အခန်း (၅၇) လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံ

မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းပြီးနောက် ကူးယွမ်သည် ဘုန်းတော်ကြီးဝူကို ဝေဒနာမခံစားရစေဘဲ အမြန်ဆုံး အဆုံးစီရင်ပေးလိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းနှစ်လောင်းကို ကြည့်ရင်း ကူးယွမ်က သံကျောကင်းခြေများ ကို ခေါ်လိုက်သည်။

အာဟွမ် အခုကစပြီး မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။

သံကျောကင်းခြေများ၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ဖြစ်သောအဆိပ်ငွေ့မှာ သံမဏိကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်သဖြင့် အလောင်းဖျောက်ရာတွင် အလွန်ထိရောက်လှသည်။

ခဏအကြာတွင် အလောင်းနှစ်လောင်းမှာ သွေးကွက်အချို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သဲလွန်စများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အခု ငါ့ရဲ့အကြောသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကလည်း အထွတ်အထိပ်ရောက်နေပြီ၊ အာဟွမ်၊ ဗိုက်ပူ နဲ့ ကင်းခြေများတို့လည်း ရှိနေပြီဆိုတော့" ကူးယွမ်၏ မျက်လုံးများ နက်မှောင်သွားသည်။

 "အခုကတော့ အာဃာတတွေကို ပြန်ပေးဆပ်ရမယ့် အချိန်ပဲမဟုတ်လား"

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကူးယွမ် နိုးလာသောအခါ မိခင်ဖြစ်သူက မုန့်ပြားကြော် ဆန်ပြုတ်နှင့် ကြက်ဥပြုတ်တို့ဖြင့် အရသာရှိသော နံနက်စာကို ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။

ကူးယွမ်က သူသည် ခန်းမအရှင်၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိထားသဖြင့် မြို့ထဲတွင် အိမ်တစ်လုံး ရရှိထားကြောင်း မိဘများကို ပြောပြပြီး လုံခြုံရေးအတွက် မြို့ထဲသို့ လိုက်နေရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူက ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ 

ရွာမှာပဲ နေသားကျနေပြီကွာ မြို့ထဲသွားရင် အိပ်တောင် ပျော်မှာမဟုတ်ဘူး ဒီလောက် ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ ဂူမိသားစုရွာလေးမှာ ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

မိခင်ဖြစ်သူကလည်း ဖခင်ဘက်မှ ပါဝင်ပြောဆိုသဖြင့် ကူးယွမ်မှာ အတင်းအကျပ် မခေါ်တော့ဘဲ ဗိုက်ပူမြွေကို မိဘများအနီးတွင် လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြပ်ခိုင်းရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

နံနက်စာစားအပြီးတွင် အိမ်နီးချင်းကောင်လေး ဆွန်ကျုံးရောက်လာပြီး သူဖမ်းမိထားသော တောကြက်တစ်ကောင်ကို ကျေးဇူးတင်သောအားဖြင့် လာပေးသည်။

ကူးယွမ်သည် ဆွန်ကျုံး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အတွေးနက်သွားသည်။

ဒီကောင်လေးမှာ တစ်ခုခုတော့ရှိတယ်

သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲများဖြစ်သော သံသွားကြွက်၊ ဗိုက်ပူမြွေ နှင့် သံကျောကင်းခြေများ တို့သည် ဆွန်ကျုံးကို မြင်လျှင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ဤသားရဲများမှာ သာမန်တိရစ္ဆာန်များ မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာအဆင့် သားရဲများ ဖြစ်သည်။ ရှစ်နှစ်ကိုးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ကို ၎င်းတို့က ကြောက်လန့်နေခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ဆွန်ကျုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သူတို့သားရဲများကို ကြောက်လန့်စေသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခုခု ရှိနေရမည်။ ကူးယွမ်သည် ထိုကောင်လေးတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆကာ အဝေးမှသာ စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရွာထွက်လမ်းတွင် လူအချို့ စုရုံးကာ အတင်းပြောနေကြသည်။

"ဟေ့... ကြားပြီးပြီလား သုံးမရတဲ့ ဂိုကွေ့ နဲ့ ဆွန်အာတို့ သေကုန်ပြီတဲ့"

"ဘာ ကူးယွမ် သတ်လိုက်တာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး သူတို့က မနေ့က အရက်သောက်ပြီး မူးနေတုန်း ဆီမီးခွက်ကို တိုက်မိလို့ မီးလောင်သေတာတဲ့။"

လူအများက ထိုလူယုတ်မာနှစ်ဦး သေဆုံးသွားခြင်းကို ဝမ်းသာနေကြသည်။ ထိုစဉ် ကူးယွမ်သည် ဓားတစ်လက်ကို လွယ်ကာ ရွာပြင်သို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာသွားသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရပေတော့သည်။