အခန်း (၁၁၆)  နဂါးနီအရှိန်အဝါ

"ကူးယွမ် မင်းလား"

ဂိုဏ်းချုပ်ဝူဟာ ကူးယွမ်ကို မှတ်မိသွားတာနဲ့ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူက လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ပိုးသားနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ သံမဏိယပ်တောင်ကို ထုတ်ကာ ကူးယွမ်ရဲ့ ဓားအလင်းတန်းကို ခုခံလိုက်သည်။

ဂလန်း

သံမဏိနဲ့ ဓားသွားတို့ ထိတွေ့မိတဲ့အခါ ကျယ်လောင်တဲ့ သတ္တုသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဝူဟာ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အားကိုးရတဲ့ ယပ်တောင်ဟာ လက်ထဲကနေ လွတ်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဒီကောင်လေးမှာ ဘယ်လိုတောင် အားအင်တွေ ရှိနေတာလဲ" ဂိုဏ်းချုပ်ဝူ အံ့ဩသွားသည်။ ကူးယွမ်က အင်းနိတ်အဆင့်ကို အခုမှ တက်လှမ်းထားသူဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ဝူရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ထက် အများကြီး သာလွန်နေလေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝူ... ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ရေစက်က တော်တော်ကြီးတာပဲနော်"

ကူးယွမ်က စကားပြောနေရင်းနဲ့တင် သူ့ရဲ့ ဆောင်းဦးရေဓားကနေ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ အသံမထွက်ဘဲ လေထုကို ခွင်းသွားတဲ့ ဓားအရှိန်အဝါဟာ ဂိုဏ်းချုပ်ဝူရဲ့ ဦးရေပြားကိုတောင် ထုံကျင်သွားစေခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ဝူဟာ ရှောင်တိမ်းဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ကူးယွမ်ရဲ့ စွမ်းအားအောက်မှာ ပိတ်မိနေတာကြောင့် ယပ်တောင်နဲ့ပဲ အသည်းအသန် ပြန်ခုခံလိုက်ရသည်။

ဂလန်း

မီးပွားတွေ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ဝူရဲ့ သံမဏိယပ်တောင်ဟာ တစ်ဝက်ကျိုးလုနီးပါး တွန့်လိမ်သွားသည်။ အားပြင်းလွန်းတဲ့ ဒဏ်ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဝူရဲ့ လက်ချောင်းအချို့ဟာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး သွေးတွေ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက အင်းနိတ်အဆင့်ချင်း တူတူပဲကို... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သန်မာနေရတာလဲ" သူက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူဟာ အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ပြီးမြောက်ပြီး သွေးလဲလှယ်ခြင်းအဆင့်ကိုတောင် စတင်နေပြီဖြစ်လို့ ကူးယွမ်ကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်မယ် ထင်ထားခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ ကူးယွမ်ရဲ့ "သေမင်းဓားသိုင်း" နဲ့ "ဓားအသိ" ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဝူဟာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ခေါင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားပါတော့သည်။

"ဝူရွှင် သေသွားပြီလား" ဝေချွမ်း တစ်ယောက် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။ ကူးယွမ်က သူ့မျက်စိရှေ့မှာတင် ဂိုဏ်းချုပ်ဝူကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သတ်ပစ်လိုက်တာပါ။

ဝေချွမ်းဟာ ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အဆိပ်ရှိတဲ့ "အလောင်းစားယင်ကောင်" တွေကို ကူးယွမ်ဆီကို လွှတ်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ကူးယွမ်ကတော့ တည်ငြိမ်စွာနဲ့ ဓားကို တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ စူးရှတဲ့ ဓားအရှိန်အဝါကြောင့် အဆိပ်ရှိပိုးကောင်တွေဟာ မိုးပေါက်တွေလို မြေပြင်ပေါ်ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကျလာပြီး သေဆုံးကုန်ကြသည်။

"ဒီဓားသိုင်းက..." ဝေချွမ်းဟာ ကူးယွမ်ကို အလေးအနက်ထားပြီး သတိထားရမယ့် ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ သူဟာ ကူးယွမ်ကို အမြစ်ဖြတ်ဖို့ နောက်ထပ် အဆိပ်ပိုးမွှားတွေကို ထုတ်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာ 

ဂျောက်... ဂျောက်... ဝုန်း

ယွီတိန်ဂိုဏ်း အဆောက်အဦးကြီးဟာ ငလျင်လှုပ်သလို တုန်ခါလာပြီး အက်ကြောင်းတွေ ထွက်လာသည်။ ထူးခြားတဲ့ ဖိအားကြီးတစ်ခုကြောင့် အနားမှာရှိတဲ့ အင်းနိတ်သိုင်းဆရာ သုံးယောက်လုံး အသက်ရှူရ ကျပ်လာကြသည်။

ဟိန်းးး...

နဂါးဟိန်းသံကြီး တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းသွားလေသည်။ ယွီတိန်ဂိုဏ်းရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာကနေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နီရဲတဲ့ အလင်းတန်းကြီး ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပျံတက်သွားသည်။

အဲဒီအလင်းတန်းဟာ သွေးရောင်လို နီရဲနေတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး မီးလျှံလို အကြေးခွံတွေ ခြေသည်းလေးခုနဲ့ ဦးချိုနှစ်ခု ပါရှိသည်။ ပေ့လျန်မြို့မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ထိတ်လန့်ကုန်ကြသည်။

"ဒါ နဂါးအစစ်လား" ကူးယွမ်က ဓားရိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဝိညာဉ်အလင်းတန်းပဲ ဒါဆို ဘာလို့ နဂါးနီပုံစံ ဖြစ်နေရတာလဲ နဂါးနီနတ်နန်းတော်ပေါ်လာတော့မှာနဲ့များ ဆိုင်နေမလား"

ကူးယွမ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ နောင်လာမယ့် မုန်တိုင်းအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်နေလိုက်သည်။