အခန်း (၂၇)  ငွေကြေးက လူ့စိတ်ကို လှုပ်ခတ်စေသည်

ဝူကြီးကြပ်ရေးမှူးတို့အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အပြင်တွင် အခြေအနေစောင့်ကြည့်နေသော ရွာသားများမှာ အိမ်ဝင်းအတွင်းသို့ ဆူညံစွာ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြသည်။ 

အထူးသဖြင့် စားပွဲပေါ်တွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ငွေတုံးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအများမှာ သွားရည်ကျကာ မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားကြသည်။

အာယွမ်အမေရေ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့မိသားစုက ငါတို့ ကူးရွာရဲ့ မျက်နှာကို ဝင်းပစေတာပဲ မြို့က ချန်အိမ်တော်ရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးကိုယ်တိုင် ငွေလာပေးတယ်ဆိုတော့ တကယ့်ကို ဂုဏ်ရှိစရာပဲ"

"ဟုတ်ပါ့ အာယွမ်က တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ ဒီလောက်ငွေအများကြီးနဲ့ဆိုရင် အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်း ဝယ်လို့ရရုံတင်မကဘူး မိန်းမလှလှလေးတွေတောင် အများကြီး ယူလို့ရပြီ"

"ချန်အိမ်တော်က တကယ့်ကို လက်ဖွာတာပဲ တစ်ခါတည်းနဲ့ ငွေ ၅၀ တောင် ပေးတာလား။ ငါ့တစ်သက်မှာ ဒီလောက်ငွေအများကြီး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"မင်းတင်မကဘူး ငါလည်းမမြင်ဖူးဘူး ငါသာ အဲဒီတုန်းက ခွေးအကိုက်ခံခဲ့ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"

လူအချို့၏ မျက်လုံးများမှာမူ လောဘစိတ်ဖြင့် တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေကြသည်။

"အဖိုးကြီး ဘာတွေ ငေးနေတာလဲ" ကူးယွမ်၏ မိခင်က အခြေအနေမဟန်မှန်း သိသဖြင့် ကူးဒါ့ဆန်းကို တွန်းလိုက်ရာ သူလည်း သတိဝင်လာပြီး ငွေတုံးများကို အမြန်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဒါ့ဆန်း ကျွန်တော့်ကို ငွေနည်းနည်းလောက် ချေးပါဦးလားဗျ" ဟု ဆိုကာ ဝတ်စုတ်ဝတ်ပြတ်နှင့် လူတစ်ယောက်က ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။

၎င်းမှာ ကူးလောင်ဆန်းဖြစ်ပြီး မျက်နှာချိုသွေးကာ ကူးဒါ့ဆန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ရင်းကျွန်တော်လည်း ဒီအရွယ်ထိ မိန်းမမရသေးတာ အစ်ကိုသိတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေပဲဟာ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို တစ်သက်လုံး လူပျိုကြီးဘဝနဲ့ နေစေချင်လို့လား။

သူသည် စကားပြောရင်း ကူးဒါ့ဆန်း၏ အဖြေကိုပင် မစောင့်ဘဲ စားပွဲပေါ်ရှိ ငွေတုံးများကို လှမ်းနှိုက်လိုက်သည် တစ်တုံးတည်းမဟုတ်ဘဲ အများကြီး ယူမည့်ပုံစံပင်။

ဖြောင်း

"စန်းလိန်ကျီ မင်းငွေချေးတာ ဒီလိုမျိုးလား"

ကူးဒါ့ဆန်းက သူ့လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။

 "ဒါငါ့သား အသက်နဲ့လဲပြီး ရထားတဲ့ငွေတွေ ငါက ဘာလို့ မင်းကိုချေးရမှာလဲ"

"ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား" ကူးလောင်ဆန်းက နီရဲသွားသော သူ၏လက်ကို ပွတ်ရင်း အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။

"အရင်က ငါ့အဖေ အမေလိုက်လို့ ရလာတဲ့ ဝက်ပေါင်တစ်ဖက်ကို မင်းတို့အိမ်ကို ပေးခဲ့ဖူးလို့လေ ဘာလဲကူးဒါ့ဆန် အခု ငွေရလာပြီဆိုတော့ ကျေးဇူးကန်းပြီး ဆင်းရဲတဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေကို အထင်သေးတာလား"

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ" ကူးဒါ့ဆန်းက ဒေါသတကြီး ပြန်အော်သည်။

အဲဒီဝက်ပေါင်ကို ငါက ငွေပေးပြီး ဝယ်ခဲ့တာ တန်ရာတန်ကြေး အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တာလေ။

ဘယ်တုန်းက မင်းတို့ကပေးခဲ့တာလဲ ပြီးတော့ မင်း ဘာလို့ မိန်းမမရတာလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်းမသိဘူးလား အလုပ်မလုပ်ဘဲ ပျင်းလို့ စားဖို့သောက်ဖို့ပဲသိလို့လေ ဘယ်သူက မင်းလိုလူကို ယူမှာလဲ။

ဘေးက လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များမှာ စားပွဲပေါ်ရှိ ငွေတုံးများဆီသို့သာ ရောက်နေကြသည်။

သူတို့က အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည် အကယ်၍ ကူးလောင်ဆန်းသာ ငွေချေးလို့ ရသွားလျှင် သူတို့လည်း ဝင်ချေးကြမည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်းတို့ဆီမှာ ငွေတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းချေးတာ ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ" ကူးလောင်ဆန်းက မျက်လုံးပြူးကာ အော်ဟစ်တော့သည်။

 "ကူးဒါ့ဆန်း ငါပြောမယ် မင်း ချေးချင်ချင် မချေးချင်ချင် ဒီနေ့တော့ ချေးရမှာပဲ မဟုတ်ရင်"

"မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မှာလဲ" ကူးယွမ်က သူ့ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကူးလောင်ဆန်းသည် ကူးယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် လည်ပင်းက ကျုံ့သွားသော်လည်း အမှတ်တရတစ်ခုကြောင့် ပြန်၍ တင်းခံလိုက်သည်။

 အာယွမ်  မင်းလူကြီးကို ဒီလို စကားပြောတာလား ဘာလဲ လူတွေ အများကြီးရှိနေတာကို ငါ့ကို ရိုက်ချင်လို့လာ။

ကူးယွမ်က ဘာမှမပြောဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကူးလောင်ဆန်းမှာ ပို၍ ရဲတင်းလာသည်။

"ဟင်း မင်းက တိုက်ခိုက်တတ်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ ငါသွားပြီး ရွာလူကြီးနဲ့ မျိုးနွယ်စု လူကြီးတွေကို လာခေါ်ခိုင်းလိုက်ရမလား ငါ တကယ်မယုံဘူး ဒီကူးရွာမှာ မင်းလို ကလေးတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ကို မှောက်လှန်နိုင်မယ်လို့"

ရွာလူကြီးနှင့် မျိုးနွယ်စု လူကြီးများအကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ ကူးယွမ်၏ မိဘများမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

ရွာလူကြီးဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့မျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက်တော့ ကောင်းကင်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကူးလောင်ဆန်းမှာ ရွာလူကြီး၏ တူအရင်း ဖြစ်နေသဖြင့် ပြဿနာတက်လျှင် သူတို့မိသားစုသာ နစ်နာမည်မှာ သေချာသည်။

"ဟေး ငွေချေးတဲ့လူက ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလား တကယ့်ကို အမြင်သစ်ပဲ" ကူးယွမ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

ဘေးကလူများမှာလည်း အခွင့်အရေးရလျှင် နှိုက်ချင်နေကြမှန်း သူသိလိုက်သဖြင့် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

ဝုန်း

သူသည် စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ ကူးလောင်ဆန်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ရာ ကူးလောင်ဆန်းမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

သူသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို ဖက်ကာ အော်ဟစ်လေတော့သည်။

"အား သူ ငါ့ကို ရိုက်တယ် ကယ်ကြပါဦး မင်း... မင်း ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့ ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘိုး (ရွာလူကြီး) ရောက်လာရင် မင်း ဒုက္ခရောက်ပြီသာမှတ်"

သို့သော် သူ အော်လို့ပင် မဆုံးသေးမီ ကူးယွမ်က ရှေ့သို့ တက်သွားပြီး ပါးနှစ်ချက် ဆင့်ရိုက်လိုက်ရာ နှာခေါင်းသွေးများ ထွက်ကာ သွားများပါ လှုပ်သွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။

ငါ ကောင်းကင်ကို မှောက်လှန်နိုင်မနိုင်ဆိုတာ မင်းလည်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး ငါလည်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး ကူးယွမ်က သူ့ကော်လာကို ဆွဲပြီး ဖြူဖွေးသော သွားများကို ပြကာ ပြုံးလိုက်သည်။

 "ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ မင်းဒုက္ခရောက်ပြီဆိုတာကိုတော့ ငါအာမခံနိုင်တယ်"

ယနေ့ ဝူကြီးကြပ်ရေးမှူး လာပေးသွားသော ငွေ ၅၀ သည် အလွန်များပြားလှသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းသောလာဘ်လာဘ ဖြစ်နိုင်သလို ကြီးမားသော ပြဿနာများကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်နိုင်သည်။

ယခုပင် လောဘစိတ်ကြောင့် မသမာသူများ ထွက်ပေါ်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ကူးယွမ်အတွက်တော့ ဤကိစ္စကို ရှင်းရန် လွယ်ကူပါသည်။

မျောက်တွေကို သတိပေးဖို့အတွက် ကြက်တစ်ကောင်ကို အရင်သတ်ပြရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလား ယခုတော့ ကြက်ကလေးတစ်ကောင်က သူ့အလိုလို ခုန်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ" ကူးလောင်ဆန်းမှာ ကြောက်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။

ကူးယွမ်၏ သွေးနှင့် နှပ်များ ပေကျံနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူ မကောင်းသော နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်း ငွေချေးချင်တာ မဟုတ်လား ဒါဆိုရင် မင်းဆန္ဒ ပြည့်စေရမယ်"

ချွန်း

ကူးယွမ်သည် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ 

အေးစက်သော ဓားအလင်းရောင်ကြောင့် ကူးလောင်ဆန်းမှာ ကြောက်လွန်း၍ ဆီးပင် ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကာ အမြန်တောင်းပန်တော့သည်။ 

"မလုပ်ပါနဲ့ အာယွမ် မဟုတ်ဘူး သခင်လေးယွမ် ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ ကျွန်တော် ငွေနည်းနည်းပါးပါး သုံးချင်လို့ ပြောမိတာပါ ဒီလောက်အထိ လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး မဟုတ်လား"

ဘေးကလူများမှာလည်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီး မည်သူမျှ ဝင်မတားရဲကြပေ။

"အာယွမ်... သား" ကူးယွမ်၏ ဖခင်က စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူက ဆွဲထားလိုက်သည်။

 "အဖိုးကြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ အကယ်၍ အဲဒီ စန်းလိန်ကျီသာ ငွေရသွားရင် တခြားလူတွေလည်း လာချေးကြတော့မှာပေါ့။ ချေးသမျှငွေတွေ ပြန်ရမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား ဒါက ချေးတာမဟုတ်ဘူး ဒါက လုတာ"

"ဒါပေမဲ့ဒါပေမဲ့အာယွမ်သာလူသတ်လိုက်ရင်ဒုက္ခရောက်ကုန်မှာပေါ့" ဖခင်ဖြစ်သူကစိုးရိမ်တကြီးပြန်ပြောလေသည်။