အခန်း ၅၂  ပါးရိုက်ပြီး နားပန်းသတ်ခြင်း

ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်လွှာများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကွဲသွားသည်နှင့်အမျှခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးအိုင်ထဲ နစ်သွားတော့သည်။

ဗုန်း

လင်းယွမ်  ၏ လက်သီးချက်တိုင်းမှာ ၎င်း၏ အရေပြားကို စုတ်ပြဲစေပြီး သွေးချင်းချင်းနီစေသည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သလင်းကျောက်လွှာများမှာ အခြေခံအားဖြင့် သဘာဝက ပေးထားသည့် သံချပ်ကာဝတ်စုံပင် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာသားရဲ  များသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလွန်တရာ သန်မာကြခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အမွှေးအမျှင်နှင့် အရေပြားများက အချို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်သလင်းကျောက်များမှာ တုနှိုင်းမဲ့သော ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သို့သော် ယခုအခါ လင်းယွမ် ၏ ရက်ရက်စက်စက် အရိုက်အနှက်ခံရမှုကြောင့် ထိုသလင်းကျောက်များမှာ ပြိုကွဲသွားပြီးခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ သက်စောင့်အား  မှာလည်း ချက်ချင်းပင် သိသိသာသာ အားနည်းသွားတော့သည်။

ဘုန်း

"အား... ဝုန်း"

လင်းယွမ် ကခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ ကျောပြင်ကို နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြန်ရာ ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"တော်ပါတော့... မရိုက်ပါနဲ့တော့"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ အမှန်တကယ်ပင် အရှုံးပေးသွားရပြီး မည်သည့် မာန်မာနမျှ မကျန်တော့ချေ။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အားအင်ချိနဲ့စွာ လဲလျောင်းနေပြီး အသည်းအသန် အသနားခံတော့သည်။

"မင်း တော်ပါတော့ ပြောရုံနဲ့ ငါက ရပ်ပေးမယ် ထင်နေတာလား"

လင်းယွမ် သည်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ အညံ့ခံမှုကို လျစ်လျူရှုကာ နောက်ထပ် အားပြင်းသော လက်သီးတစ်ချက် ကျွေးလိုက်ပြန်သည်။

"အူး... ဝူး~~"

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ ငိုတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေရှာသည်။ ဒီလူက ဘယ်လိုတောင် လုပ်ရက်တာလဲ ဇာတ်ညွှန်းထဲမှာ ဒီလိုမှ မဟုတ်တာ ငါက အသနားခံနေပြီလေ ဘာလို့ ငါ့ကို လွှတ်မပေးသေးတာလဲ

"တောင်းပန်ပါတယ်... မရိုက်ပါနဲ့တော့"

အကူအညီမဲ့စွာဖြင့်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် သည် ၎င်း၏ ရှေ့ခြေနှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို ကာကွယ်ထားရတော့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် လင်းယွမ် ကို နောက်တစ်ကြိမ် ခွင့်လွှတ်ပေးရန် စတင်အသနားခံတော့သည်။

"ဟင်း... ငါ နောက်ဆုံးအကြိမ် ထပ်ပြောမယ်  အညံ့ခံမလား ဒါမှမဟုတ် အသေခံမလား"

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ သနားစဖွယ် အကြည့်အောက်တွင် လင်းယွမ် သည် နောက်ဆုံး၌ လက်သီးများကို ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ၎င်းအား သတ်ဖြတ်လိုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်း၏မျက်လုံးထဲတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် သည် လင်းယွမ် ဤမျှ အာဏာရှင်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။ တတိယ ရွေးချယ်စရာကိုပင် လုံးဝ မပေးချေ။ ကြီးမားလှသော သားရဲကြီး၏ မျက်လုံးများက ဝေ့ဝဲသွားပြီးခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ တွေဝေသွားပြန်သည်။

"မင်းကတော့ တကယ်ကို အရိုက်ခံချင်နေတာပဲ"

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် က အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သည်းခံနိုင်စွမ်း နည်းပါးလှသော လင်းယွမ် သည် လက်သီးကို မြှောက်ကာခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ထိုးချလိုက်ပြန်သည်။

"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့ ကျွန်တော် အညံ့ခံပါပြီ အညံ့ခံဖို့ ရွေးချယ်ပါတယ်"

လင်းယွမ် ၏ လက်သီးမှာခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အသည်းအသန် အော်ဟစ်တော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကိုယ့်အသက်ထက် အရေးကြီးသောအရာ ဘာမျှမရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်"

လင်းယွမ် ၏ လက်သီးမှာခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ၀.၀၁ မီလီမီတာအကွာတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူကခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စောစောစီးစီး အညံ့ခံခဲ့လျှင် လင်းယွမ် အနေဖြင့် ဤမျှ အားစိုက်စရာ လိုပါမည်လား။

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ အလွန်ပင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားရသည်။ ၎င်းသည် တစ်ချိန်က မည်မျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့သနည်း ။မှော်သားရဲတောင်တန်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် တစ်ကောင်တည်း စိုးမိုးနေခဲ့ရုံသာမက တိုက်ပွဲဝင်ဧကရာဇ်  ပညာရှင်များကိုပင် အလေးမထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမှာမူ... လင်းယွမ် ၏ လက်ချက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရက်ရက်စက်စက် အရိုက်ခံရရုံသာမက အညံ့ခံသည်ကိုပင် အနှိမ်ခံနေရသည်။

၎င်းသည် အချိန်ဆွဲပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း ရှေ့ရှိ လူသားမှာ အရူးအမူး အကြမ်းဖက်တတ်သူဖြစ်သဖြင့် စဉ်းစားရန်ပင် အချိန်မပေးချေ။ အနည်းငယ်မျှ တွေဝေသွားသည်နှင့် တရစပ် ရိုက်နှက်ခြင်းကိုသာ ရရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ကို လုံးဝ စကားမဲ့သွားစေတော့သည်။

"မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ အညံ့ခံချင်တာ သေချာရဲ့လား"

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် တစ်ယောက် ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် နစ်မွန်းနေစဉ် လင်းယွမ် ၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် သခင်ကြီးဆီမှာ အညံ့ခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

ယခုအချိန်တွင်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ ကန့်ကွက်စကားတစ်လုံးပင် ပြောဝံ့ပါဦးမလား ၎င်းသည် ရှေ့ရှိ ဘိုးတော်ကြီး နောက်ထပ် မရိုက်ရန်သာ ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။

သို့သော်လည်း နည်းလမ်းမှားယွင်းသွား၍လား မသိခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ ဆုတောင်းချက်မှာ အရာမထင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းက ရိုးသားစွာ အညံ့ခံကြောင်း ပြောပြီးနောက်တွင် လင်းယွမ် သည် သူ၏လက်ကို ပြန်မြှောက်လိုက်ပြန်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လက်သီးမဟုတ်ဘဲ ပါးရိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း

ပြတ်သားသော အသံများစွာမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အသံများ ငြိမ်သက်သွားချိန်တွင်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ မူလကပင် ကြီးမားလှသော ခြင်္သေ့ဦးခေါင်းမှာ ပို၍ပင် ကြီးလာသယောင် ရှိတော့သည်။

မေမေရေ... ကျွန်တော် အညံ့ခံပါတယ်ဆိုမှ သူက ဘာလို့ ထပ်ရိုက်နေရတာလဲ

ဟုခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် တစ်ယောက် အလွန်ပင် မတရားသဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဘာကြောင့် ဤလူသားက အညံ့ခံပြီးသား သားရဲကို ပါးအုပ်နေရတာလဲ သားရဲတွေကို သတ်ချင်နေတာလား ၎င်းသည် ဖူးယောင်နေသော သားရဲမျက်နှာကို ကိုင်ရင်း လင်းယွမ် ကို သနားစဖွယ် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက အရမ်းချောပြီး လူကောင်းပုံပေါက်နေတော့ မင်းက ငါ့ကို အထင်သေးနေမှာစိုးလို့။ ငါက တကယ်တော့ ရက်စက်တဲ့လူ တစ်ယောက်ဆိုတာ သိအောင် အရင်ဆုံး သက်သေပြလိုက်တာပဲ။"

လင်းယွမ် သည်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ သနားစဖွယ် အကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် သူ၏ လက်ဖဝါးများကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတိပေးချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘာကြီးလဲဗျာ

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။

ကျွန်တော့်ဘိုးတော်ကြီးရယ်... ခင်ဗျားက ရက်စက်တဲ့လူဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ် တကယ် သိပါတယ်ဗျာ။ ရက်မစက်ရင် ဘာမှမပြောဘဲ ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်အထိ တရစပ် ရိုက်ပါ့မလား။ သို့သော်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် သည် ၎င်းကို ရင်ထဲ၌သာ တွေးရဲပြီး လင်းယွမ် ၏ မျက်နှာကို ကြည့်၍ မပြောဝံ့ချေ။ ဤဘိုးတော်ကြီး၏ စရိုက်နှင့်ဆိုလျှင် စကားတစ်လုံး မှားသွားသည်နှင့် ထပ်မံ အရိုက်ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ကို ကြည့်ရင်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းကို အပြည့်အဝ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းယွမ် သိလိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်းယွမ် က လက်ချောင်းကို တောက်ခေါက်လိုက်ရာ စိမ်းမြသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းလေး တစ်လုံး သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သင်းပျံ့လှသော ဆေးရနံ့များ ချက်ချင်းပင် ပျံ့လွင့်လာတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် လင်းယွမ် သည် ဆေးလုံး ကို ထုတ်ယူကာခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "စားလိုက်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဗျာ"

လင်းယွမ် ၏ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် ခဏမျှသာ တွေဝေပြီးနောက် လင်းယွမ် ကမ်းပေးသော ဆေးလုံးကို တစ်ငုံတည်းနှင့် မျိုချလိုက်သည်။ စောစောက ဆေးရနံ့ကို ရလိုက်ချိန်မှာပင် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ သက်သာလာသယောင် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် သည် လင်းယွမ် လက်ထဲရှိ အရာမှာ လူသားများ ပြောလေ့ရှိသည့် အနာကျက်ဆေး ဖြစ်ရမည်မှန်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ သခင်သစ်မှာ ဤမျှ ရက်ရောစွာ ဆေးလုံးပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဆေးလုံး ပါးစပ်ထဲ ရောက်သွားသည်နှင့်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် ၏ ဒဏ်ရာများမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ လျင်မြန်စွာ ကျက်လာတော့သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း အရင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် တောက်ပလာတော့သည်။

ဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသည်နှင့်ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ ဝုန်းခနဲ ခုန်ထလိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ရှေ့ခြေများကို ကွေးညွှတ်ကာ ဒူးထောက်သည့် ပုံစံပြုလုပ်ပြီး လင်းယွမ် ကို ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်  "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး"

ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် က "သခင်ကြီး" ဟု ခေါ်လိုက်သည်မှာ လုံးဝ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အညံ့ခံလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲ"

ဒါကို မြင်တော့ လင်းယွမ် အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ကြောက်လန့်အောင်လုပ်ပြီးမှ ချော့မော့သည့် နည်းလမ်းမှာ အလုပ်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ခရမ်းရောင်သလင်းတောင်ပံခြင်္သေ့ဘုရင် မှာ သူ့ထံ အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးနွံသွားခဲ့ပြီ။ ထိုနည်းလမ်းမှာ လင်းယွမ် ၏ အရင်ဘဝက ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများထဲမှ သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပါးရိုက်ပြီးမှ နားပန်းသတ်ခြင်း (တစ်နည်းအားဖြင့် ရိုက်ပြီးမှ ချော့ခြင်း) ဆိုသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်လမ်းများထဲတွင် အသုံးများသော နည်းဗျူဟာ မဟုတ်ပါလား ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော အရာများနှင့် ထိတွေ့လာရသဖြင့် လင်းယွမ် အတွက်မှာမူ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှသည်။ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲ  များမှာ လူသားများကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော အတွေးအခေါ်များ မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့ကို အပြည့်အဝ သိမ်းသွင်းနိုင်ပြီဆိုပါက တစ်သက်လုံး သစ္စာဖောက်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤအရာမှာ လူသားများကြားတွင် တွေ့ရခဲသော သစ္စာရှိမှုမျိုးပင် ဖြစ်တော့သည်။