အခန်း (၁၁၈)  ဒေါသကြီးတဲ့ မျောက်ကြီး

အဘိုးကြီးဝူရဲ့ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားပြီး တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေလေသည်။ "သားတစ်ယောက် သေတာ ဘာဖြစ်လဲ နောက်ထပ် ပြန်မွေးပေါ့" ဆိုတဲ့ စကားက လူပြောရမယ့် စကားလား။

ကူးယွမ်ဒီစကားကို ပြောလိုက်တဲ့အခါ အဘိုးကြီးဝူတင်မကဘဲ ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ရှမုန့်ယန် နဲ့ အဘိုးအိုမော့ တို့တောင် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ဒီကောင်လေး ကူးယွမ်က ပါရမီရှိပြီး ရုပ်ရည်ချောမောတာ မှန်ပေမဲ့ ပါးစပ်ကတော့ တကယ့်ကို အဆိပ်ပြင်းလွန်းလှသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲတာက သတ္တိရှိလွန်းတယ်လို့ပဲ ဆိုရမှာပါ။

စုရှောင်ယွဲ့ကတော့ သူမရဲ့ ပါးစပ်လေးကို အသာအုပ်ပြီး ကူးယွမ်ကို မျက်စိတစ်ချက်မှိတ်ပြကာ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်  "ဒီလူငယ်လေးက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"

"တိရစ္ဆာန်လေး မင်း သေချင်နေပြီပဲ"

အဘိုးကြီးဝူဟာ ကူးယွမ်ကို သူ့ရဲ့ ဓားပညာ ဘယ်ကရသလဲဆိုတာ မေးမြန်းဖို့ ကြံရွယ်ထားပေမဲ့ အခုတော့ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတွေကနေ ဓားအရှိန်အဝါ၁၂ ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကူးယွမ်ဆီကို တိုးဝင်လာလေသည်။ ဒီဓားအရှိန်အဝါတွေက အရမ်းကို ထက်မြက်ပြီး ကူးယွမ်ကို ပိတ်ဆို့ထားတာကြောင့် ရှောင်တိမ်းဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

ကူးယွမ်က သူ့ရဲ့ ဆောင်းဦးရေဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီး ခုခံဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ ရှမုန့်ယန်က သူ့ရှေ့ကနေ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။ ရှမုန့်ယန်က နဂါးနီအဆောင်ကို ထုတ်သုံးပြီး အဘိုးကြီးဝူရဲ့ ဓားအရှိန်အဝါတွေကို အငွေ့ပျံသွားအောင် ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

"ရှမုန့်ယန် မင်းက တကယ်ပဲ ဒီကောင်ကို ကာကွယ်ပေးနေတာလား" အဘိုးကြီးဝူက အံကြိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကူးယွမ်က ငါ့ရဲ့ ယွီတိန်ဂိုဏ်းသားပဲ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ့လူကို ငါမကာကွယ်ဘဲ မင်းလက်ထဲ အပ်ရမှာလား" ရှမုန့်ယန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ကူးယွမ်သာ အချိန်မီ ပေါ်မလာခဲ့ရင် သူ နဂါးနီအဆောင်နဲ့ ပေါင်းစည်းတာအောင်မြင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကူးယွမ်လို ပါရမီရှင်မျိုးကို လက်လွှတ်မခံနိုင်တာလည်းပါတာပေါ့။

အဲဒီအချိန်မှာ မျောက်ထိန်းအဘိုးကြီး မုန့်ဟုန် က စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ရှမုန့်ယန်ကို "နဂါးနီအဆောင်ကိုသာ ပေးလိုက်ပါ ငါ မင်းကို ကျေးဇူးတစ်ခု တင်စေရမယ်" လို့ ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့ဘေးက နှင်းဖြူရောင်မျောက်ကြီးကတော့ သွားဖြဲပြပြီး လူစကားနဲ့ ပြောလိုက်သည် "ငါ့သခင်က မင်းကို မျက်နှာသာပေးနေတုန်း လက်ခံလိုက်စမ်းပါ ကျေးဇူးကန်းမနေနဲ့"

မျောက်ကြီးက လူစကားပြောနိုင်တာကြောင့် လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။ ဒီမျောက်ကြီးဟာ ပါရမီထူးတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပါ။ ကူးယွမ်ကတော့ ဒီမျောက်ကြီးကို ကြည့်ပြီး အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ 

"ငါလည်း မျောက်တစ်ကောင်လောက် မွေးရရင် ကောင်းမလား" လို့တောင် တွေးလိုက်မိသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာ သူကျွေးနေရတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ၅ ကောင်တောင် မနည်းကျွေးနေရတာမို့ ဒီစိတ်ကူးကို ခဏ ပြန်ဖျောက်လိုက်သည်။

"တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်က ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့" ရှမုန့်ယန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"တိရစ္ဆာန်ဟုတ်လား" မျောက်ကြီးက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့ဆီကနေ တောင်တစ်တောင်လို လေးလံတဲ့ ဖိအားတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး "မင်းက ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား ဒါဆိုလည်း စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့... မင်း ငါ့ကို သတ်မလား ငါမင်းခေါင်းကို ဖြုတ်မလားဆိုတာ"

ဝေချွမ်း ကတော့ ရှမုန့်ယန်ကို လူအများက ဝိုင်းပတ်ဖိအားပေးနေတာကို ကြည့်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည်။ ဒီနေ့တော့ ရှမုန့်ယန် ဘယ်လိုမှသက်သာရာရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူတွက်ချက်မိသွားသည်။