အခန်း (၁၁) - နေ့စဉ်ကိစ္စရပ်များ

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ချန်ချန်သည် လင်ကျန်းဝန်းထဲ၌သာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ခါတရံမှသာ အပြင်သို့ ခေတ္တခဏ ထွက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော်လည်း အဝေးသို့မသွားဘဲ ချန်မိသားစု အိမ်တော်မကြီးဝန်းကျင်တွင်သာ လှည့်ပတ်သွားလာရင်း ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျအောင် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

ဤအတောအတွင်း ချန်ယွမ်သည် ချန်ချန်ကို ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာများ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့ရာ ချန်ချန်သည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒိုချီ စွမ်းအင်များ၏ တည်ရှိမှုကို တဖြည်းဖြည်းချင်း စတင်ခံစားမိလာခဲ့သည်။

ကူးယူခြင်းစနစ် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်:

အမည်: ချန်ချန်

ကျင့်ကြံဆင့်: ဒိုချီ ပထမအဆင့်

စွမ်းဆောင်ရည်များ: အခြေခံအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များ၊ အဆိပ်အတတ်

ဆင့်ခေါ်ခြင်းစနစ် ကိုယ်ရေးအချက်အလက်:

အမည်: ချန်ချန်

ကျင့်ကြံဆင့်: ဒိုချီ ပထမအဆင့်

ဘက်စုံတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်: ဒိုချီ ကိုးဆင့်မြောက်

ဆင့်ခေါ်ထားသော ဇာတ်ကောင်များ: ရွှေမြွေ၊ ဟွမ်ယောင်ရှီး

ချန်ချန်သည် ဒိုချီ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဘက်စုံတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တိုးတက်လာခြင်း မရှိပေ။ ဒိုချီ ပထမအဆင့်ကြောင့် ရရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာခြင်းသည် အလွန်ပင် မပြောပလောက်အောင် သေးငယ်လှသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်မည်ဆိုလျှင် ဤဒိုချီ ပထမအဆင့် ထပ်တိုးလာခြင်းက မည်သည့်ထူးခြားမှုကိုမျှ ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်ပေ။

“သခင်လေး... ကျွန်တော်မျိုး ‘ကိုးပွင့်ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ဆေးလုံး’ကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်ပြီးပါပြီ။ ဒီဆေးလုံးဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေတဲ့နေရာမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ အာနိသင်ရှိပြီး သခင်လေးရဲ့ ဒိုချီစွမ်းအင်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုလည်း မြန်ဆန်စေပါလိမ့်မယ်”

တစ်နေ့တွင် ဟွမ်ယောင်ရှီးသည် ကြွေပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချန်ချန်၏အခန်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လာရောက်ပြောကြားခဲ့သည်။

ချန်ချန် လင်ကျန်းဝန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့လာစဉ်က ဟွမ်ယောင်ရှီးနှင့် ရွှေမြွေတို့သည်လည်း သဘာဝကျစွာပင် လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ ထိုနှစ်ယောက်မှာ ချန်ချန်၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုများဖြစ်ပြီး ချန်မိသားစု၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ရှိမနေကြပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချန်ချန်သည် သူ၏ သခင်လေးဟူသော အဆင့်အတန်းကို အသုံးချကာ ချန်မိသားစု၏ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များဆိုင်ရာကို အုပ်ချုပ်သော အကြီးအကဲနှင့် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းပြီး ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းအချို့ကို ရယူခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဟွမ်ယောင်ရှီးသည် ချန်ချန်အတွက် ကိုးပွင့်ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ရွှေမြွေကမူ ချန်မိသားစုမှ တတိယအဆင့် ဆေးလုံးဖော်စပ်သူတစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းကာ ‘ကျန်းယုချန်းယဲ့’ အဆိပ်ကို ဆေးလုံးဖော်စပ်နည်းဖြင့် မည်သို့ထုတ်လုပ်ရမည်ကို လေ့လာစမ်းသပ်နေခဲ့သည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုသည်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုးတက်မှုများရှိနေပြီဟု ကြားသိရသည်။

“ကောင်းပြီ... ဒီကို ယူလာခဲ့ပါဦး” ဟု ချန်ချန်က ဟွမ်ယောင်ရှီးကို ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်ယောင်ရှီးသည် ကိုးပွင့်ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ဆေးလုံးကို လှမ်းပေးလိုက်ရာ ချန်ချန်က ၎င်းကို လက်ဖဝါးပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သည်။ စိမ်းစိုသော အစိမ်းရောင် ဆေးလုံးလေးတစ်လုံးသည် သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခဏမျှ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ချန်ချန်သည် ဆေးလုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ မျိုချလိုက်သည်။

“သခင်လေး... ဒိုချီစွမ်းအင်ကို စတင်လှည့်ပတ်ကြည့်ပါဦး။ ဒါက သခင်လေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို အထောက်အကူပြုပါလိမ့်မယ်” ဟု ဟွမ်ယောင်ရှီးက ဆိုသည်။

“အင်း... မင်း အပြင်မှာပဲ ခဏစောင့်နေပေးပါဦး။ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်ပါစေနဲ့” ဟု ချန်ချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်ယောင်ရှီးမှာ ချန်ချန် ကိုယ်တိုင်ဆင့်ခေါ်ထားသည့် ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုလိမ့်မည်ဟု ချန်ချန် ဘယ်သောအခါမျှ သံသယဝင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ကိုးပွင့်ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ဆေးလုံးသည်လည်း နာမည်ကျော်ကြားလှသော ဆေးလုံးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

ကိုးပွင့်ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ချန်ချန်သည် ချန်ယွမ် ယခင်က လမ်းညွှန်ပြသပေးခဲ့သော ဒိုချီစွမ်းအင် လှည့်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းအတိုင်း စတင်ကာ ကျင့်ကြံတော့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ကိုးပွင့်ကျောက်စိမ်းနှင်းရည်ဆေးလုံး၏ အာနိသင်ကြောင့် ချန်ချန်သည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒိုချီစွမ်းအင်များမှာ ပိုမိုလှုပ်ရှားတက်ကြွလာသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် ခံစားမိလာခဲ့သည်။

“တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့အရာပဲ။ ငါသာ နောက်ထပ်သုံးရက်လောက် ဆက်ပြီးကျင့်ကြံရင် ဒိုချီ ဒုတိယအဆင့်ကို အသေအချာ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်” ဟု ချန်ချန်က စိတ်ထဲက ရေရွတ်လိုက်သည်။

“သခင်လေး... မိသားစုခေါင်းဆောင်နဲ့ သခင်မကြီးတို့ ရောက်ရှိလာပါတယ်”

အတန်ကြာပြီးနောက် အစေခံတစ်ဦးက လာရောက်အစီရင်ခံသည်။

“သိပြီ... ငါ အခုပဲ လာခဲ့မယ်” ချန်ချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ အစေခံကို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ချန်ချန်သည် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ပြင်ဆင်ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာကာ ဧည့်ခန်းမဆောင်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ချန်ယွမ်သည် လက်ဖက်ရည်ကို အေးအေးလူလူ သောက်နေပြီး သူ၏ဘေးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ ချန်ယွမ်၏ တရားဝင်ဇနီးဖြစ်ပြီး ချန်ချန်၏ မိခင်ဖြစ်သူ ‘မူရုံယန်’ ပင် ဖြစ်သည်။

ချန်ချန် ချန်မိသားစုသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မူရုံယန်သည် သူ့ကို အလျင်အမြန်ပင် လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အနောက်တွင် အစေခံမိန်းကလေးအချို့မှာ ရိုသေသမှုဖြင့် ရပ်နေကြပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မပေါ့ဆရဲဘဲ ဂရုတစိုက် ရှိနေကြသည်။

“ချန်အာ... မြန်မြန်လာပါဦး။ မင်းအဖေ မင်းကို သေသေချာချာ ကြည့်ပါရစေဦး” ချန်ယွမ်သည် ချန်ချန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လျှင် မြင်ချင်း လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချကာ ဝမ်းသာအားရ လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

ချန်ချန်သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး လူကြီးနှစ်ဦးကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

“သား ချန်အာ အဖေနဲ့ အမေကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

ဤသည်မှာ မိသားစုကြီးများ၏ ခက်ခဲသော စည်းကမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ လူကြီးသူမများရှေ့တွင် အမြဲတစေ အရိုအသေပေးနေရသော်လည်း ဤအချက်ကပင် မိသားစု၏ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုကို ဖော်ပြနေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

“ထပါ” ဟု ချန်ယွမ်က ဆိုသည်။

“ချန်အာ... မင်းအမေဘေးကို လာခဲ့ပါဦး” ချန်ယွမ်၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော မူရုံယန်သည် နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် ချန်ချန်ကို သာယာညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် မူရုံယန်သည် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သည်။ ၁၁ နှစ်တိုင်တိုင် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော သားဖြစ်သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူမသည် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာခဲ့ရသည်။ ချန်ချန်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင်လည်း သူမသည် သားဖြစ်သူအပေါ် ပိုမို၍ အသည်းစွဲ ချစ်ခင်လာခဲ့သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ အမေ” ဟု ချန်ချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားကာ မူရုံယန်၏ ဘေးရှိ ခုံတွင် သွားရောက်ထိုင်လိုက်သည်။

ချန်ချန်သည် မူရုံယန်၏ ဝမ်းနှင့်လွယ်၍ မွေးဖွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း စနစ်က သတ်မှတ်ပေးထားသော အထောက်အထားကြောင့် ဤမိသားစု သံယောဇဉ်မှာ ခိုင်မာစွာ တည်ဆောက်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ သွေးချင်းနှော၍ စမ်းသပ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် သူ၏သွေးမှာ မူရုံယန်၏ သွေးနှင့် ပေါင်းစည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ (မှတ်ချက်။ ။ ကျင့်ကြံခြင်း စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတွင် သိပ္ပံနည်းကျ အချက်အလက်များကို ထည့်သွင်းဆွေးနွေးမည်မဟုတ်ပါ။)

“ချန်အာ... သား ဒီအတောအတွင်း ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ အမေ ကြားတယ်။ ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းလိုက်မလဲ။ အမေက သားအတွက် ‘သားရဲအရိုးစွပ်ပြုတ်’ ကို အထူးပြင်ဆင်ခိုင်းထားတယ်။ ပူတုန်းလေး မြန်မြန်သောက်လိုက်နော်”

မူရုံယန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြဲဂရုစိုက်ထိန်းသိမ်းထားသည့်အပြင် ဒိုချီစွမ်းအင်၏ အကူအညီကြောင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သည့် ပုံစံမရှိပေ။ ကဗျာလင်္ကာနှင့် စာပေကျမ်းဂန်များကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာလိုက်စားခဲ့သည့်အပြင် မြင့်မြတ်သော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်သဖြင့် အသက် ၄၀ နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမထံတွင် မြင့်မြတ်သော မှူးမတ်မျိုးနွယ်တို့၏ အရှိန်အဝါနှင့် ကျော့ရှင်းမှုတို့က ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် မူရုံယန်သည် သူမ၏နောက်ကွယ်ရှိ အစေခံမလေးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ အစေခံမလေးသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

အစေခံမလေးသည် ထမင်းဘူးတစ်ဘူးကို သယ်ဆောင်လာပြီး ချန်ချန်၏ ရှေ့တွင် ချထားပေးလိုက်သည်။ မူရုံယန်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထမင်းဘူးကို ဖွင့်ကာ စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်ကို ထုတ်ယူပြီး ချန်ချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါက တတိယအဆင့် ရှိတဲ့ မှော်သားရဲ ‘လတ်ဆတ်သောအရိုး ယုန်’ ရဲ့ အရိုးတွေကို အထူးချက်ပြုတ်ထားတဲ့ စွပ်ပြုတ်ပဲ။ နွမ်းနယ်မှုတွေကို ပြေပျောက်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်စွမ်းစေတဲ့ အာနိသင်ရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ‘ရတနာကျောက်စိမ်း ဆိုင်တော်’ ကနေ ဒီလိုယုန်တွေကို ရရှိခဲ့တာနဲ့ အမေက ကြိုတင်ပြီး ဝယ်ယူထားခဲ့တာ” ဟု မူရုံယန်က ရှင်းပြသည်။

ချန်ချန်သည် စွပ်ပြုတ်ခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့သည် ပျံ့လွင့်လာပြီး သူ၏စားချင်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဇွန်းကိုကိုင်ကာ တစ်ငုံမျှ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသော အရသာမှာ လျှာဖျားတွင် စွဲကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

တတိယအဆင့် မှော်သားရဲကို အထူးချက်ပြုတ်နည်းဖြင့် ပြင်ဆင်ထားခြင်းဖြစ်ရာ အရသာကော အာနိသင်ပါ ထူးကဲလှသည်။

ဤစွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်တည်းကပင် ဆေးလုံးများကဲ့သို့သော အာနိသင်ရှိပြီး ၎င်း၏တန်ဖိုးမှာ အနည်းဆုံး ရွှေပြားတစ်ထောင်ခန့် ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ရေရှည် ပုံမှန်သောက်သုံးပေးမည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံခြင်းကို များစွာ အထောက်အကူပြုစေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤသို့ သုံးစွဲနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ချမ်းသာသော မိသားစုကြီးများသာ တတ်နိုင်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။

ချန်ချန်သည် ထိုစွပ်ပြုတ်ကို နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှ သောက်လိုက်ရာ အရသာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် စိတ်ထဲမှ တချီးကျူးကျူး ဖြစ်နေမိသည်။ ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပေါ့ပါးလန်းဆန်းသွားပြီး ယခင်က ကျင့်ကြံထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချန်ချန် စွပ်ပြုတ်အားလုံးကို သောက်ပြီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အစေခံမလေးက ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မူရုံယန်သည်လည်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မူရုံယန်သည် ချန်ယွမ်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် စောင်းငဲ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်ပါပဲ... ရှင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။ ချန်အာ အခုမှ ပြန်ရောက်တာကို သေသေချာချာ အနားမပေးဘဲ ချက်ချင်း ကျင့်ကြံခိုင်းရတယ်လို့။ ရှင် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။ ရှင့်ရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်နဲ့ဆိုရင် သူ့ကို မကာကွယ်ပေးနိုင်ဘူးလား။ ချန်အာကို ပင်ပန်းအောင် လုပ်ရင်တော့ ရှင့်ကို ကျွန်မ အသေသေချာချာ ရှင်းမှာနော်”

မူရုံယန်၏ ပြစ်တင်ပြောဆိုမှုအပေါ် ချန်ယွမ်မှာ အပြုံးပျက်ပျက်ဖြင့်သာ “ဟုတ်ပါပြီ... မိန်းမရယ်... မင်းပြောတာ အမှန်ပါပဲ” ဟုသာ ထပ်တလဲလဲ ပြောနေတော့သည်။

အဆင်ပြေချောမွေ့သော ဇနီးမောင်နှံနှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းရသော မိသားစု—ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မူရုံယန်သည် ချန်ယွမ်ကို စကားဖြင့်ပင် ချုပ်ကိုင်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ချန်ချန်ကို အလွန်ချစ်ခင်ကြင်နာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ချန်အာ... အိမ်ထဲမှာပဲ အမြဲ ပိတ်လှောင်မနေပါနဲ့ဦး။ ပျင်းစရာကြီး။ အပြင်ထွက်ပြီး လမ်းလျှောက်ပါဦး။ ကံကောင်းတာက မင်းအဖေ ကောင်းကောင်းအုပ်ချုပ်ထားလို့ ‘အန်ယန်မြို့’ က တကယ်ကို လည်ပတ်လို့ ကောင်းတဲ့နေရာပဲ”

“သားလည်း အဲဒီလိုပဲ စဉ်းစားနေတာပါ။ ခဏနေရင် တကယ်ပဲ အပြင်ထွက်ပြီး သွားကြည့်ရမယ်” ဟု ချန်ချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ချန်မိသားစုသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ချန်ချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ပြီး အပြင်သို့ သိပ်မထွက်ဖြစ်ခဲ့ပေ။ အလုပ်နှင့် အနားယူခြင်းကို မျှတအောင် ပြုလုပ်ရန်အတွက် သူသည် အပြင်ထွက်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီး ဤကမ္ဘာခြား၏ ဒေသန္တရဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လေ့လာသင့်ပေသည်။

ထိုစဉ် မူရုံယန်သည် သူမ၏ လက်ချောင်းတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော သေသပ်လှပသည့် လက်စွပ်လေးတစ်ကွင်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ‘သိုလှောင်မှုလက်စွပ်’ ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းများ သိုလှောင်နိုင်သည့်အပြင် အလွန်လှပသော လက်ဝတ်ရတနာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အနုစိတ်ပုံဖော်ထားသော ရွှေရောင်ကတ်ပြားတစ်ခုသည် မူရုံယန်၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုကတ်ပြားကို ချန်ချန်ထံသို့ ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ချန်အာ... ဒါက ‘မူရုံမိသားစုရဲ့ အထူးရွှေကတ်ပြား’ ပဲ။ ဒီကတ်ပြားရှိရင် မူရုံမိသားစုပိုင်တဲ့ ဘယ်ဆိုင်မှာမဆို သားကြိုက်တဲ့ပစ္စည်းကို ယူလို့ရတယ်။ ဒါက မူရုံမိသားစုက အမေ့ကို ပေးထားတာ။ ဒါပေမဲ့ အမေက သုံးစရာမလိုတာမို့ သားပဲ ယူထားလိုက်ပါ”

ချန်ချန်သည် ထိုရွှေကတ်ပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းကို ထူးခြားသော သတ္တုတစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အဖျက်စွမ်းအားအချို့ဖြင့် ကာကွယ်ထားပုံရသဖြင့် အတုပြုလုပ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ကတ်ပြားပေါ်တွင် လှပသော တောင်တန်းရှုခင်းပုံတစ်ပုံကို အနုစိတ်ထွင်းထုထားပြီး လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသော ကတ်ပြားပေါ်တွင် ကျဉ်းကျပ်မှုမရှိဘဲ လှပစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။ ၎င်းကို ကြည့်လိုက်သူတိုင်းသည် ထိုနေရာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ချန်ချန်သည် ထိုရွှေကတ်ပြားကို ယူလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမေ”

မူရုံယန်သည် ချစ်စနိုးဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး “ကလေးရယ်... မင်းအမေကို ဒီလို အားနာစရာ မလိုပါဘူး” ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သုံးဦးသည် အထွေထွေအကြောင်းအရာများကို အချင်းချင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုရင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကွဲကွာနေခဲ့သော သံယောဇဉ်များကို ပြန်လည်ထူထောင်ခဲ့ကြသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ချန်ချန်သည် လာမည့်လတွင် ပြုလုပ်မည့် မိသားစုတွင်း ပြိုင်ပွဲအကြောင်း သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာအချို့ကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း သာမန်မိသားစုဝင်များ၏ စကားဝိုင်းမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ချန်ချန်သည် ထိုအချက်ကို သိပ်ပြီး ဂရုမထားမိခဲ့ပေ။