အခန်း (၃၈)  ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဓားချက်

တိုက်ခိုက်လာသူ အများစုမှာ အဝတ်အစား စုတ်ပြတ်နေသော်လည်း လက်ထဲတွင် ဓားကိုယ်စီကိုင်ထားကြပြီး လူသတ်ငွေ့များထွက်ပေါ်နေသည်။

ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ ကျောကုန်းနှင့် ပုခုံး ကျယ်ပြောသန်မာသော ထိပ်ပြောင်လူသန်ကြီးဖြစ်ပြီး သရဲခေါင်းဓားမကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

၎င်းမှာ ဟေးဖုန်းခံတပ်၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး သံကျားပင် ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာမူ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်ရှိသည့် ကွေးညွတ်သော ဓားကို ကိုင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ရန်ဟန်က ၎င်းတို့မှာ ယုတိန်ခန်းမမှ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အစဉ်အလာအရ လမ်းခွန်ပေးဆောင်နေကျဖြစ်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ စည်းမျဉ်းဖောက်ဖျက်ရသနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"စည်းမျဉ်း ဟုတ်လား" သံကျားက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဒီနယ်မြေမှာ ငါပြောတာ စည်းမျဉ်းပဲ အကုန်သတ်ပစ်ကြစမ်း အများဆုံးသတ်နိုင်တဲ့သူကို ဆုကြီးကြီးပေးမယ် အဲဒီကောင်မလေးကိုတော့ ငါ့အတွက် ချန်ထားခဲ့ကြ"

ဝံပုလွေအုပ်ကဲ့သို့ အတင်းဝင်ရောက်လာသော ဓားပြအုပ်ကြောင့် ကုန်လှည်းတန်းမှ လူအချို့ တုန်လှုပ်သွားကြသော်လည်း အချို့မှာမူ အံကြိတ်ကာ ပြန်လည်ခုခံကြတော့သည်။

ဖတ်

ကူးယွမ်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားရှည်မှာ အဆိပ်ရှိသော မြွေတစ်ကောင် လျှာထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လာသော ဓားပြတစ်ဦး၏လည်ပင်းကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ ဓားကို ပြန်အထုတ်တွင် ရဲရဲနီသော သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ချွတ်

လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပြီးနောက် ကူးယွမ်မှာ မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ပေ။ သူ၏ လက်မှာ ငြိမ်သက်နေပြီး ဘယ်ဘက်မှ ဝှေ့ယမ်းလာသော ဓားကိုကြိုသိနေသကဲ့သို့ ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ ဓားဦးဖြင့် ဓားပြ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားအောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒီကောင်က တော်တော်ရက်စက်တာပဲ သူ့ဓားကလည်း အဆိပ်အတောက် ဖြစ်နေတာပဲ။ ညီအစ်ကိုတို့ အတူတူ ဝိုင်းတိုက်ကြ" ကူးယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် ဓားပြများ ထိတ်လန့်သွားကြသော်လည်း မျက်လုံးနီနီဖြင့် ဝိုင်းအုံလာကြပြန်သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး

သို့သော် ကူးယွမ်၏ ဓားချက်များမှာ ကနေသော ဝိညာဉ်မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး ရက်စက်လှသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် နောက်ထပ် ၅ ဦး သေဆုံးသွားပြန်သည်။

ဓားပြများမှာ လူသတ်သမားဖြစ်သော်လည်း သေရမည်ကို ကြောက်တတ်ကြသဖြင့် ကူးယွမ်နှင့် ဝေးရာသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြတော့သည်။

ကူးယွမ်၏ စိတ်မှာ တည်ငြိမ်နေပြီး သူ၏ ဓားအောက်ရှိ ဓားပြများမှာ သားသတ်သမား၏ လက်အောက်မှ ဝက်များကဲ့သို့ပင်။

တစ်ချက်ခုတ်လျှင် တစ်ယောက် သေစေရမည် ဤတိုက်ပွဲမှတစ်ဆင့် သူသည် ဝိညာဉ်မြွေသန်လျက်သိုင်းကို အစစ်အမှန် တိုက်ပွဲတွင် မည်သို့ အသုံးချရမည်ကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။

"ဒီကောင် ကိုယ်ခံပညာ သင်တာ တစ်လပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပြောင်မြောက်တဲ့ ဓားသိုင်းကို တတ်နေတာလဲ" ကူးယွမ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ပြီး ရှမုန့်ရွှယ်နှင့် ရန်ကျန့်ဖေးတို့ အံ့ဩသွားကြသည်။

၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အဝိုင်းခံထားရသဖြင့် ရုန်းကန်နေရချိန်တွင် ကူးယွမ်မှာမူ ကြက်ကလေးငှက်ကလေး သတ်သလို အေးအေးဆေးဆေး လူသတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်လေး ငါနဲ့ ယှဉ်ကြည့်စမ်း"

ကူးယွမ်မှာ လက်ရည်သာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ပေအနည်းငယ် အကွာအဝေးမှ လူတစ်ဦးမှာ ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခုန်ဝင်လာသည်။

သူ၏ ကွေးညွတ်သော ဓားမှာ လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကူးယွမ်၏ လည်ပင်းထံသို့ ဦးတည်လာသည်။

"ပညာရှင်ပဲ"

ကူးယွမ်၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားပြီး နှလုံးခုန် မြန်သွားသည်။ သို့သော် သူ နောက်မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ 

သူ၏ ခြေထောက်မှ အားအင်များကို ခါးနှင့် ကျောရိုးတလျှောက် စုစည်းကာ အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားဖြင့် ဓားကို ပြန်လည် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ချွတ်

ဓားနှင့် ဓားချင်း ထိတွေ့သွားသောအခါ ကျနကွဲမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေပြင်းများမှာ ထိတွေ့ရာ အမှတ်မှ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ကူးယွမ်သည် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကြောင့် လက်ဖဝါးများ ထုံကျင်သွားသော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

သူအသုံးပြုခဲ့သောဓားချက်မှာဝိညာဉ်မြွေသန်လျက်သိုင်းသက်သက်မဟုတ်ဘဲသူ၏မြွေရစ်ပတ်ခြင်းစွမ်းရည်မှရရှိသောအသိဉာဏ်များကိုပေါင်းစပ်ထားသည့်ကိုယ်ပိုင်ဓားချက်တစ်ခုပင်ဖြစ်ပေတော့သည်။