အခန်း (၁၁၂) စားသုံးဆေးလုံး ဟွမ်လျန်တန်း
ဓားလိပ်ပြာလေးဟာ အလွန်ဉာဏ်ကောင်းတာကြောင့် ကူးယွမ်ရဲ့ စကားကို နားလည်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည်ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ သူက ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ဆက်စားနေတာကိုကြည့်ပြီး "ရှောင်ချင်း" ဆိုတဲ့ နာမည်ကို သဘောကျတယ်လို့ ကူးယွမ်က ယူဆလိုက်သည်။
ကူးယွမ်ဟာ ရှောင်ချင်းအတွက် သစ်သားသေတ္တာလေးတစ်လုံး ရှာပေးပြီး အထဲမှာ ဆေးပင်အရွက်လေးတွေ ထည့်ပေးထားခဲ့သည်။ အဲဒီနောက် ရေကန်ထဲက အတာဆီကို သွားကြည့်ရာမှာ အတာရဲ့ ကြီးထွားမှုနှုန်းက ၉၉% ထိ ရောက်နေပြီဖြစ်လို့ အရွယ်ရောက်ဖို့ လက်တစ်ကမ်းပဲ လိုတော့သည်။ ကူးယွမ်က ကျန်တဲ့ဆေးပင်တစ်ဝက်ကို အတာကို ကျွေးလိုက်ပြီး ခေါင်းလေးကို ပွတ်ပေးပေးလိုက် အားတာကတော့ အိပ်ပျော်သွားပြန်သည်။
ကူးယွမ်တစ်ယောက် အိမ်ရှေ့က သစ်ပင်အောက်မှာ တရားထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံနေတုန်း ခြံဝင်းတံခါးဆီက အသံကြားလို့ သွားဖွင့်လိုက်ရာ လာရောက်သူကတော့ ရှမုန့်ယန် ရဲ့ သမီး ရှရှို့ရွှယ်ဖြစ်နေလေသည်။
"ညီမလေးရှပါလား ကြွပါ"
ကူးယွမ်က ပြုံးပြုံးလေး ကြိုဆိုလိုက်သည်။ ရှရှို့ရွှယ်ကတော့ ကူးယွမ်ကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးဖြစ်နေလေသည်။ သူမ ပထမဆုံး တွေ့တုန်းက ကူးယွမ်ဟာ သာမန်တောသားလေး တစ်ယောက်ပါ ဒါပေမဲ့ နှစ်လအတွင်းမှာပဲ သူက အင်းနိတ်သိုင်းဆရာအဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။ သူမမှာတော့ ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ထောက်ပံ့မှုတွေရှိပေမဲ့ ကြွက်သားလေ့ကျင့်မှုအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာကြောင့် ကူးယွမ်ကို အားကျသလို မနာလိုသလို ခံစားနေရတာပါ။
ကူးယွမ်က သူမကို လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးရင်း "ညီမလေးရှက ငါ့ရဲ့ အဆင့်တက်တာကို တော်တော် အံ့ဩနေပုံပဲနော်" လို့ မေးလိုက်။ ကူးယွမ် သတိထားမိတာကတော့ သူ အဆင့်တက်ပြီးကတည်းက လူတွေရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ပြောင်းလဲလာတာပါ။ အရင်က သူမဟာ သူ့ကို နာမည်တန်းခေါ်ပေမဲ့ အခုတော့ "အစ်ကိုကူး" လို့ ခေါ်လာပါပြီ။ ဒါဟာ လောကရဲ့ လက်တွေ့ကျတဲ့ အမှန်တရားပါပဲ။
ရှရှို့ရွှယ်က သေတ္တာလေးတစ်လုံး ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး "ဒါက ငါ့အဖေ (ဂိုဏ်းချုပ်) က အစ်ကို့ရဲ့ အဆင့်တက်ခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် ပေးလိုက်တာပါ"ဟု ပြောလိုက်သည်။
သေတ္တာထဲမှာ ကျောက်စိမ်းပုလင်း နှစ်လုံးရှိနေသည်။ တစ်လုံးက အရိုးသန့်စင်ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်လုံးကတော့ ဟွမ်လျန်တန်း လို့ ခေါ်တဲ့ စားသုံးဆေးလုံး ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် သာမန် ထမင်းဟင်းတွေစားရင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အညစ်အကြေးတွေ စုပုံလာတတ်ကြသည်။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းကြီးတွေက တပည့်တွေဟာ အညစ်အကြေးကင်းစင်ပြီး စွမ်းအားတွေပါတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ဝိညာဉ်ထမင်းတွေကိုပဲ စားကြတာပါ။ ဒီဆေးလုံးတစ်လုံးဟာ လူတစ်ယောက်ကို အစာမစားဘဲ နှစ်ရက်လောက် ခံနိုင်ရည်ရှိစေပြီး ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း အထောက်အကူပြုပါတယ်။
"ဂိုဏ်းချုပ်က ပေးတယ်ဆိုမှတော့ ငါ လက်ခံရမှာပေါ့။ ကျေးဇူးတင်စကား ပါးပေးပါဦး"
ကူးယွမ်က အေးအေးဆေးဆေးပဲ လက်ခံလိုက်သည်။ ရှမုန့်ယန်က သူ့ကို စည်းရုံးချင်နေတာကို သူသိပေမဲ့ ဒီလောက်နဲ့တော့ သူ့ကိုဝယ်လို့မရဘူးဆိုတာလည်း သူကောင်းကောင်းသိသည်။
ရှရှို့ရွှယ်က ကူးယွမ်ရဲ့ တည်ငြိမ်နေတဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ "တကယ်တော့ ဒီပစ္စည်းတွေ လာပေးတာအပြင် အဖေက အစ်ကို့ကို တွေ့ချင်နေသေးတယ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။