန် သာမန်ဆန်သော စာတစ်စောင်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ရိုးရှင်းသော နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပါဝင်ပြီးနောက် မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများ အကြောင်းနှင့် ဥပမာအချို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် "ကျွန်တော်နဲ့ အဆင်ပြေတဲ့ မှူးမတ်က သိပ်မရှိဘူး" ဟူသော မှတ်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်။

ဤစာမှာ လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်က အာလွန် ပို့လိုက်သော စာဖြစ်ပြီး၊ ကာလီယာကို အေးစက်စွာ ဆက်ဆံခဲ့မိသည့်အတွက် အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရသဖြင့် အကျိုးအကြောင်း ခိုင်လုံသော ရှင်းပြချက်များဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အာလွန်၏ စာ၏ အဓိက ဆိုလိုရင်းမှာ "ငါက မင်းကိုမှ မဟုတ်ဘူး၊ တခြား မှူးမတ်တွေကိုလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ အေးစက်စက် ဆက်ဆံတတ်တာပါ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရပြီးနောက် ဤစာကို လက်ခံရရှိသော သာမန် မှူးမတ်တစ်ဦးဆိုလျှင် အာလွန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူဆိုလိုသည့်အတိုင်းပင် နားလည်လိမ့်မည်။

သို့သော် အာလွန်သည် အရေးကြီးသော အချက် သုံးချက်ကို လျှော့တွက်ခဲ့မိသည်။

ပထမအချက်မှာ ဤစာကို ဖတ်နေသူများသည် မှောင်ခိုလောကမှ ဩဇာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ သူတို့သည် ပါလက်တီယို ကောင့်ကို မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်ထားကြသည်။ တတိယအချက်မှာ ဒုတိယအချက်ကြောင့်ပင် ဤသာမန်စာနောက်ကွယ်၌ တစ်စုံတစ်ရာသော လျှို့ဝှက်အမိန့် ပါဝင်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့က သဘာဝအတိုင်း ယူဆလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် မှောင်ခိုလောက၏ အဓိက ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ ကာလီယာသည် သူမ၏ ထက်မြက်သော ဉာဏ်ဖြင့် မဖြစ်နိုင်သော ပဟေဠိကို စတင် ပုံဖော်တော့သည်။

"ကင်းနီးယား ဘာရွန် (Kenia Baron) က မှူးမတ်အုပ်စု (Aristocratic Faction) ထဲကပဲ... ပြီးတော့ မာရန်တီနို မားကွစ် (Marantino Marquis) က ဘုရင်လိုလားသူများ အုပ်စု (Royalist Faction) ရဲ့ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်။"

"ဗိုက်စကောင့် ဗီလန်ဒါ (Viscount Vilanda) က ဘုရင်လိုလားသူတွေနဲ့ အတူရှိနေပြီး၊ အလားတူပဲ ဒျုခ် ပါလ်ဒီယွန် (Duke Paldion) က မှူးမတ်အုပ်စုရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်။"

ကပွဲတွင် အာလွန် တွေ့ဆုံစကားပြောခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများကို သူတို့က အမျိုးအစား ခွဲခြားလိုက်သောအခါ၊ ပဟေဠိမှာ ပုံပေါ်လာရန် သိပ်မကြာလိုက်ပေ။

"အကျဉ်းချုပ်ရရင်၊ သူက မှူးမတ်အုပ်စုရော ဘုရင်လိုလားသူ အုပ်စုကိုပါ သဘောမကျဘူးလို့ ထင်ရတယ်။"

ခေတ္တမျှ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် "သူက အားလုံးကို သတ်ပစ်ချင်နေတာလား?" ဟူသော အတွေး ဝင်လာသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကြိုတင် သဘောတူထားသည့်အလား ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အလွန် အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။

သဘာဝကျစွာပင် သူတို့စိတ်ထဲ ဝင်လာသော အခြား ရွေးချယ်စရာမှာ-

"သူက လက်ရှိ မှူးမတ်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် အသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးချင်နေတာလား?"

ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ တည်ရှိပြီးသား စနစ်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲရန်ဆိုသည်မှာ မှူးမတ် အနည်းငယ် စုရုံဖြင့် ဖြစ်မြောက်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် နိုင်ငံရေးကို အသက်ရှူသလို လုပ်ဆောင်နေပြီး အာဏာ၏ ချိန်ခွင်လျှာကို အမြဲ တွက်ချက်နေသော ဤနှစ်ဦးအတွက်မူ ဇာတ်လမ်းက လုံးဝ ကွဲပြားသွားသည်။ ပြင်ဆင်မှု အမျိုးမျိုးနှင့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ရောက်ရှိသွားသော အဖြေမှာ "ဒါက ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

"အဟက်" ဟု ရိုရီယာက အသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ယခုအချိန်အထိ သူမသည် အာလွန်၏ ရည်မှန်းချက်ကို ခန့်မှန်း၍ မရခဲ့သလို၊ သူမကို ဘာကြောင့် ဒျုခ်ကတော် ဖြစ်စေခဲ့သလဲဆိုသည်ကိုလည်း နားမလည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ ဤသည်မှာ သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်မှန်းချက် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် သူမ ထင်သကဲ့သို့ အမှန်တကယ် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်ပါက အယ်လ်တီးယား ဒျုခ်၏ "နာမည်ဆိုး" မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် အနောက်ဘက်တွင် ဩဇာအရှိဆုံးဖြစ်သော ဇီနိုနီးယား ကောင့်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်မည်ဆိုပါက အောင်မြင်မှု၏ ချိန်ခွင်လျှာမှာ သူတို့ဘက်သို့ သိသိသာသာ ယိုင်လာမည်မှာ သေချာသည်။

"... ဒါက အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ရိုရီယာက ကောင့်၏ လုပ်ရပ်နောက်ကွယ်မှ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်ရင်း တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ညနေစောင်း နေဝင်ချိန်တွင် မှော်မီးအိမ်ပင် ထွန်းမထားသော အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ သူတို့သည် သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို စတင် ရေးဆွဲကြတော့သည်။

... ထူးဆန်းသော ပဟေဠိတစ်ခုမှာ ပုံဖော်ပြီး ဖြစ်သွားကာ ယခုအခါ ၎င်း၏အလိုအလျောက် စတင် လှုပ်ရှားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အာလွန်မှာမူ...

"ဟင်း။ ဟင်း...?"

နေဝင်စောသဖြင့် အပူချိန် ကျဆင်းနေသော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း၌ သူသည် ကန်စွန်းဥဖုတ်ကို စားနေသည်။

"အရသာရှိလိုက်တာ။"

ဘာကိုမျှ သတိမထားမိဘဲ ကန်စွန်းဥကို ကိုက်စားရင်း သူ ရေရွတ်လိုက်သော စကားသံလေးမှာ တောအုပ်အတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။