အခန်း (၁၇) ဘယ်လောက်ရှာရှာ မတွေ့နိုင်ပေမဲ့ တကယ်တော့ လက်တစ်ကမ်းမှာတင်ရှိနေတာ

"ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏အနှစ်ချုပ်" စာအုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင် အမျိုးမျိုး၏ ပုံများနှင့် မိတ်ဆက်စာသားများ ပါဝင်သည်။ ဤသည်မှာ ကူးယွမ်အတွက် အလွန်အံ့ဩစရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒီစာအုပ်က ဆေးဖော်စပ်တာနဲ့ လက်နက်ပြုလုပ်တာတွေအတွက် အခြေခံဗဟုသုတတွေအထိ ပါတာပဲ သာမန်လူတွေနဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေအတွက် တကယ့်ကို တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့ ရတနာပဲ။

ဒါဆိုင်ရှင်ရှုးရဲ့ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ပစ္စည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးတစ်နေရာရာကနေ သူ ကောက်ရလာတာ ဖြစ်ရမယ်။

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့အတွက် အကျိုးရှိသွားတာပေါ့" သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

"နောင်ကျရင် ငါ ဆေးပင်ရှာဖွေသူ ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဒီစာအုပ်က တခြားသူတွေထက် အများကြီး ပိုသာစေမှာပဲ"

သူသည် စာအုပ်ကို ပိတ်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်စဉ် စာမျက်နှာတစ်ခုပေါ်ရှိ ပုံစံတစ်ခုကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

၎င်းမှာ ယခင်က ယွမ်မုန့်တောင်တန်းအစပ်တွင် သူတွေ့ခဲ့သော ထူးခြားသည့် ဆေးပင်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ ပေါ်လီဂိုနတမ်အဆင့်: (၉) ဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်။

သာမန်ပေါ်လီဂိုနတမ်ပင်များသည် နှစ်တစ်ရာကျော် သက်တမ်းရှိလာပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူကာ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်လာသည်။

၎င်းသည် အားအင်ကို ဖြည့်တင်းပေးပြီး ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် အကူပစ္စည်းအဖြစ်သုံးနိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်း (၅၀၀) ပြည့်ပါက ခရမ်းရောင်အစင်းကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး (၈) ဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဖြစ်လာမည်။

မှတ်ချက်: နှစ်တစ်ရာ ပေါ်လီဂိုနတမ်သည် ထူးခြားသော ရနံ့ထွက်သဖြင့် ကင်းခြေများကဲ့သို့ မိစ္ဆာပိုးကောင်များကို ဆွဲဆောင်ကာ စောင့်ကြပ်စေတတ်သည်။ ၎င်းကို ဖယ်ရှားရန် ကြက်ဖသွေးဖြင့် မျှားခေါ်ရမည်။

"ကြက်ဖသွေးနဲ့ မျှားရမယ် ဟုတ်လား ကောင်းတယ် တကယ်ကိုကောင်းတယ် ငါ့မှာ အဲဒီ မိစ္ဆာကင်းခြေများကို ဘယ်လိုနှိမ်နင်းရမလဲ တွေးနေတာ အခုတော့နည်းလမ်းတွေ့ပြီ"

ကူးယွမ်သည် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဆိုင်ရှင်ရှုးသည် သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤစာအုပ်ကို ဖတ်ဖူးသဖြင့် သူသည် ပေါ်လီဂိုနတမ်ခင်းကို တွေ့ထားသည်ဟု သံသယရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမည်။

 "မကောင်းမှုလုပ်တဲ့သူကတော့ သူ့အပြစ်နဲ့သူ သေရတာပဲ"

ကူးယွမ် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ မိုးချုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့သို့ ရောက်သည်နှင့် သူ၏ ထက်မြက်သော အနံ့ခံအာရုံကြောင့် အိမ်ထဲတွင် သူစိမ်းနှစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ငါ့အိမ်ကိုဘယ်သူလာတာလဲ" သူသည် သတိထားကာ တံခါးဖွင့်ဝင်လိုက်သောအခါ ရွာထဲမှ မုဆိုးမဆွန် နှင့် သူ၏ (၇-၈) နှစ်အရွယ်သားလေး ဆွန်ကျန့်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မုဆိုးမဆွန်၏ ခင်ပွန်းမှာ မနှစ်က တောင်ထဲတွင် အမဲလိုက်ရင်း တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အကိုက်ခံရကာ သေဆုံးသွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ 

ယခုအခါ သားအမိနှစ်ယောက်မှာ အဝတ်ဟောင်းများ၊ ပိန်ချောင်နေသော ရုပ်ရည်များဖြင့် အလွန်ဆင်းရဲနွမ်းပါးစွာ နေထိုင်နေရသည်။

သူမသည် ကူးယွမ်ကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်ထဲမှ အိတ်လေးကို ကျောနောက်သို့ ဝှက်လိုက်သည်။

ကူးယွမ်ကမူ မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ "အဒေါ် ရောက်နေတာလား" ဟု ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

မုဆိုးမဆွန် ထွက်သွားပြီးနောက် ကူးယွမ်က မိခင်ဖြစ်သူကိုမေးရာ "သူတို့ ဆန်လာချေးတာပါ အားယွမ်ရယ် ဒီနှစ်ကဆန်စပါး မကောင်းတော့ သူတို့မှာစားစရာ မရှိတော့ဘူး။ 

အိမ်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်နေလို့ ငါလည်း မနေနိုင်တာနဲ့ နည်းနည်း ထည့်ပေးလိုက်တာ" ဟု ဆိုသည်။

ကူးယွမ်သည် မိခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်ထားကို သိသဖြင့် ဘာမှ မပြောသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကိုသတိထားမိလိုက်သည်။

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းနေသော သံသွားကြွက် အားဟွမ် ထံမှထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သည့် စိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

တိရစ္ဆာန်များသည် လူများထက် အာရုံခံစားမှု ပိုမိုထက်မြက်သည်။ အားဟွမ်က ဤသားအမိနှစ်ယောက်ကို ကြောက်လန့်နေခြင်းမှာ ၎င်းတို့တွင် တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

 "ဒီသားအမိနှစ်ယောက်မှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာပဲ" ဟု ကူးယွမ်က မှတ်သားထားလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကူးယွမ်သည် ဝါးခြင်းတစ်လုံးကို လွယ်ကာ ယွမ်မုန့်တောင်ထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ ထိုမိစ္ဆာကင်းခြေများကို နှိမ်နင်းရန် သူ အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

မိနစ် ၃၀ ခန့်အကြာတွင် ပေါ်လီဂိုနတမ်များ ရှိရာ တောင်ကုန်းသို့ ရောက်လာသည်။ 

ရာသီဥတု အေးသဖြင့် တခြားအပင်များ ညှိုးနွမ်းနေသော်လည်း ဤဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှာမူ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။