အခန်း (၁၅၃)  ဓားအလင်း ခွဲဖြာခြင်း

ကူးယွမ်ဟာ တစ်ကိုယ်လုံး တင်းကျပ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က လေထုက သံမဏိတုံးတွေလို ဖြစ်သွားကာ သူ့ကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့ကနေ ဖိသိပ်ထားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချွင်

ငွေနဂါးဓားဟာ မြည်ဟည်းသံတစ်ခုနဲ့အတူ အဲဒီချုပ်နှောင်မှုတွေကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ပြီး ဆယ်ပေကျော်ရှည်တဲ့ ငွေရောင်ဓားအလင်းတန်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဲဒီနောက် နဂါးတစ်ကောင် အမြီးခတ်သလိုမျိုး အရှိန်အဟုန်နဲ့ ရှေ့ကို ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ရှူး

ထက်ရှတဲ့ ဓားအလင်းဟာ မိစ္ဆာလက်သည်းကြီးကို အလွယ်တကူပဲ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဓားစွမ်းအင်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်လောင်မီးတွေကိုပါ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။ ဒီမီးတွေဟာ လူ့ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တဲ့ အလွန်အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မိစ္ဆာပညာရပ် ဖြစ်ပေမဲ့ ကူးယွမ်ကတော့ ဒါကို ကြိုတင်ရိပ်မိနေတာပါ။

စီနီယာဟယ်လင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်လက်နက် ငွေနဂါးဓားကြောင့် ကူးယွမ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဟာ အရင်ကထက် ဆယ်ဆမက တိုးတက်လာခဲ့ပါပြီ။ အခုဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ဆယ်ချက်အတွင်း သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိနေပါပြီ။

"ဓားသိုင်းကတော့ မဆိုးပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ပါပဲ" အလောင်းသုံးကောင်အဘိုးအိုက ခပ်အေးအေးပဲ မှတ်ချက်ပေးပြီး လက်ချောင်းကို တောက်ခေါက်လိုက်သည်။

မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုဟာ လျှပ်စီးလို မြန်ဆန်တဲ့အရှိန်နဲ့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငွေနဂါးဓားကို ရိုက်ခတ်လိုက်တဲ့အခါ မိုးကြိုးသံလိုမျိုး ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ငွေနဂါးဓားဟာ နာကျင်စွာ မြည်ဟည်းရင်း ကူးယွမ်ရဲ့ ဘေးကို ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာရသည်။ ဓားသွားပေါ်မှာ မည်းနက်တဲ့ အညစ်အကြေးအငွေ့တွေ ကပ်ညှိနေပြီး ဓားကို တိုက်စားဖို့ ကြိုးစားနေလေသည်။

"ယင်းမိုးကြိုးပညာ" ကူးယွမ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။ သူဟာ ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ သန့်စင်တဲ့ ထိုက်ယွမ်အားအင်တွေကို သုံးပြီး ဓားပေါ်က အညစ်အကြေးတွေကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ ယင်းမိုးကြိုးဟာ ရိုးရိုးမိုးကြိုးထက် ပိုပြီး ရက်စက်ယုတ်မာကာ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို ပျက်စီးစေတဲ့နေရာမှာ နာမည်ကြီးပါတယ်။

"ဝူး... ဝူး"

ကူးယွမ်ရဲ့ ဘေးက ငွေနဂါးဓားဟာ အချက် ၁၂ ချက်အဖြစ် ခွဲဖြာသွားပြီး မိစ္ဆာအိုကြီးကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်သည်။

"ဓားအလင်း ခွဲဖြာတာလား ဟား" မိစ္ဆာအိုကြီးက လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း သူ့နောက်ကနေ လျှပ်စီး ၁၂ ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ဓားအလင်းတွေကို လျှပ်စစ်မြွေတွေလိုမျိုး တုပ်နှောင်လိုက်သည်။ သူဟာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်သလိုမျိုး ကူးယွမ်ရဲ့ အနားကို အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လာသည်။

"ကဲ... ကလေးလေး အခု မင်းမှာ ဓားမရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ဆက်ပြီး ရုန်းကန်ချင်သေးလား" လို့မေးရင်း သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးထဲမှာ လျှပ်စီးတွေ စုစည်းကာ ဦးချိုပါတဲ့ မြွေနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကူးယွမ်ကို ဝါးမြိုဖို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကူးယွမ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ငွေရောင်ဓားအစစ်က အဆင်သင့် ပေါ်လာခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက မြွေလျှပ်စီးတွေ ဖမ်းထားတဲ့ ဓားအလင်း ၁၂ ခုဟာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကူးယွမ်ဟာ လက်ထဲက ဓားအစစ်နဲ့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ ပင့်ကူမျှင်ထက်တောင် ပါးလွှာတဲ့ ဓားအလင်းတန်းလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဲဒီ ဓားအလင်းဟာ အလွန်တရာ ထက်ရှလွန်းတာကြောင့် ပြင်းထန်လှတဲ့ လျှပ်စီးမြွေနဂါးကြီးကို ထောပတ်ကို ဓားနဲ့လှီးသလိုမျိုး အလွယ်တကူ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ မြွေနဂါးကြီးတင်မကဘဲ အလောင်းသုံးကောင် အဘိုးအိုရဲ့ လက်မောင်းပါ တံတောင်ဆစ်ကနေ ပြတ်တောက်သွားပါတော့သည်။

"အလောင်းသုံးကောင် မိစ္ဆာအိုကြီး... ခင်ဗျားကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မိလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိနေမှတော့ ကျွန်တော်က ဘာလို့ သတိမထားဘဲ နေမလဲ" ကူးယွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူဟာ ဓားအလင်းကို ၁၂ ခု မဟုတ်ဘဲ ၁၃ ခု ခွဲခဲ့တာပါ။ ဓားအစစ်ကိုတော့ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဓားသမားတွေဟာ ဓားမရှိရင် အားနည်းတတ်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကို ဆရာဟယ်လင်က သင်ပေးထားတာကြောင့် ကူးယွမ်က အမြဲတမ်း အရန်အစီအစဉ် ထားရှိတာပါ။

ကူးယွမ်ဟာ ရပ်မနေဘဲ နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်ကို ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ဝုန်း

ဓားမြည်သံဟာ မိုးခြိမ်းသံလိုမျိုး ဟိန်းထွက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ဓားစွမ်းအင်တွေဟာ ကောင်းကင်ကို ခွဲထုတ်နိုင်တဲ့ မြစ်ကြီးတစ်စင်းလို စီးဆင်းသွားသည်။ ဒီဓားချက်ဟာ "ယုကျန့် လျှို့ဝှက်ချက် ဓားသိုင်း" ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အစွမ်းဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကိုတောင် သတ်နိုင်တဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေပါတယ်။

"မင်းက အခုမှ အခြေခံအဆင့်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းကတော့ တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာပဲ။ ဆေးဘုရင်တောင်ကတော့ တကယ့် တပည့်ကောင်း ရထားတာပဲ"

အလောင်းသုံးကောင် အဘိုးအိုဟာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း မရှောင်မတိမ်းဘဲ ရပ်နေသည်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ ကူးယွမ်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဓားချက်အောက်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ။