အခန်း ၆၁  မင်း သူမကို လက်ထပ်ရမယ်

ရုတ်တရက် လင်းယွမ်  ၏ အကြည့်မှာ ခုနကမှ ပျက်စီးသွားသော အစီအရင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အရာများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုအသံမှာ သူ၏အနောက်ဘက်မှ လာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွမ်ယွမ် သည်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နုနယ်သော မျက်ခုံးလေးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး ချောမောလှပသော မျက်နှာထက်၌ နိုးကြားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ဟဲဟဲ... ကြည့်မနေပါနဲ့တော့ ငါ မင်းတို့ကို အခုပဲ ခေါ်လာပေးမယ်"

ထိုအသံသည် ထပ်မံတိမ်ဝင်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လင်းယွမ် နှင့် အခြားတစ်ယောက်မှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ အစီအရင်၏ နောက်ဘက်ဆီသို့ လွင့်မျောသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းယွမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ခုခံရန်အတွက် သူ၏အတွင်းပိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်  ကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ သူ၏ လက်ရှိ ကြယ်နှစ်ပွင့် တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေး  စွမ်းအားနှင့်ပင် ယခုသွားနေသော အရှိန်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မလျှော့ချနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောက်... သွားပြီ

ဤသည်မှာ လင်းယွမ် အနေဖြင့် အခြေအနေများကို ထိန်းချုပ်၍မရတော့ဟု ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရခြင်းပင် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်းယွမ် နှင့် အခြားတစ်ယောက်မှာ သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုသော နည်းလမ်းဖြင့် မီးတောက်ကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မီးတောက်ပင်လယ်ကြီးက သင့်ကို ဝန်းရံထားပြီး အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင်မူ လောင်မြိုက်နေသော ချော်ရည်စီးကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ချော်ရည်များအတွင်း၌ မီးမြွေ  တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ အဆက်မပြတ် ရစ်ပတ်နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း မီးပူဖောင်းများမှာ တစီစီ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဤဧရိယာ၏ တစ်ခုတည်းသော ကွက်လပ်နေရာ၌ ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ယွမ်ယွမ် ၏ ဖြူလွှလွှလည်တိုင်လေးတွင် ချွေးစလေးများ စတင်စို့လာတော့သည်။ သူမ၏ ချောမောသော မျက်နှာလေးမှာလည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မှည့်ဝင်းနေသော ပန်းသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေပြီး တစ်ချက်လောက် ကိုက်စားချင်စရာ ကောင်းလှသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ လင်းယွမ် မှာမူ ဤနေရာ၌ အတော်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိပုံရသည်။ သူသည် အဆင့် ၇ ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်မှာလည်း မီးဓာတ် ) ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ပင်လယ်လောင်ကျွမ်း မြေကမ္ဘာအနှစ်သာရ မီးတောက် ၏ ပေါင်းစပ်မီးတောက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ဤနေရာမှ အပူလှိုင်းမှာ လင်းယွမ် ကို အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်သည့်အပြင် အတော်ပင် နွေးထွေးနေစေသည်။

လင်းယွမ် သည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ သူ၏စိတ်ထဲ၌ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်ကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်  "ခင်ဗျားက ဒီဆန်းကြယ်မီးတောက်ရဲ့ အရင်က အရှင်သခင် ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား"

လင်းယွမ် စကားအဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ ပို၍ မြင့်တက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အရပ်မျက်နှာအားလုံးမှ ချီးကျူးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်  "ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဒီလောက် မျက်စိလျှင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

သူ၏ သံသယများ အတည်ဖြစ်သွားသဖြင့် လင်းယွမ် လည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် လက်ပိုက်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းပြောလိုက်သည်  "စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့တောင် ဒီကို ရောက်နေပြီပဲ ခင်ဗျားက မျက်နှာလေးတောင် ပြရဲဘူးလား"

"ဟဲဟဲ... စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လှောင်ပြောင်သံ အနည်းငယ် ပါဝင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ရှေ့တွင် မည်သည့်သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ စွမ်းအင်ကျောက်ကုလားထိုင်တစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ရဲရဲနီသော အလင်းစက်လေးများမှာ အပေါ်သို့ လွင့်ပျံလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်းယွမ် နှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်နေသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ပုံရည်မှာ အသက်လေးဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပုံရပြီး တောက်ပသော မျက်နှာနှင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပညာရှိဆန်သည့် အရှိန်အဝါရှိသည်။

"ရှင်က ဘယ်သူလဲ"

ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဤလူကို မြင်သောအခါ ယွမ်ယွမ် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါက ဘယ်သူလဲ ဟုတ်လား ငါက ဒီနေရာရဲ့ အရှင်သခင်ပေါ့။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုသူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ထိုင်ပုံကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ထင်တာ မမှားဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားက အခု ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုပဲ မဟုတ်လား" လင်းယွမ် ကမူ အတော်ပင် ပွင့်လင်းလှသည်။ ထိုပုံရိပ်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မတတ်သာသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ဟူး... တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ လူငယ်လေးပဲ ငါက အခု ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခုပဲဆိုတာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တာပဲ။"

ထိုအမျိုးသားသည် အတော်ကြာအောင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့် မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့်လားမသိ ယခုအခါ သူသည် စကားများ လာတော့သည်။

"မင်းက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေး အဆင့်ကို ရောက်နေတာဟာ ငါတို့ခေတ်မှာတောင် ပါရမီရှင်လို့ သတ်မှတ်ခံရမယ့်အဆင့်ပဲ။" ထိုအမျိုးသား၏ အကြည့်မှာ လင်းယွမ် ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူက ထောက်ခံသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားက စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်  နဲ့ နီးကပ်နေပါလား တကယ်တော့ ဆေးဖော်စပ်သူ  တစ်ယောက်လား"

လင်းယွမ် ၏ ကျယ်ပြောလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သူ ခံစားမိလိုက်သောအခါ မူလက တည်ငြိမ်နေသော သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သော အမူအရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ် ကမူ အမူအရာ မပျက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဤလူလတ်ပိုင်း ပုံရိပ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသဖြင့် ဤအရာများကို သူ မြင်နိုင်သည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။

ဘေးနား၌ ရပ်နေသော ယွမ်ယွမ် မှာမူ ထိုအမျိုးသား ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ် မှာ တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေး တစ်ဦး ဖြစ်နေရုံသာမက ဆေးဖော်စပ်သူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် မသိလိုက်ဘဲ လင်းယွမ် အပေါ် စူးစမ်းလိုစိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"လူငယ်လေး... မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ" ထိုအမျိုးသားသည် လင်းယွမ် အပေါ် အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။

"လင်းယွမ် ပါ" လင်းယွမ် သည် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ဆန်းကြယ်မီးတောက်အတွက် လာတာ ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား"

ထိုအမျိုးသားသည် "လင်းယွမ်" ဟူသော နာမည်ကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ မေးမြန်းသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် မှန်တာပေါ့"

လင်းယွမ် က ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ..."

ထိုပုံရိပ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ရာ ရဲရဲနီသော မီးတောက်စလေးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ထိုမီးတောက်များ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေစဉ် ထိုအမျိုးသား၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဆန်းကြယ်မီးတောက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ နံပါတ် ၂၁ သားရဲတစ်သောင်း ဝိညာဉ်မီးတောက်"

ရဲရဲနီသော မီးတောက် ပေါ်လာသည်နှင့် လင်းယွမ် သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပင်လယ်လောင်ကျွမ်း မြေကမ္ဘာအနှစ်သာရ မီးတောက် မှာလည်း ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

"ဒါက ဆန်းကြယ်မီးတောက်လား"

ယွမ်ယွမ် ၏ အကြည့်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိုမီးတောက်နီပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူမ ဆန်းကြယ်မီးတောက်ကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူမသည် မသိလိုက်ဘဲ အကြိမ်အနည်းငယ် ပို၍ ကြည့်မိသွားသည်။

"ဒီ သားရဲတစ်သောင်း ဝိညာဉ်မီးတောက်က ငါနဲ့အတူ ရှိနေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပါပြီ။ အခု ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ကလည်း ပျောက်ကွယ်တော့မှာဆိုတော့ သူ့အတွက် သခင်အသစ်တစ်ယောက် ရှာပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပေါ့။" ထိုအမျိုးသားက ဝမ်းနည်းမှု အနည်းငယ် ပါဝင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက လင်းယွမ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်မှာ  "လူငယ်လေး... ငါ မင်းကို ဒီ သားရဲတစ်သောင်း ဝိညာဉ်မီးတောက်ပေးနိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုအမျိုးသား၏ အကြည့်မှာ လင်းယွမ် နှင့် ယွမ်ယွမ် တို့ပေါ်သို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့် ဝေ့ဝဲကြည့်နေတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလဲ"

လင်းယွမ် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသား၏ လက်ရှိပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏စိတ်ထဲ၌ မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ယွမ်ယွမ် သည်လည်း ထိုပုံရိပ်မှာ သူမကို မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မသိမသာ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။

"ဟား ဟား..."

ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအမျိုးသားသည် ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ သားရဲတစ်သောင်း ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ကျောက်ခုံပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ဆင်းလာသည်။

သို့သော် သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယွမ်ယွမ် ကို ရုတ်တရက် ညွှန်ပြလိုက်ပြီး လင်းယွမ် ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ  "ငါ မင်းကို သူမကို လက်ထပ်စေချင်တယ်"

"ဘာ"

တောက်... သွားပြီ

ယွမ်ယွမ် နှင့် လင်းယွမ် နှစ်ဦးလုံးမှာ မယုံနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြတော့သည်။ ထိုအမျိုးသားသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤကဲ့သို့ တောင်းဆိုမှုမျိုး ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေးထားခဲ့မိချေ။

ယွမ်ယွမ် မှာ ပထမဦးဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ ချောမောသော မျက်နှာလေးထက်၌ ဒေါသရိပ်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သူမက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်  "ရှင် အိပ်မက်မက်နေတာပဲ"