အခန်း ၄၈  ဒါက ဆန်းကြယ်မီးတောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ

“လင်းယွမ် …”

ခဏအကြာတွင် ရှောင်ယီရှန်း  က အိုးတိုးအောက်တေးဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အင်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

သူ့စိတ်ထဲက ထူထပ်သောတောအုပ်နက်ကြီးပုံရိပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် မနည်းမေ့ဖျောက်ထားလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ် သည် ရှောင်ယီရှန်း ၏ ခေါ်သံကြောင့် ဗီဇအရ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... လှည့်မကြည့်နဲ့ဦး"

ရှောင်ယီရှန်း သည် လန့်ဖျန့်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမမှာ အတော်လေး ရှက်နေရသည့်ကြားထဲ လင်းယွမ် က သူမ၏ကိုယ်လုံးတီးကို ထပ်မြင်သွားပါက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ

"အော်... အော်..."

လင်းယွမ် ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ မသိစိတ်ကြောင့်သာဖြစ်ပြီး ရှောင်ယီရှန်း ၏ သတိပေးမှုကြောင့် သူ ချက်ချင်း ခေါင်းပြန်လွှဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရှောင်ယီရှန်း ၏ အသံက နောက်ဘက်မှ ထပ်ထွက်လာပြန်သည်  "အဲဒါ... ကျွန်မအတွက် အဝတ်အစားလေး တစ်ခုလောက် ကူရှာပေးလို့ ရမလား"

ရှောင်ယီရှန်း ၏ မူလအဝတ်အစားများမှာ သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြစ်နေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် စုတ်ပြတ်သတ်သွားခဲ့သဖြင့် ဝတ်ဆင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် အမြဲနေ၍မရသည် မဟုတ်ပါလား အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် ရှောင်ယီရှန်း မှာ လင်းယွမ် ကို အကူအညီတောင်းရတော့သည်။

"အဝတ်အစားလား"

လင်းယွမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့ တောဖျားမြေခြားတွင် သူက အမျိုးသမီးဝတ်အင်္ကျီကို ဘယ်မှာသွားရှာရမည်နည်း

ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် လင်းယွမ် သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဝတ်ရုံဖြူတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "လောလောဆယ်တော့ ငါ့ဝတ်ရုံကိုပဲ ဝတ်ထားလိုက်ပါလား"

တခြားနည်းလမ်းမရှိပေ လင်းယွမ် မှာ ယောင်္ကျားရင့်မာကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ရာ သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် အမျိုးသမီးဝတ်အင်္ကျီများ ထည့်ထားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ကောင်းပါပြီ"

ရှောင်ယီရှန်း မှာ ယခုအချိန်တွင် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဝတ်စရာအဝတ်ရှိသည်မှာ ကံကောင်းလှပြီဖြစ်ပြီး အအေးဒဏ်ကိုလည်း ကာကွယ်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် ရှောင်ယီရှန်း သည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး လင်းယွမ် ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ သွားကာ သူမ၏ ဖြူဖွေးနုနယ်သော လက်မောင်းလေးကို ဆန့်ထုတ်၍ အဝတ်ကို လှမ်းယူရင်း "ခိုးမကြည့်နဲ့နော်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လင်းယွမ် သည် သူ၏နံဘေးမှ မွှေးပျံ့သော လေပြေတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အငမ်းမရ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူမ အင်္ကျီအမြန်ဝတ်နေသည့် တရှဲရှဲအသံများ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအိုးတိုးအောက်တေးနိုင်သော အသံများကို ကြားရသောအခါ လင်းယွမ် ၏ စိတ်ထဲတွင် ကလေးသူငယ်များ မကြည့်သင့်သော ပုံရိပ်များစွာ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ အတန်ကြာမှ ရှောင်ယီရှန်း တစ်ယောက် အင်္ကျီဝတ်ပြီးသွားသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤနေရခက်သော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။

"လင်းယွမ်... ကျွန်မ ဝတ်ပြီးပြီ..."

ထိုအခါမှသာ လင်းယွမ် သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့ရှိ လှပသော အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ခဏမျှ ငေးမောသွားမိတော့သည်။

ရှောင်ယီရှန်း သည် မူလကပင် အလွန်လှပသူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖျန်းနေသဖြင့် သူမ၏အလှမှာ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။ လင်းယွမ် ၏ ဝတ်ရုံမှာ ရှောင်ယီရှန်း အတွက် သိသိသာသာ ကြီးနေသော်လည်း သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို အဝတ်အစားများအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ ထူးခြားသော ကျော့ရှင်းမှုမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ လင်းယွမ် ကို အမှန်တကယ်ပင် မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။

"ဟဲလို..."

လင်းယွမ် ၏ စိုက်ကြည့်မှုကို ခံရသဖြင့် ရှောင်ယီရှန်း အနည်းငယ် နေရခက်သွားသည်။ လင်းယွမ် ၏ အကြည့်ကို ခံရသည်မှာ ပျော်စရာကောင်းသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ရှက်စိတ်ကြောင့် မျက်နှာကလေး နီမြန်းလာရသည်။

ဟွတ်... ဟွတ်...

ရှောင်ယီရှန်း ၏ သတိပေးသံကြားမှ လင်းယွမ် သည် သူ၏ အမူအရာပျက်သွားသည်ကို သိလိုက်ရပြီး နေရခက်စွာဖြင့် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အသာအယာပြုံးကာ "အခု နေလို့ကောင်းရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... အရင်ကထက်တောင် ပိုပြီး နေလို့ကောင်းနေသလိုပဲ။"

ရှောင်ယီရှန်း သည် လင်းယွမ် ကို တစ်ပတ်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းကြောင့် လင်းယွမ် က သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးပြီးနောက် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ ဖော်ပြ၍မရသော ခံစားချက်မျိုးဖြစ်ပြီး အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၎င်းမှာ ကောင်းသောလက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ယီရှန်း ခံစားမိသည်။ ရှောင်ယီရှန်း အပြည့်အဝ ပြန်လည်သက်သာသွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် လင်းယွမ် လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် စိမ်းမြသော အရောင်ရှိသည့် ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံး သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ထိုပုလင်းကို ရှောင်ယီရှန်း ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မျက်နှာကို အေးစက်အောင် ထားလိုက်သည်။ "ရှောင်ယီရှန်း... မင်းကို နာကျင်အောင်လုပ်ခဲ့တဲ့ တရားခံက ဒီထဲမှာရှိတယ်။ အခု သူ့ကို မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်ပြီ မင်း စိတ်ကြိုက်သာ လုပ်တော့။"

ဤကျောက်စိမ်းပုလင်းထဲတွင် မူရှီ ၏ ဝိညာဉ်  ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းယွမ် က သူ့ကို ချက်ချင်းမသတ်ပစ်ခဲ့သည်မှာ ရှောင်ယီရှန်း ပြန်ကောင်းလာချိန်တွင် သူမကိုယ်တိုင် လက်နဲ့ လက်စားချေနိုင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ် ထံမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို လက်ခံယူလိုက်ချိန်တွင် ရှောင်ယီရှန်း ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမမှာ ကြင်နာတတ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မူရှီ က သူမကို နာကျင်အောင် လုပ်ခဲ့စဉ်ကတောင် သူမ၏ရင်ထဲ၌ ရန်ငြိုးများစွာ မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် မူရှီ ဆိုသည့် တိရစ္ဆာန်မှာ ဝမ်ယောင် ဆေးဆိုင်မှ သူမ၏ ညီအစ်ကို မောင်နှမများကို မသတ်ခဲ့သင့်ပေ။ ထိုဆေးဆိုင်မှ လူများမှာ အလွန်ပင် ကြင်နာတတ်သူများဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ယီရှန်း ကောင်းကောင်းသိသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူအားလုံး မူရှီ ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

ရှောင်ယီရှန်း ၎င်းကို တွေးမိတိုင်း မူရှီ အပေါ် ထားရှိသော နာကျည်းမှုမှာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ သူမသည် သူ့သွေးကိုသောက်ပြီး သူ့အသားကို စားချင်လောက်အောင်ပင် နာကျည်းနေမိသည်။

"လင်းယွမ်... သူ့ကို သတ်ပေးပါ ဝမ်ယောင်ဆေးဆိုင က လူတွေအတွက် လက်စားချေပေးပါ" ပုလင်းထဲရှိ ဝိုးတဝါး ဝိညာဉ်ရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ယီရှန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ"

ရှောင်ယီရှန်း ၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းယွမ် သည် စကားများများစားစား မပြောတော့ပေ။ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် ပုလင်းဝရှိ ပင်လယ်လောင်ကျွမ်း မြေကမ္ဘာအူတိုင် မီးတောက်  မှာ မူရှီ ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြာဖြစ်သွားအောင် ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤနည်းဖြင့် ရှောင်ယီရှန်း ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ပြေပျောက်သွားခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ မူရှီ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ရှောင်ယီရှန်း က လင်းယွမ် ကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်  "ရှင့်ရဲ့ အစွမ်းက ဘယ်အဆင့်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြောပြနိုင်မလား"

လင်းယွမ် နှင့် စတင်တွေ့ဆုံချိန်မှစ၍ ဤချောမောသော အမျိုးသားမှာ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။ သူမ ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့၏ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရပြီး မီးတင်ရှို့ခံရကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် ဤအမျိုးသားသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါး မြေသို့ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။  မြို့ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စိုးမိုးခဲ့သော ဝံပုလွေခေါင်း ကြေးစားအဖွဲ့ကိုပင် လင်းယွမ် က အစပျောက်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ယီရှန်း သည် လင်းယွမ် ၏ အစွမ်းအပေါ် အလွန်ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

"ဟဲ... ငါ့ရဲ့ အစွမ်းလား တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေးအဆင့် ပဲ"

လင်းယွမ် သည် ရှောင်ယီရှန်း ကို ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း "တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေးအဆင့်" ဟူသော စကားလုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေးအဆင့် ဟုတ်လား"

ရှောင်ယီရှန်း လန့်သွားပြီး နောက်သို့ အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်မိသွားသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။

လင်းယွမ် မှာ အလွန်အစွမ်းထက်မည်ဟု သူမ အမြဲ တွေးထားခဲ့သော်လည်း သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေးအဆင့် အဆင့်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ

ဘုရားရေ လင်းယွမ် က အခုမှ အသက်ဘယ်လောက်ရှိသေးလို့လဲ အများဆုံးရှိလှ အသက်နှစ်ဆယ် အစောပိုင်းပဲ ရှိဦးမည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်ဘိုးဘေးအဆင့် အဆင့်ဖြစ်ခြင်းမှာ ရှောင်ယီရှန်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ကိစ္စပင်။ ဤအမျိုးသားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင်ကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။

"သူနဲ့ ငါ့ကြားက ကွာဟချက်က တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတာပဲ။"

ကနဦး ထိတ်လန့်မှုများအပြီးတွင် ရှောင်ယီရှန်း ၏ စိတ်ထဲ၌ ဟာတာတာဖြစ်သွားသည်။ လင်းယွမ် ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် တန်တူနိုင်မည့် အမျိုးသမီးမှာ လောကတွင် ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိပါမည်နည်း သူမမှာ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့မှ ဆရာဝန်လေးတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်အလုပ်သင် အဆင့်ပင် မရှိသေးချေ။ လင်းယွမ် ၏ အနာဂတ် စစ်မြေပြင်မှာ ကိုးခုမြောက် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူမမှာမူ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ငေးကြည့်နေရမည့်သူသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဟေ့ မိန်းကလေး... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"

ခဏကြာသော် ရှောင်ယီရှန်း တစ်ယောက် စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသဖြင့် လင်းယွမ် က သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် လက်ယမ်းကာ စူးစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟင်... ကျွန်မလား"

ရှောင်ယီရှန်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူတို့ရှိနေသော ဂူမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မှော်သားရဲတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ပူပြင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ပင်လယ်လောင်ကျွမ်း မြေကမ္ဘာအူတိုင် မီးတောက် မှာလည်း စိတ်ကြွဆေး အထိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ ဤအပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိလိုက်သည်နှင့် လင်းယွမ် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဒါက... ဆန်းကြယ်မီးတောက်ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ မဟုတ်လား"