အခန်း (၁၁၄) အပြင်စည်းနှင့် အတွင်းစည်းတပည့်တို့၏ ကွာခြားချက်

ကူးယွမ်ဟာ ရှမင်ယန်ပြောတဲ့ ထောက်ခံစာကို သိပ်ပြီး အရေးတကြီး သဘောမထားပါဘူး။ အကြောင်းကတော့ သူသာ တကယ့်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ပိုင်ဆိုင်ထားရင် ဘယ်သူ့ထောက်ခံချက်မှမလိုဘဲ ဆေးဘုရင်တောင်က သူ့ကို လက်ခံမှာ ဖြစ်လို့ပါ။

ရှမင်ယန်ကတော့ ကူးယွမ်ကို သာမန်ပါရမီရှိသူလို့ပဲ ထင်နေပြီး "မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် အပြင်စည်းတပည့် ဖြစ်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူး" လို့ မက်လုံးပေးလိုက်သည်။ သူက ဆက်ပြီး "အသက် ၅၀ မတိုင်ခင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်ရောက်ရင် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်လာမယ် အဲဒီကနေ ရွှေအမြုတေ အဆင့်အထိ တက်လှမ်းပြီး အသက် ၈၀၀ အထိ နေနိုင်မယ်" လို့ သိမ်းသွင်းလိုက်ပြန်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကူးယွမ်ကတော့ သာမန်လူသစ်မဟုတ်ပါဘူး။ အဘိုးအိုချန်ဆီကနေ ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းရေးတွေကို ကြားဖူးထားလေသည်။

ဆေးဘုရင်တောင်မှာ တပည့်အဆင့် ၄ ဆင့် ရှိလေသည်။

 1. အလုပ်ကြမ်းတပည့်: ကျွန်လို ခိုင်းဖတ်တွေပါ ကျင့်ကြံဖို့ အခွင့်အရေး အလွန်နည်းပါးသည်။

 2. အပြင်စည်းတပည့်: တစ်လကို ဆေးလုံး ၅ လုံးပဲ ရပြီး စားဝတ်နေရေးအတွက် ဂိုဏ်းရဲ့ တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်ရတာကြောင့် ကျင့်ကြံချိန် နည်းသွားတတ်သည်။ ကျင့်စဉ်တွေကိုလည်း အခြေခံကနေ စသင်ရပြီး အဆင့်မြင့်ကျမ်းစာတွေအတွက် အမှတ်တွေစုရပါတယ်။

 3. အတွင်းစည်းတပည့်: တစ်လကို ဆေးလုံး ၃၀ နဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား ၁၅ ပြား ရပြီး ဝင်တာနဲ့ အဆင့်မြင့်ကျမ်းစာတွေကို တိုက်ရိုက်သင်ယူခွင့်ရပြီး အကြီးအကဲတွေဆီမှာလည်း အချိန်မရွေး မေးမြန်းနိုင်သည်။ ဒါဟာ ဂိုဏ်းရဲ့ "သားအရင်း" လို ဆက်ဆံခံရတာပါ။

 4. တပည့်ရင်း : အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတွေ ရသူတွေပါ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေနဲ့ အဆင့်အတူတူနီးပါး ဆက်ဆံခံရပါတယ်။

ကူးယွမ်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က အပြင်စည်းတပည့် မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ဓားနှလုံးသား ပါရမီနဲ့တင် အတွင်းစည်းတပည့် ဖြစ်ဖို့က မခက်ခဲဘူးလို့ သူ ယုံကြည်ထားသည်။

ကူးယွမ်က ရှမင်ယန်ကို မေးလိုက်သည်  "ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာမယ့် အကြီးအကဲက ဘယ်သူလဲ"

ရှမင်ယန်က "နဝမမြောက် အကြီးအကဲ စီနီယာဟယ်လင် ပဲ" လို့ ဖြေလိုက်သည်။ ကူးယွမ်အတွက် သတင်းကောင်းကတော့ ဒီအကြီးအကဲဟာ မိသားစုဂိုဏ်းဝင်မဟုတ်ဘဲ သာမန်ဂိုဏ်းသားထဲက ဖြစ်နေတာပါပဲ။

"ကဲ... လက်ဖက်ရည် သောက်ပါဦး" လို့ ရှမင်ယန် ပြောလိုက်သည်။ ဒီလက်ဖက်ရည်ဟာ ဆေးဘုရင်တောင်က ထွက်တဲ့ အလွန်ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ဖြစ်ပြီး တစ်အောင်စကို ကျောက်စိမ်းပြား ၁၀ ပြားတောင် တန်ဖိုးရှိတာပါ။

ကူးယွမ်က တန်ဖိုးကြီးမှန်း သိတာနဲ့ တစ်ငုံချင်း အရသာခံမနေတော့ဘဲ တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် အားရပါးရ သောက်ချပစ်လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်ဖတ်တွေကိုတောင် ဝါးစားလိုက်တာကြောင့် ရှမင်ယန်မှာ နှမြောလွန်းလို့ ရင်ဘတ်တုန်သွားရသည်။

ယုတိန်အဆောက်အဦးက ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကူးယွမ်ဟာ သူ့ရဲ့ သားရဲလေးတွေဖြစ်တဲ့ အတာ နဲ့ ရှောင်ချင်းတို့ကို အစာကျွေးရင်း ကျန်တဲ့အချိန်တွေကို ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ခြင်းနဲ့ အရိုးအဆစ်တွေကို သန့်စင်ခြင်းတို့မှာ အချိန်ကုန်ဆုံးစေသည်။