အခန်း (၉၂)  ကောင်းကင်မိစ္ဆာ၏ လမ်းစဉ်လုယူခြင်း

"မင်း... အဘိုးကြီးချန်လား" ကူးယွမ်က အကဲခတ်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။

အလယ်အလတ်အရွယ်လူကြီးက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ တင်းရင်းတဲ့ အရေပြားနဲ့ သန်စွမ်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအင်တွေ မရှိတော့ပေမဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ဟာ အခြေခံကောင်းပြီး အရိုးအဆစ် သန်မာတာကြောင့် နောင်တစ်ချိန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကို ပြန်တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ အလားအလာ အပြည့်ရှိပါတယ် ဒါဟာ သူ ဆယ်စုနှစ်ချီ စောင့်ဆိုင်းခဲ့တဲ့ အခိုက်အတန့်ပါပဲ။

ကူးယွမ်ဟာ တစ်ဖက်လူဆီက သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို အာရုံခံမိတာကြောင့် ချက်ချင်းပဲ "နက်မှောင်သော လိပ်ချပ်ဝတ်သိုင်း" ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကြီးထွားလာပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်အသွင် ပြောင်းလဲသွားကာ လက်ထဲက ဆောင်းဦးရေစင်ဓားကလည်း အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေလေသည်။

ချန်ချီ (အဘိုးကြီးချန်) က သက်ပြင်းချရင်း

"မင်းရဲ့ အရိုးသန့်စင်မှု အဆင့်နဲ့ ဒီဓားသိုင်း... ငါ မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။ ငါ့ကျင့်စဉ်ကို ပေးထားတာ တစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား။ တကယ်လို့ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်မှန်း သိရင် မင်းကို ငါ့တပည့်အဖြစ် တရားဝင် လက်ခံခဲ့မိမှာ" လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူက ဆက်ပြီး  "မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ငါ အခုလေးတင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာလမ်းစဉ်လုယူခြင်းအတတ်ကို သုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်အခြေခံကို ပြန်တည်ဆောက်ထားတာမို့လို့ ဘာကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားမှ မရှိသေးဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းကို ငါမသတ်နိုင်သလို သတ်ဖို့လည်း စိတ်မကူးဘူး။ စောစောက အငွေ့အသက်က မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ရဲ့ သဘောသဘာဝကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ" လို့ ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ချန်ချီဟာ သူ့ရဲ့ သိမ်းဆည်းခြင်းအိတ်ထဲကနေ "နက်မှောင်သောလိပ်ချပ်ဝတ်သိုင်း" ရဲ့ ဒုတိယပိုင်း ပါဝင်တဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားနဲ့ မိစ္ဆာအိုကြီးရဲ့ "ရာရှာကျမ်းစာစစ်"စာအုပ်ကို ကူးယွမ်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

[တာအိုအမှတ် +68]

[တာအိုအမှတ် +569]

ကူးယွမ်ဟာ ဒီပစ္စည်းတွေကို ရလိုက်တဲ့အခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အထူးသဖြင့် "ရာရှာကျမ်းစာစစ်" ဟာ မြေကမ္ဘာအဆင့်ကျမ်းစာဖြစ်လို့ အလွန်တန်ဖိုးရှိလေသည်။

ချန်ချီက မထွက်ခွာခင် ကူးယွမ်ကို သတိပေးစကား ပြောခဲ့ပါသေးသည်။

"ရှမင်ယန်ဆိုတဲ့လူဟာ လျှို့ဝှက်ချက်များပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့လူပဲ သူနဲ့ ဝေးဝေးမှာနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ နောက်ပြီး မကြာခင် ပေါ်ထွက်လာတော့မယ့် နဂါးနီနတ်ဘုရားနန်းတော်အကြောင်းလည်း သတိထားဦး။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ မပါဘဲနဲ့ အဲဒီထဲဝင်ရင် ဘယ်လိုသေမှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး"

ပြောပြီးတာနဲ့ ချန်ချီဟာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ညမှောင်မှောင်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့သည်။

ကူးယွမ်ဟာ ချန်ချီ ထွက်ခွာသွားတဲ့ဘက်ကို ဦးညွှတ် အလေးပြုလိုက်သည်။ သူ့အတွက်တော့ အဘိုးကြီးချန်ဟာ ဆရာတစ်ဝက် မိတ်ဆွေတစ်ဝက်လို ခံစားချက်မျိုး ရှိနေပါတယ်။ အဘိုးကြီးချန်ဟာ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကို ကူးပြောင်းသွားပြီး နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှပြန်တွေ့ရတော့မလဲ မသိနိုင်ပါဘူး။

ကူးယွမ်ဟာ မြေပြင်ပေါ်က ပျက်စီးနေတဲ့ အရိုးဖြူဓားအပိုင်းအစတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သတ်အလံတွေကို သိမ်းဆည်းပြီး တာအိုအမှတ် ရာဂဏန်းလောက် စုဆောင်းလိုက်ပါတယ်။ ထို့နောက် သူဟာ အာဟွမ် အာဝူနဲ့အတူ တောနက်ထဲကို ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ "ပါးစပ်ကြီး"ဟာ အရွယ်ရောက်လာပြီး အဆင့်တက်ဖို့ အချိန်တန်နေပြီ ဖြစ်လို့ပါ။