အခန်း (၁၅၂)  အလောင်းသုံးကောင်အဘိုးအို

ကူးယွမ်ဟာ သူ့ရှေ့က ချန်ချီကို ကြည့်ရင်း လူသားအရေခွံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါက အားနေလို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာတာ ဒါပေမဲ့ မင်းလို ကောင်းမွန်တဲ့ သားကောင်မျိုးကို တွေ့လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

ချန်ချီရဲ့ ပုံစံဟာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူဟာ အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း မာန်ဝံ့ပြီး ရက်စက်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မင်းရဲ့ အခြေခံက အရမ်းကောင်းတယ် နတ်ဘုရားနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို သန့်စင်ဖို့အတွက် ထိပ်တန်းပစ္စည်းပဲ။ ငါ မင်းကို ယင်းမိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားလုပ်လိုက်ရင် မင်းဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ မသေမျိုး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" လို့ သူက ဆိုလိုသည်။

"မသေမျိုး နတ်ဘုရား ဟုတ်လား" ကူးယွမ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘေးအန္တရာယ် အချက်ပေးသံတွေ မြည်လာသည်။ "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်မှာ ကိုယ်ပိုင်နတ်ဘုရား ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာတွေကို သန့်စင်ပြီး ထိန်းချုပ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိပါတယ်။ အဲဒီလို အရာတွေဟာ အစပိုင်းမှာ မသန်မာပေမဲ့ တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်သွားရင် မြစ်ချောင်း အင်းအိုင်တွေကို မှောက်လှန်နိုင်တဲ့အထိ စွမ်းအားကြီးမားလာတက်သည်။

"ငါက ဘယ်သူလဲလို့ မေးတာလား" ချန်ချီက ခပ်အေးအေးပဲ ပြန်ဖြေပါတယ်။ "ငါ့မှာ ဘွဲ့နာမည်တွေ အများကြီးရှိတယ် အလောင်းသုံးကောင် အကြီးအကဲ၊ အလောင်းသုံးကောင် မိစ္ဆာ ဒါမှမဟုတ် အလောင်းသုံးကောင် အရှင်သခင် လို့ ခေါ်ကြတယ်။ အခုတော့... ငါက ချန်ချီပဲ။ ငါ သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ခိုးယူပြီး သူ့ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ရယူကာ သူ့နေရာကို အစားထိုးပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီလေ"

အလောင်းသုံးကောင် အဘိုးအို

ကူးယွမ်ရဲ့ နှလုံးသားဟာ အေးစက်သွားသည်။ လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က မြို့ငယ်လေးတစ်ခုမှာ လူပေါင်းများစွာကို သွေးပူဇော်သက္ကာပြုပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ နာမည်ကြီး မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်နေလို့ပါ။ ဒီလူဟာ ကိုယ်ပွားဖန်တီးတဲ့ အတတ်မှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး သူဖန်တီးထားတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ချင်းစီဟာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ပညာရှင်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။

"ဒါဆို အဘိုးကြီးချန် ရခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်က ခင်ဗျားရဲ့ လက်ချက်ပေါ့" ကူးယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက ရယ်မောရင်း "ငါက မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို လောကထဲ တမင်ဖြန့်ထားတာ။ ချန်ချီက အဲဒီကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်လိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ငါ့ရဲ့ စိတ်အာရုံတစ်ခုက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ကိန်းအောင်းပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့သူ ဖြစ်နေတာကို သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ တွေ့ရတယ်"

သူက ဆက်ပြီး "မင်း ငါ့ကို သတ်ပြီး သူ့အတွက် ကူစားချင်တာလား ဒါပေမဲ့ ငါက အခုချန်ချီပဲလေ။ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင် ချန်ချီကို သတ်တာနဲ့ အတူတူပဲ" လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ကူးယွမ်ရဲ့ စိတ်ဟာ ခဏတာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒါပေမဲ့ ကူးယွမ် ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပါတယ် "နေဦး... အဘိုးကြီးချန်က သေသွားပြီပဲ ငါ ဘာလို့ ဒီလို တွေးနေတာလဲ"

မိစ္ဆာအိုကြီးရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ သူ ကျရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားတာပါ။ သူ့လက်ကောက်ဝတ်က ငွေနဂါးဓား ဟာ "ချွင်" ခနဲ မြည်ဟည်းသွားပြီး သူ့ဦးခေါင်းနောက်က မည်းနက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။ ကူးယွမ်ရဲ့ စိတ်ဟာ ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားသည်။

"တကယ့် မိစ္ဆာအိုကြီးပဲ ငါသတိထားနေတဲ့ကြားက မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲ ပါသွားမလို့ပဲ။ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ချန်ချီက သေသွားပြီ။ အခု မင်းက သူ့အရေခွံကို ဝတ်ထားတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ"

"ဟယ်လင်က မင်းကို ပစ္စည်းကောင်း ပေးထားတာပဲ" အဘိုးအိုက ငွေနဂါးဓားကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီဓားက လူသတ်လို့ရပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အလောင်းသုံးကောင် မိစ္ဆာကိုတော့ မဖြတ်နိုင်ဘူး။ ငါက အခု ကိုယ်ပွားနဲ့ လာတာဆိုပေမဲ့ မင်းလို ကလေးလေးက ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား"

ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ မည်းနက်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေဟာ ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာလက်သည်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကူးယွမ်ကို ဖမ်းဆုပ်ဖို့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြေးဝင်လာလေသည်။