အခန်း (၆) - အန်ယန်နယ်စားမင်း

ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ထွားကျိုင်းသန်မာပြီး လက်တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမလှလေးတစ်ဦးစီ တွဲချီထားသည့် လူတစ်ယောက်သည် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းရန် ပြင်နေစဉ် ချန်ချန်နှင့် သူ၏လူစုက စ္က္ခုလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏အဖော်များရှေ့တွင် ဂုဏ်ဖော်ချင်နေသဖြင့် ထိုလူကြီးသည် ချန်ချန်နှင့် အခြားသူများကို အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းလေသည်။

နားမခံသာသော ထိုအော်သံသည် ချန်ယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း သူကမူ မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မူရုံကျိကမူ မည်သူ့ကိုမျှ သူ၏ဆရာအပေါ် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြုမူသည်ကို သည်းခံမည့်သူ မဟုတ်ချေ။

"နင်က ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိကောင်းနေလို့လဲ... အန်ယန်နယ်စားမင်းက ဒီမှာရှိနေတာ... နင့်သဘောအတိုင်း အော်ဟစ်ဆူပူလို့ရတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

မူရုံကျိက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒိုချီဆရာကြီး တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ ထိုထွားကျိုင်းသော လူကြီးအပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ကြယ်ရှစ်ပွင့် ဒိုကျင့်ကြံသူ အဆင့်သာရှိသော ထိုလူကြီးသည် ဤမြို့ငယ်လေးတွင် ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနိုင်သော်လည်း မူရုံကျိကဲ့သို့ ဒိုဂရန်းမာစတာတစ်ဦး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေလဲကျသွားခဲ့ရသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြားပြားဝပ်နေရသော ထိုလူကြီးမှာ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သူ့ကို ကြောက်လန့်စေသည်မှာ မူရုံကျိ၏ ဒိုဆရာကြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကြောင့်သာမက မူရုံကျိ ပြောလိုက်သော စကားလုံးများကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

အန်ယန်နယ်စားမင်း!

ဤသူကား အမှန်တကယ်ပင် ဒိုဧကရာဇ် အဆင့်ရှိသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မဟာဗျူဟာမြောက် အာဏာစက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ အစ်ဇူမိုအင်ပါယာ တွင် အင်အားအကြီးဆုံးသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အန်ယန်နယ်စားမင်းအတွက် လူတစ်ယောက်၏ အသက်ကို နှုတ်ယူရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ နယ်စားမင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးက မျက်စိမရှိလို့ နယ်စားမင်းကြီးရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို မသိဘဲ ပြစ်မှားမိပါတယ်"

မူရုံကျိ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားသော အရှိန်အဝါကြောင့် ထိုလူကြီးမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း ကရုဏာသက်ရန် မပြတ်တောင်းပန်နေခဲ့သည်။

ထိုလူကြီး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော မိန်းမလှနှစ်ဦးမှာလည်း မူရုံကျိ၏ စကားကို ကြားရလျှင် ချက်ချင်းပင် ဒူးများတုန်ရီသွားကြပြီး မျက်နှာပျက်ကာ ဒူးထောက်၍ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ကြတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ ထိုလူကြီးကို ကျိန်ဆဲနေကြသည်။ သူတို့သည် ပိုက်ဆံအနည်းငယ် ရှာချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွေ့ရသော ဖောက်သည်မှာ ဤမျှ မျက်စိကန်းပြီး အန်ယန်နယ်စားမင်းကို သွားရောက်ပြစ်မှားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

အန်ယန်နယ်စားမင်းဟူသည် မည်သူနည်း။ သူတို့ကဲ့သို့ သာမန်အရပ်သားများ ရန်စဝံ့သော သူမျိုးလော။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အလွန်ပင် ကံဆိုးလှသည်ဟု တွေးမိကြသည်။ ပိုက်ဆံလည်းမရဘဲ ယခုကဲ့သို့ ပြဿနာထဲတွင် ပိတ်မိနေရသည်။ နယ်စားမင်းကြီးအနေဖြင့် သူတို့ကိုပါ စိတ်ကူးပေါက်သလို အသက်မနှုတ်ပါစေနှင့်ဟု စိတ်ထဲမှ တောင်းဆုပြုနေကြသည်။

"ဒီနေရာက စကားပြောဖို့ နေရာကောင်းမဟုတ်ဘူး... မင်းမှာ အခန်းရှိတယ်မလား... မင်းရဲ့ အခန်းကို သွားကြစို့"

ချန်ယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ပုရွက်ဆိတ်မျှသာရှိသော သာမန်လူများကို အာရုံစိုက်ရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

"ကောင်းပါပြီ... ဒီဘက်ကပါ နယ်စားမင်းကြီး"

ချန်ချန်က ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး သူသည် နယ်စားမင်း၏ သားမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းပြရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ချန်ယွမ်ကို သူ၏အခန်းဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ငါ့ကို နယ်စားမင်းကြီးလို့ ခေါ်နေတုန်းပဲလား"

ချန်ယွမ်က ချန်ချန်ကို ပြောလိုက်ခြင်းလော သို့မဟုတ် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ခြင်းလော မသေချာချေ။

ချန်ယွမ်၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ချန်ချန်က ဘာမျှမရှင်းပြဘဲ အနည်းငယ် ပြုံးပြကာ ရှေ့မှ ဆက်လက်ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။ ချန်ယွမ်၊ မူရုံကျိ၊ ရွှေမြွေ၊ ဟွမ်ယောင်ရှီး နှင့် ဒိုဘုရင် နှစ်ဦးစလုံးက နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ ဤလူများသည်လည်း ချန်ချန်က အမှန်တကယ်ပင် ချန်ယွမ်၏ သားဖြစ်မဖြစ် သိလိုကြသည်။ ဤကိစ္စက အလွန်ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။

သူတို့သည် ထိုထွားကျိုင်းသော လူကြီး၏ ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားကြစဉ် ထိုလူ၏ မျက်နှာမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြားပြားဝပ်နေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မရိုမသေ မလုပ်ဝံ့ချေ။ သူတို့အားလုံး ဖြတ်လျှောက်သွားပြီး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည့်တိုင်အောင် ထိုလူကြီးအား တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ကြချေ။ ထိုအခါမှသာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားပြီး အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေကာ မလှုပ်ဝံ့တော့ချေ။ သူ၏ ပေါင်ကြားထဲတွင်မူ ဆီးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ငရဲတံခါးဝအထိ ရောက်သွားခဲ့ရပြီး မိမိ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေခြင်းမှာ မိမိလက်ထဲတွင် မရှိဟူသော ခံစားချက်ကြီးမှာ မခံမရပ်နိုင်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။

ချန်ချန်နှင့် အခြားသူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှသာ တည်းခိုခန်းမကြီးအတွင်းရှိ အခြေအနေမှာ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သည်။

"အန်ယန်နယ်စားမင်း... အန်ယန်နယ်စားမင်းကြီးပဲ... ဘုရားရေ... သူက ခုနတင် ဒီမှာ ထိုင်နေတာ... တော်သေးတာပေါ့ ငါ ဘာမှ လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်မိလို့... မဟုတ်ရင် ငါတော့ သွားပြီ"

လူတစ်ယောက်က သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"အလွန် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ... အန်ယန်နယ်စားမင်းက ကြယ်သုံးပွင့် ဒိုဧကရာဇ် အဆိပ်သခင်တစ်ယောက်လေ... သူရဲ့ အဆိပ်အတတ်က အံ့မခန်းပဲ... သူက တစ်ခါက မြို့တစ်မြို့လုံးကို အဆိပ်ငွေ့တွေနဲ့ လွှမ်းခြုံပစ်ခဲ့တာ... ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ မြို့ထဲကလူတွေ အကုန်သေကုန်ရော... တစ်ယောက်မှ မကျန်ဘူး"

အခြားတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါကြားတာတော့ ချန်မျိုးနွယ်စုက ပုန်ကန်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိနေတာ ကြာပြီတဲ့... အစ်ဇူမိုအင်ပါယာကို ဖြုတ်ချပြီး အင်ပါယာအသစ် တည်ထောင်ချင်နေတာ"

တစ်ယောက်က တိုးတိုးတိတ်တိတ် အတင်းပြောလိုက်သည်။

"ဒါက သတင်းဟောင်းကြီးပါ... ချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပုန်ကန်လိုတဲ့ စိတ်က လျှို့ဝှက်ချက်မှ မဟုတ်တာ... အစ်ဇူမိုအင်ပါယာရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုတောင် သိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ... ချန်မျိုးနွယ်စုမှာ ဒိုဧကရာဇ် နှစ်ယောက်ရှိတယ်... ပြီးတော့ အဘိုးအိုချန်က ကြယ်ကိုးပွင့် ဒိုဟွမ် အဆင့်ရှိတဲ့ အနှိုင်းမဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးလေ... တော်ဝင်မိသားစုက ချန်မျိုးနွယ်စု ပုန်ကန်ချင်မှန်း သိရင်တောင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... သူတို့ အလျှော့ပေးရုံပဲ ရှိတာပေါ့... အခု ရန်လင်းကောင်စီ ဆိုရင် နာမည်အရပဲ တော်ဝင်အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတာ... တကယ်တော့ ချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေ ဖြစ်နေပြီ... အင်ပါယာက လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး... နိုင်ငံထဲက နိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ"

လူတစ်ယောက်က အသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အန်ယန်နယ်စားမင်းမှာလည်း အားနည်းချက် ရှိတယ်... အဆိပ်သခင်တွေက အဆိပ်အတတ်ကို ကျင့်ကြံရင် အရင်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိခိုက်စေပြီးမှ ရန်သူကို ထိခိုက်စေတာ... နယ်စားမင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အဆိပ်အတောက်တွေ အများကြီး စုပုံနေပြီ... ဒါက သူ့ကို သာမန် ဒိုဟွမ်တွေထက် ပိုသန်မာစေတယ် ဆိုပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ပျက်စီးစေတယ်... သူက ကလေး မရနိုင်တော့ဘူး"

လူတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်း လျှောက်ပြောနေတာပဲ... အန်ယန်နယ်စားမင်းမှာ သားတစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ငါမကြားမိပါဘူး"

အခြားတစ်ယောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဖူး... ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတော်ကြာကတည်းကပဲ... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က နယ်စားမင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေက အခုလောက် မနက်ရှိုင်းသေးဘူး... ဒါကြောင့် သားသမီး ရနိုင်ခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာ... အခု သူ့မှာ ဘယ်မျိုးဆက် ကျန်တော့မှာလဲ"

တစ်ယောက်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အော်... ဒါကြောင့်ကိုး"

"ဟေး... အားလုံးပဲ အသံတိုးတိုးလုပ်ကြစမ်း... အန်ယန်နယ်စားမင်းအကြောင်းကို အခုလို အတင်းပြောနေတာ... သေချင်လို့လား"

တစ်ယောက်က သတိပေးလိုက်သဖြင့် အားလုံး ငြိမ်ကျသွားကြသည်။

ချန်ချန်၏ အခန်းထဲတွင် ဖြစ်သည်။

ချန်ယွမ်က အခန်းကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အခန်းမှာ အဆင့်မြင့်မနေဘဲ သာမန်တည်းခိုခန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်နှင့် ကုတင်ရှိသော်လည်း ချန်ယွမ်ကဲ့သို့ နယ်စားမင်းတစ်ဦး၏ မျက်စိတွင် ဤပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနည်းငယ် လိုအပ်ချက်ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းသည် အန်ယန်နယ်စားမင်း အိမ်တော်၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဝင်းခြံများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သကဲ့သို့ ဤမြို့တွင် မူရုံကျိ ပြင်ဆင်ပေးထားသော ကောင်းမွန်သည့် ပုဂ္ဂလိက နေအိမ်နှင့်ပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ချေ။

"ချန်အာ... မင်း ဒီနှစ်တွေမှာ အများကြီး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရမှာပဲ... ဖခင်ဖြစ်သူက မင်းအပေါ် တာဝန်မကျေခဲ့ဘူး"

ချန်ယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နယ်စားမင်းကြီး... သင် တကယ်ပဲ လူမှားနေပါပြီ"

ချန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

"လျှောက်ပြောမနေနဲ့... မင်းက ငါ့သားပဲ... ငါ့သားကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ"

ချန်ယွမ်၏ လေသံက စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

"မင်း မှတ်မိလား... မင်း အလွန်ငယ်စဉ်က ဖီးနစ်အမြီး ဝိညာဉ်ခွေး ရဲ့ မှော်ကျောက်တုံး တစ်ခုအတွက် ငိုယိုပြီး ဂျီကျခဲ့တာလေ... မင်းရဲ့ဖခင်က အဲဒီ တတိယအဆင့် ဖီးနစ်မြီးနွယ် ဝိညာဉ်ခွေးအထီးကို ဖမ်းဖို့အတွက် တောင်ကို ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် စစ်တပ်နဲ့ ဝိုင်းထားခဲ့ရတာ"

"ပြီးတော့ နောက်တစ်ကြိမ်က မင်း..."

ချန်ယွမ်သည် ချန်ချန်၏ အမှတ်ရမှုကို နှိုးဆွရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေသော အတိတ်အကြောင်းအရာအချို့ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြနေခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်များသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ချန်ယွမ်၏ သားဖြစ်သူနှင့်သာ သက်ဆိုင်ပြီး ချန်ချန်နှင့်မူ မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ချေ။

ချန်ချန်သည် ချန်ယွမ်၏ စကားများကို နားထောင်နေခဲ့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ယွမ်သည် ဒိုဟွမ်တစ်ဦး၏ မြင့်မြတ်သောအရှိန်အဝါမျိုး မရှိတော့ချေ။ သူသည် ချန်ချန်၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရရင်း တစ်ခွန်းချင်းစီ ပြောနေခဲ့သည်မှာ မိမိ၏ ကလေးကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ကြင်နာတတ်သည့် ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ချန်က သူ့ကို ကြားဖြတ်မပြောခဲ့ချေ။ သူသည် ချန်ယွမ်က နှလုံးသားထဲမှ စကားများကို တစ်ခွန်းပြီးတစ်ခွန်း ပြောနေသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

"ချန်အာ... မင်း ဒါတွေကို မှတ်မိသေးလား"

ပြောပြီးနောက် ချန်ယွမ်က ချန်ချန်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်ပြီး ချန်ချန်ထံမှ "မှတ်မိပါတယ်" ဟူသော အဖြေကို အလွန်အမင်း ကြားချင်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်ဆယ်တင့်နှစ်က ချန်ချန်၏ တစ်ဦးတည်းသောသား ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ချန်ယွမ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နက်ရှိုင်းသော အဆိပ်အတောက်များကြောင့် သားသမီးရနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ထိုမျှလောက် များပြားလှသော နှစ်ရက်များအတွင်း မည်သူကမျှ သူ့ကို "ဖခင်" ဟု ခေါ်သည်ကို မကြားခဲ့ရချေ။

ချန်ချန်က ပြန်မဖြေခဲ့ချေ။ သူသည် ချန်ယွမ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။

ချန်ချန်၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ယွမ်၏ နှလုံးသားမှာ မခံမရပ်နိုင်အောင် နာကျင်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူက စကားဆိုလာခဲ့သည် -

"ချန်အာ... ဒီနှစ်တွေမှာ ဖခင်ဖြစ်သူက မင်းအပေါ် တာဝန်မကျေခဲ့လို့ ဒုက္ခရောက်စေခဲ့တယ်... မင်း ငါ့ကို အဖေလို့ မအသိအမှတ်ပြုရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်း မှတ်ထားရမှာက... မင်းက ငါ ချန်ယွမ်ရဲ့ သားဖြစ်ပြီး ရန်လင်း ချန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမွေခံပဲ"

ချန်ယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ ချန်ချန်သည် ဖခင်ဖြစ်သူအပေါ် စိတ်နာနေသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ အပြင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်ယောက်တည်း ဒုက္ခခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ့ကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု တွေးမိသည်။

"ချန်အာ... မင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်မှာ သုံးလက်မလောက်ရှိတဲ့ အမာရွတ်တစ်ခု ရှိတယ်... ဒါက မင်းငယ်ငယ်က ဆိုးသွမ်းပြီး ကျောက်ခဲနဲ့ ရှမိခဲ့တာ... ဒါက မင်းက ငါ့သားဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ သက်သေပဲ"

ချန်ယွမ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ချန်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ နှလုံးသားထဲတွင် ဆတ်ခနဲ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုခဏတာ အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုကို ချန်ယွမ်က ဖမ်းဆွဲမိသွားခဲ့သည်။

ချန်ယွမ်သည် ချန်ချန်အား ထိုအမာရွတ်ကို အတည်ပြုရန် အဝတ်အစားများ ချွတ်ခိုင်းခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူ၏ အမည်နှင့် ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ချန်ချန်သည် သူ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားဖြစ်ကြောင်း တရာရာခိုင်နှုန်း သေချာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ဤအချက်အလက်ကို ပြောပြလိုက်ခြင်းမှာ ချန်ချန်အား ရှောင်လွှဲရန် အခွင့်အရေးမပေးလို၍ ဖြစ်သည်။

ချန်ချန်၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ချန်ယွမ်ပြောသကဲ့သို့ ငယ်စဉ်က ဆိုးသွမ်း၍ ကျောက်ခဲရှခဲ့ခြင်း မဟုတ်ချေ။ ဤပခုံးပေါ်မှ အမာရွတ်သည် ချန်ချန် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိစဉ်က မူလတန်းကျောင်းမှ စီစဉ်သော ပြင်ပလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုအတွင်း မတော်တဆ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းသည် ချန်ယွမ်ပြောသော သက်သေနှင့် ကွက်တိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ချန်အာ... ထွက်ပြေးမနေပါနဲ့တော့... မင်း ချန်မျိုးနွယ်စုကို ပြန်လာမယ်ဆိုရင် ဒီကောင်းကင်အောက်က အင်ပါယာကြီးနဲ့ ရေတွက်လို့မရတဲ့ မိန်းမလှလေးတွေ... အားလုံးက မင်းစိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်စရာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ချန်ယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ဆုလာဘ်များဖြင့် ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ချန်ချန်သည် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးသေးဘဲ စနစ် ကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"စနစ်... ငါနဲ့ ချန်ယွမ်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို စစ်ဆေးပေးပါ"

ချန်ချန်သည် ကူးယူခြင်းစနစ် နှင့် ဆင့်ခေါ်ခြင်းစနစ် နှစ်ခုစလုံးကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ကူးယူခြင်းစနစ် - [ရှာဖွေနေပါသည်...]

ကူးယူခြင်းစနစ် - [ရှာဖွေမှု အောင်မြင်ပါသည်!]

ကူးယူခြင်းစနစ် - [အရှင်သခင်နှင့် ချန်ယွမ်၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သားအဖ ဖြစ်ပါသည်]

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆင့်ခေါ်ခြင်းစနစ်ကလည်း ၎င်း၏ အဖြေကို ပေးလာခဲ့သည်။

ဆင့်ခေါ်ခြင်းစနစ် - [အရှင်သခင်သည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သဖြင့် တရားဝင် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် လိုအပ်ပါသည်... ထို့ကြောင့် ဤစနစ်က ချန်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ တစ်ဦးတည်းသော သားအဖြစ် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ချက်ကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်]

စနစ်နှစ်ခုစလုံးမှ ရရှိလာသော အဖြေများသည် ချန်ချန်၏ နှလုံးသားကို လေးလံသွားစေခဲ့သည်။

ချန်ချန်သည် စနစ်များနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချန်ယွမ်၏ အကြည့်ကို ဆိုင်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အကြည့်များ ဆုံစည်းသွားကြပြီး ချန်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ လုံးဝဥဿုံ ယုံကြည်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အချိန်များမှာ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ချန်ချန်က မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးဘဲ ချန်ယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မမြင်နိုင်သော ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အခန်းမကြီးအတွင်းရှိ မူရုံကျိနှင့် ဒိုဝမ်နှစ်ဦးတို့သည်လည်း ချန်ချန်နှင့် ချန်ယွမ်တို့ကို အလွန်တရာ ရင်တဖိုဖိုဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ချန်ချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။ ၎င်းသည် အစ်ဇူမိုအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကိုပင် သက်ရောက်မှု ရှိစေနိုင်သည်။

ချန်ချန်က ချန်ယွမ်အား သူ၏ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်လျှင် ချန်ယွမ်တွင် အမွေခံတစ်ဦး ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုများမှာ သေချာပေါက် ပြန်လည်နိုးထလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ အစ်ဇူမိုအင်ပါယာသည် သွေးချောင်းစီးသော မုန်တိုင်းတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

မူရုံကျိသည် ချန်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ ချန်ချန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် သူ၏ အန်ယန်နယ်စားမင်း၏ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ရင်းဟူသော အဆင့်အတန်းမှာ မလွှဲမသွေ လှုပ်ခတ်သွားပေလိမ့်မည်။ အန်ယန်နယ်စားမင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူ၏ ရပ်တည်ချက်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် မူရုံကျိ၏ ခံစားချက်မှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့နေမိသကဲ့သို့ တစ်ဖက်တွင်လည်း ချန်ချန်က ချန်ယွမ်အား သူ၏ ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် မျှော်လင့်နေမိသည်။ ချန်ချန်က ချန်ယွမ်အား သူ၏ဖခင်အဖြစ် လက်ခံလိုက်လျှင် မူရုံကျိအတွက် အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ယွမ်၏ ရည်မှန်းချက်များ ပြန်လည်နိုးထလာသည်နှင့်အမျှ ချန်ယွမ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အနာဂတ်တွင် မြင့်မားလာမည်ဖြစ်ပြီး သာမန် အန်ယန်နယ်စားမင်းတစ်ဦးအဆင့်မျှသာ ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။ ထိုအခါ မူရုံကျိ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်းမှာလည်း သဘာဝကျစွာ မြင့်တက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မူရုံကျိအနေဖြင့် ချန်ချန်၏ အောက်တွင်သာ ရှိနေနိုင်သေးသော်လည်း သူ၏ အာဏာစက်မှာ ယခုထက် ပိုမိုကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

ရွှေမြွေနှင့် ဟွမ်ယောင်ရှီးတို့ကမူ ချန်ချန်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အပြောင်းအလဲနှင့် ပတ်သက်၍ အထူးတလည် တွေးတောခြင်းမရှိကြချေ။ သူတို့သည် ချန်ချန်အပေါ်တွင်သာ သစ္စာရှိကြပြီး သူ၏ အဆင့်အတန်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

"ကျွန်တော်..."

ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် ချန်ချန်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို လှုပ်ရှားကာ သူ၏ အဖြေကို ပေးလိုက်လေသည်။