အခန်း (၃၈) - လက်ဖက်ရည်ဆိုင်

ချန်ချန်သည် မိမိ၏ လင်းကျန်းခြံဝန်းသို့ ပြန်လာပြီးနောက် ယန်လင်ကျီ နှင့် ရွှေမြွေတို့ကို သူပြန်ရောက်ကြောင်း အမှတ်မထင် ပြောကြားကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

"ဆင့်ခေါ်ခြင်းစနစ် ... အဲဒီ ဆင့်ခေါ်မှု အခွင့်အရေးကို သုံးလိုက်စမ်း"

ချန်ချန်သည် စနစ်ကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ ဤအခွင့်အရေးသည် ချန်ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ဒိုကျင့်ကြံသူအဆင့် သို့ ရောက်ရှိစဉ်က စနစ်မှ ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စောစောပိုင်းက ချန်ယဲ့၏ ခြံဝန်းထဲတွင် အသုံးပြုရန် အဆင်မပြေလှသဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

[ ခေါ်ယူခြင်း လုပ်ဆောင်နေပါသည်... ]

[ ခေါ်ယူရရှိသည့် ဇာတ်ကောင် - ကျန်းယွီရန် ]

[ ကျန်းယွီရန်သည် မိနစ်ဝက်အတွင်း လက်ခံသူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပါလိမ့်မည် ]

အမည် - ကျန်းယွီရန်

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ဒိုဝိညာဉ်

မြစ်ဖျားခံရာ - ရှောင်ယွီ အပြင် ဟွာဝူချွဲ

ချန်ချန်သည် ဆင့်ခေါ်ခြင်းစနစ်၏ မျက်နှာပြင်ပြသမှုကို ကြည့်လိုက်သည်။ တောက်ပသော အဝါရောင် နန်းတွင်းကိုယ်လုပ်တော် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေပြေထဲတွင် ဝဲပင့်နေသော ဆံပင်ကေသာနှင့် မြင့်မြတ်လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ အတော်လေး ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကျန်းယွီရန်နှင့် ပတ်သက်၍ အမှတ်ရစရာအချို့ ရှိနေသည်။ သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို နယ်ရုပ်များကဲ့သို့ ကစားနိုင်သည့် ကောက်ကျစ်မှု ရှိကာ လောကကြီးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် သိုင်းပညာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမသည် ဇာတ်လမ်းတစ်တွဲလုံးရှိ လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဇာတ်လမ်းခေါင်းစဉ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါလော။

"ဒိုကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်လား... ဒါက တကယ့်ကို မဆိုးဘူးပဲ"

စနစ်တွင် ပြသထားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြင်သောအခါ ချန်ချန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။ ချန်မိသားစု၏ တိုက်ရိုက်သွေးနှောသူများထဲတွင် ဒိုဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ အယောက်နှစ်ဆယ်သာ ရှိပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် မျိုးနွယ်စုအတွင်း မြင့်မားသော ရာထူးနေရာများကို ရယူထားကြသဖြင့် အလွယ်တကူ ရွှေ့ပြောင်း၍ မရနိုင်ပေ။ ကျန်းယွီရန်သည် သူ့ကို အချိန်ပြည့် စောင့်ရှောက်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ မိမိဘေးတွင် ဒိုဝိညာဉ်အဆင့်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းက အစ်ဇူမိုနှင့် ဂျာမာ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ချန်မိသားစု သို့မဟုတ် မော်ကွန်းတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော အင်အားစုများနှင့် မတွေ့ဆုံသရွေ့ အခြေခံအားဖြင့် စိုးရိမ်စရာ လုံးဝမရှိတော့ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ချန်သည် စာအုပ်အချို့ကို အပျင်းပြေ လှန်လှောကြည့်ရှုရင်း ကျန်းယွီရန် ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ မိနစ်ဝက်ပင်မပြည့်မီ ကျန်းယွီရန်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်တွင် ပြသထားသည့်အတိုင်း အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံ ရှိသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော အမှတ်မထင် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကိုမူ မည်သူမျှ ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကျန်းယွီရန်..."

ချန်ချန်က သူမ၏ အကြည့်ကို ဆုံကာ ခေါ်လိုက်သည်။

"သခင်လေး... ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိပါသလဲရှင့်"

ကျန်းယွီရန်သည် သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ အမူအရာက အလွန်တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ချန်ချန်သည် သူမထံမှ မည်သည့်ရည်မှန်းချက်ကိုမျှ မရိပ်မိနိုင်သော်လည်း—သူမသည် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သိထားသည်။ စနစ်၏ တရားဝင် ရာနှုန်းပြည့် သစ္စာစောင့်သိမှု အာမခံချက် ရှိနေသဖြင့် သူမ မိမိကို သစ္စာဖောက်မည်ကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ထိန်းချုပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ 'ပန်းရွှေ့ပြောင်းဆက်နွှယ်ခြင်းအတတ်' က ဒိုချီအပေါ်မှာ ဘယ်လောက်အထိ ထိရောက်မှု ရှိလဲ"

ချန်ချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ကျွန်မထက် အဆင့်ကြီးတစ်ခုလုံး မသာလွန်သရွေ့ သူတို့ရဲ့ ဒိုချီကို ကျွန်မ စုပ်ယူနိုင်ပါတယ်"

ကျန်းယွီရန်က ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

သူမ၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ချန်ချန်သည် အလွန်အမင်း ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ သူမထက် အဆင့်ကြီးတစ်ခုလုံး မသာလွန်သရွေ့ဆိုသည်မှာ ဒိုဘုရင် အောက်ရှိ မည်သူမဆို၏ ဒိုဘုရင်ကို သူမ စုပ်ယူနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါက ဒိုဘုရင်အဆင့်အောက်တွင် သူမကို ပြိုင်ဘက်ကင်းနီးပါး ဖြစ်စေသည်။ ကျန်းယွီရန်ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော မဟာမိတ်တစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် ချန်ချန်သည် သူ၏ အနာဂတ်အစီအစဉ်များအတွက် ပိုမိုယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။

"အင်း... ငါ နားလည်ပြီ။ မင်း သွားလို့ရပြီ။ အစေခံတွေကို မင်းအတွက် အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်မယ်"

ခဏမျှကြာပြီးနောက် ချန်ချန်က ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယွီရန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်ချန်သည် အခြားဘာကိုမှ မလုပ်တော့ပေ။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးယှက်၍ မေးထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းများကို စဉ်းစားရင်း အတွေးနက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ဒေါင်ချီအလုပ်သင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ယခုအခါ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို စတင်လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ သုံးရက်အတွင်း ချန်ယဲ့က အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် သူသည် 'သေစေနိုင်သောအဆိပ်၏ပင်ရင်း' ကို စတင်ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ ၎င်းကို တတ်မြောက်သွားပြီးနောက် သူသည် ချန်မိသားစုမှ ထွက်ခွာ၍ အစ်ဇူမိုအင်ပါယာသို့ ဦးတည်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ 'သေစေနိုင်သောအဆိပ်၏ပင်ရင်း' သည် မြေကမ္ဘာအဆင့်လတ် ကျင့်စဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အင်ပါယာအတွင်းရှိ ကျင့်စဉ်များ၏ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းထက် သာလွန်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်သို့ ပြောင်းလဲတိုးတက်နိုင်သည့် အလားအလာ ရှိနေသဖြင့် ချန်ချန်သည် သဘာဝအတိုင်း မြေကမ္ဘာအဆင့်လတ်နှင့်တင် တင်းတိမ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ စိမ်းလန်းသောတောင်တန်းမြို့တော်မှ ရှောင်ယီရှင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမတွင် စစ်မှန်သော ဘေးဒုက္ခအဆိပ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ချန်ချန်သည် သူမ၏ ဘေးဒုက္ခအဆိပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ရယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနိုင်ပါက 'သေစေနိုင်သောအဆိပ်၏ပင်ရင်း' သည် စစ်မှန်သော ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုအဖြစ် တိုးတက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

'သေစေနိုင်သောအဆိပ်၏ပင်ရင်း' တိုးတက်ပြောင်းလဲသွားပြီးသည်နှင့် ချန်ချန်သည် တာဂေါကန္တာရမှ 'အစိမ်းရောင်ကြာပန်းမီးလျှံအမြုတေ' ကို ရယူရန် စဉ်းစားရန် စီစဉ်ထားသည်။ အဆုံးစွန်၌ 'ဧကရာဇ်မီးလျှံ မြင့်မြတ်သောအတတ်' သည် ရှောင်ရွှန်း ထံမှ ဆင်းသက်လာသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များလှသည် ၎င်းက စစ်မှန်သော ကောင်းကင်အဆင့်မြင့် ဖြစ်သည်။ ချန်ချန်အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ 'ဧကရာဇ်မီးလျှံ မြင့်မြတ်သောအတတ်' နှင့် အခြား မြင့်မားသောအဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲစွမ်းရည်များကို ကျင့်ကြံရန်အတွက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်မှာ ထူးဆန်းသောမီး အမျိုးအစားတစ်ခုကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။

ချန်ချန်သည် 'အစိမ်းရောင်ကြာပန်းမီးလျှံအမြုတေ' ကို မယ်ဒူဆာ ဘုရင်မက ရယူသွားပြီးပြီလား မသိသေးပေ။ အကယ်၍ သူမ မရယူရသေးပါက ကိုင်တွယ်ရ ပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်။ သို့သော် အကယ်၍ မယ်ဒူဆာ ဘုရင်မက ၎င်းကို ရယူထားပြီးပါက ကိစ္စရပ်များ ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ရှောင်ယန် သည် ထူးဆန်းသောမီးကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းစဉ် လမ်းကြောင်းတိုင်းတွင် အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း မှားရုံမျှဖြင့် သူသည် 'အစိမ်းရောင်ကြာပန်းမီးလျှံအမြုတေ' ကို ရရှိရန် ပျက်ကွက်သွားနိုင်သည်။ ချန်ချန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိုမျှ ကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

သေချာပေါက် မယ်ဒူဆာ ဘုရင်မက ၎င်းကို ယူဆောင်သွားခဲ့လျှင်ပင် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ချန်ချန်က စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံဖြင့် ချန်ယဲ့၊ ချန်ယွမ်နှင့် နျဲ့ရှန်းဟယ် တို့သည် ၎င်းကို လုယူရန် သဘာဝအတိုင်း ကူညီကြလိမ့်မည်။ သို့သော် လုံးဝ မလွဲမရှောင်သာမှလွဲ၍ ချန်ချန်သည် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စု ကို မအော်ဟစ် မပြစ်မှားလိုပေ။ ယနေ့တိုင်အောင် မြွေလူသားမျိုးနွယ်စုသည် ဂျာမာအင်ပါယာအပေါ် ရန်ငြိုးထားကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အစ်ဇူမိုအင်ပါယာ သို့မဟုတ် ချန်မိသားစုနှင့် မည်သည့်ရန်ငြိုးမျှ မရှိကြပေ။ 'အစိမ်းရောင်ကြာပန်းမီးလျှံအမြုတေ' ကို ရရှိပြီးနောက် ဘာဆက်ဖြစ်မည်ကိုမူ ချန်ချန်တွင် အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။ သူသည် အရင်ဆုံး ဤရည်မှန်းချက် နှစ်ခုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးမှ တစ်ဆင့်ချင်းစီ ဆက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ချန်ချန်သည် သူ၏ အတွေးများထဲမှ ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် သုံးရက်အတွင်း လေ့ကျင့်ခြင်းသည် သူ့အတွက် များစွာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သာမန်အတိုင်း ပျိုးထောင်ရုံမျှဖြင့် တိုးတက်မှု မဆောင်ကြဉ်းနိုင်တော့ပေ။ ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန်အတွက် သူသည် ကျင့်စဉ်တစ်ခု လိုအပ်သည်။

"လမ်းထွက်လျှောက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ချန်ချန်သည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး အပြင်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

အန်ယန်မြို့၊ ချင်းလန်လက်ဖက်ရည်ဆိုင်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဟူသည် စိတ်အပန်းဖြေရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်ရင်း မြစ်ကြောင်းတစ်လျှောက် လှေများ အသွားအလာကို ကြည့်ရှုကာ မွှေးပျံ့သော လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကို သောက်သုံးရခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကြည်နူးစရာကောင်းပြီး ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်း၌ ပါရမီရှင် ပညာရှိများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးငယ်များသည် သုံးဦးတစ်စု၊ ငါးဦးတစ်စုဖြင့် စုဝေးကာ လောကအကြောင်းအရာ အားလုံးကို စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ စိတ်ကူးပေါက်လာသောအခါ ၎င်းတို့သည် ဆိုင်ရှင်ထံမှ စက္ကူတစ်ရွက် တောင်းခံပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် တည်တံ့မည့် ကဗျာလင်္ကာ လက်ရာမွန်များကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

ဖုန်းရော့ရွှဲသည် ပြတင်းပေါက်နားရှိ သက်တောင့်သက်သာရှိသော ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ရယူလိုက်ပြီး ကောင်းမွန်သော လက်ဖက်ရည်တစ်အိုးကို မှာယူခဲ့သည်။ သူမသည် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်သုံးရင်း အမူအရာက အေးဆေးတည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်း မျောလွင့်နေသော သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသည့် စောင်းသံစဉ်တစ်ခုက သူမ၏ စိတ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် စောင်းသံကို မြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။

ခဏမျှကြာသော် သံစဉ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းရော့ရွှဲသည် ထိုတီးခတ်မှုအတွင်း အားနည်းချက်အချို့ကို ရိပ်မိခဲ့သော်လည်း သူမသည် အရာအားလုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံမှုကို တောင်းဆိုနေသည့် ခေါင်းမာသော ပညာရှိတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤလောကတွင် မည်သူမျှ အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ပြီးပြည့်စုံမှုကို မရရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

"အမျိုးသမီးဟန် ရဲ့ စောင်းအတတ်က နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပိုပြီးတော့ လက်ရာမြောက်လာတာပဲ။ ဒီ 'မြို့မှောက်စေသော သီချင်းညည်းသံ' က တကယ်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေတယ်သံစဉ်ထဲက အမျိုးသမီးလေး ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့မှာ လာပြီး ကပြနေသလိုတောင် ခံစားရတယ်။ အံ့သြစရာပဲ၊ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ"

တီးခတ်မှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်အတွင်းရှိ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် သန့်ပြန့်သော လူငယ်တစ်ဦးက လက်ခုပ်တီး၍ ချီးကျူးလိုက်သည်။ အခြားသူများကလည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ချီးကျူးစကားများဖြင့် လိုက်ပါပြောဆိုကြသည်။

"မှန်တာပေါ့... မစ္စဟန်က လှလည်းလှသလို စောင်းတီးတာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်။ မင်းနဲ့ လက်ထပ်ရတဲ့သူက လောကမှာ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ရမှာပဲ"

ခေါက်ယပ်တောင်ကို ကိုင်ထားသော သခင်လေးတစ်ဦးက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၏ ဖောက်သည် အများစုမှာ မိမိကိုယ်ကို ယဉ်ကျေးမှုရှိသည်ဟု ယူဆကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော လူစားမျိုးဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသို့ လာရောက်၍ အရသာမရှိသော လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို သောက်နေကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ပြင်းထန်သော အရက်သေစာကသာ ၎င်းတို့ နှစ်သက်သောအရာ ဖြစ်သည်။

"ဟိဟိ... ကျင့်ယာ က လူတိုင်းရဲ့ ဒီလိုချီးကျူးမှုကို ခံယူဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ဒါက သေးငယ်တဲ့ အတတ်ပညာလေးတစ်ခုမျှသာမို့ ကြီးကျယ်တဲ့ ပွဲလမ်းသဘင်တွေအတွက် မသင့်တော်ပါဘူး အပန်းဖြေစရာတစ်ခုမျှသာပါ"

စားပွဲတစ်ခုတွင် အပြာရောင်စကတ် ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ပါးလွှာသော မျက်နှာဖုံးပုဝါကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်း၏အောက်ရှိ ဝေဝါးသော ကောက်ကြောင်းကပင် လှပသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူမ၏ အသံမှာ အလွန်နူးညံ့ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများက နှိမ့်ချထားသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု အငွေ့အသက်တစ်ခု တောက်ပနေခဲ့သည်။ သူမ၏ တီးခတ်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့သဖြင့် သူမသည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက်ကို နှစ်သက်နေခဲ့သည်။

"မစ္စဟန်က အလွန်ပဲ နှိမ့်ချလွန်းပါတယ်။ မင်းရဲ့ စောင်းအတတ်က ကျောက်စိမ်းလှေအိမ်တော် က လျူထုန် ထက် မနိမ့်ကျလှပါဘူး။ အကယ်၍ မင်းသာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ဝန်မလေးခဲ့ရင် သူမက အန်းယန်ရဲ့ ပထမဆုံး စောင်းဆရာကြီးဘွဲ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရယူနိုင်မှာလဲ"

ကျောက်မျက်ရတနာများ ထိုးသွင်းထားသော ဇိမ်ခံဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ချီးကျူးလိုက်သည်။ သူသည် ကုန်သည်တစ်ဦး၏ သားမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ မိသားစု နှစ်စဉ်ဝင်ငွေမှာ အသင့်အတင့် ချမ်းသာရုံမျှသာ ရှိစေသည်။ သူ၏ နိမ့်ပါးသော အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် မှူးမတ်များနှင့် အရာရှိများအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော ကျောက်စိမ်းလှေအိမ်တော်သို့ မည်သို့လျှင် ဝင်ရောက်နိုင်မည်နည်း၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ ထိပ်တန်းစောင်းဆရာကြီး လျူထုန်ကို ငှားရမ်းရန် မည်သို့ တတ်နိုင်မည်နည်း။ တစ်ဦးမှာ မြင်တွေ့ခွင့်ရရန် အခွင့်အရေးမရှိသော စောင်းဆရာကြီးဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ မိမိမျက်စိရှေ့မှောက်ရှိ မစ္စဟန် ဖြစ်နေသည်—တစ်ဦးကို နှိပ်ချပြီး အခြားတစ်ဦးကို မြှင့်တင်ကာ ချီးကျူးသည့် ဤနည်းလမ်းမှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော လှည့်ကွက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

မစ္စဟန်သည် ထိုချီးကျူးစကားကြောင့် စိတ်ထဲတွင် များစွာ ဂုဏ်ယူသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စောင်းအတတ်က တကယ်ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းသော်လည်း လျူထုန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သိသာထင်ရှားသော ကွာဟချက် ရှိနေသေးသည်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိထားသည်။ သူမသည် လျူထုန်ကို မိမိ၏ တီးခတ်မှုဖြင့် စိန်ခေါ်ရန် မရဲဝံ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် အပြည့်အစုံ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသို့သာ ဦးတည်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ မစ္စဟန်သည် ဤသာမန်လူများကြားတွင်သာ မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို တင်းတိမ်စေနိုင်သည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူမတွင် အတတ်ပညာအချို့ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ဤလူများထံမှ ချီးကျူးမှုများစွာ ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤလူငယ် ပါရမီရှင်များထဲတွင် ဂီတ၌ အားထုတ်ကြိုးပမ်းဖူးသူများလည်း မနည်းလှပေ။

မစ္စဟန် မိမိ၏ အောင်မြင်မှုတွင် သာယာနေစဉ် စူးရှ၍ မသင့်တော်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ညည်းရဲ့ စောင်းအတတ်က ဘာတန်ဖိုးရှိလို့လဲ။ ငါလည်း လျူထုန်တီးတာကို ကြားဖူးပါတယ်၊ သူမက ငါတို့ သခင်လေးရဲ့ တီးခတ်မှုနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ရင်တောင် ညည်းထက်တော့ အဆတစ်ရာမက ပိုကောင်းသေးတယ်"

ထိုစကားလုံးများထဲတွင် မောက်မာမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ လူတိုင်း ဒေါသထွက်သွားကြပြီး အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဟုန်လွမ်းသည် စားပွဲတစ်ခု၏ ရှေ့တွင်ရပ်ကာ ၎င်းတို့ကို အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ အထင်သေးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ဖုန်းရော့ရွှဲကဲ့သို့ စစ်မှန်သော စောင်းဆရာကြီးတစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် လာရောက်ကြွားဝါနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် မိမိ၏ စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း ပြောဆိုလိုက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

"ဟုန်လွမ်း... လျှောက်မပြောနဲ့"

ဖုန်းရော့ရွှဲသည် သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းခဲသွားခဲ့သည်။ သူမတွင် ကြွားဝါရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပေ။ စောင်းတီးခြင်းကို သင်ယူခြင်းမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝါသနာမျှသာ ဖြစ်သည်တစ်ကိုယ်တည်း ရှိနေချိန်တွင် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်သော အသံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဖုန်းရော့ရွှဲသည် မြင့်မြတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသော စောင်းဂီတကို မြတ်နိုးသည်။ သို့သော် ဂီတသည် ကြွားဝါရန် ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာသောအခါ သူမ ၎င်းကို လက်မခံနိုင်တော့ပေ။

"သခင်လေး... ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာပဲဟာ။ သခင်လေး သူတို့ကို စစ်မှန်တဲ့ စောင်းအတတ်က ဘာလဲဆိုတာ ပြသလိုက်ပါဦး၊ ဒါမှ ဒီရေတွင်းထဲက ဖားတွေ စစ်မှန်တဲ့ ဆရာကြီးဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိသွားအောင်လို့"

ဟုန်လွမ်းသည် မိမိ လူမည်မျှကို စော်ကားမိသွားသည်ကို မသိသေးဘဲ ဖုန်းရော့ရွှဲကို ဆက်လက်တိုက်တွန်းနေခဲ့သည်။