အခန်း (၁၁) မြေရုပ်တောင် အမျက်ထွက်တတ်သည်
"သံသွားပါရမီရဲ့ကောင်းချီးကြောင့် ငါ့ကို ပါရမီထူးချွန်သူလို့ သတ်မှတ်လို့ရမလား နောင်မှာ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရင်လည်း သာမန်လူတွေထက် ပိုသာမှာပဲ"
ကူးယွမ်တွေးနေစဉ် သူ့နောက်မှ ခြေသံသဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် အားဟွမ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီး ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းလဲမှု လုပ်နေသည်မှာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်ပင် မပြည့်သေးချေ။
သို့သော် ရန်သူက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လာနိုင်ခြင်းမှာ မရိုးသားသည့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိကြောင်း ထင်ရှားသဖြင့် ကူးယွမ်အလိုက်သင့် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"အားဟွမ် အရင်ပုန်းနေလိုက်"
ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော အားဟွမ်မှာ ပိုမိုထက်မြက်လာသဖြင့် အသံမထွက်ဘဲ ချောင်တစ်ခုတွင် ပုန်းကွယ်ကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
ကူးယွမ်သည် ခါးမှ ဓားမကို ထုတ်ယူကာ အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
မကြာမီ လင်းတနှာခေါင်းနှင့် လူကြီး လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ တောင့်တင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါ ရှိနေသည်။
"ဟက် မင်းက ဒီမှာပုန်းနေတာကိုး ငါ့မှာ လိုက်ရှာလိုက်ရတာ" လူကြီးက အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း မင်းကပြန်ခုခံချင်သေးတာလား အေးလေ မင်းအရိုးတွေကို ငါမချိုးခင် အသာတကြည် အဖမ်းခံဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။
ကူးယွမ်က "ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ရန်ငြိုးရှိစရာ မလိုပါဘူး မင်းကို အပြစ်တင်ချင်ရင်ဆိုင်ရှင်ရှုးကိုပဲ အပြစ်တင်လိုက်။ သူက မင်းကို မျက်စိကျနေတာ ငါကတော့ ပိုက်ဆံရလို့ ခိုင်းတာလုပ်ပေးရတာပဲ" ဟု ဆိုကာ လူကြီးက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ကူးယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ဝေစီလာသည်။ ချန်ယွန့်ကျဲ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဝူ၊ တုန်းဂွီ၊ ဆွန်အ ယခုဆိုင်ရှင်ရှုး။ သူက အေးအေးဆေးဆေး နေချင်သော်လည်း လူတွေက သူ့ကို သေတွင်းထဲအထိ တွန်းပို့နေကြသည်။
"ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ ဒီခွေးသူတောင်းစားတွေ"
သူ၏ ရင်ထဲမှ အမုန်းတရားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အသွင်ပြောင်းလဲထားမှုကြောင့် ရရှိလာသော ယုံကြည်ချက်က သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မြေရုပ်တောင် ဒေါသထွက်တတ်သေးလျှင် သူကဲ့သို့ လူသားတစ်ဦးမှာ အဘယ်ကြောင့် ငြိမ်ခံနေရမည်နည်း။
"ဘယ်သူမှ ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးဘူးဆိုမှတော့" ကူးယွမ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "မင်းတို့အားလုံးကို ငါအရင်သတ်မယ်"
လူကြီးမှာ ကူးယွမ်၏ ခွန်အားကို အထင်သေးနေခဲ့သော်လည်း ကူးယွမ်၏ ဓားချက်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူက ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကူးယွမ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဖမ်းကာ အရိုးများကို ချိုးရန် ညှစ်လိုက်သည်။
သို့သော် ကူးယွမ်၏အရိုးများမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောနေသဖြင့် ချိုး၍မရဖြစ်နေသည်။ ထိုစဉ် အားဟွမ်သည် လူကြီး၏ ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ လည်ပင်းကို အားရပါးရ ကိုက်ခဲလိုက်တော့သည်။
"အားးး"
လူကြီး၏ လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ မည်းနက်သော ကြွက်ကြီးတစ်ကောင်က သူ့ကိုကိုက်ဖြတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် လည်ပင်းကို အုပ်ကာ လဲကျသွားစဉ် ကူးယွမ်က ဓားဖြင့် ထပ်မံခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ချင်းကျူဂိုဏ်း၏ တတိယမြောက် ခေါင်းဆောင်မှာ ထိုနေရာ၌ပင် အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။
ကူးယွမ်သည် အသေကောင်ကို ရှာဖွေရာ ငွေစ (၃) တုံး ရရှိခဲ့သည်။
"ဒါ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်လား သူ့ခွန်အားက မဆိုးပေမဲ့ ငါ့ရဲ့သံအရိုးနဲ့ အားဟွမ်ရဲ့ အကူအညီကြောင့်သာ ငါနိုင်ခဲ့တာ" ဟု သူ သုံးသပ်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲကြောင့် သူသည် ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ရန် ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်သွားတော့သည်။