အခန်း (၇၁)  ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်

နံနက်စောစောအချိန်တွင် ကူးယွမ်တစ်ယောက် ယုတိန်ခန်းမရဲ့ ဒုတိယအထပ်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် သွားလိုက်သည်။ အမြဲတမ်းလိုပဲ အဘိုးကြီးချန်ဟာ အားအင်ချိနဲ့စွာနဲ့ ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ မှီအိပ်နေပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကူးယွမ်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အဘိုးကြီးချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် ဝင်းလက်သွားပြီး ကုလားထိုင်တောင် ကျိုးသွားတဲ့အထိ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူဟာ ကူးယွမ်အနားကို ချက်ချင်းရောက်လာပြီး ပခုံးကို ဖမ်းဆုပ်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"အရေပြားက ချောမွေ့ပြီး အရိုးတွေက မာကျောတယ် သွေးသားအရှိန်အဝါကလည်း နက်ရှိုင်းတည်ငြိမ်နေတာပဲ" အဘိုးကြီးချန်က မယုံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ် "မင်း... မင်းက ငါပေးလိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက်လိပ်ခွံသိုင်းရဲ့ အခြေခံကို တကယ်ပဲ တတ်မြောက်သွားပြီလား"

အဘိုးကြီးချန် တုန်လှုပ်သွားတာ အဆန်းမဟုတ်ပါဘူး။ သူ ဒီသိုင်းကျမ်းကို ပေးခဲ့တာ ၅ ရက်ပဲ ရှိပါသေးတယ် သူကိုယ်တိုင်တောင် ဆရာတွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ဒီအဆင့်ရောက်ဖို့ ၂ လကျော် ကျင့်ခဲ့ရတာပါ။ ၅ ရက်အတွင်း အခြေခံတတ်မြောက်တာဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါရမီရှင် ဒါမှမဟုတ် "မိစ္ဆာကောင်" လို့တောင် ခေါ်လို့ရပါတယ်။ (တကယ်တော့ ကူးယွမ်က လိပ်အသက်ရှူခြင်း ပါရမီကြောင့် နာရီပိုင်းအတွင်း တတ်မြောက်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒါကိုသူလျှို့ဝှက်ထားပါတယ်)။

ကူးယွမ်က "ဒါက အဲဒီလောက် အံ့ဩစရာကောင်းလို့လား" လို့ ဟန်ဆောင်မေးလိုက်တဲ့အခါ အဘိုးကြီးချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောကရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီသိုင်းက ငါတို့ ဆေးဘုရင်တောင်ရဲ့ အခြေခံသိုင်းတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ကျင့်ရတာ ခက်ခဲပြီး အချိန်ကြာလွန်းလို့ တပည့်အများစုက မကျင့်ချင်ကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီသိုင်းကို အောင်မြင်ရင် နောင်တစ်ချိန် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းတဲ့အခါ ရေဓာတ်သဘာဝ အစွမ်းတွေကို ကျင့်ကြံဖို့ အထောက်အကူ အများကြီး ဖြစ်စေတယ်"

ကူးယွမ်က အခွင့်ကောင်းယူပြီး "မှော်ပညာ" နဲ့ "ထူးကဲအစွမ်း" တို့ရဲ့ ခြားနားချက်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ အဘိုးကြီးချန်ကလည်း စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြပါတယ်။

  မှော်ပညာဆိုတာ ကိုယ်တွင်း အရှိန်အဝါကို သုံးပြီး သဘာဝဓာတ်တွေကို ဆွဲထုတ်တာပါ။ ကျွမ်းကျင်ရင် သာမန်အင်းနိတ်သိုင်းသမားတွေလည်း သုံးနိုင်ပါတယ်။

  ထူးကဲအစွမ်းကတော့ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံတည်ဆောက်ပြီးမှသာ ကျင့်လို့ရတာပါ။ အဆင့် (၄) ဆင့် ရှိပြီး (အောက်၊ အလယ်၊ အထက်၊ အမြင့်မြတ်) အဆင့်မြင့်တဲ့သူတွေဟာ မသေမျိုးအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ပါတယ်။

အဘိုးကြီးချန်က ကူးယွမ်ကို ကြည့်ပြီး နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်သည် "မင်းမှာ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အလားအလာရှိတာပဲ။ ငါသာ ငယ်သေးရင် ဒါမှမဟုတ် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံတွေ မပျက်စီးသေးရင် မင်းကို ငါ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် သေချာပေါက် သိမ်းမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့မှာ အချိန်မရှိတော့ဘူး"

အဘိုးကြီးချန်ဟာ ကူးယွမ်ရဲ့ ပါရမီကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ရည်မှန်းချက်ဖြစ်တဲ့ "ကလဲ့စားချေခြင်း" အပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်နေရတာကြောင့် ကူးယွမ်ကို တပည့်အဖြစ် မလက်ခံနိုင်တဲ့အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။